‫และในปีที่แล้ว เราได้พิจารณาถึงวิธีการทำงานของดวงตานับไม่ถ้วนจากมุมมองทางเทคนิค
‫และวิดีโอนี้เราจะมาดูกันว่าเราจะใช้ประโยชน์จากมันได้อย่างไร
‫เนื่องจากสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่ฉันนับได้คือประเภทรายการที่เราใช้โดยปกติ เช่น รายการ คิวอาเรย์
‫ทั้งหมดนี้เป็นการนำอินเทอร์เฟซ AI ที่นับได้มาใช้จริง
‫นี่จึงให้อิสระแก่เรามากมาย และเราจะมาดูกันว่าเราจะทำอะไรกับมันได้บ้าง
‫ผมจะใช้วิธีนี้เรียกว่า get collection
‫และสิ่งที่จะทำคือจะส่งกลับค่า i ที่นับได้ของจำนวนเต็มชนิด
‫ดังนั้นเราจะต้องคืนบางสิ่งบางอย่างในจุดหนึ่ง
‫ตอนนี้ให้คืนค่า null เพื่อกำจัดข้อผิดพลาดนี้ที่นี่
‫และตอนนี้ ถ้าคุณต้องการใช้ i enumerable เราจะเห็นได้ว่าเราต้องเพิ่มคอลเล็กชันระบบทั่วไป เพราะที่นี่เราใช้จำนวนเต็ม
‫เราจะคืนค่าจำนวนเต็มของกบฏที่ไม่เปลี่ยนรูป
‫นั่นหมายความว่าเราจำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าเรามีคอลเลกชันเนมสเปซทั่วไป
‫เอาล่ะ ทีนี้จะสะสมไว้เพื่ออะไร?
‫โดยพื้นฐานแล้ว เราสามารถมีทางเลือกได้หลายทาง
‫ดังนั้นหากเราเลือกตัวเลือกที่หนึ่ง คอลเลคชันการรับของเราจะส่งคืนรายการ
‫ถ้าเราใช้ตัวเลือกนั้น มันจะคืนค่า Q และถ้าเราใช้ตัวเลือกอื่น ๆ ที่มีสาม สี่ หรือห้า
‫อะไรก็ตาม มันจะคืนค่าอาร์เรย์ของจำนวนเต็ม
‫ดังนั้น get collection method นี้จะส่งคืนรายการประเภทต่างๆ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับตัวเลือกที่เราจะส่งต่อ
‫นั่นคือแนวคิดเบื้องหลังคอลเลกชัน get นี้ และนั่นคือพลังของการใช้ I ในอินเทอร์เฟซตัวเลข
‫เพราะอย่างที่ฉันพูด รายการ คิว และอาร์เรย์ล้วนใช้อินเทอร์เฟซ AI ที่นับได้
‫เอาล่ะเรามาดูกัน
‫มาสร้างรายการนี้กัน ซึ่งฉันจะโทรไปที่รายการหมายเลข และฉันจะเริ่มต้นมันทันที
‫มันจะเป็นรายการของจำนวนเต็ม และตัวเลขจะเป็นหนึ่ง สอง
‫สาม สี่ ห้า จากนั้นเราจะสร้างคิวที่มีค่ามากมาย
‫ตรงนี้ หก เจ็ด แปด เก้า สิบ และเราจะรวมพวกมันเข้ากับตัวเลขนี้
‫ถาม คุณเห็นไหม
‫คิว เบอร์.
‫ถาม ตอนนี้ หากคุณวางเมาส์เหนือมัน คุณจะเห็นว่าเป็นคอลเล็กชันทั่วไปด้วย
‫เช่นเดียวกับรายการ
‫เป็นของสะสมทั่วไป
‫กันไปสำหรับคอลเลกชันทั่วไปที่ฉันนับได้
‫คุณจะเห็นว่ามีบางคอลเลกชันอยู่แล้ว
‫ตอนนี้สิ่งที่ผมจะทำคือผมจะตรวจสอบว่ามีตัวเลือกใดบ้าง
‫ที่ผ่านมาวิธีการเก็บรวบรวมของฉันคืออะไร?
