‫ไม่เป็นไร.
‫มาเริ่มกันเลยดีกว่า
‫สิ่งแรกที่เรามีคือวิธีหลัก
‫และภายในวิธีการหลัก เรามีคอนโซลของคำสั่งบรรทัดขวาอยู่แล้ว
‫แต่สิ่งที่เราต้องการคือสตริง
‫และฉันจะเรียกสตริงชื่อของฉันแล้วฉันจะเขียนบางอย่างเช่น กรุณาใส่ชื่อของคุณแล้วกด
‫Enter
‫ไม่เป็นไร.
‫ดังนั้นเราจึงไม่ต้องการคำสั่ง helloworld นี้ และจากนั้น ฉันต้องได้รับข้อมูลจากผู้ใช้
‫และเราจะได้รับข้อมูลผู้ใช้อย่างไร
‫เราจำเป็นต้องใช้เส้นสีแดงสำหรับมัน
‫ดังนั้นคอนโซลดอทเส้นสีแดง
‫สิ่งนี้จะช่วยให้เราได้รับอินพุตของผู้ใช้แล้วเก็บไว้ในตัวแปร
‫และนี่คือสิ่งที่เส้นสีแดงให้เราเป็นผลลัพธ์
‫ดังนั้น วิธีเส้นสีแดง ดังที่คุณเห็น เมื่อคุณวางเมาส์เหนือมัน จะส่งกลับสตริง จากนั้นสตริงนั้นจะถูกเก็บไว้ในตัวแปรชื่อของฉัน
‫ซึ่งเป็นสตริงเช่นกัน
‫จากนั้นเราสามารถแปลงเป็นสตริงตัวพิมพ์ใหญ่ได้อย่างง่ายดายโดยใช้โค้ดบรรทัดต่อไปนี้
‫คุณจะเห็นตรงนี้ว่า สตริงชื่อของฉัน ตัวพิมพ์ใหญ่จะเป็นรูปแบบสตริงตัวพิมพ์ใหญ่ แล้วตามด้วยชื่อของฉันไปด้านบน
‫ดังนั้นวิธีนี้ที่นี่จึงเรียกว่าบนเป็นวิธีสตริง
‫ดังนั้นวิธีการที่เราสามารถนำไปใช้กับสตริงและช่วยให้เราสามารถสร้างคำสั่งทั้งหมดและคำสั่งตัวพิมพ์ใหญ่ได้
‫ไม่เป็นไร.
‫งั้นเรามาทดสอบกันอย่างรวดเร็ว
‫โดยแสดงชื่อของฉันเป็นตัวพิมพ์ใหญ่นี้ในคอนโซล
‫เอาล่ะ ลุยกันเลย
‫คุณอยู่ที่นั่น
‫มันบอกว่ากรุณาใส่ชื่อของคุณและกด Enter
‫ฉันจะบอกว่าเดนนิสหรือทำถูกต้อง
‫แล้วก็ชื่อพานอปโต นั่นแหละชื่อฉัน
‫และคุณสามารถเห็นผู้ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่เดนนิสปุน
‫ดังนั้นทั้งคำสำหรับทั้งสตริงจึงใช้สตริงตัวพิมพ์ใหญ่
‫ตกลง.
‫ไม่เป็นไร.
‫นั่นคือส่วนแรกในตอนนี้ที่ทำสิ่งเดียวกันกับตัวพิมพ์เล็กแล้วจึงตัดแต่งและสุดท้ายเพียงแค่พิมพ์สตริงย่อย
‫โอเค เรามาทำกันอย่างรวดเร็ว
‫ที่นี่เรามีสาม
‫ตัวอย่าง.
‫ก่อนอื่นเลย ชื่อของฉัน ตัวพิมพ์เล็ก สิ่งนี้จะใช้วิธีการจัดรูปแบบด้วยและเราป้อนข้อความหรือวางข้อความตัวพิมพ์เล็ก
‫จากนั้นเราใช้วงเล็บปีกกานี้ วงเล็บปีกกาเป็นศูนย์ ซึ่งจะทำให้เราสามารถแสดงอะไรก็ได้ที่อยู่หลังเครื่องหมายจุลภาคนี้ที่นี่
‫ในกรณีของเรา มันจะเป็นชื่อของฉันที่จะลด
‫ดังนั้นเราจึงใช้ชื่อของฉัน
‫ดังนั้นสิ่งที่ผู้ใช้ป้อนในบรรทัดนี้แล้วเราจะเห็นว่ามันจะเป็นสตริงตัวพิมพ์เล็ก
‫ดังนั้นชื่อของฉันตัวพิมพ์เล็กจะเป็นสตริงตัวพิมพ์เล็ก
‫แล้วมาดูที่ชื่อของฉันตัด.
