‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫ในวิดีโอนี้ ฉันอยากให้คุณเข้าใจดีขึ้นเล็กน้อยว่าเกิดอะไรขึ้นกับวิธีการคอนโซลทั้งหมดที่เราใช้อยู่
‫และเราจะนำไปใช้อีกเล็กน้อยในอนาคต
‫เลยอยากจะให้ข้อมูลเบื้องหลังนิดหน่อย
‫สิ่งที่คุณจะเห็นส่วนใหญ่จะไม่เกี่ยวข้องหากคุณเพียงต้องการใช้
‫แต่ถ้าคุณต้องการเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ นี่คือวิดีโอที่เหมาะสำหรับคุณ
‫มาเริ่มกันเลยดีกว่า
‫สิ่งนั้นคือ มีวิธีการต่างๆ ที่มีอยู่ในคอนโซลคลาสนั้น และเราจะพิจารณาวิธีที่เกี่ยวข้องเพื่อป้อนข้อมูลบางอย่างและเพื่อให้ได้ผลลัพธ์
‫ไม่เป็นไร.
‫เราจะมาดูกันว่า
‫มาเริ่มกันเลยดีกว่า
‫ก่อนอื่นเรามีคอนโซลนี้ใช่ไหม
‫และสิ่งนี้จะพิมพ์และทำให้เคอร์เซอร์อยู่ในบรรทัดเดียวกัน
‫โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้ช่วยให้เราสามารถพิมพ์บางสิ่งลงบนคอนโซลและเราสามารถมองเห็นได้
‫ดังนั้น หากเราใช้โค้ดนี้ที่นี่ คอนโซล ด้านขวา และภายในวงเล็บและเครื่องหมายคำพูด เรามีข้อความที่นี่
‫สิ่งที่โค้ดนี้จะทำคือมันจะพิมพ์ข้อความที่นี่ลงในคอนโซลของเรา จากนั้นเราจะเห็นว่ามันมีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อคุณมีค่าบางค่าที่คุณต้องการแสดงและดูว่าโค้ดของคุณใช้งานได้จริงหรือไม่
‫และสิ่งนี้มีประโยชน์มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะผู้เริ่มต้นเมื่อเริ่มโปรแกรม เพื่อที่คุณจะได้เห็นว่าโค้ดของคุณทำอะไรได้บ้างและมันจะแสดงผลบางอย่างออกมา
‫ความถูกต้องเป็นวิธีหนึ่งในการทำบางสิ่ง
‫ดังนั้นจึงมีคลาสนี้ที่เรียกว่าคอนโซล และสิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าใน C-sharp ดังนั้นเราจึงสามารถใช้มันได้
‫และทำให้เราใช้วิธีการของมันได้โดยทั่วไป
‫และหนึ่งในวิธีการเหล่านั้นก็ถูกต้อง
‫ตกลง.
‫ถ้าเราอยากจะเขียนอะไร เราก็สามารถใช้ console dot ได้ จริงไหม?
‫จากนั้นในวงเล็บและภายในเครื่องหมายคำพูด เราป้อนสิ่งที่เราต้องการให้แสดงบนคอนโซล
‫แต่มีอีกวิธีหนึ่งที่เราสามารถใช้เส้นขวาได้ และสิ่งนี้จะพิมพ์และวางเคอร์เซอร์ในบรรทัดถัดไป
‫ดังนั้นเมื่อคุณใช้เส้นขวาแทนเส้นขวา มันจะทำแบบเดียวกัน
‫นอกจากนี้ยังจะพิมพ์ข้อความลงในบรรทัดที่เคยเป็น แต่จะเป็นการขึ้นบรรทัดใหม่ด้วย
‫ดังนั้นมันจึงวางเคอร์เซอร์ไว้ที่บรรทัดถัดไป
‫โอเค นั่นคือข้อแตกต่างระหว่างทั้งสองเท่านั้น
‫แล้วเราก็มีคอนโซลที่อ่านได้
‫สิ่งนี้ใช้อินพุตสตริงประเภทเดียวและส่งคืนค่า ASCII ของอินพุตนั้น
‫ดังนั้นจึงคืนค่าเป็นจำนวนเต็ม
‫ดังนั้นสตริงเป็นเพียงข้อมูลประเภทหนึ่ง มันคือประเภทข้อความ และ int คือประเภทตัวเลข
