‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫ในวิดีโอนี้ เราจะสร้างตารางแรกของเรา
‫และก่อนที่เราจะทำเช่นนั้น ฉันต้องการแสดงให้คุณเห็นว่าผลลัพธ์สุดท้ายของบทนี้จะเป็นอย่างไร
‫อย่างที่คุณเห็น ฉันมีหน้าต่างที่เรียกว่าหน้าต่างหลัก และมีการควบคุมที่แตกต่างกันหลายส่วนในนี้
‫ดังนั้นเราจึงมีป้ายกำกับ เรามีกล่องรายการอย่างดี ปุ่มหลายปุ่มและกล่องรายการหลายกล่องโดยทั่วไป
‫และที่คุณเห็นที่นี่คือสวนสัตว์หลายแห่ง และชื่อก็ค่อนข้างสับสนอยู่แล้วเพราะฉันได้เปลี่ยนพวกมันแล้ว
‫แต่สิ่งที่คุณสามารถทำได้ที่นี่คือ คุณสามารถตรวจสอบสวนสัตว์หรือเลือกสวนสัตว์ และคุณจะเห็นสัตว์ที่เกี่ยวข้องซึ่งอยู่ภายในสวนสัตว์นั้น
‫สมมุติว่าเรามีสวนสัตว์ในโตเกียว และเรามีปลาฉลาม
‫เรามีฉลามหลายตัว
‫เรามีจระเข้ ตุ๊กแก เหยี่ยว สัตว์เหล่านั้นทั้งหมด
‫และในนิวยอร์ก เรามีสัตว์หลายชนิด
‫ดังนั้นในนิวยอร์ก เรามีสวนสัตว์เล็กๆ เรามีแค่จระเข้ แต่แล้วเราก็ตัดสินใจเพิ่มลิงในสวนสัตว์นิวยอร์ก
‫เราจะเพิ่มสิ่งนั้นไปที่สวนสัตว์นิวยอร์ก
‫และอย่างที่คุณเห็น สิ่งเหล่านี้คือสัตว์ที่เกี่ยวข้อง
‫จากนั้นเมื่อฉันคลิกที่สัตว์ตัวใดตัวหนึ่งที่นี่ทางขวาหรือสวนสัตว์แห่งใดแห่งหนึ่ง กล่องข้อความของฉันที่นี่ที่ด้านล่างจะเปลี่ยนค่าของมัน
‫ดังนั้นมันจึงใช้มูลค่าของเมืองของฉัน
‫ดังนั้นและที่นี่ฉันมี ตัวอย่างเช่น ไคโรสอง และฉันต้องการอัปเดตสิ่งนั้น
‫ดังนั้นฉันจะลบทั้งสองและฉันจะอัปเดตสวนสัตว์
‫และอย่างที่คุณเห็น ไคโรได้รับการอัปเดตแล้ว
‫ฉันสามารถทำเช่นเดียวกันกับสวนสัตว์มิลานของฉัน
‫ดังนั้นฉันจะอัปเดตมิลานเป็นสวนสัตว์ blah blah นี้
‫มันเป็นสวนสัตว์ปลอม ไม่มีอยู่จริง ฉันจะลบมันทิ้งให้หมด
‫เช่นเดียวกับสัตว์ 44 ตัวของเรา
‫ฉันจะลบสัตว์ตัวนั้นให้หมดเช่นกัน
‫โดยทั่วไป คุณจะเห็นได้ว่าตอนนี้เรามีหลายสิ่งที่ต้องพิจารณาในที่นี้ เรากำลังใช้ตารางที่แตกต่างกันหลายตาราง
‫อย่างแรก เรามีโต๊ะสวนสัตว์ จากนั้นเราก็มีโต๊ะสัตว์ แล้วเราก็มีโต๊ะที่นำสองตัวนั้นมาเชื่อมเข้าด้วยกัน
‫และนั่นจะเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราจะพูดถึงในวิดีโอหน้า
‫และแน่นอน เรากำลังจะสร้าง UI นี้
‫มันไม่ได้สวยที่สุด แต่มันใช้งานได้ดีและมันจะช่วยให้คุณเข้าใจ มีโครงสร้างฐานข้อมูลโดยทั่วไปและวิธีใช้ฐานข้อมูลใน
‫C-sharp และ SQL บางส่วนของฉันด้วย
