Cześć W tym wykładzie omówimy proces rozruchu systemu Linux, a zwłaszcza proces, który został wykorzystany
w nowszej wersji systemów operacyjnych Linux, sekwencja rozruchu zmienia się w środkowych Stanach Zjednoczonych i Redhead 7
i wyżej, a także w niektórych innych systemach operacyjnych .
Więc jeśli używasz dobrze miał pięć centrów pięć lub sześć, prawdopodobnie zauważysz, że ma lub używa innego
procesu rozruchu w nowszej wersji S. O. S lub Red faktycznie wykorzystały inny
proces rozruchu.
I to właśnie zamierzamy omówić System D to nowy menedżer usług wysłany do nas i Rel
Sev, który faktycznie zarządza sekwencją rozruchową.
W swoich skryptach jest wstecznie kompatybilny z systemem czwartym.
Tak więc system piąty w swoich skryptach jest używany przez poprzednie wersje systemu Red Hat Linux, w tym także Rel pięć.
Możesz więc użyć tego procesu rozruchu do uruchomienia, który mógłby również działać w poprzednich wersjach.
Teraz każdy administrator systemu musi zrozumieć proces uruchamiania systemu operacyjnego.
Powiedziałbym, czy to Linux Windows, czy jakikolwiek system operacyjny, aby
skuteczniej rozwiązywać problemy, ponieważ co się stanie, jeśli system nie uruchomi się, musisz zrozumieć całą sekwencję,
wiedząc, jak przechodzi przez jaki plik czyta, abyś mógł rozwiązać problem i przejść przez
każdy z nich, aby zidentyfikować problem.
Przejdźmy do następnego slajdu, a ja pokażę w sposób graficzny, jak działa ten proces rozruchu.
Pierwszą rzeczą po pierwsze jest to, że jak tylko włączysz maszynę lub komputer, to rzeczywiście jest w niej
telefon.
I pamiętaj o tym telefonie, w którym nie ma to nic wspólnego z systemem operacyjnym, w
którym oprogramowanie wbudowane jest faktycznie z maszyną preinstalowaną przez tego producenta.
Ten telefon nazywa się BIOS, który jest określany jako podstawowe ustawienie wejścia i wyjścia.
Więc zaczyna się.
Włącza zasilanie.
Uruchamia się i przechodzi do procesu końcowego, a proces końcowy włącza się po uruchomieniu autotestu, co oznacza,
że uruchamia się, a następnie przechodzi do całego podłączonego sprzętu, który tworzy cały system komputerowy.
Przechodzi przez każdy z nich i sprawdza, czy wszystko w porządku, czy wszystko w porządku, czy nie.
Wstałeś.
Czy są jakieś problemy ze sprzętem, który przechodzi przez kontrolę końcową?
Po tym, jak NBER zostanie załadowany, NBER oznacza, że informacje o głównym klamrze rozruchowej są zapisywane w pierwszym
sektorze dysku twardego, który jest określany jako MDR, który wskazuje, gdzie znajduje się grub, aby można
go było załadować do pamięci RAM komputera, dzięki czemu stronniczość wygląda lub robi post, a następnie przechodzi do
pierwszego sektora płyty i dowiaduje się, że NBER NBER ma informacje o grub 2, a grub 2 oznacza program
ładujący Grand Unified i jest tak, jak się nazywa, oznaczający wersję 2 i poprzedza wersję 1, która nie ma na niej jednego,
ale mówi po prostu grub.
Zasadniczo więc zadaniem grub 2 jest załadowanie jądra jądra Linuksa, a ta informacja znajduje się w slash boot slash grub to
slash grub dot CFC, który jest plikiem konfiguracyjnym, więc podczas uruchamiania systemu operacyjnego linków prawdopodobnie nie widzisz bios i PW,
ponieważ tak szybko przechodzi przez ekran, a NBER prawdopodobnie nie jest zauważany, ponieważ to jest
czas, w którym twoja maszyna szuka tego sektora, ale
zobaczysz w pewnym momencie na ekranie czarny ekran, który pojawi się jako jądro Linuksa a czasem
prawdopodobnie zobaczysz dwa, trzy lub pięć różnych jąder, z których trzeba łupić, z którego chcesz uruchomić
system.
Możesz więc w tym czasie również przesuwać kursor w górę i w dół i wybierać
jądro, które chcesz załadować, lub pozwolić systemowi zdecydować, które jądro go załaduje, w zależności od konfiguracji gruba.
W porządku, więc teraz jądro się pojawia. Jądro mówi OK.
Żarcie poprosiło mnie, żebym zaczął dobrze.
Jądro jest rdzeniem systemu operacyjnego.
Więc to, co robi, to ładuje wymagane sterowniki z niego R D kropka Jestem G.
Teraz zadaniem pułkownika jest załadowanie sterownika, co oznacza, że każdy sprzęt jest podłączony do twojego
komputera.
Jest po to, aby działał.
Pułkownik musi się komunikować z tym sprzętem.
Więc pułkownik, aby pułkownik mógł się komunikować, musi mieć sterownik, który komunikuje się ze sprzętem.
Więc ładuje cały sprzęt, a następnie uruchamia pierwszy, pierwszy system operacyjny, nasz proces systemu operacyjnego, który nazywa
się system D, teraz system D.
Jak powiedziałem wcześniej, jest to nowy proces wprowadzony w nowszej wersji Linuksa, więc rozpoczyna następny
krok jako ostatni.
System D uruchamia się i oczywiście jest to pierwszy proces w systemie i
domyślnie jest to proces I. RE. numeru jeden, gdy rozpoczyna się drugi
proces, który otrzymuje przyrostowe liczby procesu, następnie uruchamia wszystkie wymagane procesy, które są potrzebne lub włączają się w czasie płyty.
Następnie odczytuje do domyślnego pliku docelowego kropki w systemie D systemu.
Ma to na celu doprowadzenie systemu do niewłaściwego poziomu.
Teraz każdy system w każdym systemie Linux ma łącznie siedem poziomów uruchamiania, które zaczynają się od szóstego do jego serca od
0 do 6, co określa, od czego ma się zacząć.
Potrzebuje sieciowego trybu pojedynczego użytkownika lub jeśli faktycznie musi się zamknąć, wszystkie te poziomy uruchamiania są tak
naprawdę zdefiniowane domyślnie w pliku docelowym z kropkami, więc wygląda na to, że w tym pliku widać, który plik docelowy
ma właśnie SA, który poziom uruchamiania ma zacząć.
I w ten sposób twój system staje się online.
Jest to więc proces rozruchu Linuksa i, jak powiedziałem, jest to nowszy proces wprowadzony ostatnio w nowszych
wersjach.
Zdecydowanie więc przejdź przez to.
Jest to jedna z ważnych rzeczy, o których każdy administrator systemu musi wiedzieć, że
powinien pamiętać o tym, gdy rozwiązuje problem.
Powodzenia.