‫Tamam.
‫Artık değişkenlerin ve veri türlerinin arkasındaki teoriyi gördüğünüze göre, bunları pratikte kullanalım.
‫Ve tam sayılarla, çift sayılarla ve kayan sayılarla başlayacağız.
‫Öyleyse başlayalım.
‫Öncelikle, bir değişkeni bildirmek için sadece veri tipini kullanırız ve ardından değişkene bir isim veririz.
‫Ve tabii ki noktalı virgül eklememiz gerekiyor.
‫Gördüğünüz gibi, burada bir değer vermediğim halde bir değişken bildiriyorum, değişkeni
‫başlatmadığım halde, yani ona bir değer atamadığım halde.
‫Yani şimdi ona bir değer atarsam, bunu daha sonra, örneğin bir sonraki satırda yapabilirim.
‫Yani burada sadece değişken adını kullanarak bir değişkene değer atayabilirim.
‫Ve şimdi bu konumda 13 değerini saklamak istediğimi söylüyorum.
‫Yani burada değişkeni bildirdik ve şimdi bir değer atıyoruz veya bu değişkeni başlatıyoruz.
‫Tamam, şimdi bu değişkeni konsolumuza yazalım, böylece değişkeni konsol sağ satırını kullanarak yazabiliriz.
‫Ve sonra parantez içinde burada sadece num one kullanırız ve o zaman bizim için num one'ı görüntüler.
‫Dolayısıyla, sahip olduğunuz ayarlara bağlı olarak, bunu test ederken konsolunuzu açık ve çalışır
‫durumda tutmak için konsoldan okumayı da kullanmanız gerekebilir.
‫Şimdi bunu hızlıca test edelim ve 13 yazdığını görelim.
‫İşte şuradaki 13.
‫Tamam, bu işe yarar.
‫Şimdi bir değer görüntüleyebiliriz.
‫Öyleyse daha ilginç bir şey gösterelim.
‫Aslında iki değişkenin toplamını gösterelim.
‫Şu anda 13 yaşında olan NUM birimiz var.
‫Şimdi NUM iki adında başka bir değişken oluşturalım.
‫Bu yüzden değeri aynı satırda bildireceğim ve başlatacağım.
‫Burada değişkeni tek seferde bildiriyor ve başlatıyoruz, veri türü tamsayı adı num
‫iki 23 olacak diyoruz.
‫Şimdi dahili olarak bu değişken adı için numb 23 değerini saklayacaktır.
‫Şimdi yapabileceğimiz şey, elbette, üzerinde matematiksel işlemler uygulamaktır.
‫Şimdi sum adında yeni bir değişken oluşturalım ve bu artık NUM bir ve num ikinin toplamı olsun.
‫Ve bu arada, bunu yaptığımda, alt çizginin kaybolduğunu görebilirsiniz.
‫Yani burada, iki numaranın hiç kullanılmadığı yerde, bu yeşil alt çizgiyi görüyorsunuz, şimdi kayboluyor çünkü
‫bu yeşil alt çizgi sadece bu değişkenin hiç kullanılmadığını söylüyor.
‫Yani şimdi aslında buradaki satırda kullanıyoruz.
‫Tamam, şimdi elimizde toplam var, 13 ve 23'ün toplamını buradaki parlak çizgi deyiminde yazdıralım.
‫Tamam, öyle yapalım.
‫Programımızı çalıştıralım.
‫Ve 36 diyor çünkü 23 artı 13 ya da 13 artı 23 36 eder.
‫Tamam.
‫Bu harika.
‫Ama şimdi orada ne yaptığımı gerçekten görmek istiyorum.
‫Bu nedenle, bu birleştirme kavramını kullanabilirim.
‫Size hızlıca göstereyim.
‫Yani burada, kullandığım yerde birleştirme.
‫Bir numara.
‫Konsol plus'ta bir numara diyorum.
‫Bu da num one'ı none one'ın gerçek değeriyle görüntüleyeceği anlamına gelir.
‫Yani buradaki değişkene metinde boş alan artı boş alan sayısı diyorum.
‫Şimdi burada iki rakamının değerini artı iki rakamını kullanıyorum.
‫Bazıları.
‫Yani bu biraz karmaşık görünüyor.
