Hej, wszyscy, w tym filmie dowiemy się jak możemy zaimplementować zaawansowane funkcje pamięci masowej w naszym
systemie Linux.
RedHat osiem wprowadza rozwiązanie do zarządzania woluminami nowej generacji o nazwie Stratus.
Oczywiście ta sama funkcja czy to samo rozwiązanie jest dostępne również w Santosie osiem.
Domyślnie wykorzystuje thin provisioning.
Teraz, przy okazji, jeśli używasz Red Hat lub Santos seven, ta funkcja jest również dostępna w
Santos 7. 5.
A później Stratus łączy proces tworzenia logicznego zarządzania woluminami LLVM i tworzenia
systemu plików w jedno zarządzanie.
W LLVM porównajmy to z.
W LLVM, jeśli nasz system plików zapełni się, będziesz musiał rozszerzyć go ręcznie.
Otóż, natomiast w Stratusie rozszerza on system plików automatycznie, jeśli ma wolne miejsce w swojej
puli.
Tak więc w LLVM mamy grupę woluminów, więc kiedy grupa woluminów ma powiedzmy 20 gigów, a twój system plików ma dziesięć gigów
i zapełnia się, wtedy możesz faktycznie wejść i uruchomić polecenie lve extend, aby rozszerzyć ten system
plików.
No więc ale w Stratusie znacznie ułatwiło to, że wraz ze wzrostem systemu plików, będzie on rósł automatycznie.
Nie musisz nic nie robić.
W tej lekcji dowiemy się więc, jak zarządzać wieloma warstwami pamięci masowej za pomocą lokalnego zarządzania pamięcią masową
Stratus.
Ok, więc mamy tu LLVM w LLVM.
Jeśli zauważysz pierwszy po lewej stronie, mamy te fizyczne dyski.
Czyli w moim przykładzie masz np. to dwa robi, trzy robi dla dysku piątego ile masz dysków.
Następnie, co robisz, to łączysz wszystkie te dyski, a następnie tworzysz grupę woluminów z tą grupą woluminów utworzoną,
a następnie idziesz do przodu i tworzysz woluminy logiczne.
Z woluminów logicznych tworzysz system plików każdego woluminu logicznego i montujesz te systemy plików.
Napisz dobrze w Stratusie, masz te wszystkie dyski tak samo jak w LLVM.
Łączysz je i wrzucasz do basenu.
Na przykład, jeśli masz pulę, te trzy trzy dyski, które widzimy po lewej stronie, powiedzmy, że mają po dziesięć
gigów, więc łączymy je, tworzymy pulę 30 gigów, a następnie na górze moglibyśmy po prostu stworzyć system
plików, zaczynając od, na przykład, dziesięciu gigów.
Teraz, gdy dodajemy miejsce do naszego systemu plików, a on wciąż rośnie i gdy osiągnie dziesięć gigów i potrzebuje,
na przykład, kolejny jeden gig lub dwa gigi, to automatycznie rozszerzy to.
Nie musisz wchodzić i uruchamiać polecenia LLVM extend lub cokolwiek.
Potrzebny jest jakikolwiek proces manualny.
Automatycznie rozszerzy ją do wielkości tej puli, czyli w naszym przypadku do 30 gig.
W porządku, przejdźmy do rzeczywistych warsztatów.
Aby więc zainstalować pakiet Stratus, będziemy musieli uruchomić command jam lub DNF, zainstalować Stratus, Daschle
i jeszcze jeden pakiet, Stratus D, który jest demonem.
Następnie włączamy i uruchamiamy usługę.
Następnie dodamy do pięciu giga nowy dysk z naszego oprogramowania do wirtualizacji, zweryfikujemy go na poziomie OS.
W tym celu mamy więc używamy warstwy oprogramowania wirtualizacyjnego Oracle i utworzymy dwa nowe dyski.
Sprawdzimy to za pomocą listingu, wymieniając dyski blokowe.
Następnie utworzymy nową pulę stresu i zweryfikujemy ją.
A następnie przejdziemy przez rozszerzenie naszej puli o drugi dysk.
Najpierw stworzymy pulę jednego pięciogigowca.
Potem dodajemy następny, czyli kolejne pięć giga.
W porządku, Więc pierwsza rzecz, przejdźmy do przodu i zainstalujmy nasze pakiety stratus, które są potrzebne do zarządzania
nim.
Ok, pozwól mi wyczyścić ekran.
Tak więc pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić jest instalacja pakietu.
Więc zrobimy DNF lub yum.
Wolałbym, żebyś zrobił DNF, żebyś mógł się przyzwyczaić, bo DNF zastąpi Ci ostatecznie zainstalowanego
stratusa.
Daschle.
To jest linia poleceń, która byłaby potrzebna i demon stratus.
D minus y, czyli zainstaluj wszystkie pakiety zależności.
Tylko nie pytaj mnie.
Wystarczy po prostu przejść do przodu i zainstalować je wszystkie.
Ale oczywiście, zanim to uruchomisz, upewnij się, że twój system ma połączenie z siecią,
ponieważ będzie on przechodził online pod repozytoriami i pobierał te pakiety.
