‫และวิดีโอล่าสุดที่เราพูดถึงเกี่ยวกับตารางแฮช
‫ในบทนี้ เราจะพูดถึงว่าเวอร์ชันทั่วไปของตารางแฮชมีหน้าตาเป็นอย่างไร และเวอร์ชันทั่วไปของตารางแฮชคือพจนานุกรม
‫เราจะมาดูวิธีการใช้พจนานุกรมในวิดีโอนี้กัน
‫คล้ายกับตารางแฮช พจนานุกรมจะเก็บค่าและคู่ของค่าคีย์เหมือนกับที่เรามีกับพจนานุกรม
‫โดยที่เรากล่าวว่าคู่ของค่าคีย์สำหรับรถยนต์จะเป็นรถยนต์
‫ดังนั้นคีย์จะเป็น auto ซึ่งเป็นคำภาษาเยอรมันสำหรับรถยนต์
‫แล้วรถจะเป็นค่าที่อยู่ในพจนานุกรมนี้
‫นั่นคือพจนานุกรมโลกแห่งความเป็นจริงในพจนานุกรมภาษาเยอรมันภาษาอังกฤษเป็นต้น
‫แต่ตอนนี้เราจะใช้พจนานุกรมการเขียนโปรแกรม
‫ดังนั้นพจนานุกรม C-sharp ซึ่งมีคู่ค่าคีย์เหมือนที่เรามีที่นี่ ซึ่งเราเก็บค่าที่กำหนดให้กับคีย์เฉพาะ
‫ดังนั้น.
‫ไปข้างหน้าและกำหนดพจนานุกรม
‫จากเอกสารของ Microsoft พจนานุกรมถูกกำหนดเช่นนั้น
‫มันจะออกมาเหมือนค่า rt ของพจนานุกรม
‫โดยพื้นฐานแล้วหมายความว่าเราต้องระบุประเภทของทั้งคีย์และค่าของเราในการประกาศเช่นเดียวกับวิธีที่เราทำเช่นสำหรับรายการ
‫ดังนั้นรายการจึงจำเป็นต้องมีประเภทเฉพาะ
‫รายการอาจเป็นประเภทจำนวนเต็ม อาจเป็นประเภทสตริง อาจเป็นประเภทอ็อบเจ็กต์ และอื่นๆ
‫แต่เราจำเป็นต้องกำหนดว่ารายการนี้ต้องเป็นประเภทใด
‫เช่นเดียวกับพจนานุกรม แต่เราต้องกำหนดมันสำหรับคีย์และค่า
‫นั่นคือความหมายของคีย์และค่า RT นี้โดยพื้นฐาน
‫นั่นหมายความว่าเรามีความยืดหยุ่นมาก แต่ไม่ใช่ความยืดหยุ่นที่เรามีในตารางแฮช
‫โดยพื้นฐานแล้วเราสามารถดำเนินการต่อและสร้างพจนานุกรมเช่นนี้ที่นี่ซึ่งเราบอกว่าคีย์จะเป็นประเภทจำนวนเต็มและค่าจะเป็นสตริงประเภท
‫และแน่นอนว่า ในการใช้พจนานุกรม เราต้องแน่ใจว่าเราใช้ระบบที่คอลเล็กชันเป็นแบบทั่วไป
‫ดังนั้นคุณจะเห็นว่าพจนานุกรมเป็นคอลเล็กชันทั่วไป
‫เราเห็นในวิดีโออื่นว่าคอลเล็กชันทั่วไปและคอลเล็กชันทั่วไปมีความแตกต่างกัน
‫ดังนั้นตารางแฮชหรือคอลเล็กชันและพจนานุกรมที่ไม่ใช่แบบทั่วไปจึงเป็นคอลเล็กชันทั่วไป
‫จึงมีข้อดีและข้อเสียทั้งหมด
‫ดังนั้นตอนนี้พจนานุกรมนี้จะมีจำนวนเต็ม ตัวเลข และค่าที่จะเป็นสตริง
‫ดังนั้นตัวเลขจะเป็นคีย์และสตริงจะเป็นค่า
‫ตอนนี้เรากำลังสร้างพจนานุกรมนี้ที่เรียกว่าพจนานุกรมของฉัน และเรากำลังเริ่มต้นมันด้วยพจนานุกรมเปล่าทันที
‫ณ จุดนี้ เราสามารถดำเนินการต่อและใช้พจนานุกรมนี้เพื่อให้เราสามารถเพิ่มค่าลงในพจนานุกรมนั้นได้
