Merhaba.
Bu benim yüzüm, Andre.
Genellikle bilgisayar başında oturuyorum, kamera karşısında değil, ki bu konuda rahat değilim.
Ama bu AMA videosu.
Bu arada hepinize kesinlikle teşekkür etmek istiyorum, çünkü resmi olarak 100.000 tekil öğrenciye ulaştık
ki bu çılgınlık.
Kesinlikle akıllara zarar.
Öğrenci sayımız 1000'e ulaştığında bir AMA videosu çektim ve bunun olağanüstü olduğunu düşündüm.
Ve şu anda 100.000'de olmak kesinlikle inanılmaz.
Kendimi çok şanslı hissediyorum.
Kendimi son derece kutsanmış hissediyorum.
Çok duygusal olmak istemem ama şu anda bu videoyu izlediğiniz için çok ama çok müteşekkirim çünkü ben gerçekten pazarlama
yapmıyorum.
Ve her şey kulaktan kulağa yayıldı.
Bu yüzden arkadaşlarınıza, ailenize, çocuklarınıza, her neyse anlattığınız için teşekkür ederiz.
Yaptığım işi yapabildiğim için son derece müteşekkirim.
Ve hepsi senin sayende.
Pekala, artık mutluluk yok.
Hadi başlayalım.
Discord'da size benim için bazı sorularınız olabileceğini sordum.
Bir sürü soru vardı.
Ne yazık ki hepsine cevap veremeyeceğim.
Bunu bir saatlik sıkıcı bir video haline getirmek istemiyorum.
Bu yüzden çok sayıda insanın ilgisini çekeceğini düşündüğüm kişileri seçtim.
Ve umarım size bazı cevaplar verebilirim.
Bunlara dayanarak kendi görüşlerinizi ve kararlarınızı oluşturmanız gerektiğini unutmayın.
Bu sadece bir kişinin görüşü.
Benim bu görüşüm %100 doğru olduğum anlamına gelmez.
Eğer böyle düşünseydim, bir YouTube kanalım olurdu.
Ama bunu bir tuz tanesi ile alın.
Bunlar sadece benim görüşlerim.
Yanılıyor olabilirim, haklı olabilirim sadece benim hayatımda işe yaramış olması sizin için de işe yarayacağı ya da cevapların
sizin için doğru olduğu anlamına gelmez.
Pekala, bir bakalım.
İlk olarak makine öğrenimi ve yapay zekaya girmenin en iyi yolunun ne olduğunu soran Nicola
var.
Bu aslında sürekli sorulan bir soruydu.
Pek çok insan makine öğrenimi, veri bilimi ve A ile ilgili her şeyle ilgileniyor. I. Çünkü şu anda son derece
popüler ve gündemde olan bir konu.
Aslında bu soruyu ele almaya çalışan bir kursum var, çünkü makine öğrenimi şu
anda tüm iş sorunlarınızı çözdüğü için biraz moda bir kelime, aslında belki de öyle olmayabilir.
Makine öğrenimi hakkında bilgi edinmek isteyen geliştiricilerin yanı sıra iş analistleri ve iş karar
alıcılarının da kârlarını ve işlerini iyileştirmek için makine öğrenimi ve verileri kullanmaya ilgi duyduğunu düşünüyorum.
Bu yüzden size bu konuda bir cevap veremedim, ancak bu konu hakkında bilgi edinmek için
en azından B kodunu öğrenmeniz, bir web geliştiricisi olmanız veya belki de bu konuya girmeden önce iş verileri,
veri analizi hakkında biraz bilgi sahibi olmanız gerektiğini düşündüğüm konulardan biri.
Tamam.
Sıradaki soru N'den geliyor. K..
Sizden öğrenmek için başlangıçtan bugüne kadar bir geliştirici olarak hayatınız hakkında konuşun.
Sanırım bazılarınız önceki M. A. Bilgisayar bilimleri geçmişim yoktu.
Ben bir iş geçmişinden geliyorum.
Psikoloji alanında da yan dal yaptım ve yirmili yaşlarımda kod yazmayı öğrendim.
33 yaşındayım bu arada.
Umarım 33 yaşında görünmüyorumdur ama yaşım bu.
Ve evet, ben geliştirici yaşam döngüsünü üç aşamaya ayırırdım.
Yani ilki yeni öğrenmeye başladığınız yer.
Kod yazmayı öğreniyorsun.
Her şey tamamen yeni.
Kendinizi aşırı derecede bunalmış hissediyorsunuz.
Bunalmış.
Ne öğreneceğinizi, hangi kişiye güveneceğinizi, hangi akıl hocasına sahip olacağınızı, hangi kursu alacağınızı bilmiyorsunuz.
Bu gerçekten büyük bir zorluk ve anlama noktasına gelmek ve sıfırdan kendiniz bir şey
inşa edebilmek, bence bu ilk aşama.
İkinci aşama, ilk kez işe girdiğim ve geliştirici olarak çalıştığım ilk birkaç yıldı, burada
sahtekârlık sendromunu hissediyorsunuz, değil mi?
Yeterince bilgi sahibi olmadığınızı ya da bir şekilde sizi yanlışlıkla işe aldıklarını ve etrafınızdaki herkesin sizden daha zeki
olduğunu hissettiğiniz yer.
O aşama gerçekten geçiyor.
Bu aşama için verebileceğim tek tavsiye, rahatsız olma konusunda dürüstçe rahat olmanızdır.
Yani, istediğiniz kadar soru sorun.
Elinizi kaldırıp soru sorduğunuzda, bunun başkalarının size aptalmışsınız ya da yeterince iyi değilmişsiniz
gibi bakmasına neden olacağını düşünmeyin.
Ne kadar çok soru sorarsanız, cevapları o kadar iyi alırsınız.
Ve bu aşamada başarılı olan insanların, bir şeyi anlamadıklarında bir ton soru soran
insanlar olduğunu göreceksiniz.
