Witam wszystkich i witam ponownie.
W tym filmie nauczymy się przekierowań wejściowych i wyjściowych.
Istnieją trzy różne typy przekierowań, a Lennix pierwszy to standardowe wejście, które w skrócie,
jak badano w i ma deskryptor pliku numer zero.
Drugie to standardowe wyjście i postępuje zgodnie ze skryptem, liczba jako jeden, a trzecia to
standardowy błąd.
I ma numer deskryptora pliku, aby pamiętać, że wszystko w Linuksie jest traktowane jako plik, tak jak zwykły
plik jako plik.
Katalog to plik.
I wszystkie te urządzenia podłączone do twojego systemu Linux, na przykład monitor,
klawiatura, mysz lub dowolne z tych urządzeń peryferyjnych, które są uważane, są postrzegane przez system operacyjny jako plik.
Tak więc, kiedy plik zapisuje, kiedy faktycznie piszemy coś na ekranie z klawiatury, która wchodzi
na standardowe wejście i faktycznie puka lub puka do drzwi przez chwilę, zero deskryptorów plików to zero.
A kiedy pokazujemy to wyjście na ekranie, to faktycznie trafia on do deskryptora wyjścia numer
jeden.
A po drugie, jeśli wystąpi jakiś błąd, pojawi się jako deskryptor pliku.
Więcej na ten temat dowiemy się na następnym slajdzie.
Na razie chwycimy się wyjścia, które jest standardowym wyjściem.
Tak więc domyślnie, po uruchomieniu polecenia, jego dane wyjściowe trafiają do terminala.
Widzimy więc, że za każdym razem, gdy wpisujesz cokolwiek na ekranie podczas pisania na klawiaturze, dane wyjściowe IT
są wyświetlane na ekranie.
Więc to wejście to twoja klawiatura, a wyjście to twój ekran.
Tak więc dane wyjściowe polecenia mogą być kierowane do pliku przy użyciu wartości większej niż zwykły znak.
Więc jeśli coś piszesz, powiedzmy, że wpisujesz polecenie, możesz przenieść wynik tego,
co widzisz, z polecenia do innego pliku.
Na przykład, powiedzmy, że jeśli uruchomisz polecenie ls minus L i uruchomisz je na ekranie, zobaczysz
listę plików.
Racja, ale nie musisz tego widzieć.
Możesz obrócić do pliku, zapisać go do pliku, a do tego musisz użyć pojedynczego znaku pisanego wielką literą, który
nazywa się pojedynczym przekierowaniem lub wyjściem.
W ten sam sposób, jeśli uruchamiasz polecenie p W. RE. wtedy możesz zrobić to samo.
Kierujesz dane wyjściowe do nazwy pliku, niezależnie od nazwy pliku, którą zdecydujesz się wybrać.
Jeśli używasz tego samego pliku do dodatkowych wyjść lub do dołączenia do tego samego pliku, użyj podwójnego rozmiaru,
podwójnych symboli znaków większych.
Na przykład, jeśli chcesz jeszcze jeden minus L. ZA. i chcesz, aby jego dane wyjściowe również trafiały
do tej samej listy nazw plików, a następnie użyj do większego niż rozmiar.
A jeśli chcesz użyć polecenia, na przykład Echo i chcesz zrobić Hello World, i chcesz,
aby dane wyjściowe przechodziły do ścieżki wyszukiwania nazwy pliku, której użyliśmy wcześniej dla P WD, musisz użyć tego
do większy niż rozmiar.
Teraz pytanie brzmi, dlaczego nie możesz użyć jednego większego niż znaki lub jednego przekierowania?
Możesz, ale jeśli użyjesz tylko jednego, a następnie nadpisze twój plik, cokolwiek, zawartość pliku
zostanie nadpisana.
Więc jeśli nie chcesz pozbyć się zawartości pliku, nie chcesz go usunąć,
użyj dwóch wielkich stron.
Więc pozwól, że pokażę ci naprawdę szybko na moim komputerze z Linuksem, jak to działa.
Więc mam tutaj swój komputer z Linuksem.
Idę się zalogować.
OK, więc pierwszą rzeczą jest to, że jeśli zrobię X minus L, zobaczysz wszystkie te pliki i dyrektywy, które się pojawią.
A co, gdybym chciał przenieść lub wytyczyć trasę do tego wyjścia, do pliku, który mógłbym zrobić, czy to jednokomórkowe wyjście
z tylko jednym przekierowaniem wyjścia i wybrać dowolną nazwę?
Po prostu wybieram przycisk Enter w ofercie.
Widzisz, nie otrzymujesz danych wyjściowych na ekranie terminala, ponieważ zostały one przekierowane do
listy nazw plików.
