‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫ในวิดีโอที่แล้ว คุณได้เห็นวิธีสร้างชั้นเรียนแล้ว
‫และในวิดีโอนี้ เราจะดูที่ตัวสร้าง
‫อย่างที่ฉันบอกคุณไปก่อนหน้านี้ พวกเขาสามารถปรับปรุงจำนวนโค้ดที่คุณต้องการได้จริงๆ คุณจึงไม่ต้องการโค้ดมากขนาดนั้น
‫ตัวอย่างเช่น สิ่งที่เราเขียนที่นี่คือสิ่งที่เราสามารถลดลงได้มาก
‫ดังนั้นเราจึงสามารถลดสิ่งเหล่านั้นหรือเราสามารถกำจัดสองบรรทัดนั้นสำหรับแต่ละวัตถุเพื่อให้เราสามารถใส่ลงในมนุษย์เมื่อเราเริ่มต้นมัน
‫ลองทำกันดูนะ
‫มาสร้างเมธอดใหม่กันที่นี่ ซึ่งเรียกว่าคอนสตรัคเตอร์
‫มันใกล้เคียงกับวิธีการ
‫มันไม่ใช่วิธีการจริงๆ
‫มันเป็นคอนสตรัคเตอร์ซึ่งเป็นสมาชิกด้วยใช่ไหม
‫มาสร้างคอนสตรัคเตอร์กันเถอะ และมันก็เป็นสาธารณะ และมีชื่อเดียวกับคลาสเอง
‫แต่อย่างที่คุณเห็นที่นี่ ไม่มีโมฆะ ไม่มีสตริง ไม่มีค่าส่งคืน
‫มันไม่ต้องการมัน
‫มันแค่ต้องการตัวแก้ไขการเข้าถึง
‫และในกรณีนี้ก็คือสาธารณะ
‫แล้วคุณต้องการมนุษย์
‫ดังนั้นคุณควรใช้สาธารณะเพราะไม่เช่นนั้นคุณจะไม่สามารถใช้ตัวสร้างนี้ได้
‫ดังนั้นการใช้สาธารณะจึงสำคัญมากที่นี่
‫จากนั้นในนี้ คุณสามารถเพิ่มพารามิเตอร์ที่คุณต้องการให้มีทุกครั้งที่คุณสร้างวัตถุของคลาสนี้
‫สมมติว่าฉันต้องการมีชื่อสตริงและนามสกุลสตริง
‫ดังนั้นทุกครั้งที่มีคนสร้างมนุษย์ขึ้นมา เขาต้องให้ข้อมูลนี้กับฉัน
‫ลองมาดูที่นี่อย่างที่เราเห็นในวินาที ทันทีที่เข้าใจว่ามีคอนสตรัคเตอร์
‫มันบ่นเพราะมันบอกว่ามีข้อโต้แย้งที่ขาดหายไป
‫ดังนั้นจึงไม่มีข้อโต้แย้งที่สอดคล้องกับพารามิเตอร์ที่เป็นทางการที่จำเป็น ชื่อของมนุษย์
‫มันเลยต้องใช้สองสตริงตรงนี้
‫และชื่อแรกจะเป็นชื่อ ชื่อและนามสกุลที่สองจะเป็นนามสกุล
‫แต่นั่นจะไม่เพียงพอ
‫เรามาแก้ไขกันด้วย เพราะอย่างที่เราทราบ มนุษย์นี้มีตัวแปรสมาชิก เช่น ชื่อและนามสกุล และเราต้องการเปลี่ยนค่าเหล่านั้นทุกครั้งที่เราสร้างวัตถุ
‫และเราทำได้โดยบอกว่าชื่อเท่ากับชื่อจริง
‫และนั่นอาจฟังดูสับสนเล็กน้อย และมันก็ใช้ไม่ได้จริง ๆ เพราะมันเขียนว่า โอ้ ไม่ ฉันไม่เข้าใจสิ่งที่คุณต้องการ
‫คุณสามารถมอบหมายสิ่งเดียวกัน
‫คุณไม่สามารถกำหนดสิ่งเดียวกันให้กับสิ่งเดียวกันได้
‫ดังนั้นตัวแปรเดียวกันถึงตัวแปรเดียวกัน
‫สิ่งที่คุณสามารถทำได้ที่นี่ และมีสองวิธีที่แตกต่างกัน
‫ดังนั้นไม่ว่าคุณจะเปลี่ยนชื่อตัวแปรนี้เป็นชื่อจริงของฉัน แล้วคุณก็แค่บอกว่าชื่อแรกของโกลบอลจะเป็นชื่อจริงของฉัน
‫นั่นเป็นวิธีหนึ่ง
‫เอาล่ะ ตอนนี้มันใช้งานได้แล้ว
‫หรือคุณสามารถใช้คำหลักนี้
‫ดังนั้นนามสกุลดอทนี้จึงเท่ากับนามสกุล
‫ตอนนี้มันใช้งานได้ทันที
‫ทำไมมัน?