Öğrenmeye çalışırlar ve etrafınızdakilerden mümkün olduğunca çok deneyim kapmaya çalışırlar.
Üçüncü aşama ise biraz kıdemli bir geliştirici olmaya başladığınızda, yeteneklerinize güvenmeye
başladığınızda, belki de projelere liderlik etmeye başlarsınız.
Belki de diğer genç geliştiriciler sizi örnek alıyor ve size sorular soruyorlardır.
Bir geliştiricinin bu aşamasındaki en büyük şeylerden biri, kendi fikirlerinizin doğru, diğer herkesin fikirlerinin ise kesinlikle
yanlış olduğunu düşündüğünüz bir tanrı kompleksine kapılmamaktır.
Gerçekten iyi geliştiricilerin kendilerine aşırı güvendiklerini ve başka hiçbir
şeyi dikkate almadıkları çok güçlü fikirlere sahip olduklarını gördüm.
Bence bu aşamada, her şeyin artıları ve eksileri olduğunu, her şeyin duruma bağlı olduğunu ve
sadece GraphQL kullanıyorum demediğinizi anlayabilirsiniz.
Ben sadece TypeScript kullanıyorum.
Ve dinamik diller çöptür.
Kendinizi neredeyse zeki hissetmek için bu güçlü fikirlerden kaçındığınızda, orada bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz demektir.
Fikirlere açık olmak, önerilere açık olmak ve bu aşamadan sonra büyümeye devam etmeyi unutmamak istersiniz.
Çünkü giderek daha fazla tanınmaya başladığınızda, belki de kendinize daha fazla güvenirsiniz.
Zirveye ulaştığınızı ve öğrenmeyi bırakmanız gerektiğini düşünmek çok kolaydır.
Bu sektörün tamamı öğrenmek ve sürekli gelişmekle ilgili ve bundan iki yıl sonra muhtemelen şu anda bildiğinizden
farklı olacağız.
Yani bunlar benim geçtiğim üç aşama.
Açıkçası şu anda öğretmenlik yapıyorum ama benim için öğrenme bitmiyor.
Sürekli öğreniyorum.
Hem öğretmenlik hem de bir geliştirici olarak kendimi sürekli geliştirmeye çalışıyorum.
Umarım sizin için de durum böyledir.
Tamam.
Sıradaki soru.
Sıradaki soru SG'den.
Geçen yıl kaç ülkeyi ziyaret ettiniz?
Uzaktan çalışırken seyahat etmek için önerileriniz var mı?
Bilmeyenler için söyleyeyim, ben tamamen uzaktan çalışıyorum.
Ben taşıyorum.
Kayıt ekipmanlarını internet üzerinden kaydettim ve dünyanın neresinde olursam olayım stüdyomu kuruyorum.
Bu yüzden kurslarım Ekvador'da, Nikaragua'da, Kolombiya'da, Yunanistan ve Romanya'da, seyahat ettiğim hemen hemen
her yerde kaydedildi.
Kayıt ekipmanımı getiriyorum, küçük stüdyomu kuruyorum ve kayıt yapıyorum.
Geçen yıl, yaşadığım yaklaşık yedi ya da sekiz ülkeye seyahat ettiğimi söyleyebilirim.
Uzun vadede ise en sevdiğim şey, kodlama mülakatı kursunun master kaydını Ekvador'da
bir yanardağın kenarındaki küçük bir evde yapmış olmamdı; bu ev yanardağın en tepesindeki son
evdi.
Bu yüzden her yemek istediğimizde ya da yemek pişirmek istediğimizde aşağı inip yiyecek almak ve tüm yiyeceklerimizle birlikte yukarı
çıkmak zorunda kaldık.
Çok eğlenceliydi.
Uzaktan kumanda için tavsiyeniz var mı?
Dürüst olmak gerekirse, kulağa hoş gelen yaşam tarzlarından biri, ancak aynı zamanda bir programa
bağlı kalmamak yerine çok fazla özveri ve çalışmaya bağlılık gerektiriyor ve aslında hiçbir şey başarmadan gidip meşgulmüş
gibi davranmayı gerçekten kolaylaştırıyor.
Yani biraz yapıya sahip olmanız gerekiyor.
Ancak kendi kendini motive eden ve yeterince kararlı olan, görevleri takip edebilen ve sık sık dikkati
dağılmayanlar için kesinlikle çok eğlenceli.
Tamam.
Bir sonraki soru sanırım Dorian, Super Scramble Locke gibi insanlardan belki beş kez soruldu, hepsi de esasen şunu söyledi,
neden tam zamanlı işinizi bıraktınız?
Nasıl oluyor da artık bir geliştirici değilsin?
Diyelim ki ben hâlâ bir geliştiriciyim.
Bir yandan da danışmanlık yapıyorum.
Geliştirici işimden ayrılmamın nedeni esasen bunu istememdi.
Biraz seyahat etmek ve mola vermek istedim.
Birkaç yılımı başkaları için çalışarak ve belki de çok fazla önemsemediğim projeler üzerinde çalışarak
geçirdim.
Başkalarının tutku projeleri ya da işleri için çalışıyordum ve bir süre sonra bu durum eskidi.
Ya da en azından benim için öyle oldu ve artık öğrenmeyi bıraktığımı fark ettim.
Sadece aynı şeyi tekrar tekrar yapıyordu.
Ben de işi bırakmaya ve bundan sonra ne yapmak istediğime karar vermeye karar verdim.
Bu arada kendimi meşgul etmek ve bir şeyler yapmaya devam etmek ve benim gibi CSS geçmişi olmayan
ve web geliştirmeye başlamak isteyen ancak bunu yapmaları için net bir yol olmayan insanlara yardımcı olmak için
ilk kursum olan Ustalık için bazı videolar kaydetmeye karar verdim.
Bu yüzden bu kursu kaydettim ve birdenbire bu benim tam zamanlı işim haline geldi ve şimdi %100 hala tam zamanlı
bir geliştirici olmaya geri dönebilirim.
