นี่คือสิ่งที่เราเริ่มหลักสูตรด้วยแนวคิดที่ว่าเมื่อเรียนรู้บางสิ่งด้วยเวลาและทรัพยากรที่จำกัด
เราต้องแน่ใจว่าเราเข้าใจแนวคิดที่สำคัญที่สุด
ทำไมเราถึงเรียนรู้สิ่งนี้
ทำไมสิ่งนี้จึงคุ้มค่ากับเวลาของฉัน
และทำไมสิ่งนี้ถึงเป็นสิ่งที่ฉันควรอุทิศให้กับเวลานี้?
บ่อยครั้งที่เราเห็นสิ่งใหม่ ๆ ในระบบนิเวศของนักพัฒนา
มันน่าตื่นเต้นเสมอที่ได้ทำงานกับสิ่งใหม่ล่าสุดและสวยงามที่สุดที่ทุกคนพูดถึง
แต่จำไลบรารีและเฟรมเวิร์กเหล่านั้นและไฟล์และเครื่องมือการกำหนดค่าได้หรือไม่
สิ่งเหล่านั้นมาและไป
พวกเขากำลังเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
คุณสามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญของ Webpack ได้ในวันหนึ่งและอีกสองปีต่อมาไม่มีใครสนใจ เพราะมีเครื่องมือที่ดีกว่า
สิ่งที่ติดอยู่คือหัวข้อวิทยาการคอมพิวเตอร์ขั้นพื้นฐานและแนวทางปฏิบัติในการพัฒนาซอฟต์แวร์
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาเช่นกัน แต่พวกมันก็ค่อย ๆ พัฒนาไปอย่างช้าๆ
โดยคำนึงถึงคุณเมื่อเรียนรู้สิ่งใหม่
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณเข้าใจว่าทำไมจึงสร้างโซลูชันขึ้นมา
มันกำลังแก้ปัญหาอะไรอยู่ และทำไมถึงเป็นคำตอบสำหรับปัญหาของคุณ?
หากคุณสามารถทำเช่นนี้ได้ คุณจะหยุดเป็นผู้เล่นตามเกมและระบบนิเวศของนักพัฒนาพยายามเรียนรู้ไลบรารีล่าสุด
เครื่องมือใหม่ล่าสุด ฟังก์ชันที่ยอดเยี่ยมที่สุดในการเรียนรู้อยู่เสมอ
มันเหมือนกับเกมของหนูแฮมสเตอร์ที่พยายามวิ่งตามวงล้ออยู่ตลอดเวลา
พยายามวิ่งบนวงล้อนั้น แต่จงเป็นผู้สังเกตการณ์ที่กำลังเฝ้าดูระบบนิเวศที่วิวัฒนาการมาจากเบื้องบน
ดูว่าห้องสมุดใหม่มาและไปอย่างไร
ทำความเข้าใจว่าทำไมห้องสมุดแต่ละแห่ง แก้ปัญหาอะไร
เข้าใจภาพรวมว่าทำไมเราถึงทำสิ่งต่างๆ
แต่จงเป็นผู้สังเกตการณ์ ไม่ใช่แฮมสเตอร์
คุณจะมีความสุขในอาชีพการงานที่ยาวนานขึ้นโดยรวม
เชื่อฉันเถอะ คุณจะไม่พยายามไล่ตามทุกไลบรารีและเฟรมเวิร์กตลอดเวลาด้วยวิธีนี้
วิสัยทัศน์ภาพรวมนี้เป็นสิ่งที่ทำให้นักพัฒนาอาวุโสหรือผู้จัดการหรือผู้นำ
พวกเขาไม่มีวิสัยทัศน์ที่แคบ
พวกเขาเห็นระบบนิเวศทั้งหมดและสามารถตัดสินใจได้อย่างชาญฉลาดด้วยเหตุนี้
ดังนั้นจงเริ่มต้นด้วยเหตุผลเสมอ