‫ดังนั้นประเภทตัวเลขทั้งหมด เราจะพิจารณาเป็นสตริงและตัวเลข และสองประเภทไปจนถึงรายละเอียดต่างๆ
‫อย่างละเอียดในภายหลัง
‫แต่ตอนนี้ จำไว้ว่า สตริงมีไว้สำหรับข้อความ จำนวนเต็มเป็นตัวเลข
‫ตอนนี้ คุณอาจสงสัยว่า ASCII นี้ที่เดนนิสกำลังพูดถึงคืออะไร
‫ASCII ย่อมาจาก American Standard Code สำหรับการแลกเปลี่ยนข้อมูล
‫นี่คือรหัสอักขระเจ็ดบิต ซึ่งช่วยให้เราใช้อักขระและตีความโดยคอมพิวเตอร์โดยทั่วไป
‫ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วคอมพิวเตอร์จะตีความสิ่งที่เราเข้าไป
‫ตัวอย่างเช่น การเลื่อนลงมาจนสุด และ a ซึ่งเป็นอักขระและสัญลักษณ์ A ภายในคือค่านี้ที่นี่ในฐานะ
‫a
‫ค่าไบนารี
‫เนื่องจากค่าเลขฐานสองคือ 015 ศูนย์หนึ่ง
‫และค่าทศนิยมคือ 65
‫โดยรวมแล้วมี 256 ค่าในตารางรหัส ASCII นี้และ 256 เนื่องจากเริ่มต้นที่ศูนย์จนถึงตรงนี้
‫นี่เป็นเพียงหมายเหตุข้างเคียงเล็กน้อย
‫คุณไม่จำเป็นต้องจำอะไรทั้งนั้น
‫เป็นเพียงสำหรับคุณที่จะรู้ว่าถ้าคุณต้องการเข้าใจดีขึ้นเล็กน้อยว่า ASCII นี้หมายถึงอะไร
‫นั่นไม่ใช่เพียงคำสุ่มที่คุณเคยได้ยิน แต่คุณยังเข้าใจเล็กน้อยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‫ดังนั้นตอนนี้จึงมีอีกวิธีหนึ่งที่เรียกว่าเส้นสีแดง ซึ่งรับสตริงหรืออินพุตจำนวนเต็มและส่งกลับเป็นค่าเอาต์พุต
‫ดังนั้น.
‫วิธีด็อด
‫สิ่งที่ทำคือรับอินพุตเป็น ASCII หรือส่งคืนเป็นค่า ASCII แต่เส้นสีแดงส่งคืนเอาต์พุตจริง
‫ดังนั้นสิ่งที่เราได้เข้าไปก็จะกลับคืนมา
‫และเมื่อกลับมา เราหมายความว่าเราสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ในโค้ดของเรา
‫โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้ช่วยให้เราสามารถเขียนโค้ดโดยที่ผู้ใช้ต้องป้อนบางสิ่งลงในคอนโซล
‫จากนั้นจึงสามารถใช้ในการคำนวณหรือเรียกใช้โปรแกรมได้จริง
‫นั่นมีประโยชน์มาก
‫ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการให้ผู้ใช้ป้อนข้อมูล สิ่งนี้มีประโยชน์มากสำหรับคอนโซลนี้เกี่ยวกับเส้นสีแดง
‫แล้วก็มีปุ่มสีแดงด้วย
‫นี้ใช้เวลาเพียงคนเดียว
‫อักขระจึงใช้อินพุตสตริงประเภทเดียวและส่งคืนข้อมูลคีย์
‫ดังนั้นรายละเอียดเกี่ยวกับคีย์ที่ป้อนจะถูกส่งกลับ
‫และตอนนี้ คุณสามารถตัดสินใจได้ว่าต้องการทำอะไรกับสิ่งนั้น
‫ไม่เป็นไร.
‫ทีนี้มาดูโค้ดตัวอย่างกัน เพราะทฤษฎีทั้งหมดนี้ดีและทั้งหมด
‫แต่บางครั้งมันก็สมเหตุสมผลที่จะดูโค้ดจริงและดูว่าใช้งานได้จริงอย่างไร
‫ตรงนี้เราจะเห็นว่าเรามี static void main ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นหลักสำหรับชั้นเรียนและโครงการของเราโดยทั่วไป
‫ที่นี่เรามีโค้ดหนึ่งบรรทัดที่ระบุว่า console dot เส้นขวา
‫สวัสดียินดีต้อนรับ.