‫Bunu birazdan açıklayacağız, ama önce çalıştıralım.
‫Gördüğünüz gibi, bir numara 13 artı.
‫İki numara 23, 36'dır.
‫Yani burada boş bir alana ihtiyacım var.
‫Bunu biraz daha iyi belirt.
‫Bunu bir kez daha yapalım.
‫Şimdi bir numara, 13 artı iki numara yazıyor.
‫23, 36 eder.
‫Şimdi sadece konsolun sağ satırını kullanacağım daha basit bir örnek kullanalım.
‫Sadece c w girip çift dokunuşa basabilirsiniz, o zaman size kodu otomatik olarak verecektir, bu gerçekten yardımcı
‫olur.
‫Şimdi sadece kimse yok diyeceğim ve sonra boş bir alan artı bir numara.
‫Yani burada yaptığım şey, lütfen burada sahip olduğum bu metni ve bu numaranın arkasında ne varsa onu
‫kullanın demek.
‫Ve şimdi bu bir tamsayı olsa da, bu konsol sağ satır yöntemi bunu bir dizeye dönüştürebileceğini
‫anlayacak kadar akıllı olacaktır, bu da onu bir metin biçimine de dönüştürebileceği anlamına gelir.
‫Çünkü dahili olarak bu hala bir sayı olacaktır.
‫Değil mi?
‫Ama şimdi ve bunu bir metin haline getirecek kadar akıllı olacağız çünkü bu sadece metni görüntüler, değil mi?
‫Yani eğer çalıştırırsak, NUM 13 olduğunu söyler ve aslında NUM bir 13 olmalıdır.
‫Tamam.
‫Yani bu artık NUM 1'i gösterecektir.
‫Ancak bu satırda yaptığımız şey, bir rakamı artı iki rakamını toplam olarak göstermektir ve burada sadece değeri veriyoruz,
‫böylece yaptığımız şeyin doğru olup olmadığını bilmek için gerçekte neyi hesapladığımızı biliyoruz.
‫Bu nedenle, dizeleri birbirine ekleme ve ayrıca sayıları dizelere ekleme kavramına birleştirme denir.
‫Yani burada bu artı, inşa ettiğimiz gerçek bir toplam değil.
‫Yani aslında burada bir artı çalıştırmıyoruz.
‫Bir şey eklemiyoruz.
‫Biz sadece bu metni çalın ve sonra bu metne ekleyin diyoruz.
‫Bu metin, arkasında ne tespit ederse etsin.
‫Sonra şu ana kadar sahip olduğunuz metne, şuradaki metni ve benzerlerini ekleyin.
‫İşte burada olan da bu.
‫Yani burada bir sürü artı kullanmamıza rağmen aslında hiçbir şey hesaplamıyoruz.
‫Tamam.
‫Yani bu birleştirme işlemidir.
‫Şimdi aynı anda, yani tek bir kod satırında birden fazla değişkeni nasıl oluşturabileceğimize bakalım.
‫Bu nedenle, bu kodu burada veri türü gibi bir şey söyleyerek kullanabiliriz.
‫Ardından ilk değişkenin adı virgül.
‫İkinci değişkenin adı virgül, üçüncü değişkenin adı.
‫İşte burada bunları virgülle ayırıyoruz ve ardından her zaman olduğu gibi bu ifadeyi noktalı virgülle
‫bitiriyoruz.
‫Yani bu sadece değişken oluşturmanın daha hızlı bir yoludur.
‫Ve genellikle bunu, bu durumda, nerede kullanmak istediğinize bağlı olarak yönteminizin veya hatta sınıfınızın
‫başında yaparsınız.
‫Neyi ne zaman kullanacağımıza daha sonra bakacağız.
‫Bu yüzden burada en üste koyuyorum, bu da tüm değişkenlerimin tek bir noktada olduğundan, en azından değişkenlerin bildiriminin
‫tek bir noktada olduğundan emin olmamı sağlayacak.
‫Elbette daha sonra bunları kullanabilir ve üzerlerine yazabilirim.
‫Örneğin burada bu NUM iki değişkenini oluşturduğumda ve 23 olarak ayarladığımda, elbette 23 değerine sahipti,
‫ancak şimdi bunları iki kullanarak geçersiz kılabilirim ve örneğin ona 100 değeri atayabilirim.
