Oh, jongen, was die laatste les niet super, super leuk met al dat installeren en instellen en uitgezonden,
hopelijk gaat het een stuk beter als we verder gaan.
Dat was, zou ik zeggen, het moeilijkste.
We zijn weer terug bij het kolfraamwerk en het volgende dat we willen doen, is naar de Snelstartgids gaan.
En ik weet dat ik langs zou kunnen komen om je precies te laten zien hoe het is, maar ik wil je echt het
proces laten zien van hoe je als ontwikkelaar werkt, want als je eenmaal klaar bent met deze cursus, ben je
weg in de wereld en je zou moeten weten hoe je iets nieuws kunt leren.
Laten we zeggen dat bij de volgende klus iemand zegt, hey, ik wil dat je Django gebruikt in plaats van Flast.
Hoe leer je het?
Nou, je hebt de documentatie gelezen, dus ik klikte gewoon op de QuickStart omdat ik gewoon heel, heel snel
een server wil bouwen.
En je ziet hier dat de minimale toepassing is, nou, het ziet er zo uit.
Dus laten we gewoon de code van hier kopiëren en we zullen er regel voor regel over praten.
Maak je geen zorgen.
Dus ik ga deze indexbestanden sluiten, deze scriptbestanden in de casusbestanden die zich in onze virtuele omgeving bevinden,
laten we dit wissen en we kunnen eigenlijk gewoon een nieuw bestand maken.
Dus in onze webserver, laten we gewoon Noufal zeggen en ik ga server puntsgewijs zeggen.
Dus we hebben een nieuw Python-bestand en we gaan die code kopiëren en plakken, dus we zijn Flass aan het installeren of we hebben
Flass al geïnstalleerd.
Dus ik ga een kolf importeren uit Flask en dan doen we iets grappigs genaamd APCLS Flask
en we gebruiken de flask-klasse.
Een app instantiëren.
En we doen dit onderstrepingsteken, onderstrepen naam nu als iets verwarrend is, ik vind het altijd leuk om te weten wat er
gebeurt.
Dus ik ga gewoon rennen.
Underscore, underscore naam hier en eigenlijk gewoon uitprinten zodat we weten wat het is.
En voor nu, laten we gewoon commentaar geven op het onderste deel hiervan, klik gewoon op opslaan, ik wil weten wat
deze naam is.
Dus laten we kijken of we dit bestand kunnen uitvoeren, ik ga Python drie zeggen.
En zeg gewoon server punt door.
Oh, en we zitten nu op het bureaublad, dus laten we CWD naar de webserver gaan.
Dat is duidelijk en voer dat nog eens uit, dus Python drie geserveerd door.
En daar ga je.
Dus onze naam in dit geval ben ik, en waarom is dat?
Nou, omdat dit het hoofdbestand is dat werd uitgevoerd.
Dit zou eigenlijk geen verrassing moeten zijn, toch?
Daarom hebben we een instantie van een flask-app gemaakt.
Of het opzetten van onze van.
En dit is onze app, en wanneer we deze uitvoeren vanaf onze opdrachtregel, stelt deze de naam in als de belangrijkste.
Dus dat is in wezen de naam van onze app.
Oké, dus we hebben onze app gemaakt, onze Facebook-app en dan.
We zien dat we gebruiken wat dit is, dit is een decorateur, toch?
We hebben hier opnieuw over geleerd, een van de leuke dingen van Framework's is dat ze
je een hoger abstractieniveau geven.
Dat betekent dat we niet per se hoeven te weten wat dit doet, wat de code eronder doet.
We weten gewoon dat deze app-dot root-decorateur ons wat extra tools geeft om een server te bouwen.
In dit geval zal het zeggen dat elke keer dat we een slash of wat we hun root noemen, ik wil dat je een
functie definieert met de naam Hello World en Return.
Hallo Wereld.
Maar laten we teruggaan naar de documentatie.
Nu, een ding dat ik hier wil opmerken, is dat wanneer je je python-bestand oproept, je ervoor moet zorgen dat je het
geen Flask DCPI noemt, omdat dit in feite in strijd zou zijn met Flask zelf.
Dus noem de server Dabby of Hallo, Pie, wat je maar wilt, voor het geval je die fout krijgt.
Nu, het volgende deel is om onze applicatie, onze applicatie, daadwerkelijk uit te voeren.
Nu is er nog een andere truc die we moeten doen.
We moeten de fles laten lopen.
Ron Komen.
Dus Flask geeft ons ook een opdrachtregel om onze server daadwerkelijk te laten draaien.
Maar we zien hier ook dat we moeten exporteren.
Laten we dit een beetje groter maken.
We moeten de flask-app exporteren die gelijk is aan.
Hallo.
En zoals je hier kunt zien, hoeven we het alleen die omgevingsvariabele te geven, dus kolf het zo op.
En als je Windows of gedeeltelijk gebruikt, laat het je zien welke commando's je opnieuw moet uitvoeren, ik zal naar deze bron linken zodat je
ook kunt kopiëren en plakken.
In mijn geval doe ik gewoon aan export.
Dus kopieer en plak hier.
En een van Hello Dolly Pie.
Ik ga het server DCPI noemen.
En dan kunnen we nu flask doen, een andere optie is om python dash en flask run uit te voeren, maar aangezien
we een virtuele omgeving hebben gemaakt, zouden we flask run moeten kunnen uitvoeren.