‫ก็เพราะนามสกุลนี้หมายความว่าฉันต้องการนามสกุลของวัตถุนี้ และมันจะเป็นนามสกุลนี้
‫ดังนั้นตัวแปรสมาชิกและไม่ใช่ตัวแปรท้องถิ่น
‫ดังนั้นสตริงนี้ ชื่อและนามสกุลของสตริงจึงเป็นตัวแปรท้องถิ่น
‫ค่อนข้างจะเป็นพารามิเตอร์ใช่
‫แต่ใช้ได้ดีราวกับว่าเป็นตัวแปรท้องถิ่น
‫ดังนั้นนอกวิธีนี้หรือคอนสตรัคเตอร์นี้ จะไม่มีใครรู้เรื่องนี้
‫ตัวแปรชื่อจริงของฉัน เช่น เป็นที่รู้จักในที่นี้เท่านั้น
‫ตอนนี้ที่ฉันทำคือฉันแค่พูดว่า โอเค นามสกุลนี้
‫ดังนั้นสิ่งที่มาจากวัตถุควรเป็นค่าที่มอบให้กับฉันทุกครั้งที่มีการสร้างมนุษย์
‫ดังนั้นเมื่อไรก็ตามที่คอนสตรัคเตอร์นี้ถูกเรียก
‫ตัวสร้างคอนสตรัคเตอร์ค่อนข้างเหมือนกับวิธีการที่ถูกเรียกเมื่อใดก็ตามที่สร้างอ็อบเจ็กต์
‫ดังนั้นในกรณีนี้ เมื่อใดก็ตามที่คลาสมนุษย์นี้เป็นชนิดข้อมูล มันจะใช้ตัวสร้างและจะเรียกตัวสร้าง
‫อย่างที่คุณเห็น นี่คือสองวิธีที่คุณสามารถทำได้
‫ตอนนี้ขอไปข้างหน้าและกลับไปที่โปรแกรม
‫และอย่างที่คุณเห็น ฉันเพิ่มค่าต่างๆ ได้ที่นี่
‫CC และสมมุติว่า Wagner กับฉันจะกำจัดสิ่งอื่นๆ ทั้งหมดที่เรามีที่นี่
‫ตอนนี้เหลือแต่ CC แล้ว CC จะมาแนะนำตัว
‫ตอนนี้คุณเห็นว่าเราจำกัดโค้ดทั้งหมดหรือเราใช้โค้ดทั้งหมดเพียงบรรทัดเดียว
‫เรามีสี่บรรทัดก่อนหน้าหรือสาม และตอนนี้เรามีบรรทัดเดียว
‫ดังนั้นเราจึงพูดในสิ่งเดียวกัน
‫สวัสดี
‫ฉันซีซี แวกเนอร์
‫แค่นั้น
‫มอบชื่อและนามสกุลให้
‫ดังนั้นหากคุณวางเมาส์เหนือมนุษย์ คุณจะเห็นว่ามนุษย์ต้องการอะไร
‫มันต้องการสตริงชื่อและนามสกุลสตริงของฉัน
‫และถ้าเราดูที่คลาสมนุษย์ของเรา นั่นคือสิ่งที่เรามีที่นี่
‫ตอนนี้คุณจะเห็นว่าคุณสามารถใช้ Constructor ได้อย่างไร
‫และฉันกำลังจะเปลี่ยนมันเป็นชื่อจริง และฉันจะใช้สิ่งนี้ด้วย และที่นี่ควรเป็นชื่อจริงด้วย
‫เพราะฉันชอบใช้สิ่งนี้
‫ดังนั้นฉันรู้อยู่เสมอว่าฉันกำลังใช้ฟิลด์ หรือใช้ตัวแปรสมาชิก ซึ่งเป็นตัวแปรส่วนกลาง ใช่ไหม
‫อีกอย่าง ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องใช้สาธารณะอีกต่อไปแล้ว เราจะได้ทำให้มันเป็นส่วนตัวได้
‫เราสามารถทำให้ทั้งสองตัวแปรเป็นส่วนตัวได้