Ama öğretirken çok eğleniyorum.
Hâlâ her gün kod yazıyorum, hâlâ her gün bir şeyler öğreniyorum.
Ve eğer bir şey varsa, bu şekilde insanların hayatları üzerinde tek bir proje üzerinde çalıştığım zamankinden daha büyük bir etkiye sahip olduğumu
düşünüyorum.
Bu yüzden işimden ayrıldım.
Ve günün sonunda, bu verdiğim en iyi kararlardan biriydi.
Burada başka bir sorum daha var, o da en büyük pişmanlığımın ne olduğu?
Şu anda bir mülakata girecekmişim gibi hissediyorum, bu yüzden size bir mülakatta bu soru sorulursa diye mülakat
cevabımı vereceğim.
Bu yüzden en büyük pişmanlığım, dürüst olmak gerekirse, hiçbir şey yok Kodlamayı gençken değil de yirmili yaşlarımda
öğrendiğim için gerçekten çok mutluyum çünkü gençken farklı beceriler öğrenebildim.
İş dünyası hakkında, psikoloji hakkında, başkalarıyla ve insanlarla iletişim kurma hakkında bilgi edinebildim.
Ve bu beceriler bir geliştirici olarak ilk işimi bulmama yardımcı oldu, ancak belki de kod yazmaya çok
daha geç yaşlarda başladım.
Yirmili yaşlarımdan önce hiçbir şey yapmamış değilim.
Farklı beceriler öğreniyordum.
Ve belki de "Kod yazmayı öğrenmek için çok mu yaşlıyım?" diye düşünen insanlar için.
Ya da ben otuzlu yaşlarımdayım ve şu anda kod yazmayı öğrenen ergenlik çağında insanlar var.
Ayak uydurabilmemin imkanı yok.
Büyük olasılıkla diğer insanların sahip olmadığı beceri setlerine sahip olduğunuzu unutmayın.
Ve iş pişmanlığa gelince, dürüst olmak gerekirse, hiçbir şey yok.
Her gün bir şeyler öğrendiğiniz ve yıllar içinde faydalı bir şeyler öğrendiğiniz sürece, bu birikiminiz
artacaktır.
Ve dürüst olmak gerekirse, yaptığınız her bir hata, aldığınız her bir karar sizi şu anda bulunduğunuz
yere getiriyor, bu biraz kulağa hokus pokus gibi geliyor, ama bu doğru, dürüst olmak gerekirse, öğreniyorsanız pişmanlık yoktur,
hayatta asla pişmanlık duymayacaksınız.
Tamam.
Evet.
Nasıl gidiyor?
Yaks bana sordu.
Geliştirici olmakla ilgili sizi en çok rahatsız eden şey.
Genelde sinirlenmem.
Oldukça yumuşak başlıyım ama fark ettiğim bir şey var ki, insanlar arttıkça
Daha fazla ve daha deneyimli.
Gerçekten güçlü fikirler oluşturma eğilimindedirler ve herkes bir grubun parçası olduğunu hissetmek ister.
Bence bunu Twitter ve YouTube'da çok sık görüyoruz ve tüm bu insanlar gerçekten güçlü fikirlere sahipler ve farklı
inançlara sahip diğer insanlara karşı bir tür çete oluşturuyorlar.
Bence geliştirici topluluğunda, benim React ekibim senin Angular ekibinden ya da TypeScript'ten
daha iyi ve statik yazım gitmenin yolu diye düşündüğün böyle bir şeye sahip olmak çok kolay.
Geri kalanımız öldü ve hepimiz GraphQL kullanalım.
Bence bu tür bir zihniyete sahip olduğunuzda, bir proje içinde akıllı tartışmalar
yapmak ve kararlar almak gerçekten çok zor.
Kendilerini diğerlerinden üstün hisseden ve fikirlerine güvenen kişilerin, özellikle de hassas
ve daha az deneyime sahip olan genç geliştiricilere fikirlerini empoze etmeleri gerçekten çok kolay hale geliyor.
Böylece, belki de gerçekten güçlü fikirleri olan bu kıdemli geliştiricilere inanmaya başlıyorlar.
Bu da, güçlü fikirlere sahip olmanın, başkalarıyla tartışmanın ve insanlara kodlarının berbat
olduğunu ve kendi kodlarının doğru yol olduğunu söylemenin iyi bir fikir olduğunu düşünen daha fazla
insan dalgası yaratıyor.
Bence bununla uğraşmak biraz can sıkıcıydı çünkü bence bu durum genç geliştiricileri çok etkiliyor ve başkalarıyla çalışırken
bunun iyi bir tutum olduğunu düşünmüyorum.
Bence kıdemli biri olmak, lider olmak, proje lideri olmak, diğer insanları küçümsemeyen ama başkalarını
yükselten bir kişi olduğunuz anlamına geliyor.
Ve bu biraz can sıkıcıydı çünkü hep birlikte büyümek ve birlikte öğrenmek yerine herkesin
neredeyse birbirini geçmeye ve bu kişiden ve bu kişiden daha iyi bir geliştirici olmaya çalıştığını
gördüm çünkü herkes için yeterince geliştirici işi var, bir numaralı geliştirici
olmak için herkesi geçmenize gerek yok.
Yani bu zihniyet benim için biraz can sıkıcıydı.
Ama yine de Toronto ve Silikon Vadisi'nde çalıştım ve bu bölgelerin özellikle
çok güçlü bireyci felsefelere sahip olduğunu düşünüyorum.
Tamam.
Bu da D'den bir başka soru. H. nereden ve nasıl öğrendiniz ve bir geliştirici oldunuz?
Bir geliştirici olmayı öğrenmeye başladığımda, muhtemelen 20 dolar harcadım diyebilirim.
Sanırım HTML ve CSS üzerine bir kitap satın aldım ve geri kalan her şeyi çevrimiçi kaynakları kullanarak ücretsiz olarak öğrendim.
