‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫และในวิดีโอนี้ เราจะมาดูสตริงและวิธีการบางอย่าง
‫ดังนั้น String จึงเป็นอ็อบเจ็กต์ของคลาสสตริงของระบบ
‫และในที่นี้ในแง่ของการเขียนโปรแกรม สตริง หมายถึง ลำดับของอักขระ
‫และมีฟังก์ชันมากมายที่อยู่ภายในคลาสนี้ ที่เราสามารถใช้เพื่อจัดการสตริงได้
‫และตอนนี้เรามาดูบางส่วนกัน
‫ลองดูตัวอย่าง สตริงย่อย
‫ดังนั้นสตริงย่อยจึงต้องใช้จำนวนเต็มเมื่อคุณต้องการเรียกใช้ฟังก์ชันนี้ และใช้เพื่อรับสตริงย่อยจากสตริงที่เริ่มต้นจากดัชนีที่ระบุ
‫ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเอาสตริงที่เรียกว่า car และคุณป้อน substring one สิ่งที่จะทำคือมันคืนค่า
‫R ซึ่งหมายความว่า C จะถูกนำออกไปเพราะเราไม่ได้เริ่มต้นที่ศูนย์ แต่เรากำลังเริ่มต้น ที่หนึ่ง
‫โดยพื้นฐานแล้ว อักขระทุกตัวมีดัชนี ตัวอย่างเช่น C อยู่ที่ศูนย์ A อยู่ที่หนึ่ง R อยู่ที่สอง
‫ถ้าเราบอกว่า substring one มันจะใช้ R แทนการรับทั้งคัน
‫จากนั้นเราต้องลดค่าที่ใช้ในการแปลงสตริงเป็นตัวพิมพ์เล็ก
‫ดังนั้นสิ่งที่เขียนในสตริงจะถูกแปลงเป็นประโยคตัวพิมพ์เล็กหรือสตริงที่เหมือนกันไปข้างหน้า
‫แต่ในทางกลับกัน
‫ตอนนี้มันจะแปลงสตริงเป็นตัวพิมพ์ใหญ่
‫จากนั้นเรามีตัวเลือกที่จะตัดแต่งสตริงของเราเพื่อให้มีการตัดแต่ง ช่องว่างนำหน้าและต่อท้ายทั้งหมดจากสตริง
‫กรณีนี้มักเกิดขึ้นเมื่อป้อนที่อยู่อีเมลในแบบฟอร์มที่คุณคัดลอกจากที่ใดที่หนึ่ง
‫เช่น บังเอิญมีช่องว่างในตอนท้าย
‫และนั่นมักจะทำโดยตัวเว็บไซต์เองหรือโดยตัวแบบฟอร์มเอง
‫ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องลบช่องว่างในตอนท้ายเพราะช่องว่างสีขาวไม่ได้เพิ่มค่าใดๆ ในที่อยู่อีเมลจริงๆ
‫ใช่ไหม
‫นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาถูกนำตัวไป
‫พวกเขากำลังใช้ฟังก์ชันตัดแต่ง ตัวอย่างเช่น
‫ไม่เป็นไร.
‫ทีนี้มาดูวิธีอื่นกันบ้าง
‫ตัวอย่างเช่น ดัชนีของสตริงที่ใช้เพื่อรับการเกิดขึ้นครั้งแรกของสตริงหรืออักขระภายในสตริงอื่น
‫ดังนั้น หากคุณมีประโยคและต้องการทราบว่าคำบางคำปรากฏที่ตำแหน่งใด ดังนั้นตำแหน่งใดภายในประโยคนั้น
‫คุณสามารถใช้ดัชนีปิดได้
‫ตอนนี้ช่องว่างสีขาวจะส่งกลับค่าจริงหรือไม่หากสตริงเป็นค่าว่างหรือว่าง
‫มิฉะนั้นจะส่งกลับค่าเท็จ
‫ดังนั้นสิ่งนี้จึงมีประโยชน์หากคุณต้องการตรวจสอบว่าสตริงมีค่าที่มีความหมายหรือไม่
‫ไม่เป็นไร.
