‫Nu u de theorie van methoden kent, gaan we eens kijken naar het praktische aspect van methoden.
‫Dus laten we een methode maken en we beginnen met een overtollige modifier en ik ga gewoon public gebruiken,
‫dan voeg ik het retourtype toe, dat ongeldig is, en dan geef ik een naam.
‫In mijn geval noem ik dat maar goed.
‫Dus deze methode gaat iets schrijven.
‫En ten eerste, ik begin zo, heb 30 haakjes nodig.
‫En hier wil ik gewoon de juiste regel van de console gebruiken.
‫Dus ik ga gewoon iets op de console schrijven.
‫En dit gaat worden Ik word gebeld vanuit een methode die zo vrij eenvoudig is en dan troosten maar lezen.
‫Dus nog niets bijzonders en niets dat we nog niet hebben gezien, behalve dat dit in een methode zit.
‫Dus om deze methode nu aan te roepen en uit te voeren, moeten we deze binnen de hoofdmethode aanroepen.
‫Dus deze methode hier is een methode zelf en deze methode is niet openbaar.
‫Het heeft dus geen toegangsmodifier.
‫Ik zou zelfs van deze X-modifier af kunnen komen, dus ik zou gewoon kunnen zeggen: schrijf niets, maar we zullen later
‫ingaan op de verschillende X-modifiers.
‫Deze heeft er dus geen.
‫Onze belangrijkste methode, omdat deze alleen vanuit deze klasse zelf moet worden aangeroepen.
‫Dan hebben we void, wat betekent dat deze methode nooit iets zal retourneren.
‫En dan heet de naam Main en omdat het zo'n beetje onze hoofdmethode is, is diegene die echt
‫belangrijk is.
‫En dan tussen haakjes heb je een reeks strings, die ARC's worden genoemd, en dat is iets dat
‫we later zullen bespreken.
‫We hebben dus niet gezien wat de tarieven zijn, maar dat zullen we later doen en je zult ook zien wat bogen zijn.
‫Dit is dus onze methode en hier is ons uitgangspunt.
‫Zoals je hebt gelezen in de laatste video die ik heb gezien in de laatste video.
‫Dus wat we ook willen uitvoeren, we moeten het vanaf hier starten.
‫Dus laten we beginnen en onze schrijf-iets-methode noemen.
‫Nu krijgen we hier een foutmelding.
‫We kunnen onze methode schrijven iets niet zomaar binnen de hoofdmethode noemen, omdat onze hoofdmethode statisch is.
‫En daarom moet de methode iets schrijven ook statisch zijn.
‫Dus ik voeg de statische term toe en zoals je kunt zien, zit deze tussen de asmodifier en het retourtype.
‫Oké, dus exis modifier, dan Statik, dan return type en dan de naam van de methode of methodenaam.
‫Oké, dus dat is de volgorde.
‫En daarna, tussen haakjes, heb je parameter één en parameter twee, en ze moeten worden gescheiden
‫door een komma.
‫Oke.
‫Dus dat is de gebruikelijke structuur en dat is wat we hier hebben.
‫Dus we hebben een publiek, dat is de toegangsmodifier.
‫We hebben static, dat wordt gebruikt omdat de hoofdmethode statisch is en statisch betekent gewoon dat deze methode statisch is en
‫het statische lid declareert, dat bij de band zelf hoort in plaats van bij een specifiek
‫object.
‫Dat is ook iets dat veel logischer zal zijn zodra we op het punt komen
‫waarop we objectgeoriënteerd programmeren gebruiken.
‫Dus voor nu, weet gewoon dat wanneer je een methode binnen een statische methode wilt aanroepen, je de
‫methode zelf ook statisch moet maken.
‫Dus voor nu, omdat we geen objectgeoriënteerd programmeren gebruiken en het geheel, zouden de grotere concepten eerder
‫moeilijk te begrijpen zijn.
‫Laten we het daar maar op houden, want statisch is hier vereist, omdat we het willen noemen omdat het
‫geen statische methode is.
‫Oke.
‫En later, als we meerdere lessen hebben die niet meer nodig zijn en dan zullen we daar
‫ook naar kijken.