‫ตัวอย่างเช่น เราสามารถกำหนดค่าของพจนานุกรมนั้นได้ทันที
‫ในบรรทัดเดียวกัน โดยพื้นฐานแล้ว ตรงนี้
‫ตัวอย่างเช่น เราอาจพูดว่า โอเค นี่จะเป็นลักษณะที่พจนานุกรมจะออกมา
‫โดยที่เรามีจำนวนเต็มและสตริง
‫เรามีอันที่เป็นจำนวนเต็มนี่ตรงนี้ คีย์และอันที่เป็นข้อความของมันคือค่า
‫ตอนนี้เรามีประเภทจำนวนเต็มแล้วตามด้วยคำภาษาอังกฤษสำหรับสิ่งที่เป็นจำนวนเต็มนี้
‫หนึ่งจะเป็นหนึ่ง สองจะเป็นสอง สามจะเป็นสามเป็นต้น
‫แน่นอนว่า พจนานุกรมไม่ได้จำกัดอยู่แค่จำนวนเต็มและสตริงเท่านั้น
‫เราสามารถใช้ค่าที่ซับซ้อนมากขึ้นที่เราจัดเก็บไว้ได้
‫ตัวอย่างเช่น ลองพิจารณาคลาสนี้ที่นี่
‫ฉันกำลังสร้างคลาสใหม่ชื่อ Employee
‫ฉันจะใส่ไว้ในไฟล์เดียวกัน แต่แน่นอน คุณสามารถสร้างไฟล์แยกต่างหากได้
‫ดังนั้นเราจึงมีคุณสมบัติสองสามอย่าง เช่น แถว ชื่อ อายุ และอัตราสำหรับพนักงานทุกคน
‫แล้วเราก็มีเงินเดือน ซึ่งเป็นแบบลอยตัว และมันคืนค่าเป็นแปดครั้ง ห้าคูณสี่คูณ
‫12
‫ดังนั้นไม่ว่าอัตราจะเป็นเท่าใด คูณด้วย ค่านี้จะเป็นสิ่งที่เราจะเก็บหรือได้รับเป็นเงินเดือน
‫ดังนั้นถ้าเราจะเรียกเงินเดือน มันก็จะคำนวณเงินเดือนให้เราโดยตรง
‫นั่นคือ 8 ชั่วโมง คูณ 5 วัน คูณ 4 สัปดาห์ คูณ 12 เดือน.
‫นั่นคือวิธีที่มันจะคำนวณโดยพื้นฐานคือเงินเดือนประจำปี
‫แน่นอนคูณด้วยอัตรา
‫สมมุติว่าเรามีฐานข้อมูลพนักงาน
‫มาเลย
‫ฉันคิดว่านี่จะเป็นฐานข้อมูลของพนักงานของเรา
‫และอีกอย่าง ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันพลาดอัตราที่นี่เมื่อสร้างคอนสตรัคเตอร์
‫ดังนั้นคอนสตรัคเตอร์นี้จะใช้อัตราทันที และกำหนดอัตราที่นี่ และตอนนี้ เราสามารถใช้ข้อมูลของเราจากฐานข้อมูลได้
‫เราก็เลยมีฐานข้อมูลที่เราได้ชื่อเรื่อง ได้ชื่อ ได้อะไรมา ผู้หญิงอายุมากสุด
‫95 ปี
‫แล้วเราก็มีอัตราของเธอ
‫ดังนั้นเธอจึงมีอัตรา 200
‫แล้วเราก็มีผู้จัดการทีม โจ ซึ่งอายุ 35 ปี มีอัตรา 25 และอื่นๆ
‫ตอนนี้สิ่งที่ฉันจะทำคือฉันจะไม่ใช้พจนานุกรมนี้ที่นี่
‫ฉันจะสร้างพจนานุกรมแยกต่างหากซึ่งฉันจะเรียกไดเรกทอรีพนักงาน
‫และไดเร็กทอรีพนักงานนั้นโดยพื้นฐานแล้วจะมีคู่ค่าคีย์ของพนักงานสตริง
‫ดังนั้นจะจัดเก็บวัตถุพนักงานทั้งหมดสำหรับสตริงเฉพาะ
‫และฉันจะเรียกไดเร็กทอรีพนักงานนี้ และสตริงที่เราจะใช้จะเป็นบทบาทพนักงาน
‫ตกลง.