‫ทีนี้มาดูฟังก์ชันบางอย่างกันที่นี่
‫อย่างแรกเลย ฉันมีชื่อแรกเรียกว่าเดนนิส นามสกุลปุน แล้วก็ชื่อเต็มซึ่งต่อกัน
‫ดังนั้นเราจึงใช้ฟังก์ชัน cat ที่เชื่อมสองสายเข้าด้วยกัน ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วก็แค่เอามารวมกัน
‫ตกลง.
‫เราก็มีเดนนิสพันช์ จากนั้นเราใช้ฟังก์ชันสตริงย่อย และให้ค่าเป็นสอง
‫ดังนั้นผลลัพธ์จะดีเพราะศูนย์ D คืออะไร?
‫หนึ่งคือ E และมันเริ่มจากสองตัว ซึ่งก็คือ N ดังนั้นมันก็แค่ให้สตริงที่เหลือแก่เรา ซึ่งดีมาก
‫จากนั้นเราต้องลดระดับลงซึ่งจะทำให้เดนนิสออกมา ดังนั้น dx จะเป็นตัวพิมพ์เล็กในตอนนี้แทนที่จะเป็นตัวพิมพ์ใหญ่และในทางกลับกัน
‫ดังนั้นที่นี่ถึงด้านบนจะทำให้ทั้งสตริงเป็นตัวพิมพ์ใหญ่และตัดแต่ง
‫เราจะดำเนินการต่อและตัดแต่งช่องว่างสีขาวทั้งหมดที่เรามีที่นี่
‫ดังนั้นผลลัพธ์จะเป็นสิบคือ Pangea
‫มันเลยเอาพื้นที่ว่างที่เราล้อมรอบมันออกไป
‫ตัวอย่างเช่น ฉันกำลังใช้พื้นที่ว่าง และที่นี่ ฉันมีพื้นที่ว่างด้วย
‫จากนั้นเรามีดัชนีจุดชื่อ E และผลลัพธ์จะเป็นหนึ่งเดียวเพราะ EA อยู่ที่ตำแหน่งหนึ่งในตัวแปรชื่อแรกซึ่งก็คือเดนนิส
‫ดังนั้น D อยู่ที่ศูนย์ EA อยู่ที่หนึ่ง
‫เราอยู่ที่นั่นแล้วเป็นโมฆะหรือช่องว่างที่มีชื่อจะแสดงผลเป็นเท็จ?
‫แล้วมีวิธีการสำคัญอีกวิธีหนึ่งที่เรียกว่ารูปแบบ
‫ดังนั้นใน C-sharp วิธีการรูปแบบสตริงจึงถูกใช้เพื่อแทรกวัตถุหรือค่าตัวแปรภายในสตริงใดๆ
‫ด้วยรูปแบบสตริง เราสามารถแทนที่ค่าในรูปแบบที่ระบุได้
‫ตัวอย่างเช่น ที่นี่ ไวยากรณ์คือรูปแบบจุดสตริง สตริงใดๆ ที่มีอ็อบเจ็กต์ลูกน้ำดัชนี
‫ดังนั้นสิ่งที่จะทำคือมันจะวางวัตถุไว้ในตำแหน่งของดัชนีเพื่อที่จะแทนที่มัน
‫ลองดูตัวอย่างที่นี่
‫ดังนั้นเราจึงมีชื่อของเรา ซึ่งก็คือเดนนิส
‫นี่คือสตริงที่เรามีที่นี่ จากนั้นเราใช้รูปแบบสตริงที่ฉันแค่บอกว่าชื่อของฉันคือ
‫แล้วในวงเล็บปีกกาเหล่านั้น ฉันมีศูนย์ และหลังสตริง ฉันมีชื่อลูกน้ำ
‫ดังนั้นชื่อตัวเองจึงเป็นสตริงด้วย
‫ดังนั้นที่นี่ชื่อสตริงจะถูกแทนที่ที่ดัชนีศูนย์ในสตริงและผลลัพธ์จะเป็นชื่อของฉันคือเดนนิส
‫โดยพื้นฐานแล้วเราสามารถเอาตัวแปรมาใส่ในสตริงโดยใช้ฟังก์ชันรูปแบบที่นี่
‫สิ่งนี้จะมีประโยชน์มากและเราจะใช้มันเป็นระยะ ๆ
‫ไม่เป็นไร.
‫แค่นั้นแหละสำหรับตอนนี้
‫กลับไปที่การเข้ารหัส
‫เจอกันใหม่ในวิดีโอหน้าครับ