‫ไม่เป็นไร.
‫ทีนี้มาดูแบบฝึกหัดอื่นกัน
‫โจทย์ข้อที่ 2 ครับ
‫และสิ่งแรกที่เราต้องทำคือขอให้ผู้ใช้ป้อนสตริง
‫และเขาจะป้อนสตริงที่นี่และเราเก็บสตริงนั้นเป็นอินพุตและเราจะทำในวิธีหลัก
‫เช่นเคย วิธีนี้จะช่วยให้เราได้รับข้อมูลของผู้ใช้และจะอยู่ภายในข้อมูลที่เราป้อน จากนั้นเราจะได้รับข้อมูลผู้ใช้อื่น
‫และสิ่งที่เราอยากได้คือเราอยากรู้จักตัวละครที่บุคคลนั้นกำลังมองหา
‫ดังนั้นให้ป้อนอักขระเพื่อค้นหา จากนั้นบุคคลควรป้อนอักขระหนึ่งตัว
‫และคุณจะเห็นว่าเราใช้ char ที่นี่ ไม่ได้ใช้สตริง แต่เราต้องการให้มีอักขระเพียงตัวเดียว
‫และเราสร้างตัวแปรใหม่ที่นี่ ซึ่งเรียกว่าอินพุตการค้นหา ซึ่งจะเป็น char จึงเป็นอักขระ
‫แล้วเราได้เส้นสีแดง และเรารับเฉพาะรายการแรกเท่านั้น
‫ดังนั้นเราจึงบอกว่า หาตัวอักษรตัวแรกในคอนโซลนั้นมา เส้นสีแดง เพราะเส้นสีแดงนี้จะส่งกลับสตริง
‫และโดยการใช้วงเล็บเหลี่ยมและดัชนีที่คุณต้องการ คุณจะได้ตำแหน่งเฉพาะของสตริงนั้น
‫และในกรณีนี้ เราได้อักขระตัวแรกของสตริงนั้น
‫ต่อไปเราต้องรับดัชนีของตัวละครจากสตริง
‫เรามาสร้างตัวแปรจำนวนเต็มขึ้นมาใหม่ซึ่งจะดูแลมันและมันจะได้รับ
‫อินพุตดัชนีการค้นหาอินพุตและจะเก็บไว้ในดัชนีการค้นหา
‫แล้วอินพุตคืออะไร?
‫อินพุตคือตัวแปรนี้ตรงนี้ ซึ่งก็คือเส้นสีแดงคอนโซลของเรา
‫ดังนั้นไม่ว่าผู้ใช้จะป้อนอะไร เราจะได้ดัชนีของอักขระเฉพาะ
‫ดังนั้นถ้าคุณดูดัชนีว่ามีโอเวอร์โหลดหลายตัว แต่หนึ่งในนั้นคือมันจะต้องมีถ่าน
‫ดังนั้น อักขระหนึ่งตัว หากคุณวางเมาส์ไว้เหนืออักขระนั้น คุณจะเห็นสิ่งนั้นและเห็นว่ามันคืนค่า int
‫นั่นคือสิ่งที่เรามีที่นี่
‫เรามี int ที่นี่ซึ่งเรียกว่าดัชนีการค้นหา
‫ดังนั้นเราจึงรับอินพุตและได้ดัชนีของอักขระเฉพาะ
‫เราก็แค่พูดว่า โอเค ตำแหน่งใดเป็นอักขระนี้เป็นครั้งแรกในอินพุต
‫ดังนั้นภายในสตริงที่เรากำลังดูอยู่ แล้วเราแค่ต้องการพิมพ์ออกมา
‫มาทำกัน
‫มาพิมพ์ดัชนีเป็นผลการค้นหาบนคอนโซลกัน
‫และเราทำเช่นนั้นโดยพูดดัชนีของตัวละคร
‫และที่นี่เราบอกว่าศูนย์ ซึ่งหมายความว่าตัวแปรนี้ที่นี่ในสตริงคือหนึ่ง ซึ่งก็คือดัชนีการค้นหานี้
‫โอเค เรามาลองเล่นกันดูก่อนว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
‫ที่นี่ฉันจะเข้าสู่บทเรียน dot EU และตอนนี้ฉันจะค้นหาจุดและคุณสามารถเห็นดัชนีของตัวอักษรจุดในสตริงคือเก้า
‫เรามี
‫0123456789
‫นั่นจะเป็นดัชนีของตัวละครของฉัน
‫Dot อย่างที่คุณรู้ มันเริ่มต้นด้วยศูนย์
‫ดังนั้นบทช่วยสอนนี้จะเป็นแบบเจียมเนื้อเจียมตัว จะเป็นศูนย์
‫ตกลง.