‫ในที่นี้ ฉันจะใช้สิ่งนี้กับแต่ละวงที่จะผ่านพนักงานทุกคนในฐานข้อมูลพนักงานของฉัน
‫นี่คือฐานข้อมูลพนักงานของฉัน
‫ฉันกำลังแกล้งมันเพื่อที่จะพูด
‫ใช่ไหม
‫มันจะผ่านทุกรายการของฐานข้อมูลสถานะของพนักงานนั้นและจะเพิ่มไปยังไดเร็กทอรีพนักงานของฉันที่ตำแหน่งหรือที่คีย์ของบทบาทพนักงานเอง
‫ดังนั้น เราจึงสมมติว่าในทุกบทบาท เรามีพนักงานเพียงคนเดียว มิฉะนั้น จะทำให้ทั้งระบบเสียหาย
‫นี่คือตัวอย่างวิธีที่เราสามารถสร้างพจนานุกรมด้วยข้อมูลจากฐานข้อมูลปลอม ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะเป็นอาร์เรย์ของพนักงานที่เราได้กำหนดไว้ที่นี่
‫แล้วถ้าเราต้องการรับข้อมูลจากพจนานุกรมล่ะ?
‫ดังนั้นเราจึงต้องการดึงข้อมูลจากพจนานุกรมและสมมติว่าเราต้องการดึงข้อมูลของพนักงานที่เป็น
‫CEO
‫จึงมีตำแหน่งเป็น CEO
‫จากนั้นเราไปที่พนักงาน ฉันจะเรียกสิ่งนี้ว่า Apple และเราได้รับจากไดเรกทอรีพนักงานและที่นี่เราแค่พูดว่า
‫โอเค ฉันอยากมี CEO ดังนั้นฉันจึงต้องการรู้จักบุคคลนั้นและอาจรวมถึงวัตถุทั้งหมดด้วย
‫ของผู้ที่มี CEO เป็นตำแหน่ง
‫โดยพื้นฐานแล้วเพียงแค่บอกว่าคีย์จะเป็น CEO สำหรับพนักงานพจนานุกรมของฉันไปที่ไดเร็กทอรีที่นั่น
‫ฉันต้องการทราบว่าใครเป็น CEO และต้องการเก็บพนักงานทั้งหมดไว้ในวัตถุ
‫ตอนนี้ฉันสามารถไปข้างหน้าและแสดงรายละเอียดของพนักงานคนนั้นโดยใช้คำสั่งคอนโซลบรรทัดขวาเช่นนั้น
‫ดังนั้นในที่นี้ ผมขอบอกว่าชื่อพนักงานจะ ซึ่งจะเป็นชื่อที่เพียงพอ ตามด้วยบทบาทและเงินเดือน
‫ดังนั้นสิ่งนี้จะแสดง
‫ตกลง.
‫โดยพื้นฐานแล้วเราจะได้เงินเดือนตามอัตราและการคำนวณที่นี่
‫จะได้รับบทบาทโดยตรงและจะได้รับชื่อโดยตรงจากวัตถุของพนักงานเอง
‫จากวัตถุ Apple นี้
‫ตอนนี้ เรามาเริ่มเรื่องนี้กันโดยด่วน และดูว่าควีนจะได้เงินเท่าไร โดยพิจารณาว่าเธอทำงานเต็มเวลา
‫และเราจะเห็นว่าเธอมีเงินเดือน 384,000
‫เธอชื่อเกวน บทบาทของเธอในฐานะซีอีโอ
‫ดังนั้นการรันโค้ดนี้จึงใช้งานได้
‫อย่างที่คุณเห็นไม่มีปัญหาที่นี่
‫แต่ปัญหาอาจเป็นเพราะเราป้อนค่าผิด
‫สมมติว่าแทนที่จะเป็น CEO ฉันกำลังค้นหา CTO ดังนั้นสำหรับเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิค ดังนั้น Chief Technical
‫Officer และหากฉันดำเนินการนี้ คุณจะเห็นว่าใบสมัครของฉันขัดข้อง
‫ดังนั้นจึงบอกว่า CTO ไม่มีอยู่ในพจนานุกรม ดังนั้นจึงไม่มีคีย์ให้
‫ดังนั้นเพื่อแก้ไขปัญหานั้น เราสามารถตรวจสอบว่าคีย์มีอยู่จริงหรือไม่
‫ดังนั้นนี่จะเป็นวิธีที่ดีมากในการตรวจสอบ
‫นี้จะเป็นการสร้างคีย์ที่เรียกว่า SEO หรือสตริงที่เรียกว่าคีย์ซึ่งมีค่าของ SEO
‫จากนั้นเราตรวจสอบไดเร็กทอรีพนักงาน
‫สำหรับคีย์นั้นโดยเฉพาะ
‫ดังนั้นที่นี่คุณจะเห็นว่ามีคีย์เป็นหนึ่งในตัวเลือกโปรดหรือรายการโปรดที่นี่
‫จึงมีคีย์
‫จากนั้นเราสามารถส่งสตริงที่เราต้องการตรวจสอบเป็นคีย์ได้
‫มันมีคีย์ที่เรียกว่า CEO หรือไม่?