‫ถ้าเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง ฉันจะคืนรายการหมายเลขของฉัน
‫ถ้ามันเป็นสอง ฉันจะคืนตัวเลขของฉัน
‫ถาม เป็นรายการที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
‫มันจึงมีข้อมูลประเภทต่าง ๆ และค่านิยมต่างกัน แต่จริงๆ แล้วมันเป็นคนละสิ่งโดยสิ้นเชิง
‫ดังนั้นจึงไม่ใช่รายการ มันคือ Q และ Q ไม่ใช่รายการประเภท A
‫ดังนั้น Q ไม่ได้สืบทอดจากรายการหรืออะไรทำนองนั้น
‫นั่นคือสิ่งที่น่าสนใจจริงๆ สิ่งที่เราสามารถทำได้และอื่น ๆ
‫ดังนั้นหากตัวเลือกเป็นอย่างอื่น เราจะมีกรณี LS ที่เราเพิ่งจะส่งคืน
‫1112, 13, 14, 50
‫ในกรณีนี้ คุณจะเห็นคำสั่งส่งคืนที่นี่ไม่มีวันไปถึง
‫ดังนั้นเราจึงสามารถกำจัดบรรทัดนี้ที่นี่โดยสิ้นเชิง เพราะโดยพื้นฐานแล้วมันไม่มีทางไปถึงได้
‫ถ้าเรามีคำสั่งนี้ หากมีผลตอบแทนจำนวนมากที่นี่
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้เรามีวิธีการรวบรวมแล้ว ลองใช้มันในวิธีหลักของเรากัน
‫ดังนั้นในจุดเริ่มต้นของแอปพลิเคชันของเรา มาสร้างคอลเล็กชันที่ไม่รู้จักกัน
‫ดังนั้นเพียงแค่คอลเล็กชันที่แจงนับได้ของฉันซึ่งจะเป็นคอลเล็กชันทั่วไปที่ใช้จำนวนเต็มหรือเก็บจำนวนเต็ม และเราจะใช้ตัวแปรนี้เพื่อจัดเก็บคอลเล็กชันที่จะส่งคืนโดยวิธีการรับคอลเล็กชัน
‫โดยวิธีนี้ที่เราเพิ่งสร้างขึ้น ตอนนี้เรามากำหนดรับคอลเล็กชันหนึ่งให้กับมันกันดีกว่า
‫ดังนั้นเนื่องจากเราส่งผ่านหนึ่งไปยังมัน ตอนนี้คอลเลกชันที่ไม่รู้จักจะถูกเก็บไว้
‫เอ่อ มาดูนี่กัน
‫รายการที่นี่ รายการที่นี่
‫ไม่ใช่คิว แต่เป็นรายการ
‫นั่นเป็นสิ่งที่เจ๋งจริงๆ
‫ตอนนี้เราสามารถแสดงสิ่งนี้บนคอนโซลของเรา โดยบอกว่าสำหรับหมายเลขแต่ละตัวในคอลเลกชัน เรากลับมาจากการรวบรวม
‫เราจะใช้ the สำหรับแต่ละตัว เพื่อให้ได้ตัวเลขทั้งหมดที่อยู่ในคอลเล็กชันที่ไม่รู้จักของเรา
‫เพราะถ้าบางอย่างเป็น AI ที่นับได้ ดังนั้นหากรายการประเภทเช่นรายการเช่นอาร์เรย์เช่น Q เป็นประเภทหรือกำลังใช้งานอินเทอร์เฟซ
‫AI ที่นับได้ เราก็สามารถวนซ้ำได้โดยใช้มันสำหรับแต่ละลูปซึ่งเป็นสิ่งที่เรา กำลังทำที่นี่
‫เราจะผ่านคอลเล็กชันที่ไม่รู้จักนี้ และสำหรับแต่ละหมายเลข เราจะเขียนมันบนคอนโซล
‫เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า
‫และเราสามารถเห็นการพิมพ์ออกมาหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
‫ดูเหมือนว่าจะได้ผล
‫ทีนี้มาทำแบบเดียวกันกัน
‫แต่มีของสะสมด้วย
‫รับคอลเล็กชันและเราส่งตัวเลือกสองตัวเลือกซึ่งตอนนี้จะกลับไปที่ Q
‫แต่จะเก็บไว้ในประเภทพื้นฐานของคอลเล็กชันทั่วไปของเรา
‫ตกลง.
‫คอลเล็กชันที่ไม่รู้จักจึงเป็นประเภทฐานที่ฉันนับได้ ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเป็นประเภทพื้นฐานของรายการของเราและของเรา
‫ถาม ตอนนี้เราสามารถกำหนดได้เพราะคอลเล็กชันที่ไม่รู้จักไม่สนใจว่าจะเป็นรายการ
‫หากเป็น Q หรือเป็นอาร์เรย์ เพราะทั้งหมดเป็น
‫ปฏิบัติตามคำแนะนำของ AI ที่นับได้ ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิบัติตามการดำเนินการดังกล่าว
‫ดังนั้นหากเรารันโค้ดนี้ ตอนนี้มันจะแสดงขึ้น
‫คิวที่นี่ หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
‫ดังนั้นนี่คือ int ของคิวและแสดงให้เราดู
‫ไม่เป็นไร.
‫ทีนี้มาดูสิ่งนี้กัน หากเราป้อนตัวเลือกประเภทอื่น
‫สมมุติว่าเราให้ตัวเลือกที่ห้าแก่มัน ซึ่งจะส่งคืนกรณีนี้ที่นี่ ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะส่งคืนอาร์เรย์ของตัวเลข
‫ลองทำใหม่อีกครั้ง
‫และเราจะเห็นว่าตอนนี้มันส่งกลับ 11, 12, 13, 14, 15
‫แน่นอนว่านี่เป็นของเมื่อก่อน
‫ดังนั้นนี่สำหรับแต่ละลูป
‫เราไม่ได้ลบพวกเขา
‫แน่นอนว่าเราสามารถกำจัดพวกมันออกไปได้นั่นเอง
‫ตอนนี้จะทำอาร์เรย์หรือแสดงอาร์เรย์เท่านั้น
‫ดังนั้นเราจึงมี
‫จะแสดงเฉพาะอาร์เรย์
‫แค่นั้นแหละ.
‫สำหรับตัวอย่างนี้ คุณเห็นว่าเรามีข้อได้เปรียบในการใช้ i enumerable ดังนั้นประเภทฐานของรายการทั่วไปใดๆ
‫ที่เราต้องการให้ iterable เช่น for each loop well e for each loop label เป็นต้น พูด.
‫และนั่นคือพลังของมันจริงๆ
‫ของมีประโยชน์จริงๆ
‫และในวิดีโอหน้า เราจะดูตัวอย่างอื่นที่เราจะส่งคอลเล็กชันที่แจงนับได้
‫I เป็นพารามิเตอร์สำหรับเมธอด
‫ไม่เป็นไร.
‫เท่านี้ก็เรียบร้อยสำหรับวิดีโอนี้
‫เจอกันใหม่ตอนหน้าครับ