Welkom terug.
Laten we ons Twitter-bord bouwen.
Het eerste dat we willen doen, is T. P-bibliotheek en dit is duidelijk geen ingebouwde module in Python, dus we zullen
het moeten installeren door pijp drie te zeggen.
Installeren.
Toynbee.
En dit gaat de Toynbee Library, Hossam, installeren.
Deze bibliotheek heeft echt goede documentatie, dus als we de documenten gaan lezen, zal ik je laten zien hoe
je aan de slag kunt gaan en je een snelle start en configuratie geven die we moeten doen.
In mijn geval ga ik gewoon de hallo naar AP-code kopiëren die ze voor ons hebben verstrekt en hier net geplakt.
Er gebeuren hier een paar dingen, het is duidelijk dat we de dubbele invoer niet nodig hebben, wat we hier
kunnen zien is dat we ons moeten authenticeren.
Dat wil zeggen, we gebruiken de tip-off handler en we moeten het iets geven dat een consument en een consumentengeheim wordt
genoemd.
En dan moeten we ook nog een access token instellen met het access, token en access token secret.
Dit is wat de Twitter API gebruikt om ons account te verifiëren. Weet je nog hoe we hier een account moesten maken
en geverifieerd moesten worden, omdat niet iedereen de Twitter API kan gebruiken.
Nou, dit is waar ze om vragen.
Ze zeggen, hé, ik wil dat je verifieert dat jij het bent.
Als je de Twitter API gebruikt, wil ik weten wie toegang heeft tot die gegevens.
Dus in jouw geval, nadat je een app hebt gemaakt, klik je gewoon op details en je ziet hier
dat we sleutels en tokens hebben, deze sleutels.
Ik ga hierna eigenlijk regenereren omdat je dit met niemand wilt delen.
Maar ik zal je laten zien hoe dit werkt, zodat je voor jezelf verschillende sleutels en API-sleutels en geheimen
hebt die je moet kopiëren en plakken.
Gelukkig vertelt het ons precies wat ze zijn.
We hebben de API-sleutel, die.
Is de consument de sleutel?
Nou, post het hier als een string en dan hebben we de API Siekierski.
Dat is het consumentengeheim.
Die zal het in hun plakken.
Laten we dit een beetje groter maken, zodat je het kunt zien.
En dan hebben we het toegangstoken en het toegangstokengeheim, nogmaals, we kopiëren het toegangstoken.
Hier geplakt.
En het geheim.
Dus nogmaals, dit zijn de sleutels die Twitter API zal kunnen gebruiken om je te identificeren, maar je wilt
deze met niemand delen.
Ook al laat ik het aan iedereen zien, zoals ik al zei na deze video, ik ga
gewoon regenereren zodat je mijn sleutels niet kunt gebruiken.
Nadat we dit off-object hebben ingesteld.
We gebruiken dan die t. P dot API om te authenticeren en we hebben nu toegang tot de API.
Dus laten we dit eens bekijken.
Ik heb mijn openbare tweets en ik kan die pakken door API dot com-tijdlijn te zeggen en dan ga ik over deze
tweets heen, de openbare tweets en gewoon afdrukken, tweeten, punttekst.
Laten we dit dus eens proberen.
Dingen werken nooit de eerste keer, dus we zullen zien.
Ik ga rennen.
Python drie.
En zeg tegen een tweet door.
Oké, kijk eens aan, we hebben eigenlijk nergens de tweets van de thuistijdlijn gekregen.
En specifiek van mijn Twitter-thuistijdlijn, dus we zien hier, laten we eens kijken wat we hebben.
We hebben een tweet, een overzicht van de beste nieuwsbrieven die ik ken voor front-end ontwikkelaars, inclusief
General Frontin JavaScript.
Ik hoop dat deze persoon mijn nieuwsbrief heeft opgenomen.
Ik heb trouwens elke maand een nieuwsbrief, voor het geval je het je afvraagt.
Maar laten we dit controleren als ik naar mijn huis ga.
Hé, kijk eens aan.
Een overzicht van de beste nieuwsbrieven die ik ken voor front-end developers.
Brian Renaldi, ik hoop dat mijn nieuwsbrief erbij zit, maar daar ga je.
Dat is onze tijdlijn daar.
En we hebben toegang tot de Twitter API.
Dat was best makkelijk, toch?
Niet dat.
Nogmaals, ik blijf dit zeggen, ik weet dat ik repetitief ben, maar dit is de kracht van
Python, er zijn zo veel bibliotheken, zo'n grote gemeenschap, en het is zo gemakkelijk om al dingen te creëren door alleen maar naar deze
Tweetie-bibliotheek te kijken, je kunt waarschijnlijk verschillende dingen bedenken die je met Twitter kunt doen.
Zoals ik al zei, de wereld is jouw oester.
Daarom is Python zo'n populaire taal.
Laten we hier op terugkomen, dus we hebben wat tweets, maar laten we hier iets spannends doen.
Wat geeft de Twitter API ons nog meer?
Laten we deze openbare tweets voor nu verwijderen en gewoon uitprinten, laten we zeggen, API dot me.
En dit gaat eigenlijk de informatie over mezelf geven.
Dus laten we dit een variabele geven die de gebruiker zegt.
Dus en ik ga zeggen API stip me.
En dit gaat informatie geven over de gebruiker in mijn geval, laten we gewoon de naam van de gebruikerspunt doen.
En nogmaals, dit is iets dat u zelf kunt controleren op hun documentatie.
En als ik dit uitvoer.
Daar ga je.
Dat is mijn naam.
Dat is mijn Twitter-gebruikersnaam.
Oké, wat hebben we nog meer?
We hebben.
Nou ja, de eigenlijke.
Schermnaam, die mijn Twitter-handle zal zijn.
Hier, Andre Nagui zonder spaties, en laten we dan gewoon doen wat we nog meer kunnen doen?
We kunnen ook volgers tellen.
Nogmaals, deze staan allemaal op de Tweetie API die je zelf kunt controleren als ik dit doe.
Hé, kijk eens aan, het is eigenlijk best gek dat ik tienduizend volgers heb die niet proberen te pronken of
zo, maar het is te gek.
Ik tweet nauwelijks op de een of andere manier.
Tien duizend.
Dus bedankt voor het volgen.
Ik weet niet zeker hoe nuttig mijn tweets zijn, maar ik waardeer de foto's.
Dat is best wel cool.
Maar weet je wat?
Ik wil iets nuttigs gaan bouwen met mijn Twitter-bord.
Dus in de volgende video gaan we precies dat doen.
Ik zie je in een voor.