Oké, we krijgen een kleine waarschuwing.
Dit is een ontwikkelserver.
Gebruik het niet in productie-implementatie.
Goed, dat is goed.
We hoeven ons geen zorgen te maken, want we doen momenteel geen productie,
dit is gewoon iets op onze computers en je ziet hier dat het draait op HTP één tot zeven komma nul komma nul komma één.
Dit is de standaard.
Het is wat we een localhost noemen.
Dit is de Eurail of het adres van de laptop waar ik aan werk.
En voor jou is dat hetzelfde met PT..
Vijfduizend.
Dus als ik dit kopieer.
En open dit.
Wat ziet dat er uit.
Maak je een grapje?
We hebben zojuist onze server gemaakt met Hello World.
Waar komt dit vandaan?
Nou, het komt hieruit, juist, de schuine streep zegt, hey, elke keer dat we de root-directory doen.
Dus dit is hetzelfde als hier zeggen, slash hier, elke keer dat de browser om dit eindpunt vraagt, zal het
onze server bereiken.
En kijk daar eens naar.
Het is eigenlijk uitloggen die één twee zeven komma nul punt nul één, dat zijn wij, we hebben ingelogd.
Dit bericht, de app gaat zeggen, hé, hé, iemand heeft wat van onze bronnen nodig, wat bestanden, wat gegevens,
wat moeten we doen?
Wel, we hebben een hallo wereld-functie die we gaan uitvoeren en we gaan rennen door terug te keren.
Hallo Wereld.
Dat klopt, we hebben zojuist onze allereerste server gemaakt om te bewijzen dat ik dit niet verzin.
Laten we je eigen naam erop zetten, verversen en, oh, ik ben aan het vernieuwen en het werkt niet, en dat is
omdat je hier ziet dat ik deze verzoeken doe, maar de wijzigingen zijn niet opgeslagen.
We moeten eigenlijk controle of commando doen.
Kijk, dat is duidelijk.
En start de server opnieuw.
Dus nu, ter informatie, ververs, kijk daar eens naar.
Nou, dat is echt gaaf.
En ik wil je ook laten zien dat zeeheld zegt dat app-server dient, ik herinner me dat we de opdracht uitvoerden.
Dit waar we ASKAP gebruikten is gelijk aan server duppy.
Dit is wat ik denk dat we kunnen doen, wat we een omgevingsvariabele en set gap noemen,
die hier wordt weergegeven, een serverspion.
Dus ik had onze app kunnen noemen hoe we maar wilden.
Dus als ik hier terug ga en gewoon zeg.
Super duper.
Superduper en Irun.
Je ziet dat mijn kolfdop super duper heet.
Wat ik ook niet leuk vind, is het feit dat elke keer dat ik een wijziging aanbreng, ik
de server opnieuw moet opstarten en je kunt hier zien dat de foutopsporingsmodus is uitgeschakeld.
Ik kan de foutopsporingsmodus daadwerkelijk inschakelen.
Door zoiets als dit te doen, gebruiken we opnieuw de omgevingsvariabele, en als we naar de foutopsporingsmodus gaan in onze documentatie
hier, kun je hier zien dat als we fles doen en gelijk is aan devolutie.
Wat, nogmaals, in plaats van de flashcard, zal zeggen dat env gelijk is aan devolutie.
En ik voer dit weer uit.
Je ziet dat ik nu in de debug modus aan sta.
Dit is iets dat we opnieuw gebruiken, alleen specifieke flacons om er zeker van te zijn dat het zich in de ontwikkelingsmodus bevindt.
En wat dit doet, is dit bekijken terwijl ik dit verander en opsla.
Ik ga terug.
En opfrissen.
Oh, en ik kom er weer in, dit is een van de leuke dingen met de debugger, dus als ik dit een beetje
kleiner maak.
Ik kreeg een foutmelding dat ik super duper niet goed kon importeren, dat komt omdat ik zojuist de naam
heb veranderd van super duper, maar het probeert deze server te importeren, Torpy en nou ja, we zouden het waarschijnlijk server tappy moeten noemen
omdat het dat niet doet. ik werk.
Ik heb het alleen veranderd om je te laten zien wat het doet, zodat we dat weer kunnen oplossen.
Zoals u kunt zien, geeft de debug-modus ons veel informatie.
Dus ik ga de server sluiten.
Herstel mijn domme naam van superduper naar server DCPI.
Oké, we zijn allemaal goed en dan gaan we rennen.
Oké, laten we teruggaan en opfrissen, en daar ga je.
Alles is allemaal goed, maar het leuke is dat als ik dit nu verander in gewoon hallo veilig.
Merk op hoe de server de wijzigingen opmerkte.
Je ziet hier gedetecteerde veranderingen en veranderde dingen automatisch voor mij, dus als ik ververs, kijk daar eens naar,
ik hoef de server niet opnieuw op te starten en alles werkt geweldig.
We hebben onze basisserver, maar we hebben nog wat meer te gaan, omdat we op het
punt willen komen waar we belangrijke informatie kunnen aanbieden, zoals XML-bestanden, toegangsbestanden en JavaScript-bestanden.
Laten we dat een beetje meer onderzoeken in de volgende video.