‫ตอนนี้ เพื่อให้คุณเห็นว่ามันยังทำงานอยู่ ให้รันโค้ดอีกครั้งแล้วคุณจะเห็น
‫สวัสดี ฉันไม่สบาย แวกเนอร์
‫ตอนนี้ฉันไม่ได้เข้าถึงตัวแปรเหล่านั้นจากที่นี่อีกต่อไป
‫ฉันแค่สร้างคอนสตรัคเตอร์หรือสร้างอ็อบเจกต์ของมนุษย์ และฉันส่งคอนสตรัคเตอร์หรือเรียกคอนสตรัคเตอร์โดยการส่งข้อมูลนี้
‫และฉันต้องการ เพราะไม่เช่นนั้น วัตถุทั้งหมดจะไม่ถูกสร้างขึ้น
‫มันจะส่งผลให้เกิดข้อผิดพลาดอย่างที่คุณเห็น
‫ที่นี่ตอนนี้มันไม่ชอบรหัส
‫มันบอกว่า โอ้ มีบางอย่างขาดหายไป มีข้อมูลตัวสร้างหายไป
‫นี่จึงไม่ใช่ข้อโต้แย้ง
‫ไม่มีอาร์กิวเมนต์ที่ระบุที่สอดคล้องกับนามสกุลของพารามิเตอร์แบบฟอร์มที่ต้องการ
‫ไม่เป็นไร.
‫ดังนั้นฉันจะให้นามสกุลมันอีกครั้ง
‫และนี่คืออะไร?
‫เธอชื่อ ฉันจะเรียกมันว่าวากเนอร์
‫ตอนนี้เธอแต่งงานกับผู้ชายอีกคน และตอนนี้เธอคือวากเนอร์
‫ถูกต้อง.
‫ตกลง.
‫ดังนั้น การกลับมาที่ตัวสร้างและตัวแปรของเราที่นี่ เป็นความท้าทายเล็กน้อยสำหรับคุณ
‫นี่คือความท้าทาย
‫เพิ่มตัวแปรสมาชิกอีกสองตัวให้กับมนุษย์
‫หนึ่งเรียกว่าสีตา
‫อีกคน H.
‫คุณควรใช้ประเภทข้อมูลที่ถูกต้องที่นี่ จากนั้นปรับตัวสร้างเพื่อให้ต้องใช้ค่าทั้งสี่ค่าในการสร้างวัตถุของมนุษย์
‫จึงควรใช้ชื่อเร็ว นามสกุล สีตา และอายุ แล้วสร้างวัตถุสองชนิดที่เป็นมนุษย์
‫และแน่นอน คุณต้องสร้างมันขึ้นมาในชั้นเรียนโปรแกรมของเรา
‫ไม่เป็นไร.
‫ดังนั้นไปข้างหน้าและโพสต์วิดีโอและพยายามทำเช่นนั้น
‫ไม่เป็นไร.
‫ฉันหวังว่าคุณจะพยายามทำอย่างนั้น
‫ไปข้างหน้าและก่อนอื่นทั้งหมด สร้างสตริงสาธารณะ I หรือสตริงส่วนตัวที่ฉันระบายสี
‫และจากนั้นไพรเวต H ซึ่งเป็นประเภท int
‫ทีนี้มาปรับ Constructor กัน
‫ดังนั้นฉันจะเพิ่มสตริงที่ฉันระบายสีและเพิ่ม int H และฉันจะปรับเนื้อหาของคอนสตรัคเตอร์ด้วย
‫ผมสีจะเป็นสี และนี่ H จะเป็น H
‫ตอนนี้กลับมาที่นี่และสร้างวัตถุกัน
‫จริงๆแล้วเป็นวัตถุสองชิ้นที่มนุษย์
‫ในกรณีของฉัน เดนนิสจะเป็นมนุษย์ใหม่และฉันจะป้อนชื่อ
‫นามสกุล.
‫และอย่างที่คุณเห็นที่นี่ A. เจ บอกเราว่าเราต้องป้อนอะไร
‫ดังนั้น ชื่อ นามสกุล สีตา H.