‫Şimdi bu kodu çalıştıralım ve ne olacağını görelim.
‫Yani burada diyor ki, bir numara, 13 artı iki numara, yani 100, 36 olacak.
‫Ama bu doğru değil.
‫Doğru, çünkü 13,100 36 değil.
‫Çünkü asıl hesaplamayı burada yaptık.
‫Daha sonra iki numaranın değerini değiştirdik ve buradaki satırda kullandık.
‫Bu yüzden bu yaklaşımı kullanırken çok dikkatli olmalısınız.
‫Şimdi bu çizgiyi buradan keselim ve aşağıda kullanalım.
‫Şimdi bize sonuç olarak 113 olması gereken doğru değeri verecektir.
‫Ve 13 artı 2'nin 130 ettiğini görebilirsiniz.
‫Tamam, şimdi aynı şeyi çiftler için yapalım.
‫Bu yüzden farklı bir veri türü olan double'ları da kullanacağımızı söyledim.
‫Dolayısıyla, çift kullanmak istiyorsanız, double anahtar sözcüğünü kullanmanız ve ardından bir ad vermeniz yeterlidir.
‫Bu yüzden buna çift bir diyeceğim ve değeri 3 olacak. 4 veya 1415.
‫Elbette bunu da PI olarak adlandırabilirdim ve sonra bir duble daha yapacağım, bu da 5 gibi
‫bir şey olacak. 1 ya da onun gibi bir şey.
‫Çok karmaşık bir şey değil.
‫Ve şimdi bölüşeceğim.
‫Pekala, def double dividend adını vereceğim bu yeni değişkeni kullanalım.
‫Yani D bir kullanacak ve D ikiye bölecek ve buradaki değişkende saklayacak.
‫Bu yüzden sonucu konsoluma yazdıracağım ve DX bir bölü DX iki olduğunu söyleyeceğim.
‫Ve sonra div'i şu şekilde kullanacağım.
‫Şimdi 3'ün ne olduğunu görelim. 14 bölü 5. 1 olacak.
‫Ve 0 olduğunu görebiliyoruz. 615 ve benzeri.
‫Yani burada çok uzun bir sayı var.
‫Gördüğünüz gibi bu ikili çok uzun bir sayıyı tutabilir, ki bu harika bir şey.
‫Şimdi aynı örneğe kayan değerlerle bakalım.
‫Burada float kullanacağım ve aynı değişken değerini kullanacağım.
‫Yani 3. 1415, her neyse.
‫Ve sonra 5 değerini de tutmak için bu float F ikiyi kullanacağım. 1.
‫Şimdi burada bir sorunla karşılaşıyorum çünkü buraya bir değer atamaya çalışıyorum ama bunu kabul etmiyor.
‫Bir hata alıyorum ve bunun nedeni 3 tane olması. 1415 varsayılan olarak programımız tarafından çift olarak kabul
‫edilir.
‫Yani kayan noktalı bir değişkene çift değer atamaya çalıştığımız şeyler işe yaramıyor.
‫Şimdi yapabileceğimiz şey, buraya bir F ekleyebiliriz ve bu, tamam, bu bir kayan nokta sayısıdır der.
‫Şimdi buraya F harfini de ekleyebiliriz.
‫Ve şimdi özellikle belirtiyoruz ki, tamam, bu 5. 1 bir çift değil, bir kayan nokta değeridir.
‫Bu, programlama dili geliştirilirken bir noktada dahili olarak kararlaştırıldı ve elimizdeki
‫nihai sonuç bu.
‫Dolayısıyla, kayan değerlerle çalışıyorsak F eklememiz gerekir, çünkü aksi takdirde burada gördüğümüz
‫gibi iki katıyla çalıştığımızı düşünecektir.
‫Tamam, şimdi bu bölümü de yapalım.
‫F div, f bir bölü f iki olacaktır.
‫Şimdi de bunu konsolumuza yazalım.
‫Yani burada F bir bölü F iki f div olacak ve çalıştıralım.
‫Ve sonucun burada yuvarlandığını görebiliriz.
‫Bu noktada, dörtte iki civarında ve o kadar da kesin değil.
‫Yani kayan nokta değerleri çiftler kadar hassas değildir.