Możesz wyświetlić zawartość tego pliku za pomocą polecenia seerat, które jest poleceniem używanym
do odczytywania zawartości pliku.
Więc robisz aukcje kotów i zobaczysz.
Zawartość tego pliku, to nie jest tak naprawdę wyjście Mysel Ellisa, ale teraz to
stało się zawartością tego pliku.
Podobnie, gdybym chciał użyć polecenia P WD, które mówi mi o mojej ścieżce, gdzie jestem
w tej chwili, mógłbym skierować to wyjście również, abym mógł zrobić trasę do nowej ścieżki wyszukiwania nazwy pliku.
Teraz możesz zrobić to samo, cat find path i zobaczysz, że da mi informacje, przed
którymi dane wyjściowe są kierowane do tego.
W porządku.
Teraz do przekierowań, czyli dołączenia do pliku.
Więc chciałem uruchomić to polecenie, L Ellesmere'a. ZA. a tak przy okazji, kiedy prowadzisz L'Esperance, L. ZA. da ci całą zawartość twojego katalogu, w tym także ukryte pliki.
Ukryte pliki to te, które mają przed sobą dokument.
Widzisz teraz, wszystkie te pliki są wyświetlane.
Jeśli po prostu chcę LSW, L. ZA. , nie pokaże mi ukrytego pudełka.
Aby wyświetlić ukryte pliki, muszę użyć minus L Ellisa. ZA..
Dobrze.
Teraz chcę to wyprowadzić do tej samej listy plików.
Mógłbym to zrobić minus L. ZA. i jedno przekierowanie do aukcji.
Jeśli to zrobię, poprzednia zawartość, którą miałem na liście, zniknie.
Więc jeśli chcę zachować te treści, a także dodać te treści, muszę je przekierować.
A teraz, jeśli przejdziesz do Cadd w tej sprawie, zobaczysz dużo wyników.
To bardziej ekran.
Pójdźmy w górę,
przewiń w górę, zobacz, pierwsza zawartość wciąż tu jest, druga zawartość pojawia się właśnie tutaj, obie wyprowadzają do jednego pliku, ponieważ używamy go do przekierowywania.
Powiedzmy, że jeśli używam jednego przekierowania, na przykład używam mniej jednego
przekierowania, niezależnie od tego, czy dane wyjściowe będą wyglądać tak, czy też jedno przekierowanie do listingu.
A teraz, gdybym chciał zobaczyć zawartość aukcji, zobaczysz, że ma tylko tę zawartość.
Wszystko inne zniknęło.
Dlatego ważne jest,
aby użyć przekierowania zamiast jednego, jeśli nie chcesz nadpisać zawartości pliku.
Podobnie mamy pliki echo.
Powiedzmy, że chciałem użyć Echo.
Witaj świecie,
który będzie echem tego, co piszę, więc powtórz, jak świat będzie echem.
Świat, jeśli chciałem to zgłosić do mojego pliku, muszę użyć do przekierowania.
Jeśli nie chcę ponownie, jeśli nie chcę nadpisywać
tego oleju i znajdę ścieżkę, to ten sam plik, którego używam, naciśnij enter.
Teraz mógłbym Dukat znaleźć Pata i zobaczysz, że ma ścieżkę, do której go użyłem.
To jest wyjście PWP i to jest wyjście Eckermanna.
Więc to jest standardowe wyjście.
Teraz przejdźmy do.
Wejście, które jest standardowym
wejściem i plikami deskryptorów, skrypt do tego jest zerowy, jest używany podczas przesyłania plików, zawartości do pliku lub skryptu.
Na przykład, powiedzmy, że jeśli chcesz zobaczyć
lub wyświetlić najbrudniejszą zawartość listy plików, możesz użyć polecenia Cat i określić nazwę pliku.
Ale w rzeczywistości, jeśli po prostu chcesz go źle nakarmić,
możesz to również zrobić, karmiąc kota złą zawartością.
To samo, gdybyś chciał
użyć programu pocztowego, na przykład w naszej maszynie z systemem Linux, mail dałby nam tę opcję, aby faktycznie pośrednio wprowadzić zawartość notatki lub pliku do tego programu.
Na przykład, jeśli używam poczty minus, tak jak wysyłam wiadomość e-mail z notatką biurową w wierszu tematu
i wysyłam ją do wszystkich użytkowników firmy ABC dot com.
Jaka będzie treść tego listu?
Ta treść listu jest właściwie zapisana wewnątrz mimolette.
Mógłbym wpisać całą zawartość, ale lepiej po prostu przekierować zawartość.
Więc to jest to, co wchodzi w to wejście.