‫เอาล่ะ มาทำกัน
‫สีตาเป็นสีเขียวและ H เป็นจำนวนเต็ม
‫เราก็แค่ใส่ 29 ในกรณีของฉัน
‫และตอนนี้ฉันต้องการให้เดนนิสแนะนำตัวเอง
‫และอีกอย่างคือ แนะนำตัว ยังไม่ได้ปรับ
‫ดังนั้นถ้าฉันทำอย่างนั้น มันจะยังไม่เพิ่มข้อมูลที่ดีเกี่ยวกับสีตาและอายุ
‫กลับมาแนะนำตัวเองและเสริมว่า ฉันอายุมาก แก่มาก แก่แล้ว และนั่นจะเป็นสีตาของเรา
‫และนี่จะเป็นสามคนของเรา ซึ่ง เป็นค่าที่สี่
‫ฉันก็เลยระบายสีและ H ดังนั้นฉันจะเพิ่มมันตามลำดับที่ฉันใช้ในข้อความของฉัน ไม่ใช่ในลำดับที่ฉันสร้างตัวแปรที่นี่
‫ทีนี้ถ้าเรารันโค้ดอีกครั้ง เราจะเห็น
‫สวัสดี ฉันชื่อเดนนิส พาเนตต้า อายุ 29 ปี
‫สีตาของฉันเป็นสีเขียว
‫ข้อมูลที่มีประโยชน์มาก
‫ขอบคุณมาก.
‫ทีนี้มาสร้างมนุษย์คนที่สองกัน และฉันจะเรียกมันว่าอมาเลีย ซึ่งเป็นลูกสาวของฉัน
‫เธอเป็นมนุษย์ใหม่และเธอก็ค่อนข้างใหม่
‫อมาเลีย สีตาใหม่ของเธอยังคงเป็นสีน้ำเงิน
‫ทารกมักมีตาสีฟ้าถ้าพ่อแม่ไม่มีสีน้ำตาล
‫แล้วตอนนี้เธออายุเท่าไหร่?
‫เธออายุหนึ่งปี
‫และตอนนี้ Amaya มาเถอะ แนะนำตัวหน่อย
‫น่าเสียดายที่เธอสื่อสารไม่เพียงพอหรือยังไม่รู้วิธีพูด อย่างน้อยก็ไม่ใช่ข้อมูลประเภทนี้
‫เพื่อที่เราจะสูงในความคิดของฉันที่จะสิ้นสุดหนึ่งปี
‫นั่นคือสิ่งที่คุณสามารถปรับได้
‫ดังนั้นคุณสามารถสร้างคำสั่ง if และแนะนำตัวเองได้
‫ดังนั้น ถ้าใครอยู่ต่ำกว่าปกติ ประมาณนั้น ต่ำกว่าสองปี จริงๆ แล้วหนึ่งปีกับศูนย์ หรือฉันไม่แน่ใจว่าค่าศูนย์มันใช้ได้หรือเปล่า
‫แต่สำหรับหนึ่งปี คุณสามารถพูดได้ว่า โอเค มันไม่ใช่ปี แต่มันจะเป็นที่นี่
‫คุณรู้อะไรไหม?
‫ฉันพยายามทำอย่างนั้นจริงๆ
‫ไม่เป็นไร.
‫ฉันหวังว่าคุณจะลอง
‫ผมเลยใช้ if statement เล็กน้อยตรงนี้
‫ดังนั้นถ้าอายุเท่ากับหนึ่งก็ให้ทำอย่างอื่น
‫และอย่างอื่นทำอย่างนั้น
‫ดังนั้นถ้าอายุหรือคุณอายุหนึ่งปีจริงๆ
‫และอื่น ๆ เพื่อสิ่งนี้
‫ไม่เป็นไร.
‫และตอนนี้มันก็ควรจะดี
‫ดังนั้นเราจึงมี
‫สวัสดี ฉันอามายา
‫และอายุหนึ่งปี
‫สีของฉันคือสีฟ้า
‫ยอดเยี่ยม.
‫ดังนั้นฉันหวังว่าคุณจะทำอย่างนั้นได้
‫และตอนนี้ คุณจะเห็นวิธีใช้ตัวสร้างแล้ว
‫คอนสตรัคเตอร์ เพราะในวิดีโอหน้า เราจะใช้คอนสตรัคเตอร์พหูพจน์ ซึ่งหมายความว่าเราจะสร้างคอนสตรัคเตอร์หลายตัวในคลาสเดียวกัน
‫และคุณจะเห็นว่าจุดประสงค์ของสิ่งนั้นคืออะไร และเหตุใดจึงมีประโยชน์และสำคัญ
‫และในอนาคตเราจะใช้คลาสจำนวนมากซึ่งมีตัวสร้างที่แตกต่างกันหลายตัว
‫แล้วพบกันใหม่ในวิดีโอหน้า