Hey, hala oradasın.
Bunun biraz uzun bir proje olduğunu biliyorum, ama benimle kalın.
Gerçekten çok yaklaştık.
Görüyorsunuz, şimdiye kadar tüm bu sistemi biz kurduk, değil mi?
Ücretsiz şablonlara sahip olduğumuz HTML, CSS ve JavaScript dosyalarımız var ve ayrıca tarayıcının
bize gerçekten veri gönderebilmesi ve bu verileri gerçekten kaydedebilmemiz ve hatta birisi bir form gönderdiğinde bir teşekkür
HTML sayfası geri gönderebilmemiz için sunucumuzu uyguladık.
Web sayfamız artık insanların okuyabileceği bir metinden çok daha dinamik bir şey.
İnsanlar artık bir form göndererek web sayfamızla etkileşime girebilir ve şimdi bu form verilerini Python
sunucumuza gönderdik.
Ancak son videoda bahsettiğim bir sorun vardı.
Yani, sunucu çalışmayı durdurduğunda ya da çöktüğünde, bu veriler kaybolur çünkü şu anda
formun bu bilgileri bellektedir.
İdeal olarak, bunu diskte bir yere yazarız, böylece sunucuyu durdursak bile bu bilgi hala bir dosyada
bir yerde olur.
Böylece bu dosya bu bilgisayarda yaşar, tıpkı bir dosyanın masaüstünüzde veya dizüstü bilgisayarınızda yaşaması gibi.
Peki bunu nasıl yapabiliriz?
Bunu daha önce de yapmıştık.
Doğru.
Basitçe bir dosyaya yazıyoruz.
Şimdi bu konuyu önümüzdeki birkaç video boyunca biraz daha inceleyeceğiz.
Ancak yapmak istediğim şey bu klasörlerden bazılarını kapatmak ve burada yeni bir dosya oluşturmak.
Bu bir metin dosyası olacak ve bu dosya sadece veritabanı nokta txt olarak adlandırılacaktır.
Sadece basit bir metin dosyası.
Ve bu veritabanı, sunucunun aldığı bilgileri depoladığımız veritabanımız olarak işlev görecektir.
Hatırlarsanız, e-posta depolayacağız, bir konu depolayacağız ve ardından
mesajı depolayacağız.
Yani ideal olarak, insanlar formu gönderdikçe bu dosyaya ekleme yapabiliriz.
Peki bunu nasıl yapabiliriz?
İsterseniz videoyu durdurun ve kendiniz deneyin.
Aksi takdirde, şunu deneyelim.
Burada yeni bir fonksiyon oluşturabiliriz.
Doğru.
Kime?
Ve bu dosya hakkı, gönderilecek bir tür veri alacaktır.
Ve şöyle diyeceğiz.
Daha önce gördüğümüz bir şeyi tekrar açın ve veritabanını tekrar açacağız, çünkü
sunucu ile aynı klasörde.
Bir dosya yolu belirtmemize gerek yok.
Veritabanı nokta metni diyebiliriz.
Ve a modunda açacağız, yani bu dosyaya ekleme yapacağız çünkü zaten var ve biz bunu sadece veritabanı
olarak adlandıracağız.
Ve burada, dosyanın eşit olacağını söyleyeceğiz.
Veritabanı.
Nokta.
Doğru.
Ve sonra.
Tam istediğimiz gibi.
Bizim durumumuzda.
E-posta yazmak istiyoruz.
Mesaj veya konu ve ardından mesaj.
Ve bunu verilerimizden çıkarabiliriz, doğru, içeri aktaracağız, böylece e-postanın verilere
eşit olacağını söyleyebiliriz.
E-posta.
Özne, veri öznesine eşit olacaktır.
Mesajları da verilere eşit olacak.
Mesaj çünkü bu bir sözlük, değil mi?
Ve burada yapabileceğimiz tek şey bir F dizesi yapmak ve her şeyden önce yeni bir satır istediğimizi söylemektir,
böylece her giriş olduğunda yeni bir satır olur.
E-posta, virgül, konu ve son olarak virgülle mesajı istediğimizi söyleyeceğiz.
Bu da bizim dava açma hakkımız.
Ve sonra burada, verileri yazdırmak yerine, sadece dosyaya yaz diyebiliriz.
Ve verileri iletin.
Bunu kaydedelim ve ne olacağını görelim.
Sayfaya geri döneceğim ve ardından Gönder'e tıklayacağım.
Tamam.
İşler yolunda gitmiş gibi görünüyor, ancak dosyaya gerçekten yazıp yazmadığımızı görelim.
Eğer veritabanına gidersem.
Şuna bak.
Verilerim var.
Bu e-posta, konu ve mesajdır.
Ve sayfaya geri dönersem, diyelim ki tekrar iletişime geçeyim.
Ve bu sefer farklı bir e-posta gönderelim.
Bazı mesajlar, biraz daha mesaj gönder ve hadi geri dönelim ve bu ne kadar havalı?
Artık tüm bu kullanıcı bilgilerini sakladığımız kendi özel veritabanımız var.
Ve işin güzel tarafı, sunucuyu kapatsam bile.
Bu bilgi hâlâ yanımda.
Her zaman geri gelip kimin form gönderdiğini görebiliyorum.
Çok, çok havalı.
Ve eğer şimdiye kadar veritabanlarının bu şekilde çalıştığını fark ettiyseniz.
Aferin sana.
Veritabanları bu şekilde çalışır.
Bu yüzden veritabanı kelimelerini duyarsınız.
Veritabanı aslında verileri sunucunun dışında güvenli bir şekilde saklayabileceğiniz bir yerdir.
Doğru.
Çünkü bilgileriniz bellekteyse, bilgisayar kapanır kapanmaz.
O anı artık yok.
Bunun yerine, bunun gibi bir metin dosyası, bilgisayarımı kapatıp tekrar açsam bile, her zaman diskte
olacaktır.
Ve biz buna sebat etmek diyoruz.
Yani, asla silinmeyecek şekilde varlığını sürdürür.
Peki bunu nasıl daha iyi hale getirebiliriz?
Şu anda bu sadece bir metin dosyası.
Bu biraz rahatsız edici ve okuması zor.
Belki de bir girişim açılış sayfası oluşturuyoruz ve kullanıcıların bilgilerini topluyoruz, belki de e-posta,
böylece bu girişim başlatıldığında insanlara e-posta gönderebiliriz.
Bir veritabanı oluşturmanın daha iyi bir yolu CSV dosyası veya Excel dosyası kullanmak olabilir.
Bir sonraki videoda bunu inceleyelim.