In de vorige video hebben we geleerd dat een browser eenvoudig een verzoek via internet
naar een server ergens in de wereld stuurt met behulp van het HTTPS-protocol, en vervolgens die JavaScript-, HTML- en CSS-bestanden ontvangt
zodat hij een website kan weergeven.
Hoe kunnen we dit nu echt controleren?
Nou, ik kan eigenlijk naar de ontwikkelaar gaan, en dit gebruikt Google Chrome, dus ik raad aan om voor dit deel Google Chrome te gebruiken, zodat je
kunt volgen wat ik aan het doen ben.
Als ik hier naar hulpprogramma's voor ontwikkelaars ga, wordt hier een klein vakje geopend met wat informatie voor mij.
Waar ik me nu op wil concentreren, is deze netwerktap.
En dit netwerktabblad gaat ons vertellen wat voor soort informatie we van de server ontvangen, als ik hier
ververs, zul je dat opmerken.
Ik krijg hier wat gegevens, nu wil je zeker weten dat er geen filter bij betrokken is, dus we willen
hier zeggen dat we alles willen, dus er is geen filter alles.
Er wordt niet gezocht en we kunnen weer opfrissen.
En goed.
We zien veel meer bestanden, maar dit ziet er intimiderend uit.
Laten we nadenken over wat we net hebben geleerd.
We hebben geleerd dat we eerst een HTML-bestand krijgen, en dat is dit.
Er staat hier type document.
En als ik hier klik, is dit een HTML-document.
Dus het antwoord van de server toen ik op vernieuwen drukte, onthoud, het communiceerde naar een server ergens in de
wereld die deze bestanden op die computer had.
En hier hebben we ons HTML-bestand.
Als ik naar beneden scrol, kijk daar dan eens naar.
We kunnen hier de webcomic van romantiek, sarcasme, wiskunde en taal zien, die hier is.
Weet je nog hoe ik zei dat HTML de tekst is die op een website wordt weergegeven?
Welnu, dit is onze HTML hier waarmee de server heeft gereageerd en de browser weet dit te lezen en de tekst
weer te geven.
Hoe zit het met het succes?
Nou, ik kan hier echt op deze volgende stap klikken en me alle CSI-bestanden laten zien die van de server
kwamen.
En je ziet hier dat dit er weer een beetje anders uitziet, het is in een andere
syntaxis dan een e-mail, maar het geeft me alleen de stylus die ik wil.
Je kunt hier zien dat we de achtergrondkleur kunnen kiezen, we kunnen een andere positie kiezen met de linkerpositie.
En dit geeft ons de styling die we op een website willen.
En als we dan naar JavaScript gaan, zien we de JavaScript-bestanden die deze website gebruikt.
Nu hoeven we ons hier geen zorgen te maken over JavaScript.
JavaScript stelt ons in staat om wat interactiviteit op deze website te doen, waar we ons voorlopig geen zorgen over hoeven te
maken.
Maar nu wil ik erop wijzen dat er nog een paar andere dingen zijn, zoals beeld en media.
En zoals je kunt zien, afbeeldingen, we hebben hier zeker enkele afbeeldingen die we gebruiken.
Als ik op Voorbeeld klik, kunnen we de afbeeldingen zien.
Maar uiteindelijk is het concept hetzelfde.
We hebben een HMO-bestand.
Wat in ons geval hier is, je ziet hoe het HTML-bestand wordt weergegeven zonder toegang, wat alleen
de tekstuele tekstuele gegevens zijn, we hebben de toegang, wat de styling is.
Van onze pagina en er is wat JavaScript om onze pagina interactief te maken en misschien wat afbeeldingen,
maar uiteindelijk zijn al deze dingen eigenlijk gewoon tekstuele gegevens die we van de server ontvangen.
Dus dat betekent dat we, om onze website te kunnen bouwen, deze drie dingen
moeten maken: een e-mailbestand, een bestand en een JavaScript-bestand.
Eigenlijk hebben we niet eens een JavaScript-bestand nodig.
Als we geen interactiviteit willen, hebben we niet eens een toegangsbestand nodig.
Als we geen vertraging willen, kunnen we zelfs gewoon een e-mailbestand gebruiken.
Dus in de volgende video gaan we onze eerste website bouwen.
Die zie ik wel.