Ok.
To całkiem sporo...
To było szybkie, a pobieranie i instalacja tych pakietów zostały zakończone.
Możesz zweryfikować, uruchamiając polecenie rpm q i grep for Stratus.
W porządku.
To są ich strategie tam.
I Travis Seely tam jest.
Pięknie.
Teraz przejdźmy dalej i włączmy usługę Stratus.
Do tego celu wykorzystamy więc System CTL.
Włącz, aby mógł uruchomić czas rozruchu i zrobić stratus.
D.
Sprawdzę status.
I jest załadowany i nieaktywny.
Teraz musimy uruchomić usługę.
Zaczęliśmy więc ponownie sprawdzać status, aby upewnić się, że usługa jest załadowana, aktywna i działa.
I tak jest.
Dobrze, dobrze.
Więc dostaliśmy wymagane pakiety i usługi w górę.
Teraz musimy dodać dwa nowe dyski poprzez naszą wirtualizację do tego wirtualnego
pudełka.
Ok, tutaj przejdziemy do ustawień.
Jest jedna rzecz, zanim przejdziesz do ustawień, Co chcę, żebyś zrobił.
Chcę, żebyś stworzył migawkę.
Więc w przypadku, gdy zrobisz jakąś błędną konfigurację, możesz przywrócić swój snapshot, aby naprawić to, co zostało zrobione
źle.
Kliknij więc na Snapshot i kliknij Take snapshot.
Nazwij migawkę, cokolwiek, czego nie chcesz zrobić.
Snapshot.
Na przykład przed Stratus.
Kliknij.
Ok.
Ok, migawka jest zrobiona Teraz Aby dodać pamięć masową do maszyny z systemem Linux, musisz wyłączyć maszynę
z systemem Linux.
Więc śmiało, po prostu kliknij na X i upewnij się, że odznaczasz przywracanie bieżącego stanu i po prostu wyłączasz
maszynę.
W porządku.
Więc maszyna została wyłączona.
Widać tutaj, że jest napisane "wyłączony".
Teraz przechodzisz do ustawień.
Przechowywanie.
Kliknij na Control lub SATA, gdzie masz swój główny dysk podstawowy.
W zależności od systemu możesz zobaczyć różne nazwy dysków.
Możesz zobaczyć kilka różnych innych dysków, które zostały wyrzeźbione wcześniej dla praktyki LLVM.
Tak czy inaczej, śmiało klikajcie tutaj.
Płyta dodaje nową przystawkę do przechowywania danych i dysk twardy.
I tutaj chcę, abyś kliknął na Create.
Obraz dysku wirtualnej skrzynki VDI kliknij next.
Dynamicznie przydzielane.
Zostaw to tak jak jest, a ja chcę, żebyś wybrał pięć i kliknął create.
To samo.
Stwórz kolejny.
Przepraszam.
Twórz.
VDI ten sam proces i kliknij pięć.
Dobrze, więc upewnij się, że wybierzesz.
Jest jeden, który jest dodawany i 1a2 jest dodawany.
Trzeba jeszcze raz dodać drugie.
Kliknij tutaj ponownie.
I właśnie tutaj, przepraszam, że wybraliśmy dwie.
Teraz musimy wybrać trzy.
Więc obaj są na nie.
Doskonale.
Upewnij się tylko, że jest w odpowiednim rozmiarze.
Pięć koncertów.
Wspaniale.
Teraz przejdź do przodu i uruchom swoją maszynę wirtualną.
Ok.
Sprawdź więc, czy te dwa dyski zostały dodane, uruchamiając polecenie else list block device.
I zobaczysz tutaj, że DB dla pięciu gigów i DC dla pięciu gigów zostały dodane.
Ok, Więc teraz utworzysz nowy basen stratusa i zweryfikujesz.
Więc w tym celu uruchamiasz komendę stratus pool, tworzysz nazwę puli, będzie właśnie wybierać pool one
i device dev jako D. B..
I to w zasadzie tyle.
Naciśnij enter.
Odzyskałeś swój problem.
Zweryfikuj, czy masz utworzoną pulę, listę puli Stratus.
A tu masz listę.
Ok, więc masz stworzony swój basen.
Nazwa twojego basenu jest tutaj.
Rozmiar jest tu jak najbardziej na miejscu, a wielkość fizyczna jest tu jak najbardziej na miejscu.
Ok.
Teraz to, co musimy zrobić, to rozszerzyć nasz basen.
Znaczenie?
Chcemy do tej puli dodać ten SDC.
Port.
To wystarczy Stratus.
Basen.
Dodaj dane dash, które urządzenie dodajemy do puli pierwszej i które urządzenie jako DC.
W porządku.
Teraz zweryfikowane przez uruchomienie listy puli stratus i zobaczysz, że pokaże się właśnie tutaj jako dziesięć gigów.
Więc teraz nasza pula została rozszerzona do dziesięciu koncertów.
W porządku.