‫ดังนั้นสิ่งนี้จะพิมพ์ข้อความและข้ามไปที่บรรทัดใหม่
‫นั่นคือสิ่งที่รหัสนี้จะทำ
‫แต่แล้วเราก็มีการปลอบใจด้วยใช่ไหม
‫และที่นี่เรากล่าวสวัสดี
‫นอกจากนี้ยังพิมพ์ข้อความในบรรทัดเดียวกัน แต่จะไม่ข้ามไปยังบรรทัดใหม่
‫แล้วเราก็มีคอนโซล
‫ถูกต้อง.
‫ยินดีต้อนรับ.
‫ซึ่งก็เหมือนกับสวัสดี
‫เพียงแต่ว่าข้อความที่แสดงนั้นแตกต่างกัน
‫ตอนนี้ เรามาลองใช้คอนโซลอ่านคีย์ ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วรอให้เราป้อนคีย์อีกครั้ง
‫โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้ก็แค่บล็อกโปรแกรมของเราไม่ให้หยุดหรือหยุดทำงาน และนั่นคือสิ่งที่เราสามารถใช้ได้บ่อย
‫หรือสิ่งที่เราจะใช้บ่อยมากเพื่อให้โปรแกรมทำงานต่อไปโดยไม่ต้องปิดตัวลง
‫ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าของคุณ
‫ไม่จำเป็น แต่ในกรณีส่วนใหญ่จะจำเป็น
‫เลยเอามาเก็บไว้ที่นี่ครับ
‫โดยพื้นฐานแล้วนี่จะเปิดโปรแกรมของเราทิ้งไว้เพื่อให้เราสามารถเห็นสิ่งที่พิมพ์ลงบนคอนโซลได้
‫มิฉะนั้นคอนโซลจะปิดอย่างรวดเร็วและเราจะไม่เห็นว่าผลลัพธ์เป็นอย่างไร
‫โอเค ทีนี้มาดูผลลัพธ์กันที่นี่
‫ตกลง.
‫ดังนั้นผลลัพธ์จะเป็นสวัสดียินดีต้อนรับ
‫ดังนั้นสิ่งนี้จึงถูกพิมพ์จากบรรทัดด้านขวาของคอนโซล จากนั้นเราจะมี สวัสดี ยินดีต้อนรับด้วยกันในการพิมพ์คำเดียว
‫อันเป็นผลมาจากคำสั่ง to console right ของเรา เนื่องจาก console right ไม่ได้สร้างช่องว่างใดๆ
‫ซึ่งจะไม่สร้างการขึ้นบรรทัดใหม่หากเราไม่ได้สั่งให้ทำโดยเฉพาะ
‫ในที่นี้ ฉันต้องการแสดงตัวอย่างสำหรับวิธีเส้นสีแดงและสำหรับวิธีปุ่มสีแดง
‫ดังนั้นเราจึงมีวิธีการหลักอีกครั้งภายในวิธีการหลักซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเราที่นี่เรามีวิธีการที่ถูกต้องซึ่งระบุว่า
‫Enter a string และกด Enter
‫ดังนั้นผู้ใช้จะเห็นการป้อนสตริงและกด Enter
‫จากนั้นในบรรทัดนี้ เราจะรับอินพุตของผู้ใช้โดยใช้คอนโซล dot red line และเก็บไว้ในอินพุตสีแดง
‫แล้วสิ่งที่เราทำคือเราใช้คอนโซลเส้นสว่างนั้นเพื่อแสดงสิ่งที่ผู้ใช้ป้อน
‫ดังนั้นเราจึงบอกว่าคุณได้ป้อน และที่นี่เราใช้วงเล็บปีกกา, วงเล็บปีกกาศูนย์ และอินพุตทางขวา
‫โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งที่เราทำที่นี่คือเราบอกว่าคุณเข้ามาแล้ว จากนั้นอะไรก็ตามที่ผู้ใช้ป้อน
‫ดังนั้นวงเล็บปีกกานี้ วงเล็บปีกกาศูนย์ เราจะใช้สิ่งที่อยู่หลังเครื่องหมายจุลภาคที่นี่
‫และจะแทนที่ตัวเองด้วยรายการที่อยู่ภายในตัวแปรนี้ที่นี่
‫จากนั้นเราเขียน Enter สตริงและกด Enter
‫ที่นี่เราใช้คอนโซลที่อ่านเมธอดและเราใช้ค่า int ASCII