‫ฉันจะบอกว่าเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า
‫ดังนั้นเราจึงกลับไปที่ Visual Studio
‫และอย่างที่คุณเห็น ฉันมีการเชื่อมต่อสองอย่างที่นี่
‫คุณมีเพียงหนึ่งหรือคุณควรมีการเชื่อมต่อเดียวและฉันมีอีกอัน
‫นั่นคือสิ่งที่ฉันเพิ่งเชื่อมต่อเพื่อแสดงให้คุณเห็น
‫และเราจะใช้อันใหม่ที่ฉันสร้างไว้ที่นี่
‫และอย่างที่คุณเห็น ยังไม่มีโต๊ะในนั้น
‫เราจึงต้องสร้างตารางใหม่
‫ดังนั้นฉันจึงคลิกขวาที่ตารางและสร้างตารางใหม่ที่นี่
‫ให้เพิ่มตารางใหม่และนั่นจะเปิดหน้าต่างเล็กๆ ขึ้นมา
‫และฉันกำลังจะทำให้นักสำรวจเซิร์ฟเวอร์ไม่ล่วงล้ำน้อยลงที่นี่ และวิธีซ่อนมันแบบนี้
‫ตอนนี้มันดูดีขึ้นมาก
‫ดังนั้นเราจึงมีตารางเล็ก ๆ ของเราซึ่งมี ID ของประเภทจำนวนเต็มอนุญาต null คือหรืออนุญาต nulls ถูกปิดใช้งานและไม่มีค่าเริ่มต้น
‫ดังนั้นสิ่งที่คุณเห็นตรงนี้คือกุญแจดอกเล็กๆ
‫นั่นหมายความว่า นี่จะเป็นคอลัมน์หลัก และสิ่งที่คุณค่อนข้างจะสร้างที่นี่คือคอลัมน์
‫เรามีคอลัมน์ชื่อ ID แล้วเราก็สร้างคอลัมน์เพิ่มเติมได้ที่นี่
‫ฉันจะสร้างมันขึ้นมา และฉันจะเรียกสถานที่นั้นว่า ตำแหน่งแบบนั้น
‫และฉันจะไม่ปล่อยให้มีค่าว่าง
‫ตอนนี้ฉันต้องเปลี่ยนประเภทข้อมูล
‫และประเภทข้อมูลไม่ใช่สิ่งที่เราเห็นใน C sharp ทุกประการ แต่บางประเภทก็คล้ายกับใน
‫C sharp
‫คุณมีอักขระวันที่และเวลา บิต จำนวนเต็ม และตัวที่ฉันต้องการใช้ที่นี่ จะเป็นแผนภูมิแท่ง
‫50 และแผนภูมิแท่ง 50
‫สิ่งที่ช่วยให้ฉันสร้างสตริงได้ 50 ค่าและเก็บไว้ในตำแหน่งของฉัน
‫ตอนนี้สิ่งสำคัญอีกอย่างที่ฉันต้องการเปลี่ยนก็คือฉันต้องการทำให้ ID นี้เป็นข้อกำหนดประจำตัวของเรา
‫ผมจะคลิกที่คุณสมบัติระบุตัวตนที่นี่ในพร็อพเพอร์ตี้
‫ดังนั้นให้เลือก ID จากนั้นไปที่คุณสมบัติทางด้านซ้ายมือขวาที่นี่ จากนั้นเลือกข้อมูลจำเพาะของข้อมูลประจำตัวและเปลี่ยนค่า
‫is identity ให้เป็นจริง
‫และตอนนี้มันจะเพิ่มขึ้นทีละครั้ง
‫และนั่นหมายความว่าทุกรายการในฐานข้อมูลของเราจะมี ID ที่ไม่ซ้ำกัน เนื่องจากการสร้างรายการใหม่จะเพิ่ม
‫ID หนึ่งรายการเสมอ
‫ซึ่งคล้ายกับตัวอย่างในการสืบทอดที่เรามี ซึ่งเราได้รับ ID การแจ้งเตือนปัจจุบันและสิ่งต่างๆ
‫เช่นนั้น
‫นั่นคือโต๊ะของเรา
‫ตอนนี้ฉันต้องการเปลี่ยนชื่อตาราง
‫ไม่อยากให้เรียกว่าโต๊ะ
‫ฉันต้องการให้ชื่อตารางนี้แตกต่างออกไป
‫ผมจะเรียกสิ่งนั้นว่า Table Zu
‫นี่จะเป็นตาราง zu ของฉัน และฉันจะใช้ค่าเอกพจน์ที่นี่หรือคำเอกพจน์ ไม่ใช่พหูพจน์
