Welkom terug.
Laten we onze eerste website bouwen.
Nu heb ik al een map gemaakt met de naam Web Server omdat dit voorlopig onze webserver
zal zijn, en binnen deze webserver hebben we een index HTML-bestand, dat de extensie zal zijn voor het maken van
een HTML-bestand.
We hebben script James, de extensie voor het schrijven van JavaScript, net zoals we DCPI hebben voor het schrijven
van Python, en dan hebben we stijltoegang voor het schrijven van Torenvalken.
Nu, in deze sectie, ga ik sublieme tekst en mijn term terminal gebruiken, maar je kunt elke ontwikkelaarstool gebruiken
die je wilt.
Ik gebruik deze graag alleen voor de schermopnamen.
Ze helpen omdat, nou ja, het is mooi en schoon.
Het geeft me niet te veel hints, zodat ik ook fouten kan maken en je kan laten zien hoe
ik fouten maak.
Maar nogmaals, u kunt visuele studiocode gebruiken, wat u maar wilt.
Nu zie je hier dat al deze bestanden leeg zijn.
Maar onthoud dat een webserver deze drie bestanden eenvoudigweg aan een browser geeft, zodat de browser de pagina kan
weergeven.
Dus laten we beginnen met ASML, hoe schrijven we Aoshima?
Welnu, met sublieme tekst kan ik hier iets interessants doen als ik in HTML typ en vervolgens op tab klik.
Het vult het automatisch voor mij.
Oké, oké, ik heb een beetje vals gespeeld, maar hey, ik wil je niet dood vervelen.
Dit is dus een standaard e-mailbestand, omdat ik de e-mailextensie heb, als ik dit type syntaxis heb, kan ik e-mail schrijven
en het is niet zo moeilijk.
We hebben openingsbelasting en sluitingsbelasting met de backslash hier.
Dus we hebben de kop van de website met een titel.
Dit is dus wat er op het tabblad verschijnt.
Dus laten we zeggen mijn.
Website.
Erg creatief.
Dus dat is het hoofd en dan het lichaam, dit wordt weergegeven op een website.
Dus hier kan ik zeggen dat ik een webmaster ben.
Zomaar, en we hebben onze alfa gemaakt, kijk hier eens naar, als ik nu index open, niet een. m. als ik gelijk heb.
Klik hier en laten we zeggen open in je venster of je kunt zelfs gewoon gaan dubbelklikken op dit bestand.
Dus als ik hierop dubbelklik, kijk daar dan naar.
Ik ben een webmaster.
Gewoon simpele tekst, niets te gek, maar ik heb net mijn eerste website gemaakt.
Laten we verder gaan met CNN.
Succes heeft een andere syntaxis dan succes, syntaxis gaat ongeveer zo, we kunnen het een ASML-element geven waaraan we in ons
geval wat styling willen toevoegen, laten we zeggen body.
En ik kan lichaam zeggen, dan accolades, en hier wil ik achtergrond hebben, laten we zeggen kleur en we
gaan voor Hmm.
Laten we gaan voor groen.
Als ik dit bewaar.
En ik ververs de pagina.
Hmm, er is niets gebeurd, en dit is een klein detail dat, nogmaals, dit is geen cursus voor webontwikkeling, dus we hoeven ons niet
al te veel zorgen te maken.
Maar in wezen is het allereerste dat er gebeurt, dat het HMO-bestand wordt verzonden en dat het HMO-bestand eigenlijk het
enige is dat door de browser wordt gelezen.
Dus binnen het HMO-bestand moet ik zeggen, hey, HMO, trouwens, we hebben ook een succes, kun je dat ook in
de website gebruiken zodat we dat in de hashtag kunnen doen?
Door iets te gebruiken dat een link-tag wordt genoemd.
Dus een link-tag, we kunnen er iets van verwijderen, we hoeven alleen maar te zeggen, hey, het is een
soort tekstsucces en het heeft iets dat HSF heet, zegt gewoon, hey, waar bevindt dit bestand zich in
ons geval, want het is in dezelfde map als onze index HMO, we kunnen gewoon zeggen dat het stijlpunttoegang is, want, nou, zoek
gewoon naar Soldats-toegang en daar is het stijlbestand.
En nu, als u het zich herinnert, hadden we ook het relatiestijlblad dat we moeten opnemen.
Ik heb het net verwijderd zodat we kunnen zien wat we hier aan het schrijven waren.