‫Dus hier zijn onze resultaten.
‫Ik word gebeld vanuit een methode.
‫Dus zoals je kunt zien, hoefden we het niet binnen onze hoofdmethode te schrijven.
‫We hebben het hier gewoon opgeschreven.
‫Je kunt dus hele lange methoden maken die veel dingen doen, en dan kun je ze gewoon in één regel
‫aanroepen.
‫Dus zo noemen we ze en zo declareren of creëren we ze.
‫En een methode moet meestal één ding doen.
‫Dus in dit geval is deze methode er gewoon om iets te schrijven.
‫Je moet dus geen methoden maken die 20 verschillende dingen doen of iets dergelijks.
‫Het is het beste als je het simpel houdt.
‫Dus als je een methode wilt hebben die iets anders doet, maak dan een extra methode aan.
‫Een aparte methode dus.
‫Oke.
‫Laten we dus een extra methode maken, die niet alleen iets schrijft wat we hier hebben, maar
‫ook iets dat we willen hebben.
‫Dus.
‫Openbare statische leegte Vereide Iets specifieks.
‫Dus ons eerste voorbeeld, het schreef gewoon iets.
‫Nou, wat hier ook is geschreven.
‫Nu, wat ik wil hebben, ik wil aangeven wat ik wil schrijven wanneer ik deze methode aanroep.
‫Dus laten we daar eens naar kijken.
‫Dus ik ga console rechts gebruiken.
‫En wat moet ik hier nu schrijven?
‫Dus ik wil niets schrijven.
‫Ik wil iets specifieks schrijven.
‫En wat dat is, ga ik als parameter toevoegen.
‫Dus hier heb ik parameter één en parameter twee, en hier wil ik slechts één parameter hebben, wat de tekst
‫van het type string zal zijn.
‫Dus mijn tekst wordt de parameter.
‫En wanneer ik deze methode wil aanroepen, kan ik nu mijn tekst overhandigen en deze wordt op de console
‫afgedrukt.
‫Dus ik lever mijn tekst hier en nu zal het naar de console schrijven.
‫Dus laten we ook read aanmaken, of de methode hier ook aanroepen om het op de console te schrijven.
‫En laten we dit nu een specifieke methode noemen.
‫En als we het gewoon zo noemen, krijgen we een foutmelding omdat er staat dat er geen argument
‫is gegeven dat overeenkomt met de vereiste formele machtsparameter.
‫Mijn tekst.
‫Dus dat betekent dat we een argument moeten geven.
‫Rechts.
‫Dus wanneer u een methode maakt, wordt dit parameter genoemd, maar wanneer u de methode aanroept, geeft
‫u het argument door.
‫Dus ik ga het argument overhandigen.
‫Ik ben een argument en word aangeroepen vanuit een methode.
‫En hier, zoals je kunt zien, gebruik ik ook uitroeptekens omdat dit van het type string is.
‫Dus mijn tekst is van het type string.
‫Ik moet hier dus een touwtje inleveren.
‫Dus laten we dat ook uitvoeren.
‫En je vraagt je misschien af, ik word aangeroepen vanuit een methode die wordt getoond, maar ik ben een argument en ik word aangeroepen vanuit een
‫methode die niet op onze console is geschreven.
‫Waarom is dat.
‫Dat heeft te maken met deze Rete.
‫Omdat console read voorleest wat er op dat moment is geschreven en niet leest wat daarna is
‫geschreven.
‫Dus wat we kunnen doen is van die console afkomen, vanaf hier lezen en hem gewoon hier bellen.
‫Dus.
‫Console die leest.
‫En laten we het nu nog eens proberen.
‫En zoals je kunt zien, word ik aangeroepen vanuit een methode en ben ik een ander argument en word ik aangeroepen vanuit een methode.
‫Dus je hebt gezien hoe je argumenten en parameters gebruikt en methoden maakt en Voit gebruikt.
‫En we gaan ook naar andere soorten kijken.
‫Dus in de volgende video gaan we verschillende retourtypes bekijken en dan gaan we ook
‫meer dan één parameter gebruiken.