‫สมมุติว่าเราป้อนบางอย่างเช่นพื้นที่ว่าง
‫เดนนิส พื้นที่ว่างสู่พื้นที่ว่าง
‫จากนั้นจะตัดช่องว่างในตอนต้นและตอนท้าย
‫และนั่นคือสิ่งที่การตัดแต่งนี้ทำ
‫ดังนั้นวิธีการตัดแต่งนี้ ชื่อของฉัน Dot Trim และชื่อย่อยของฉัน
‫ที่จะทำให้เรา.
‫ที่นี่เรากำลังเรียกวิธีนี้ที่นี่เรียกว่าสตริงย่อย
‫และสิ่งที่จะทำคือ มันจะเริ่มต้นที่ศูนย์ และเราจะมีความยาวห้า
‫นี่จะคืนค่าความยาวของสตริงที่ห้าและเริ่มต้นที่ตำแหน่งศูนย์
‫เลยลองทดสอบดู
‫มาลองดูกันก่อนว่าผลจะเป็นอย่างไร
‫และฉันจะบวกบรรทัดที่หายไปทั้งหมดที่นี่
‫สิ่งที่เราเห็นในที่นี้คือ เราแค่เขียนตัวแปรทั้งหมดที่เราเพิ่งสร้างลงในคอนโซล
‫เลยลองเรียกใช้อีกครั้ง
‫ดังนั้นฉันจะเข้าสู่พื้นที่ว่าง
‫เดนนิส แพน ยูทาห์
‫พื้นที่ว่าง.
‫คุณสามารถเห็นได้ที่นี่ ฉันเปลี่ยนเป็น Dennis Pan, Utah แล้ว
‫และอีกอย่างคือที่ว่างตรงนี้
‫เมื่อคุณคลิกคุณจะเห็นมัน มิฉะนั้น คุณจะไม่สามารถมองเห็นได้
‫มันเลยยากมากที่นี่
‫แต่คุณสามารถเห็นช่องว่างหลังจากนั้นเช่นกัน
‫แต่สำหรับกรณีนี้ ผมเห็นว่าอันแรกไม่ใช่พื้นที่ว่าง
‫นี่เป็นแค่พื้นที่ว่างที่เราสร้างขึ้นที่นี่ อันนี้
‫แต่อีกอันหนึ่งที่น่าสนใจ
‫และนี่คืออันนี้ที่ฉันเข้าไป
‫ฉันก็เลยเข้าไปในที่ว่างด้วย
‫และคุณสามารถดูค่าการตัดแต่งได้ที่นี่
‫ไม่มีพื้นที่ว่างที่อยู่ภายในสตริงนั้น
‫พื้นที่ว่างก่อนหน้านั้นถูกตัดออก มันถูกตัดแต่งออกจากสตริง และคุณสามารถเห็นค่าสตริงย่อยคือ
‫Danny
‫แล้วทำไมถึงเป็น Danny ไม่ใช่ Dennis?
‫เพราะสตริงที่ฉันป้อนคือขีดเส้นใต้เดนนิส
‫และสิ่งที่เราทำกับสตริงย่อยที่นี่คือ
‫เราเริ่มต้นที่ศูนย์ ซึ่งหมายความว่าเรามีขีดล่างแล้วเรามีความยาวห้า
‫ลองมาดูสิ่งนี้ในตัวอย่างนี้โดยเฉพาะที่นี่
‫ดังนั้นเราจึงเริ่มต้นด้วยขีดล่าง แล้วตามด้วยเดนนิส แพน เพื่อขีดเส้นใต้
‫มันเริ่มจากศูนย์และมันยาวห้า
‫ลองดูอักขระห้าตัว และคุณจะเห็นว่าอักขระห้าตัวนั้น
‫ดังนั้นจึงขีดเส้นใต้ E และ I
‫แค่นั้นแหละ.
‫ไม่เป็นไร.
‫แค่นี้เองสำหรับแบบฝึกหัดนี้
‫ฉันหวังว่าคุณจะลองและทำตามและคุณจะทำแบบฝึกหัดนี้ให้เสร็จด้วยตัวเอง
‫ไม่เป็นไร.
‫ขอบคุณมากครับ แล้วพบกันใหม่ในวิดีโอหน้าครับ