Tek fark, ben öğrenmeye başladığımda internette çok az kaynak olmasıydı.
Sanırım Photoshop ve -- ve aslında ihtiyacım bile olmayan bazı araçları kullanmamı söyleyen bir blog yazısı
kullandım.
Ancak öğrenmeye başladığımda internette kaynak bulmak gerçekten zordu.
Bu yüzden aslında sadece mümkün olduğunca çok kaynak almaya ve kendi müfredatımı oluşturmaya çalışıyorum, ancak şu anda olduğu
gibi değil.
Bence şu anda internette çok fazla kaynağımız var.
Çok daha kolay ve web geliştiricisi olmak için daha net bir yol var.
Bu yüzden biraz kıskandım, ama ben de muhtemelen sizin yaptığınız şeyi yaptım, yani çok sayıda çevrimiçi
kurs izledim, çok sayıda kitap okudum, çok sayıda makale okudum ve en önemlisi, kendi projelerimi oluşturdum ve mümkün olduğunca
çok kodlama yaptım, çünkü hiçbir şey gerçekten kodlamanın yerini tutamaz.
Bütün gün video izleyebilirsiniz, ancak hiçbir şey yapmıyorsanız, hiçbir şey üretmiyorsanız,
bu bir tenis maçı izleyip daha iyi bir tenis oyuncusu olmaya çalışmak gibi değildir.
Böyle bir şey olmayacak.
Jamie, "Kod yazmanın en iyi yolu nedir?" diye soruyor.
Bir başkasını taklit etmek iyi midir?
Uygulama kodu yine son söylediğime geri dönüyor.
Kod alıştırması yapmanın en iyi yolu kod yazmaktır.
Ne kadar çok kod yazarsanız, ne kadar çok pratik yaparsanız, o kadar iyi olur.
Ancak kod yazmanın en iyi yolunun kendi sorunlarınızı çözmek, kendi projelerinizi yaratmak olduğunu unutmayın.
Aslında tüm videolarımı izlemenizi ve kodlama yapmadan takip etmenizi önermiyorum çünkü o
zaman kendi başınıza bir şeyler yapamazsınız.
Kod yazmanın en iyi yolu, kendi işinizi yaparak kod yazmaktır.
İnsanların kodlama yaptığı 100 video izleyebilir ve takip edebilirsiniz, ancak bir şeyleri
neden yaptığımızı anlamazsanız, kendi cihazınıza bırakıldığınızda hiçbir şey yapamazsınız.
Bu yüzden kod yazmanın en iyi yolu bugün bir proje düşünmektir.
Hayatınızda tekrar tekrar yapmak zorunda olduğunuz bir görevi düşünün ve bunu kodla otomatikleştirip otomatikleştiremeyeceğinize bakın.
Tayca öğrenmenin en iyi yolu bu.
LIM En sevdiğiniz teknoloji yığınının ne olduğunu sorabilir miyim?
En sevdiğim test teknolojisi yığını, hedefime mümkün olan en hızlı şekilde ulaşmamı sağlayandır.
Bu çok belirsiz.
Cevap ver.
Ama dürüst olmak gerekirse, hızlı bitirmemi ve bir şeyi hızlı teslim etmemi sağlayan her şey benim favori metin
yığınım çünkü kendi başıma veya küçük ekiplerle çalışma eğilimindeyim.
Gerçekten verimli olan şeyleri tercih ederim.
Örneğin, TypeScript'in büyük bir hayranı değilim çünkü tip güvenliği ve statik yazım elde etmenize rağmen, çok
fazla ekstra kod var.
Kişisel olarak Java programlamanın büyük bir hayranı olmamamla aynı nedenden kaynaklanıyor.
Harika bir dil olmadığı için değil, kişisel kullanım durumlarım için, şu anda diyelim ki bir finans
kurumu için binlerce geliştiricisi olan büyük bir şirkette çalışıyorum.
Kişisel bir proje geliştiriyorsam, birkaç satır kod yazmak ve bir hedefe ulaşmak için Python veya JavaScript
gibi hızlı ve kolay bir şey kullanmayı tercih ederim.
Yani gerçekten favori bir teknoloji yığını yok.
Hedefe en hızlı şekilde ulaşmamı sağlayan yığın, genellikle dinamik olarak yazılan diller
ve genellikle rahat olduğum diller oluyor.
Yeni bir şey öğrenmeye ihtiyacım olana kadar yeni bir şey öğrenmeye ihtiyacım yok.
Tamam.
Küçük kurallar.
Junior, S Morales.
Junior.
İşte bu.
Altın kelepçelerden kaçmak ve serbest çalışmak için tavsiyeniz var mı?
Google'da geliştirici olmayan rahat bir işim var ve bir aile ve ipotek varken ayrılmayı hayal etmek zor
ama özgürlüğü özlüyorum.
Ve bu serbest çalışan konusu da pek çok kez gündeme gelen bir başka konu.
O yüzden bu konuya hemen değineyim.
Uzaktan çalışabiliyorum.
Kendim için çalışabiliyorum, bu konuda kendimi çok şanslı hissediyorum ve son derece şanslıyım.
Ama konu serbest çalışmaya gelince, ben aslında serbest çalışmaya karşıyım.
Açıkçası, her durum farklıdır.
Ancak serbest çalışmanın neden hepiniz için değil ama çoğunuz için en iyi seçenek olmayabileceğini düşündüğümü
açıklamama izin verin.
Serbest çalışma söz konusu olduğunda, diyelim ki yeni öğrenmeye başlıyorsunuz.
Kod yazmayı yeni öğreniyorsun.
Doğrudan serbest çalışmaya başlarsanız, başkalarıyla birlikte çalışma, başkalarından bir şeyler öğrenme ve aslında bir
şirkette bulunup süreçlerinin nasıl işlediğini, geliştiricilerle nasıl çalıştıklarını anlama becerisini kaybedersiniz.