‫Dolayısıyla, yüksek bir hassasiyete ihtiyacınız varsa, çiftler kullanmanız gerekir.
‫Düşük hassasiyete ihtiyacınız varsa, daha az bellek gerektireceği için float daha iyi bir seçimdir.
‫Verimli bir yazılım yazarken bu çok ama çok önemlidir.
‫Bu nedenle, yalnızca değişkenle tam olarak yapmak istediğiniz şeyi tutacak değişken türünü kullandığınızdan
‫emin olun.
‫Yani yalnızca tam sayılara ihtiyacınız varsa, tam sayıları kullanın.
‫Çok uzun sayılara ihtiyacınız varsa, uzunları kullanın.
‫Yani uzun numaram boyunca gibi bir şey ve sonra ona uzun bir numara atayabilirsiniz.
‫Yani bu bile çok mu uzun?
‫Uzun bir süre için.
‫Ama bunun gibi bir şey yeterince iyi olacaktır.
‫Yani tam sayılar için, örneğin benim long int'im bu uzun sayıyı tutamayacaktır.
‫Gördüğünüz gibi burada kabul etmiyor.
‫64 bit işaretli tamsayıyı temsil ettiğini ancak long türünü dolaylı olarak int türüne dönüştüremeyeceğini söylüyor.
‫Şimdi sayı çok uzun olduğu için uzun olduğunu düşünüyor, ancak biz onu bir int'e atamaya çalışıyoruz,
‫bu yüzden çalışmıyor.
‫Dolayısıyla, değişkenleri oluştururken bunun farkında olmanız gerekir.
‫Dolayısıyla, farklı veri türleriyle çalışırken dikkatli olmanız gerektiği de göz önünde bulundurmanız
‫gereken bir şey değildir.
‫Diyelim ki bölmek istiyoruz, burada double adında yeni bir değişken oluşturalım.
‫Buna 1di div adını vereceğim ve bölmek için bir double ve bir integer kullanacak.
‫O halde D 1'i num 1'e bölelim.
‫Bakalım burada neler olacak.
‫O halde bunu da konsola yazalım.
‫Yani burada bu, sayıya bölünmüş olan olacaktır.
‫Biri d i div.
‫Tamam.
‫Evet.
‫Burada gördüğünüz gibi, double'ı bir tamsayıya bölmüş olsam da, burada hala bir double var çünkü burada
‫sakladığım şey bu.
‫Yani bu D farkı çift.
‫Şimdi aynı şeyi yapalım, ancak bu kez bir tamsayı ile.
‫Bu yüzden buna d div int diyeceğim ve aslında bir tamsayı tutacak.
‫Şimdi bir ikiliyi bir tam sayıya bölüyorum ve gördüğünüz gibi bir hata alıyorum.
‫Açık bir dönüştürme mevcutken double türü int türüne örtük olarak dönüştürülemez.
‫Alçınız eksik mi?
‫Bu yüzden şimdi döküm yapabilir ve açıkça dönüştürebiliriz, ancak bu daha sonra göreceğimiz bir
‫şey.
‫Bu nedenle, kullandığınız veri türlerine dikkat etmeniz gerektiğini ve bunun zamanla deneyimle
‫elde edeceğiniz bir şey olduğunu unutmayın.
‫Şimdi, burada, bu sorun değil, değil mi?
‫Çünkü elde ettiğimiz veriler üzerinde tam kontrol sahibiyiz.
‫Ancak verileri aniden bir veritabanından, örneğin buluttan aldığınız harici bir kaynaktan
‫alıyorsanız farklı bir hikaye olacaktır ve o zaman her bir değişken hakkında tam farkındalığa
‫sahip olamazsınız.
‫Sadece verileri alırsınız ve belirli bir formatta olmasını istersiniz, ancak istediğiniz formatta aldığınızdan
‫her zaman %100 emin olamazsınız.
‫Yani bu, daha deneyimli hale geldiğinizde öğreneceğiniz bir şey.
‫Veri temelini de daha sonraki bir bölümde ele alacağız.
‫Tamam.
‫Bu video için bu kadar.
‫Artık değişkenlerin ve özellikle int, float ve double veri türlerinin nasıl kullanılacağı hakkında daha iyi bir fikre sahip olmalısınız.
‫Bir sonraki videoda görüşmek üzere.