‫ถ้าใช่ ให้รันโค้ดนี้ที่นี่
‫และหากไม่เป็นเช่นนั้นก็อย่าเรียกใช้
‫หรือคุณอาจบอกว่าไม่มีคีย์นี้ก็ได้
‫ดังนั้นตอนนี้ คุณสามารถสร้างแอปพลิเคชันเล็กๆ ที่จะอนุญาตให้คุณป้อนรหัส จากนั้นแอปพลิเคชันของคุณจะตรวจสอบ
‫ตกลงสิ่งนี้มีอยู่หรือไม่?
‫และอีกอย่างนี่ควรแทนที่ด้วยคีย์
‫มันจะไม่ถูกฮาร์ดโค้ดอีกต่อไป
‫มันถูกฮาร์ดโค้ดในอีกจุดหนึ่งเพื่อที่จะพูด
‫แต่นี่อาจเป็นสิ่งที่เราได้รับจากการป้อนข้อมูลของผู้ใช้หรือผู้ใช้สามารถเลือกได้จาก UI
‫หรืออะไรทำนองนั้น จากนั้นแอปพลิเคชันจะดึงข้อมูลและแสดงข้อมูลนี้แทนที่จะแสดงเฉพาะในแอปพลิเคชันคอนโซลใน
‫UI จริง
‫และต่อมาคุณจะเห็นวิธีใช้ UI หรือวิธีสร้างดวงตาโดยใช้ WPF
‫นั่นคือวิธีหนึ่งในการแก้ปัญหา
‫อีกวิธีหนึ่งคือการใช้สิ่งที่เรียกว่า try get value
‫ให้ฉันเพิ่มโค้ดเล็กน้อยแล้วข้ามมันไป
‫สมมุติว่าเรามีพนักงานว่างๆ คนนี้ ซึ่งผมเรียกผลลัพธ์ และมันว่างเพราะผมตั้งค่าเป็น
‫null แล้วผมก็กำลังตรวจสอบไดเร็กทอรีพนักงาน
‫ถ้ามันมีค่าที่เรียกว่าฝึกงานและฉันใช้วิธีนี้ลองรับค่า
‫ดังนั้นเมธอด try and get value นี้จะคืนค่าบูลีน ซึ่งดีมาก
‫เพราะนั่นคือสิ่งที่คำสั่ง IFF ชอบให้มีอยู่ในเงื่อนไข และจะพิมพ์ผลลัพธ์ออกมา และจะใส่ค่าลงในผลลัพธ์
‫ดังนั้นผลลัพธ์นี้จะเป็นพนักงานจริงๆ
‫ดังนั้นลองรับค่า
‫เราจะพยายามหาค่าที่เราส่งผ่านมาที่นี่
‫และถ้ามันใช้งานได้ โวลุ่มจะกลับมาเป็น จริง
‫ดังนั้นคำสั่งนี้จะถูกดำเนินการและในขณะเดียวกันก็จะได้รับสิ่งที่ใส่ผลลัพธ์ลงในตัวแปรนี้ ดังนั้นผลลัพธ์จะถูกใส่ลงในตัวแปรผลลัพธ์นี้
‫ดังนั้นค่าที่เราดึงมาจากไดเร็กทอรีพนักงานของเราจะถูกเก็บไว้ในผลลัพธ์
‫นั่นคือสิ่งที่คำกล่าวนี้กล่าวไว้
‫และถ้ามันใช้งานได้จริงและมีนักศึกษาฝึกงานอยู่ รหัสนี้จะถูกดำเนินการและไม่เช่นนั้นรหัสนี้จะถูกดำเนินการ
‫กุญแจนี้จึงไม่มีอยู่จริง
‫นั่นจึงเป็นอีกวิธีหนึ่งในการแก้ปัญหาเดียวกัน
‫ดังนั้นลองรับค่ายังใช้งานได้ดี
‫ชื่อพนักงานที่ได้รับชื่อ Ernest Intern 22 อย่างคุ้มค่าและเขาได้รับเงินเดือน 15,000 ยูโรต่อปีหรือเงินประเภทใดที่คุณต้องการพูดถึงที่นี่
‫ตกลง.