Başkalarıyla, diğer geliştiricilerle, yönetim ekipleriyle, proje yöneticileriyle,
Scrum Master'larla birlikte projelerde çalışarak çok fazla deneyim kazanıyorsunuz.
Bu, kodlamaya yeni başlayanlar için gerçekten tavsiye ettiğim çok değerli bir deneyim.
Diyelim ki birkaç yıllık deneyiminiz var, ekiplerle çalıştınız, bu deneyime
sahipsiniz.
Serbest çalışmaya başlamalı mısınız?
Bence serbest çalışmalısın.
Diğerlerine göre açık bir üstünlüğünüz veya avantajınız varsa.
Örneğin, mevcut bir müşteri tabanınız var ve işinize gerçekten güvenen insanlar var ya da gerçekten
benzersiz bir beceri sunuyorsunuz.
Şu anda serbest çalışmanın sorunu, bir iş bulmak için binlerce, belki de milyonlarca başka
serbest çalışanla mücadele ediyor olmanız.
Pek çok insan Upwork gibi yerlere ya da projelere teklif verebileceğiniz herhangi bir yere gidebilir.
Bu senaryolarda olan şey, insanların sadece
Teklif verin ve fiyatları düşürmek için savaşın.
Peki ne olacak?
Sonunda, muhtemelen yeterince ücret almadığınız bir sözleşmenin çalışanı olursunuz.
Dolayısıyla, fiyatları sürekli düşüren ve düşüren ve düşüren insanlarla rekabet etmeniz gerçekten zor.
Ve eğer serbest çalışan biriyseniz, yerleşik bir müşteri tabanınız olmadığı sürece,
gerçekten belirgin bir avantajınız olmadığı sürece bunun olacağını göreceksiniz.
Belki grafik tasarım konusunda son derece yeteneklisiniz ve iyi tanınıyorsunuz, o zaman evet, belki bunun için daha fazla ücret talep edebilirsiniz.
Ancak serbest çalışan arayan insanlar genellikle en ucuz fiyatı ararlar.
Ve bunu yaptığınızda, zamanınıza değer vermeyi bırakırsınız.
Sözleşmeyi yapan kişinin kölesi olmayı bırakırsınız.
Ve bir sonraki sözleşmeli iş için size iyi bir değerlendirme yapmaları için bu kişiyi memnun etmeye ve yerine
getirmeye çalışıyorsunuz.
Bence serbest meslekler iyi olabilir ama beraberinde getirdiği pek çok sorun da var.
Serbest çalışan olmak ya da kendi işinizin patronu olmak istiyorsanız, bence bunu başarmanın daha iyi yolları
var.
Bence başkalarıyla fiyat konusunda rekabet etmek yerine daha akıllıca yollar var.
Bunun pek yardımcı olmadığını biliyorum.
Serbest çalışma söz konusu olduğunda bu sadece benim kişisel görüşüm, ancak bu bana çok sorulan bir
soru.
Serbest çalışma esasen müşteri bulmak için çok zaman ayırmanızı ve müşteriler için çok çalışmanızı gerektirir.
Ve günün sonunda, bu deneyimi kazanabilmek için neden zaten sizin için müşterileri olan bir şirkette
çalışmayasınız ki?
Serbest çalışan olmanın veya kendi işinizi yapmanın özgürlüğüne sahip olduğunuzu düşünebilirsiniz, ancak bunun yerine
yükleniciniz kimse onun bir çalışanısınızdır.
Bu benim tavsiyem.
Çok ama çok yardımcı olmadığını biliyorum.
Ama dediğim gibi, herkese göre değil.
Bence uzaktan çalışmanız için daha iyi fırsatlar var.
Uzak şirketler için çalışabilirsiniz.
Şu anda uzaktan çalışan istihdam eden şirketleri gösteren tonlarca web sitesi var.
Bence bu sizin için serbest çalışmaktan daha iyi bir seçenek çünkü daha önce bahsettiğim nedenlerden dolayı
jtv sekiz soru soruyor: ailenizle geçirdiğiniz zaman ve şu anda eğitmen olarak sevdiğiniz şeyleri yapma konusunda hayatınız nasıl ve daha
önce bir şirket için çalışırken, şimdi mi yoksa daha önce bir şirket için çalışırken mi işten daha çok zevk
alıyorsunuz?
Eller aşağı.
Şu anda yaptığım işi kesinlikle seviyorum.
Her gün uyanıyorum ve tek düşünebildiğim şey iş ve ne öğreteceğim, hangi videoyu kaydedeceğim
ya da hangi kodlama yarışmasını yapacağım.
Hayatımda, yaptığım işe kesinlikle bayıldığım ve sevdiğim bir noktada olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum.
Ve bunu dünyadaki hiçbir şeye değişmezdim.
Bir geliştirici olmak, bir şirket için tam zamanlı çalışmak kesinlikle harikaydı.
Bayıldım, biliyor musun?
Bir sürü arkadaşım vardı.
Patronlarımla, müşterilerimle çok iyi anlaşıyordum.
Ancak projelerim üzerinde istediğim gibi çalışma özgürlüğüne sahip olmak, ama en önemlisi, yaptığım
işin belki de dünyanın bir kısmını biraz olsun etkilediğini bilmek, bence gerçekten ödüllendirici
bir duygu.
Herkesin kurslarımı sevmeyeceğini, ama en azından bazılarının kurslarımdan keyif aldığını
ve bu sayede kariyerlerinde biraz olsun yardımcı olduğunu bilmekten son derece memnunum.
Ve bu en ödüllendirici duygudur.
Ve dürüst olmak gerekirse, öğretmenliğe başladığımdan beri geçen iki yıl hayatımın en mutlu anlarından
bazıları oldu.
Ve bu şeyin sonsuza dek sürmeyeceğini biliyorum.
Sonsuza kadar öğretmenlik yapmayacağımı biliyorum ama en azından şimdilik bu fırsata sahip olduğum için gerçekten
minnettarım.
