Hé, je bent er nog.
Ik weet dat dit een beetje een lang project is, maar blijf bij me.
We komen heel, heel dichtbij.
Zie je, tot nu toe hebben we dit hele systeem gebouwd, toch?
We hebben onze HTML- en JavaScript-bestanden waarvoor we gratis sjablonen hebben gekregen.
En we hebben onze server ook geïmplementeerd zodat de browser daadwerkelijk gegevens naar ons kan verzenden en we die gegevens ook
daadwerkelijk kunnen opslaan en zelfs een ASML-bedankpagina terug kunnen sturen.
Zodra iemand een formulier indient.
Onze webpagina is nu iets dynamischer dan alleen tekst die mensen kunnen lezen.
Mensen kunnen nu communiceren met onze webpagina door een formulier in te dienen en we hebben deze formuliergegevens nu naar
onze Python-server gestuurd.
Maar er was een probleem dat ik in de laatste video noemde, namelijk dat zodra de server stopt met
werken of misschien crasht, dat er gegevens verloren gaan omdat de informatie van het formulier zich nu in het geheugen bevindt.
Idealiter schrijven we het ergens op schijf, zodat zelfs als we de server stoppen, die informatie nog ergens
in een bestand staat, zodat dit bestand op deze computer blijft staan, net zoals een bestand op uw desktop of
laptop staat.
Dus hoe kunnen we dit doen?
Nou, we hebben dit eerder gedaan, oké, we schrijven gewoon naar een bestand.
We gaan dit onderwerp in de volgende paar video's wat meer
uitdiepen, maar wat ik wil doen is enkele van deze mappen afsluiten en hier een nieuw bestand maken.
Dat zal een tekstbestand zijn en dit bestand zal gewoon databasepunttekst worden genoemd.
Gewoon een eenvoudig tekstbestand en deze database zal fungeren als onze database waarin we informatie opslaan die de
server ontvangt.
Dus als je het je herinnert, we gaan e-mail opslaan, we gaan het onderwerp opslaan, en dan
gaan we het bericht opslaan.
Dus idealiter kunnen we dit bestand toevoegen of toevoegen terwijl mensen het formulier indienen.
Dus hoe kunnen we dit doen, als je wilt, pauzeer de video en probeer het zelf, anders proberen we
dit.
We kunnen hier een nieuwe functie maken, rechts.
En dit recht om te archiveren zal een soort van gegevens ontvangen die worden verzonden.
En we gaan zeggen met.
Open opnieuw, iets dat we eerder hebben gezien, en we gaan de database openen en opnieuw, omdat het in
dezelfde map staat als de server.
We hoeven geen valpad te specificeren, we kunnen database, punttekst zeggen.
En we gaan openen in de modus van a, dus dat is om aan dat bestand toe te voegen omdat het al bestaat en
we zullen het gewoon als database noemen.
En hier zullen we zeggen dat het bestand gelijk zal zijn.
Gegevensbestand.
Punt, rechts, en dan rechts, wat we willen.
In ons geval.
We willen de e-mail schrijven.
Het bericht of het onderwerp en dan het bericht.
En we kunnen dat gewoon uit onze gegevens halen, juist, die we gaan doorgeven, zodat we kunnen zeggen dat
e-mail gelijk zal zijn aan de gegevens.
E-mail.
Onderwerp wordt gelijk aan betrokkene.
En hun boodschap gaat gelijk data.
Bericht omdat het een woordenboek is, oké, en dan kunnen we hier alleen maar een F-tekenreeks
doen en zeggen dat we allereerst een nieuwe regel willen, zodat er elke keer een nieuwe regel is.
En we zullen zeggen dat we de e-mail, de komma, het onderwerp en tenslotte de boodschap willen.
Dus dat is ons recht op file-functie.
En dan hier, in plaats van gegevens af te drukken, kunnen we gewoon naar het bestand bellen.
En geef de gegevens door.
Dus laten we dit zeggen en kijken wat er gebeurt.
Ga terug naar de pagina en klik vervolgens op verzenden.
Oké, het lijkt erop dat de dingen hebben gewerkt, maar laten we eens kijken of we daadwerkelijk naar het bestand hebben geschreven.
Als ik naar de database ga.
Kijk eens aan, ik heb mijn gegevens dat is de e-mail, het onderwerp en het bericht, en als ik terug ga naar de pagina,
laten we zeggen ga opnieuw naar contact, en laten we deze keer een andere e-mail doen.
Sommige teksten, wat meer tekst, klik op verzenden en laten we terug gaan en hoe cool is dat, we hebben nu onze
eigen aangepaste database waarin we al deze gebruikersinformatie opslaan.
En het leuke is dat zelfs als ik de server sluit, ik deze informatie nog steeds bij me heb.
Ik kan altijd terugkomen om te zien wie een voor heel, heel cool heeft ingediend.
En als je je nu realiseert dat databases zo werken, nou, goed voor je.
Zo werken databases.
Dit is waarom je de woorden database hoort.
Een database is in wezen een plaats waar u gegevens op een veilige manier buiten de server kunt opslaan.
Rechts.
Want als uw informatie in het geheugen staat, zodra de computer sluit.
Welnu, in plaats daarvan is dat geheugen weg, een tekstbestand als dit, zelfs als ik mijn computer afsluit en weer
aanzet, zal altijd op de schijf staan.
En dat noemen we volharden.
Dat wil zeggen, het blijft bestaan, zodat het nooit wordt verwijderd.
Maar hoe kunnen we dit beter maken?
Op dit moment is dit slechts een tekstbestand.
Dit is nogal onhandig en moeilijk te lezen.
Misschien creëren we een startpagina voor opstarten en verzamelen we gebruikersinformatie, misschien e-mail zodat we mensen
kunnen e-mailen wanneer deze opstartpagina's worden gestart. Een betere manier om een database te maken is misschien door een CSV-bestand of
een Excel-bestand te gebruiken.
Laten we dat dus in de volgende video onderzoeken.