‫ทีนี้ มาเจาะลึกกันอีกหน่อย เพราะเราสามารถรับองค์ประกอบด้วยเมธอด element at ดังนั้นองค์ประกอบของพจนานุกรมของเรา
‫ตามที่เราเรียนรู้หรือที่คุณเรียนรู้ พจนานุกรมจะใช้โครงสร้างที่นี่
‫ดังนั้น พจนานุกรมคือชุดของคู่ค่าคีย์ ซึ่งเป็นโครงสร้างที่กำหนดเหมือนคู่ของค่าคีย์
‫ซึ่งจะมีลักษณะดังนี้ที่นี่
‫แล้วมาดูกันว่าปีนี้
‫ดังนั้นเราจึงมีคีย์และค่า
‫นี่คือคู่ค่าคีย์
‫นั่นคือสิ่งที่พจนานุกรมมี
‫ลองดูนี่สำหรับลูปตรงนี้ และขอผมใส่มันตรงนี้ได้นะ
‫ดังนั้นสำหรับลูป สิ่งที่จะทำคือจะใช้วิธีการเพิ่มองค์ประกอบนี้
‫อย่างไรก็ตาม ในการใช้งาน เราต้องติดตั้งลิงก์
‫ดังนั้นสำหรับตอนนี้ แค่ยอมรับว่าลิงค์เป็นเครื่องมือที่ทรงพลังที่ช่วยให้เราทำงานกับคอลเลกชันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
‫และเราจะมีบทพิเศษเพิ่มเติมในภายหลังซึ่งเราจะพิจารณาลิงก์โดยเฉพาะ แต่สำหรับตอนนี้
‫ก็แค่ยอมรับมันตามนั้น .
‫ดังนั้น เมื่อคุณไปถึงบทต่อๆ มา คุณจะได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ และสิ่งนี้จะสมเหตุสมผลมากขึ้น
‫ดังนั้นในกรณีของเรา
‫และตัวอย่างเฉพาะนี้ที่เราจับคู่ค่าคีย์กับคีย์และค่าที่คีย์
‫เป็นประเภทของคีย์ของเราในพจนานุกรมของเรา
‫และเช่นเดียวกันสำหรับค่า RT ซึ่งเป็นค่าของพจนานุกรมของเรา
‫ในกรณีของเรา มันคือสตริงและพนักงานถ้าเราดูมัน
‫ดังนั้นสำหรับพจนานุกรมของเราที่เราสร้างขึ้นที่นี่ มันคือสตริงและพนักงาน
‫แต่ภายในหลังคีย์สตริงนี้ ยังมีค่าจำนวนเต็ม ดังนั้นจึงควรเป็นตัวเลข
‫สมมุติว่าตำแหน่งศูนย์จะเป็น CEO ในตำแหน่งที่หนึ่ง ผู้จัดการตำแหน่งที่สอง คนที่อยู่บนเครื่องบินในตำแหน่งที่สาม
‫เลขานุการ และอื่นๆ
‫แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญในบทบาทของพวกเขา แต่ภายในพวกเขาจะอยู่ที่ตัวเลข
‫ดังนั้นคีย์จะเป็นตัวเลขภายในด้วย
‫นั่นคือสิ่งที่เราสามารถใช้สำหรับองค์ประกอบนี้ได้
‫ดังนั้นองค์ประกอบนี้และหากคุณวางเมาส์ไว้เหนือองค์ประกอบนั้นจะส่งคืนองค์ประกอบที่ดัชนีที่ระบุในลำดับ
‫ดังนั้นพจนานุกรมจึงเป็นลำดับ
‫ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้ว ตำแหน่งพนักงานของเราเป็นศูนย์ พนักงานของเราที่ตำแหน่งที่หนึ่ง ตำแหน่งแอมพลิจูดของเราที่สอง
‫และอื่นๆ
‫อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้จะส่งกลับคู่ของค่าคีย์ และคู่ของค่าคีย์ที่เราจะสร้างที่นี่จะเป็นประเภท