Pekala, Bay Lucifer, güvenli, emniyetli ve istikrarlı bir yaşam için becerikli bir çalışan
olmayı, başkası için çalışmayı ya da büyük hayaller kurup kendi işinizi kurmayı ve kendi patronunuz olmayı soruyor, siz hangi yolu
önerirsiniz?
Dürüst olmak gerekirse, bu gerçekten değişir.
Bence herkes ideal olan kendin için çalış, kendi işinin sahibi ol, uzaktan çalış, istediğin yerde yaşa idealini istiyor.
Kulağa seksi geliyor ama herkese göre değil.
Ve biliyorsunuz, öğretmenliğe başlamadan önce, bir geliştirici olmadan önce, bir sürü iş kurdum.
Koşuyordum, sörf yapıyordum, Nikaragua'da yoga yapıyordum.
Macera turları yapıyordum.
Maceralı işler yapıyordum.
Sonunda çok da başarılı olmayan tüm bu farklı şeyleri deniyordum.
Ama çok eğlenceli şeyler var.
Bu arada, yüksek lisans yapan arkadaşlarım vardı, avukat oluyorlardı.
Ve biliyorsunuz, şu anda gerçekten güzel bir hayatları var.
Onların aileleri var.
Onlar.
Çok rahat.
Ve aslında burada bir avantaj var çünkü bir şirkette çalışmaya başladığınızda ve insanların o şirketten ayrıldığını
gördüğünüzde, çoğu insan, oh, ben de ayrılmalıyım diye düşünüyor.
Ama buna bir başkasının gitmesi için bir fırsat olarak da bakabilirsiniz.
Artık o kurumsal veya şirket merdiveninde yükselmeye bir adım daha yakınsınız.
Yani bence biri diğerinden daha iyi değil.
Bu gerçekten de ne tür bir yaşam tarzını tercih ettiğinize bağlıdır.
Ailenizin geçimini sağlayabilmek için daha istikrarlı ve rahat bir yaşam mı istiyorsunuz?
Yoksa hayatınızda belki de daha fazla risk alabileceğiniz bir aşamadasınız ve karşılığını alabileceğiniz
yüksek iniş çıkışlar, yüksek çıkışlar ve yüksek iniş çıkışlarla bir sorununuz yok.
Belki sonunda değil, ama bence her gün ideal hayatınızın nasıl olması gerektiğine yönelik çalışıyorsanız, eninde
sonunda oraya ulaşacaksınız.
Ama bir gecede oraya ulaşmayı beklemeyin.
Bilirsin, bu zor bir iş.
Hiçbir şey kolay değildir.
Kolay bir çözüm yok.
Dolayısıyla yapabileceğiniz tek şey bu hedef doğrultusunda çalışmak, her gün bir şeyler öğrenmek ve her gün kendinizi geliştirmektir.
Ve sonunda oraya ulaşacaksın.
Ama gerçekten önemli.
Yapabileceğiniz en iyi şey, kendiniz için bir plan yapmak ve neye değer verdiğinizi yazmaktır.
Ve bu değerlere ve sizi neyin mutlu ettiğine dayanarak, ne tür bir yol izlemek istediğinize karar verin.
Senin için felsefe yaptım.
Pekâlâ, kodlamaya geri dönelim.
Justin ve Lynn.
Hey, Justin soruyor, Redux'tan sürekli değişen bu manzarada bir sonraki öğrenmeye nasıl karar veriyorsunuz?
GraphQL React Angular View SSR Öğrenecek çok şey, çok az zaman var.
Sanırım o zaman ne öğreneceğinize nasıl karar veriyorsunuz ve gerçekten nasıl öğrenip bunun için zaman yaratıyorsunuz?
Sanırım bu aslında oldukça iyi olduğum ya da iyi olduğumu düşündüğüm bir şey ve bunun nedeni kodlamayı öğrenmeye başladığımda,
dışarıda ne kadar çok şey olduğunu fark ettim ve sadece öğrenilecek doğru şeyleri seçme konusunda
gerçekten iyi hale geldim.
Bir de meşhur Pareto İlkesi vardır; buna göre %20'lik kısım genellikle değerin %80'ini oluşturur.
Peki öğrenirken size %80 değer katacak olan %20 nedir?
Örneğin GraphQL gibi şeyler son derece popülerdir.
Bu yüzden birçok insan bunu öğrenmek istiyor.
Ancak günün sonunda, kaç kişi gerçekte GraphQL'i üretimde kullanıyor?
Kaç kişi GraphQL ile gerçekten bir değer yaratan bir şey inşa etti?
Teknolojilere bakmayı ve neyin popüler olduğunu ve neyin trend olduğunu görmeyi seviyorum, ancak öğrenmem için açık bir
ihtiyaç olana kadar bunlara gerçekten derinlemesine atlamak zorunda değilim.
Mesela.
Vue. js Evet, biraz Vue biliyorum. js, ancak Vue kullanmak zorunda kalmadığım
için kendime uzman diyemem.
React kullanabilirim veya Angular kullanabilirim.
Bu nedenle, her şeyi öğrenmeye çalışmak yerine öğrendiklerinizde seçici olmak, kariyeriniz
boyunca daha iyi bir uzun vadeli strateji olacaktır çünkü öğrenme asla durmaz ve ne kadar çok öğrenirseniz, bunun sözdizimiyle ilgili olmadığını,
kütüphaneleri öğrenmekle ilgili olmadığını, belgeleri baştan sona okumakla ilgili olmadığını
o kadar çok fark etmeye başlarsınız.
Bu, daha yüksek ilkeleri anlamakla ilgilidir.
Bu araç neden üretildi?
Neden işleri bu şekilde yapıyoruz?
Hangi sorunu çözüyor?
Bunları anlayabilmek ve tartışabilmek gerçekten çok önemli olacak çünkü günün
sonunda önemli olan sözdizimi değil temeller.