‫Zeus
‫และมีเหตุผลที่ดีหลายประการสำหรับสิ่งนั้น
‫และถ้าคุณต้องการอ่านอย่างละเอียด มีบทความดีๆ ใน StackOverflow หรือคำตอบที่ดีจริง
‫ๆ ที่นี่พร้อมเหตุผลดีๆ หกประการว่าทำไมคุณจึงควรใช้คำที่เป็นเอกพจน์
‫มีคนถามคำถามเดียวกันตรงนี้ เอกพจน์ กับ พหูพจน์
‫และสามารถตรวจสอบคำตอบได้ที่นี่
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้เรามีตารางซูมแล้ว แต่ยังไม่มี
‫อีกอย่าง คุณอยู่ในแท็บ T SQL ที่นี่
‫และในนี้เรากำลังสร้างตาราง
‫ดังนั้น เมื่อฉันกดปุ่มอัปเดตนี้ที่ด้านบนสุดหรือปุ่มนี้ หรือเปลี่ยนครบตามกำหนด มันจะอัปเดตและเรียกใช้โค้ด
‫SQL นี้ ซึ่งจะสร้างตารางใน DBO ที่เรียกว่า ZU
‫โดยจะมี ID ที่เป็นประเภทจำนวนเต็มซึ่งไม่อนุญาตให้มีค่า null ดังนั้นจึงไม่มีค่าว่างและเป็นคีย์หลักและในขณะเดียวกันก็เป็นข้อมูลประจำตัว
‫ดังนั้น ID จึงเป็นคีย์หลัก ซึ่งหมายความว่าเราสามารถระบุตำแหน่งอะไรก็ได้ด้วย ID นี้ จากนั้นเราก็มีสิ่งที่เรียกว่าตำแหน่ง
‫ซึ่งเป็นอีกคอลัมน์หนึ่งที่เป็นประเภทและ var char 50 ซึ่งหมายความว่าสามารถมีอักขระสตริงได้
‫50 ตัว จากนั้น เราไม่ได้โมฆะที่นี่เช่นกัน
‫ดังนั้นเราจึงสร้างคอลัมน์อื่นที่ไม่อนุญาตให้มีค่าว่าง
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้ให้กดปุ่มอัปเดตนี้แล้วระบบจะอัปเดตฐานข้อมูลของเรา
‫ฉันจะอัปเดตฐานข้อมูลที่นี่โดยกดปุ่มนี้
‫และตอนนี้ อย่างที่คุณเห็น ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงที่นี่ภายใต้ตาราง
‫แต่ถ้าคุณรีเฟรช ทันใดนั้น คุณเห็นตารางสวนสัตว์ที่นี่ และตารางสวนสัตว์มี ID และตำแหน่ง
‫ตอนนี้ฉันต้องการเข้าถึงสวนสัตว์และเปลี่ยนค่าเพื่อให้คุณสามารถไปทางขวาหรือกดขวา
‫คลิกที่นี่ในสวนสัตว์แล้วแสดงข้อมูลตาราง
‫นั่นจะเปิดขึ้น เช่นเดียวกับ Debo the zoo data ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามี ID และมีที่ตั้ง
‫นี่จึงเป็นโมฆะ
‫เพราะมันว่างเปล่า เรายังไม่ได้สร้างมันขึ้นมา
‫ดังนั้นกฎนี้จึงยังไม่มีอยู่จริง
‫นั่นเป็นเหตุผลที่มันบอกว่าไม่มีตอนนี้
‫แต่ถ้าฉันป้อนสถานที่และที่นี่ ฉันจะป้อนสถานที่เช่นนิวยอร์ก
‫อย่างที่คุณเห็น ฉันได้สร้างตำแหน่งใหม่นี้ซึ่งมีรหัสหนึ่งรหัส และเราสามารถป้อนตำแหน่งถัดไปที่ด้านล่างซึ่งคุณสามารถขยายให้กว้างขึ้นเล็กน้อยที่นี่
‫และคุณสามารถเพิ่มเมืองอื่นๆ ได้