OK, więc pozwól, że
szybko ci pokażę, wracając do maszyny polityki tutaj, czy Cat znalazła część, prawda?
Pokazuje mi, że TBWA Output i polecenie Echo, które uruchomiliśmy, jest tam teraz.
Mógłbym też zrobić wejście kota, dobrze zwierzaku.
I dałoby mi te same informacje.
W porządku, przejdźmy do trzeciego,
który jest błędem, więc jest to po prostu standardowy błąd i ma deskryptor pliku dwa.
Tak więc, gdy wykonywane
jest polecenie, używamy klawiatury i jest to również uważane za standardowe wejście, które wynosi zero.
I to wyjście polecenia trafia na monitor, a ten monitor jest standardowym wyjściem.
Więc jeśli polecenie powoduje błąd na ekranie, to jest to traktowane jako standardowy błąd, którego możemy użyć.
Przekierowuje do rootowania tych błędów z ekranu.
Jeśli nie chcemy widzieć tych
danych wyjściowych polecenia, które zawiera błąd i możemy przekierować je do innego pliku.
Na przykład powiedzmy, że jeśli chcę zrobić, jaka jest zawartość katalogu głównego?
Teraz, oczywiście, katalog root jest własnością roota, a nie zwykłego użytkownika.
Spowoduje to błąd.
Mogę to zrootować do pliku, ale muszę określić, jak się mylę?
Przekierowuję tylko błąd standardowy, a nie całe wyjście.
Dlatego określam krytykę, przypisywanie i nazwę pliku błędu.
Podobnie mógłbym użyć programu takiego jak Toweled Localhost i
jego komunikatu o błędzie, jeśli nie będzie mógł połączyć się z tym hostem.
Nie chcę tego widzieć na ekranie.
Chciałem tylko wejść w błąd.
Cóż, wróćmy do naszego Linuksa i szybko spójrzmy, jak moglibyśmy.
Użyj standardowego błędu.
W porządku, więc pierwszą
rzeczą jest, powiedzmy, że gdybym chciał uruchomić tę trasę bez El Slash, to polecenie jest w zasadzie tym, co próbuje zrobić, to próbuje wyświetlić zawartość katalogu głównego.
I jestem zalogowany jako kim jestem Jestem zalogowany jako zwolnię.
Tak przy okazji, próbuję znaleźć zawartość katalogu Slagel, którego właścicielem jest trasa.
Zobaczmy więc, czy sam zrobię tę trasę.
Zobacz, daj mi odmowę pozwolenia.
To jest standardowy błąd,
błąd, który widzisz na ekranie, który mówi ci, co się stanie, gdy uruchomisz komentarz.
Teraz, jeśli nie chcesz widzieć tego komunikatu o błędzie, możesz to zrobić.
Położę to na.
Aerofoil, to tylko nazwa pliku,
który wybrałem teraz, gdy nie ma tam danych wyjściowych, gdybym chciał zobaczyć, co jest w tym pliku, mógłbym Dukat nasz
plik, a zobaczysz, że komunikat o błędzie, który został wygenerowany przez polecenie, jest faktycznie kierowany do plik błędu.
Teraz użyłbym na przykład innego polecenia.
Chciałem powiedzieć, że localhost to tylko
mały program, który faktycznie pozwala na łączenie się z jednej maszyny na drugą, podobnie jak MSH, o którym, nawiasem mówiąc, będzie później.
Więc telnet localhost.
Który jest moim własnym hostem, jeśli nacisnę Enter, zobaczysz, że daje mi to, że próbuje.
Ale potem mówi: hej, połącz się, aby zaadresować to połączenie, odrzuć, więc to
jest właściwie komunikat o błędzie, potem mówi, że próbuje ponownie i próbuje drugi raz z tym adresem IP.
Generuje ten sam komunikat, odrzucający połączenie.
Nie możesz się połączyć.
Oznacza to, że z tego wyniku mamy teraz dwa błędy.
Chciałem je zobaczyć.
Nie chcę widzieć tych błędów na ekranie.
W tym celu muszę wpuścić localhost.
Chcę, aby błąd standardowy, który jest deskryptorem pliku numer dwa, wyprowadzał to do trafienia pliku błędu.
Wejdź teraz na ekranie Widzę tylko próbowanie jednego
i próbowanie jeden dwadzieścia siedem zero zero jeden i komunikat o błędzie.
Gdzie to się podziało w Cat File.
Wszedł do tego pliku.
Proszę więc zapamiętać te trzy przekierowania wejścia i wyjścia.
To są bardzo ważne.
Będziesz ich
używać, gdy będziesz musiał tworzyć skrypty, które są bardzo przydatne w tworzeniu skryptów i automatyzacji zadań.
Do zobaczenia na następnym wykładzie.