Dus als we stylesheet doen en dit is gewoon iets, een syntaxis waar je aan moet wennen als
je access file wilt opnemen.
Als ik dit opsla en terugga en ververs.
Hé, kijk eens aan, mijn lelijke website, en laten we hem een beetje groter maken, mijn lelijke
website met een groene achtergrondkleur heeft nu wat dingen als ik de ontwikkelaarstools weer open.
En ik drukte op vernieuwen.
Kijk eens aan, ik krijg een HMO-bestand en een succesvol.
Geweldig.
Dus ik heb zojuist mijn eigen webserver gemaakt, toch?
We zouden hier zelfs JavaScript kunnen schrijven.
Maar nogmaals, dit is een JavaScript-cursus, dus in dit geval hoeven we ons er geen zorgen over te maken.
Alsjeblieft.
Ik heb net wat JavaScript geschreven, wat een beetje lijkt op het schrijven van print in Python als ik de pagina nog een
keer ververs.
Nogmaals, het JavaScript-bestand wordt niet weergegeven omdat, nou ja, we moeten, nogmaals, geïndexeerde HTML
vertellen dat we een JavaScript-bestand nodig hebben en meestal zijn JavaScript-bestanden opgenomen in een scripttag, meestal onderaan
de body.
Dus laten we dat afsluiten.
En dan hier, in plaats van de ref te gebruiken, moeten we gewoon SIRC zeggen als bron.
En nogmaals, waar is het JavaScript-bestand?
Het is dat schrift.
Dus als ik dit opsla en de pagina ververs.
Kijk eens aan, we zijn nu dit scriptbestand aan het laden en het enige wat het doet is als we op het console-tabblad klikken,
daar ga je.
Het drukte iets in de console en console is iets dat JavaScript gebruikt.
Maar het enige waar we om geven is dat we deze drie bestanden kunnen bedienen.
Wat we hebben gedaan, is onze allereerste server maken.
Maar misschien is u iets opgevallen.
Toen je hierheen ging.
Kijk naar het URL-pad dat we hebben, dat typ je meestal niet in een website, toch?
Ik bedoel, we zagen dat de website hier, dot dotcom, nou ja, de dot com gebruikt http.
Dat is een echte jouw URL, toch?
Het spijt me je te moeten vertellen dat we niet echt een echte webserver hebben gemaakt, want het enige dat we hebben
gedaan, is dat we enkele bestanden van, zoals je kunt zien, van onze computer naar de browser hebben gestuurd.
Dus het enige wat het doet, is dat de browser zegt: 'Hé, ik ga deze bestanden weergeven die zich hier op
je computer bevinden.
Dus in wezen hebben we een webserver waarop ook een browser draait, maar zo werkt het echte leven niet.
Waarom zou dat zijn?
Stel je voor dat je je eigen website had.
Wilt u echt dat mensen van over de hele wereld uw website rechtstreeks via uw computer openen
en de bestanden van uw computer halen?
Ik bedoel, nee, juist.
Er zijn veel veiligheidsproblemen.
Er zijn veel problemen met de prestaties.
U moet uw laptop de hele tijd aan laten staan, zodat mensen toegang hebben tot uw website.
In plaats daarvan willen we een webserver die, zoals de naam al doet vermoeden, serieuze bestanden bevat en gespecialiseerd is in het aanbieden
van bestanden aan browsers.
Ergens in de wereld waar ik me geen zorgen over hoef te maken.
Het staat niet op mijn computer.
Iemand is eigenaar van die machine, iemand bezit die computer, en hij staat de hele tijd aan, zodat wanneer
we naar een website of een link gaan, deze altijd zal draaien en die bestanden zal verzenden.
Dus we gaan hier eindelijk terug naar Python, want wat we willen doen is iets geavanceerders doen
dan alleen deze bestanden op onze machine te hebben.
In plaats daarvan willen we een echte server bouwen met Python die we kunnen inzetten zodat mensen overal ter wereld toegang
hebben tot onze website.
Nu, je bent misschien nog steeds in de war, dit hele proces is misschien niet helemaal logisch voor je omdat we nog maar
net begonnen zijn.
Maar maak je geen zorgen, aan het einde van dit alles zal het allemaal logisch worden.
Dus laten we de browser voor nu vergeten en beginnen met het bouwen van een echte server, iets geavanceerder dan wat we tot nu toe
hebben gedaan, wat slechts een map is met deze drie bestanden en we dubbelklikken gewoon
op Geïndexeerd.
Ik zie je in de volgende video.
Tot ziens.