‫ฉันกำลังจะเพิ่มโตเกียว ฉันจะเพิ่มเบอร์ลิน จากนั้นฉันจะเพิ่มไคโรและมิลาน
‫และแน่นอน ฉันสามารถดำเนินการต่อและเพิ่มอีกมากมาย
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้เรามีสถานที่ที่แตกต่างกันหลายแห่ง และพวกเขาทั้งหมดมี ID ที่ไม่ซ้ำกัน
‫ดังนั้นเริ่มจากหนึ่งไปห้าในกรณีของเราตอนนี้
‫ตอนนี้ ไปข้างหน้าและสร้างโครงการใหม่เพราะเรามีการตั้งค่าทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์ explorer ของเราโดยไม่ต้องมีโครงการ
‫แก้ตรงนี้ แก้หนึ่งโครงการศูนย์
‫เราไม่ได้อยู่ในโปรเจ็กต์ เรามาสร้างโปรเจ็กต์ใหม่กันเถอะ ฉันจะเรียกมันว่า WP F Zoo Manager
‫แล้วฉันจะกด OC
‫เอาล่ะ เราอยู่ใน WPF และเราเห็นไฟล์ XAML ของเราที่นี่
‫ต่อไป สิ่งที่เราต้องทำคือเพิ่มแหล่งข้อมูล
‫อย่างที่คุณเห็น ตอนนี้ฉันกดที่แหล่งข้อมูล และหากไม่ปรากฏให้คุณเห็น
‫ดังนั้นหากไม่มีอะไรเช่นนี้ระบุไว้ที่นี่ ดังนั้นโครงการของคุณในปัจจุบันจึงไม่มีแหล่งข้อมูล คุณเพียงแค่คลิกที่โครงการของคุณทางด้านขวามือ
‫ดังนั้นในกรณีนี้ WPF Zoo Manager จากนั้นคุณกดแหล่งข้อมูล จากนั้นสิ่งนี้จะเกิดขึ้นและคุณจะสามารถเพิ่มแหล่งข้อมูลใหม่ได้
‫ผมจะเลือกฐานข้อมูลประเภทแหล่งข้อมูลที่นี่
‫จากนั้นกด Next จากนั้นจึงใช้ชุดข้อมูลเป็นแบบฐานข้อมูล
‫จากนั้นคุณต้องเลือกการเชื่อมต่อข้อมูลของคุณ
‫และฉันจะเลือกอันที่ฉันสร้างเป็นครั้งที่สอง
‫ดังนั้นพาเนลคือ SQL และเรียกว่า DB และฉันจะแสดงสตริง
‫ก็ไม่เป็นไร
‫เพื่อให้ง่ายขึ้นฉันเพียงแค่กดใช่
‫รวมถึงข้อมูลที่ละเอียดอ่อนและสตริงการเชื่อมต่อ
‫จากนั้นฉันก็กดถัดไป
‫อย่างไรก็ตาม หากคุณไม่ต้องการรวมข้อมูลที่ละเอียดอ่อน คุณสามารถตั้งค่านั้นในรหัสแอปพลิเคชันของคุณในภายหลัง
‫แต่ฉันจะทำให้มันง่าย
‫ฉันก็เลยกดถัดไป จากนั้นจึงได้สตริงการเชื่อมต่อนี้ เรียกว่า Punishers
‫DB Connection String ในกรณีของฉัน ฉันจะคัดลอกสิ่งนั้นแล้วกดถัดไป
‫จากนั้นฉันก็สามารถเลือกวัตถุฐานข้อมูลของฉัน และอย่างที่คุณเห็น ตารางของฉันมีวัตถุฐานข้อมูลสวนสัตว์
‫และฉันจะเลือกสิ่งนั้น
‫และอย่างที่คุณเห็น มีชื่อชุดข้อมูลที่เรียกว่าชุดข้อมูล DB ที่ได้รับอนุญาต ซึ่งเราสามารถเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน
‫แต่ฉันจะปล่อยให้มันเป็นตอนนี้
‫ฉันกด เสร็จสิ้น และนั่นจะสร้างแหล่งข้อมูลของเรา และอย่างที่คุณเห็น ขณะนี้มีแหล่งข้อมูลอยู่ที่นี่แล้ว