Temelleri öğrenirseniz, bir geliştirici gibi düşünmeyi, sistemler hakkında düşünmeyi ve şeylerin
nasıl iletişim kurduğunu öğrenirseniz, bu en yeni React API'sini öğrenmekten çok daha değerlidir.
Yani, bu hala önemli olabilir, ama gördüğünüz gibi, öğrendiklerimde çok seçiciyim
ve aynı anda on dil öğrenmeye çalışmıyorum.
Eğer bir şey öğrenmek istiyorsam, bir şeyde gerçekten çok iyi olmak için belki bir yılımı ayırırım ve sonra
bir sonraki şeye geçerim.
Bu yüzden yeni bir teknolojiyle çıkıyormuş gibi seçici olmak ve doğru teknoloji olduğundan emin olmak en doğru
yoldur.
Bununla birlikte, yaptığınız işten keyif almanız gerektiği de açık.
Eğer öğrenmekten keyif almıyorsanız, bu gerçekten zor olacaktır.
Yani bu sadece kendiniz için gelmeniz gereken bir şey ve öğrenme sürecinden keyif alabilmek çünkü bu sizin
en büyük varlığınız olacak.
Eğer öğrenmekten keyif alıyorsanız, daha fazla öğreneceksiniz.
Adrian soruyor Kurslara ne kadar süre devam etmeyi planlıyorsunuz?
Çünkü bu sonsuza kadar sürmeyecek, değil mi?
Dürüst olmak gerekirse, emin değilim.
Bu işi yapalı neredeyse iki yıl oldu.
Bunu ne için yaptığımı hayal bile edemiyorum.
Bir ömür boyu.
Öğretebileceğim çok şey var.
Bundan zevk almayı bırakana kadar devam edeceğim.
Şu anda bu süreçten gerçekten keyif alıyorum.
Sizin yorumlarınızı ve kurslardan ne kadar memnun kaldığınızı duymak beni çok ödüllendiriyor.
Bu da beni daha fazla üretmeye itiyor ama sonunda durmak zorunda kalacağım.
Kurs açmaya devam edemem.
Çok fazla zaman ve çaba gerektirirler.
Bu yüzden umarım birkaç yıl daha devam edebilirim.
Ama bir gün belki emekli olur ve ailemle biraz daha fazla zaman geçiririm ya da başka bir şeye geçerim.
Ama şimdilik endişelenmeyin.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Balon soruyor, herhangi bir enstrüman çalıyor musun?
Hayır.
Müzikal açıdan en yeteneksiz, sanatsal açıdan en yeteneksiz insanım.
Çocukken piyano ve gitar dersleri aldım.
Ve ben.
Umutsuz vakayım.
Tanrı'ya şükür kodlama var ve Tanrı'ya şükür spor var.
Çünkü sanat alanında bir şey yapmak zorunda olsaydım, çok iyi olmazdım, diye soruyor Garrison.
Hepimiz için gerçekten ilham verici olacaktır.
Hayatınızın önümüzdeki on yılında ne yapmak istiyorsunuz?
Kodlama işi benimle aynı yaşta gibi görünüyor.
Hayatımın önümüzdeki on yılının nasıl geçeceğini soruyorum.
Hayatımın önümüzdeki on yılı, kodlama olsun, farklı şeyler olsun, istediğim her
gün öğrenerek gelişecek.
Geliştirmeye devam etmek istediğim, sörf yapmayı gerçekten sevdiğim farklı hobilerim olacak.
Bu yüzden daha iyi bir sörfçü olmak istiyorum.
Ve gerçekten geliştirmek istediğim çok şey var.
Dürüst olmak gerekirse, her gün amacım öğrenmek.
Umarım o zamana kadar bir ailem olur, bir evim olur ve hayatın tadını çıkarırım.
Ve umarım on yıl içinde emekli olur, her günümü oğlum veya kızımla geçirebilir ve hayatın
tadını çıkarabilirim.
Ama dürüst olmak gerekirse, şu anda yaptığım şey bundan on yıl sonra yapmayı umduğum şeyden çok
da farklı değil çünkü şu anda hayatın şu anki halinden gerçekten çok mutluyum.
Ve gerçekten hiçbir şeyi değiştirmezdim.
Dorian yine soruyor: Yaptığınız tüm yarışların, yoga ve egzersizlerin zihinsel berraklığınıza yardımcı olduğunu ve işler zorlaştığında
bir geliştirici olarak kariyerinize yardımcı olduğunu düşünüyor musunuz?
Evet, komik bir gerçek.
Aynı zamanda yoga eğitmeniyim ve yapıyorum.
Ben de çok fazla macera yarışı yapıyorum.
Ve bence bu iki şey de bir geliştirici olmaya ve işteki farklı durumlarla başa çıkmaya gerçekten yardımcı
oluyor.
Bence macera yarışları sizi son derece rahatsız edici ve hayatta kalmanız
gereken durumlara sokuyor.
Ve sonra yoga ile, tabii ki zihninizi sakinleştirir, özellikle de meditasyonla.
Bunların son derece önemli olduğunu düşünüyorum, özellikle de ekrana baktığınız ve her şeyin
genellikle hızlı ilerlediği ve kafanızın içinde kaybolmanın gerçekten çok kolay olduğu kodlama ile karşılaştırıldığında.
Bence kodlamayı yoga veya meditasyon gibi tam tersi bir şeyle dengelemek, yine burada
biraz hippi olmak istemiyorum, ama bilirsiniz, farklı şeyler yapmanın önemli olduğunu düşünüyorum ve fiziksel olarak aktif
olmak, zihinsel olarak güçlü olmak, bu senin kabın ve bu senin vücudun ve ona iyi bakmalısın.
Ve bu sizi yalnızca bir geliştirici ve kodlayıcı olarak geliştirecektir.
Yani %100'e göre, bilirsiniz, bazı insanlar için meditasyon yapmak aptalca olsa da, bazı insanlar
için egzersiz yapmaktan hoşlanmasalar da.