‫นั่นคือส่วนแรกของการฝึก
‫ทีนี้มาดูอันที่สองที่เราใช้การต่อกัน
‫และเพื่อที่จะใช้การต่อกัน เราจำเป็นต้องมีสองสตริงที่เราต้องการรวมเข้าด้วยกัน
‫และสิ่งที่ผมจะทำคือผมจะได้รับสองสตริงจากผู้ใช้
‫อย่างแรกเลย ฉันต้องการได้ชื่อจริงของผู้ใช้ จากนั้นฉันต้องการได้นามสกุลของผู้ใช้
‫แล้วสิ่งที่ผมจะทำคือผมเชื่อมมันเข้าด้วยกัน ซึ่งหมายความว่าผมจะรวมพวกมันเป็นสตริงเดียว
‫มาทำกัน
‫มาเชื่อมกัน
‫โดยใช้รหัสต่อไปนี้คุณจะเห็นว่าเราเป็น
‫เรากำลังเชื่อมต่อโดยใช้วิธีการพิชิต
‫และสิ่งที่จะทำคือจะเชื่อมสตริงหลายๆ สตริงเข้าด้วยกัน แม้กระทั่งในกรณีนี้
‫ดังนั้นจะใช้ชื่ออะไรก็ตามที่ผู้ใช้ป้อน
‫นี่เราขอชื่อจริง แล้วเราถามนามสกุล
‫แต่สิ่งที่เราเพิ่มเข้าไปคือช่องว่างระหว่างนั้น เพราะเราไม่ต้องการมีชื่อ
‫โดยตรงหลังจากนั้นอีก
‫แต่เราอยากได้ที่ว่างระหว่างนั้น
‫แล้วเราก็พิมพ์ชื่อเต็มออกมา
‫และคุณจะเห็นว่าเป็นตัวแปรใหม่ที่เรียกว่าชื่อเต็ม
‫แน่นอน เราสามารถใช้การเรียงต่อกันตรงนี้ หรือเราอาจจะพูดแค่ตำแหน่งที่หนึ่ง
‫ตำแหน่งที่สอง
‫มีตัวเลือกต่างๆ มากมาย แต่ฉันต้องการให้คุณใช้วิธีที่เป็นรูปธรรมนี้ในการต่อข้อมูล
‫ตกลง.
‫ทีนี้มาลองรันกันใหม่อีกครั้ง
‫และเรามีตัวอย่างสตริงที่ฉันบอกคุณแล้ว ดัชนีฉันจะใช้ศูนย์ แล้วป้อนชื่อที่นี่
‫มันจะเป็นนามสกุลเดนนิส ปุ๋มปุ๋ม คุณจะเห็นชื่อเต็มของคุณคือ เดนนิส พานอปโต
‫ในกรณีของฉัน นั่นคือกรณีของคุณ
‫มันจะเป็นชื่ออื่น
‫ไม่เป็นไร.
‫นั่นคือมัน
‫ฉันหวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จในการเขียนรหัสนี้
‫และถ้าคุณมีวิธีอื่นสำหรับสิ่งนี้ ก็ไม่เป็นไรเช่นกัน
‫แต่ตอนนี้คุณรู้วิธีใช้การต่อกับวิธีที่เป็นรูปธรรมโดยเฉพาะแล้ว
‫และอีกอย่าง คุณยังเห็นได้ว่าการต่อกันจะส่งกลับสตริง
‫ดังนั้นเมื่อคุณวางเมาส์เหนือมัน มันจะบอกคุณว่ามันจะกลับมาอย่างไร
‫ในกรณีของเรา มันจะคืนค่าสตริงศูนย์ สตริงที่หนึ่ง และสตริง เพื่อเชื่อมเข้าด้วยกัน ซึ่งหมายความว่าเชื่อมต่อเข้าด้วยกันเป็นสตริงเดียว
‫ไม่เป็นไร.
‫เท่านี้ก็เรียบร้อยสำหรับวิดีโอนี้
‫ฉันหวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จกับสิ่งนี้
‫เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