Przechodząc do kolejnego slajdu, utworzymy nowy system plików za pomocą Stratusa, utworzymy katalog dla
Mount Point i Mount File system, Utworzymy snapshot dla systemu plików i dodamy wpis do zakładki FS.
W porządku.
Wracając.
I tak stwórzmy teraz nowy system plików.
Wyczyśćmy więc ekran i wpiszmy stratus file system.
Twórz.
Poole jeden.
I FS jeden.
Więc po prostu wybieram nazwę systemu plików.
Moglibyście wybrać dowolną nazwę.
Co zrobiłem źle?
O, moja komenda Stratos jest zła.
Ok.
System plików Stratus, create pool one, FS one.
Teraz sprawdźmy, czy ten system plików został utworzony pomyślnie.
Lista systemów plików.
W porządku.
Udało się.
Basen jest tutaj.
System plików jest tutaj.
A rozmiar systemu plików wynosi 546, co oznacza, że pierwszy system plików zacznie się od 546.
Ponieważ to robi, a następnie dostarcza go.
Zawsze będzie zaczynać od tego i będzie rosnąć, gdy będziesz dodawać więcej danych do systemu plików.
Teraz nadszedł czas na stworzenie katalogu, abyśmy mogli zamontować ten system plików do katalogu.
Więc zamierzam wybrać imię.
Big data jako nazwa katalogu.
Naciśnij enter.
Teraz zamontuj ten system plików stratus.
Przepraszam.
Brakuje mi w moim.
Przesuń tutaj brakujący dev, więc mogłeś po prostu umieścić stratus dev.
Fajnie.
Jeden FS jeden.
Bo jeśli zauważysz tutaj, to jest to rzeczywiste urządzenie.
Pominąłem katalog dev i tak nie powinieneś go pominąć, ponieważ jeśli śledzisz mnie
jako dokładnie to, co robię teraz, mamy tę ilość.
Gdzie to zamontujemy?
Zamontujemy go do Big data, czyli katalogu, w którym go utworzyliśmy.
Wejdź.
Doskonale.
Teraz sprawdźmy, czy jest on zamontowany.
LSB, l k lista urządzeń blokowych.
Zauważysz, że tutaj są te duże dane.
Big data.
Pokaże ci to kilka razy.
Trzy razy.
To jest po prostu jak status utworzyć zapis jego mount systemu plików.
Możesz również wykonać polecenie DF minus h, aby zobaczyć, gdzie zamontowany jest twój system plików.
Tutaj.
To jest twój system plików stratus.
Jest to thin provisioning, jak można było zauważyć, a jego rozmiar to jeden terabajt i jest on zamontowany na big data.
Teraz pewnie myślisz: Hej, czy to nie powinno być dziesięć gigabajtów, jeden terabajt?
Cóż, domyślnie jest to w kodzie poza stratusem.
Tak właśnie jest zbudowana.
Będzie, zawsze pokaże Ci jako jeden terabajt.
Więc można to po prostu zignorować.
Ale jeśli chciałeś znać rzeczywisty rozmiar, zawsze możesz uruchomić stratus.
Lista systemów plików.
I poda ci rzeczywisty rozmiar, który jest używany.
W porządku.
Kolejna rzecz to tworzenie migawek z naszego systemu plików.
A polecenie do tego to Stratus File system snapshot.
To nie jest słaba nazwa.
Oraz system plików, czyli FS1 i jak chcesz nazwać ten system plików i utworzysz snapshot.
Więc dla mnie, po prostu stworzę FS jeden dash snap.
W porządku.
Więc to może trochę potrwać.
Ale znowu, to zależy od rozmiaru twojego systemu plików.
Nasz system plików ma rozmiar dziesięciu gigów, więc utworzenie nowego snapa tego systemu plików nie powinno zająć tyle czasu.
No i proszę.
Zrobione.
Zweryfikujmy to uruchamiając prostą listę systemu plików.
I teraz zobaczysz dwa systemy plików.
Jeden to FS one, a drugi to FS one snap.
Widzisz, stało się to tak proste w przypadku, gdy robisz jakieś dane, hurtownie danych i chcesz stworzyć
kopię całego systemu plików.
To jest najlepsze rozwiązanie.
Ostatnią rzeczą jaką musimy zrobić, którą pokażę na slajdzie, jest dodanie wpisu
do zakładki ZFS, na wypadek gdybyśmy chcieli aby ten system plików był montowany podczas startu systemu,
w tym celu musimy wykonać juju uid equal to uid poza systemem plików, który jest tutaj.
To jest UAW.
Mógłbyś najpierw dostać i ukośnik FS1 spacja x F, czyli system plików, wpisać domyślny, a potem
trzeba wstawić te parametry w systemie x dash.
DD dot wymaga równości stratus dot service, który w zasadzie mówi FS tab, że nie montuj tego systemu
plików, chyba że system uruchomi demona stratus D, a następnie dość dużo tych samych opcji domyślnych na
końcu, co jest 0-0.
Tak oto wygląda proces wdrażania zaawansowanej funkcji przechowywania za pomocą Stratusa.