‫สตริง และพนักงาน
‫ดังนั้นตอนนี้ เราสามารถแสดงคีย์ และจากนั้นเราสามารถรับค่าของพนักงานของเราที่คู่ค่าคีย์ของเราที่ตำแหน่งมูลค่า
‫เนื่องจากเราได้มาจากองค์ประกอบของเราในส่วนนี้จึงซับซ้อนกว่าเล็กน้อย แต่โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นเพียงอีกวิธีหนึ่งในการเข้าถึงรายการในพจนานุกรมของคุณ
‫ไม่ใช้คีย์เป็นสตริง แต่คีย์เป็นจำนวนเต็ม
‫และสิ่งนี้ใช้ได้กับกุญแจทุกประเภท
‫ดังนั้นไม่ว่าคุณจะใช้กุญแจประเภทใด ก็จะมีหมายเลขกำหนดไว้ด้วยเช่นกัน
‫ดังนั้นแม้ว่านี่จะเป็นอ็อบเจกต์นอกประเภท หรือถ้านี่เป็นประเภท double หรืออะไรก็ตาม มันก็มีการกำหนดจำนวนเต็มให้กับมันเสมอ
‫ซึ่งทำให้เราใช้องค์ประกอบนี้ที่ I
‫มาดูเรื่องนี้กันและคุณจะเห็นว่าโดยพื้นฐานแล้วจะทำให้เราสามารถแสดงพนักงานทั้งหมดได้
‫ดังนั้นมันจึงผ่านพนักงานทุกคนในรายการของเรา
‫ดังนั้นฉันเชื่อว่ามันไปถึงที่นี่
‫ดังนั้นมันจึงแสดงให้เราเห็นพนักงานทั้งหมดที่เรามีอยู่ในนั้น
‫และมันก็เริ่มต้นขึ้นอีกหน่อย
‫โดยพื้นฐานแล้วนี่คือรายการที่เราได้รับจากลูปนี้
‫คุณจึงใช้ for loop เพื่อดูรายการพจนานุกรมทั้งหมดได้
‫คุณสามารถใช้ A สำหรับแต่ละลูปได้เช่นกัน แต่คุณยังสามารถเข้าถึงรายการโดยใช้องค์ประกอบที่แปด
‫AI จากนั้นคุณสามารถจัดเก็บและวัตถุ MP ได้เพราะค่าจะเป็นจริงจากพนักงานประเภทเพราะนั่นคือสิ่งที่เรา กำหนดไว้ที่นี่
‫ทีนี้ ถ้าคุณดูที่คีย์ ให้เรียกใช้อีกครั้ง
‫คุณสามารถดูได้ที่นี่ ผู้จัดการ ki seo ki
‫กี เอช. ร.
‫เลขากี้.
‫ตอนนี้ เราสามารถพิมพ์ตาได้ด้วยหากต้องการ
‫ดังนั้นที่นี่
‫อย่างนั้นเทรนต์
‫ที่จริงลองพิมพ์ที่นี่
‫ฉันเป็นแล้วฉันจะเป็นรายการที่สองเช่นนั้น
‫แล้วเราก็พิมพ์ I.
‫ตกลง.
‫ดังนั้นคุณจึงสามารถดูได้โดยตรงว่าค่าจำนวนเต็มใดถูกกำหนดให้กับตำแหน่งเฉพาะ
‫ดังนั้น CEO จึงเป็นตำแหน่งศูนย์
‫ผู้จัดการอยู่ที่ตำแหน่งที่หนึ่ง ฝ่ายทรัพยากรบุคคลคือตำแหน่งที่สองและอื่นๆ
‫ตกลง.
‫ไม่เป็นไร.
‫เท่านี้ก็เรียบร้อยสำหรับวิดีโอนี้
‫ฉันคิดว่าวิดีโอยาวพอที่จะอ่านพจนานุกรม อย่างน้อยก็ในตอนนี้
‫ดังนั้นในวิดีโอหน้า เราจะมาดูกันว่าเราจะอัปเดตพจนานุกรมที่มีอยู่ได้อย่างไร เพื่อที่เราจะอัปเดตค่าของพจนานุกรมแล้วดูว่าเราจะลบข้อมูลออกจากพจนานุกรมได้อย่างไร
‫แล้วพบกันใหม่ในวิดีโอหน้า