‫ดังนั้นเราจึงเก็บไว้ในตัวแปรที่เรียกว่าค่า ASCII หรืออะไรก็ตามที่ผู้ใช้ป้อน
‫แล้วเราก็พูดทุกอย่างที่ผู้ใช้เข้ามาที่นี่
‫ดังนั้นเราจึงบอกว่าค่า ASCII เป็นค่า ASCII จริงของค่าที่ผู้ใช้ป้อน
‫ตอนนี้ สำหรับคุณในฐานะแบบฝึกหัดเล็กๆ น้อยๆ คุณใช้โค้ดนั้นและลองเล่นดู
‫เพียงแค่ดูว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
‫เพียงแค่จะให้ตัวอย่างสั้น ๆ ที่นี่
‫ตรงนี้ สิ่งที่เรามีคือเราป้อนสตริงแล้วกด Enter
‫ในกรณีของฉัน ฉันแค่เข้าไป
‫เดนนิส และมันจะบอกว่าคุณเข้ามาแล้ว เดนนิสก็จะบอกว่าป้อนคีย์ใด ๆ แล้วกด Enter
‫ผมจะกด D แล้วมันจะย้อนกลับมาถามค่าของค่าที่ใส่เข้าไป
‫ซึ่งก็คือ 68
‫ทีนี้ ถ้าเราดูที่นี่ และไปที่บรรทัด 68 เราจะเห็นว่า อันที่จริงมันคือ RD ตัวพิมพ์ใหญ่
‫ไม่เป็นไร.
‫นั่นคือมัน
‫นั่นเป็นข้อมูลเบื้องต้นเล็กน้อยเกี่ยวกับคลาสคอนโซลและวิธีที่เราสามารถใช้เมธอดบางวิธีได้
‫หากคุณต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการต่างๆ ของคลาสคอนโซลนั้น คุณสามารถตรวจสอบเอกสารประกอบได้
‫ที่นี่คุณจะพบคลาสคอนโซลและคุณจะเห็นว่ามีวิธีการมากมาย
‫ดังนั้นเมื่อคุณไปที่เมธอด คุณจะเห็นความชัดเจน ย้ายบัฟเฟอร์อ่านบรรทัดการอ่านคีย์
‫ดังนั้นสิ่งที่เรารู้คืออ่าน อ่าน คีย์รีบรรทัด และคีย์ที่ถูกต้อง
‫บรรทัดขวาและขวาดังนั้น
‫แต่คุณสามารถเห็นได้ว่ามีตำแหน่งหน้าต่างที่ตั้งไว้อีกมากมายที่ขนาดหน้าต่างและอื่นๆ
‫ดังนั้นหากคุณต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการเฉพาะ ให้คลิกที่วิธีนั้นแล้วคุณจะเห็นเส้นสีแดง
‫มันทำอะไร?
‫ดีมีพวงของการโอเวอร์โหลด
‫อะไรคือการโอเวอร์โหลดหรือการโอเวอร์โหลดคือวิธีการเดียวกันที่มีตัวเลือกอินพุตต่างกันหลายเวอร์ชัน
‫ตรงนี้เราสามารถใส่ค่าต่างๆ ได้สามค่า
‫ดังนั้นสตริง วัตถุ และวัตถุ
‫เราจะเห็นในภายหลังว่าวัตถุคืออะไรและทำงานอย่างไร
‫แต่โดยพื้นฐานแล้วเส้นสีแดงที่เราใช้คือเส้นสว่างตรงนี้ที่เราเพิ่งป้อนสตริง และหากคุณต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติม
‫คุณสามารถคลิกที่มันแล้วคุณจะเห็นว่ามันจะคืนค่าเป็นโมฆะหรือไม่ส่งคืนอะไรเลย
‫ดังนั้นจึงเขียนค่าสตริงเฉพาะตามด้วยบรรทัดปัจจุบันที่สิ้นสุดไปยังสตริงเอาต์พุตมาตรฐาน
‫ไม่เป็นไร.
‫แต่อย่างที่ฉันพูดไว้ เราจะพิจารณามากขึ้นในภายหลัง
‫มันจะทำให้รู้สึกมากขึ้น
‫ดังนั้นอย่ากังวลหากคุณไม่เข้าใจทุกส่วนของมัน และอย่ากังวลกับการท่องจำทั้งหมด
‫เราจะใช้วิธีเหล่านั้นค่อนข้างครอบคลุม
‫และนั่นจะกลายเป็นธรรมชาติมากในภายหลัง
‫ไม่เป็นไร.
‫แล้วพบกันใหม่ในวิดีโอหน้า