Herkesin farklı şeyleri vardır.
Ama bence kodlama dışında bir şeyler yapmak bu denge için gerçekten çok önemli.
Ve kendinizi yakmamak için, kendinizi bir sim, bir med, bir röportaj hakkında ve röportajlar hakkında gerçekten
endişeli olduğu ve yeterince bilmediği gerçeğini sorun.
Ve dürüst olmak gerekirse, bunu aklınızda bulundurun çünkü bu pek çok insandan duyduğum bir şey.
Herkes yetişkin bedenine hapsolmuş bir çocuktur.
Hiçbir insan her şeyi mükemmel bir şekilde bilemez.
Ve büyük olasılıkla bir mülakatta karşınızda oturup size soru soran kişi her
şeyi bilmiyordur, kendi güvensizlikleri vardır, uzman olmadıkları kendi alanları vardır.
Bu yüzden bir mülakata giderken bu kişinin Tanrı olmadığını, tanışacağınız en zeki kişi olmadığını bilmelisiniz.
Kusurları ve sorunları var.
Ve eğer mükemmel bir geliştirici, mükemmel bir kod diye bir şey olmadığını ve herkesin sadece akıllıymış
gibi davranmaya çalıştığını fark etmeye başlarsanız.
Herkes yetişkinmiş gibi davranmaya çalışıyor.
Unutmayın, herkes bir yetişkinin bedenine hapsolmuş bir çocuktur.
Bütün bunların farkına varmaya başlıyorsun.
Yaşadığımız tüm dünya, içinde bulunduğumuz tüm bu sistem sadece bir oyun, tıpkı kodlayıcınız gibi, tıpkı bir
programcı olmanız ve bir sistem yaratmaya çalışmanız gibi.
Bu sadece uyum sağlamayı öğrenmeniz ve esasen yenmeye veya geliştirmeye çalışmanız gereken bir sistemdir.
Bu yüzden kendinizi onların yerine koyun.
Kendilerini önemli hissetmek istiyorlar.
İyi bir iş yaptıklarını hissetmek isterler.
Belki mülakat sırasında onlara sorular sormak, belki de mülakatı yapan kendileri olsa bile yaptıkları bir şey için onları
övmek kendilerini daha iyi hissetmelerini sağlayacaktır.
Bu belki de size daha iyi veya daha kolay sorular sormalarını sağlayacaktır.
Yine, bunu bir sistem olarak düşünün.
Bunu bir oyun olarak düşünün ve hiçbir şey olmadığının farkına varın.
Hiçbir şey son derece ciddi ve önemli değildir.
Her şey oynayabileceğiniz ve geliştirebileceğiniz bir oyun.
Hayat röportajlarına bir oyun gibi bakmaya başlarsanız, bence çok daha eğlenceli hale gelir ve bu güvensizliklerin
bir kısmını da ortadan kaldırır.
Bu cevap yardımcı oldu mu bilmiyorum ama biraz teğet geçti ama umarım biraz yardımcı
olmuştur.
Tamam.
Son soru, çünkü bu video biraz fazla uzadı.
Charles Manson soruyor, şu anda sizin için zor bir gün nedir?
Kurslarınız çok oh, çok naziksiniz, sportif tutumunuzda sağlıklı yaşam tarzınız gibi görünüyor.
Kod yazarken hayatınızı ve iş yapma şeklinizi nasıl dengeleyeceğiniz konusunda bir kursa değer olmalı.
Sanırım bundan daha önce bahsetmiştim ama günlük hayatım genellikle sabahları kahve
içmek, makaleler okumak ve sektörü takip etmek, biraz öğrenmekle geçiyor.
Öğrenmek için Sabah'ı gerçekten seviyorum ve genellikle öğleden sonra ya kayıt yapıyorum ya da kayıt yapmayı planlıyorum veya videoları
düzenliyorum.
Sonra saat 2:00 civarında genellikle koşuya çıkarım, egzersiz yaparım, dışarı çıkıp ekrana
bakmamaya ve aktif olmaya çalışırım.
Ve sonra geri geldim.
Genellikle e-postalarımı kontrol ediyorum, soruları yanıtlıyorum, discord'a giriyorum ve diğer öğrencilerle sohbet ediyorum.
Ve genellikle saat 5'e kadar işim biter.
Hiçbir iş yapmıyorum.
Her ne yapıyorsam bırakıyorum çünkü saat 5:00'ten sonra kişisel olarak üretken olmadığımı biliyorum.
Bu yüzden genellikle ailemle, kız arkadaşımla vakit geçiriyorum ya da sosyal aktiviteler yapıyorum ya da belki biraz tenis oynuyorum,
biraz futbol oynuyorum, sadece rahatlamak için yürüyüşe çıkıyorum.
Ve genelde 10:00'da yatarım.
O kadar da heyecan verici değil.
Artık barlara ya da kulüplere gitmekten hoşlanmıyorum.
Ben yaşlı bir ruhum.
Saat 10:00'da yatmaya ve ertesi güne hazır oluyorum.
Yani oldukça, oldukça sıkıcı bir gün.
Çok heyecan verici bir şey değil.
Ama sevdiğim şey bu.
Pekala, her neyse, bu AMA videosuydu.
Tekrar teşekkür etmek istiyorum.
Derslerimi alan 100.000 öğrenci olduğuna inanamıyorum.
Ve dürüst olmak gerekirse, eğer sadece ben olsaydım, asla 100.000 öğrenciye ulaşamazdım.
Bulunduğum noktaya gelmemde bana gerçekten yardımcı olan, başkalarıyla konuşup kurslarımı tavsiye eden her birinizsiniz.
Ve yaptığınız, destek verdiğiniz her şey için ne kadar müteşekkir olduğumu ifade edemem.
Umarım sizi etkilemeye ve öğrenme yolculuğunuzda size yardımcı olmaya devam ederim.
Ve evet, gerçekten çok minnettarım.
Teşekkür ederim.