‫และสิ่งที่คุณทำได้ในตอนนี้คือ ตัวอย่างเช่น คลิกขวาที่สวนสัตว์และแก้ไขชุดข้อมูลกับนักออกแบบ จากนั้นคุณจะพบฐานข้อมูลและการออกแบบของคุณ
‫อย่างที่คุณเห็นมีโต๊ะชื่อสวนสัตว์
‫มีค่าคีย์ที่เรียกว่า ID หรือคอลัมน์คีย์
‫จากนั้นคุณมีตำแหน่งและมีอะแดปเตอร์ตารางสวนสัตว์ซึ่งมีข้อมูลการเติมและเกตการทำงาน SQL
‫และสิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือไปที่หน้าต่างหลักของเรา zemo และในนี้เราจะตั้งค่าสตริง SQL ของเราเพราะฉันคัดลอกชื่อสตริงของฉันแบบนั้น
‫และฉันต้องการสิ่งนั้นในวินาที
‫ดังนั้นฉันจึงสร้างสตริงใหม่
‫ฉันจะเรียกมันว่าสตริงการเชื่อมต่อ ซึ่งจะเข้าถึงตัวจัดการการกำหนดค่า
‫สตริงการเชื่อมต่อนั้น
‫และในวงเล็บเหลี่ยมนี้ ฉันจะต้องป้อนสตริงในเครื่องหมายคำพูด
‫ตอนนี้มันกำลังบ่นเพราะไม่รู้จักตัวจัดการการกำหนดค่านี้ และฉันสามารถเพิ่มได้ที่นี่ที่ด้านบน
‫ฉันพูดได้เลยว่าใช่ โดยใช้ตัวจัดการการกำหนดค่าและสิ่งต่างๆ เหล่านี้ แต่เราจำเป็นต้องตั้งค่าก่อนหน้านั้น
‫ดังนั้นฉันจึงกดคลิกขวาบนการอ้างอิงของฉัน และเพิ่มการอ้างอิงที่นี่ และการอ้างอิงที่ฉันต้องการใช้คือการกำหนดค่าระบบดอท
‫อย่างนั้นนี่เอง
‫ดังนั้นฉันจึงกดเครื่องหมายถูกที่นี่ถัดจากการกำหนดค่าระบบแล้วกด
‫ตกลง?
‫และตอนนี้สามารถใช้ตัวจัดการการกำหนดค่านี้และเราสามารถดำเนินการต่อและเพิ่มโดยใช้การกำหนดค่าระบบดอท
‫ทันใดนั้น ตัวจัดการการกำหนดค่าก็ไม่บ่น
‫อย่างน้อยสีก็ปรากฏขึ้นและตอนนี้เราแค่ต้องเพิ่มสตริงการเชื่อมต่อที่ถูกต้อง
‫และนั่นจะเป็นชื่อโปรเจ็กต์ของเรา ซึ่งก็คือ WPF สองเท่าในกรณีของฉัน
‫พื้นที่ว่าง หรือขีดเส้นใต้คุณสมบัติ zu manager dot การตั้งค่าจุดนั้น และลิงก์ที่ฉันคัดลอกมา
‫นี่คือสตริงการเชื่อมต่อ DB
‫และต่อไป สิ่งที่เราต้องทำที่นี่คือการบอกว่านี่คือสตริงการเชื่อมต่อของเรา
‫เราจะใช้คุณสมบัติสตริงการเชื่อมต่อที่นี่แบบนั้น
‫เป็นโค้ดที่ค่อนข้างยาว
‫แต่สิ่งที่สำคัญในที่นี้คือ คุณใช้ชื่อโปรเจ็กต์ของคุณ คุณสมบัติ dot การตั้งค่า dot สตริงจุดที่คุณได้ตั้งค่าไว้เมื่อสร้างแหล่งข้อมูลของคุณ
‫จากนั้นจึงใช้สตริงการเชื่อมต่อ dot ในภายหลัง
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้สิ่งนี้ถูกตั้งค่าแล้ว และเราสามารถดำเนินการต่อในวิดีโอหน้า ซึ่งเราจะทำงานเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยกับส่วน
‫SQL ของแอปพลิเคชันของเรา