ยินดีต้อนรับกลับ.
มาพูดถึงประเภทข้อมูลแรกของเรากันดีกว่า
และคุณรู้อะไรไหม
ลองทำสองอย่างพร้อมกัน
เรามี int และ float
INT ย่อมาจาก integer ดังที่คุณเห็นที่นี่
และ float หมายถึงจำนวนทศนิยม
อืม.
ลองสำรวจกัน
อันดับแรก เริ่มจากจำนวนเต็มกันก่อน
จำนวนเต็มก็คือตัวเลข
สามหรือสี่หรือห้า
เหล่านี้เป็นจำนวนเต็มทั้งหมด
ในภาษาการเขียนโปรแกรม คุณสามารถใช้จำนวนเต็มเพื่อดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้ เช่น สองบวกสี่
ถ้าฉันทำงานได้ดี จะไม่มีอะไรถูกพิมพ์ออกมา เพราะเราต้องดำเนินการบางอย่างกับประเภทข้อมูลเหล่านี้
และหนึ่งการกระทำที่เราได้เรียนรู้จนถึงตอนนี้คือแนวคิดในการพิมพ์
และเราพิมพ์บางสิ่งโดยเรียกคำสำคัญพิมพ์ด้วยวงเล็บ
วงเล็บก็เหมือนกับพูดว่า เฮ้ ดำเนินการนี้กับประเภทข้อมูลเหล่านี้
และถ้าเรารันสิ่งนี้
เราได้หกตรงนี้
สุดยอด.
เราไม่เพียงแค่ใช้การพิมพ์เท่านั้น แต่เรายังใช้เครื่องหมายบวกเพื่อดำเนินการเพื่อเพิ่มประเภทข้อมูลทั้งสองเข้าด้วยกัน
และอย่างที่คุณจินตนาการได้ เราสามารถดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้เกือบทั้งหมด
พื้นฐานที่เราลบได้ เราทำได้ สมมุติว่า 2 คูณ 4
แล้วเราก็หารสองหารด้วยสี่ได้เช่นกัน
และถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
ไม่เป็นไร.
ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะทำงาน
เราได้บวก เราได้ลบ เราได้คูณแล้ว
แล้วเราก็แบ่งกันด้วย
นี่คือส่วนที่น่าสนใจ
จนถึงตอนนี้ เราใช้สิ่งที่เราเรียกว่าจำนวนเต็ม
นั่นคือ เหล่านี้เป็นจำนวนเต็ม
ไม่มีตำแหน่งทศนิยม
พวกมันก็แค่จำนวนเต็ม
และเคล็ดลับเด็ดๆ ที่ฉันทำได้คือพูดได้จริง
เฮ้ สองบวกสี่เป็นแบบไหน?
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
เอาล่ะ มาถอดรหัสสิ่งที่เกิดขึ้นกัน
ฉันได้สอนการกระทำอีกอย่างหนึ่งที่เราสามารถทำได้ซึ่งเป็นสิ่งที่เรียกว่าประเภทซึ่งบอกเราว่านี่คือข้อมูลประเภทใด
และเช่นเดียวกับในวิชาคณิตศาสตร์ เราไปวงเล็บทีละวงเล็บ
ส่วนแรก Python พูดว่า เฮ้ สองบวกสี่เป็นเท่าไหร่?
นั่นจะหกแล้ว
และมันจะพูดว่า เฮ้ เซ็กส์ประเภทไหนกันนะ?
ทีนี้ ประเภทหกที่เป็นจำนวนเต็ม
ก็เลยบอกว่าชั้น
และเราไม่ต้องกังวลกับคีย์เวิร์ดของคลาสในตอนนี้
นั่นคือสิ่งที่เราจะพูดถึงในภายหลัง
แต่เราเห็นแล้วว่าเราใช้ int เป็นจำนวนเต็ม และสุดท้ายหลังจากนี้ได้รับการประเมินโดย Python
เราก็พิมพ์สิ่งที่ทำออกมา ซึ่งก็คือ class int
ตอนนี้ตรวจสอบออก
ลองทำเช่นเดียวกันสำหรับสิ่งเหล่านี้เช่นกัน
เราจะบอกว่าพิมพ์ที่นี่
พิมพ์.
ที่นี่.
แล้วพิมพ์.
ที่นี่.
และถ้ารูปแบบนี้น่ากลัว ไม่ต้องกังวล
นี่คือสิ่งที่คุณคุ้นเคย
ถ้านี่คือภาษาการเขียนโปรแกรมภาษาแรกของคุณ มันจะไม่ง่ายเลย เพราะถ้ามันง่าย
ทุกคนคงทำมัน
ดังนั้นแขวนอยู่ที่นั่น
เชื่อฉันเถอะ เมื่อคุณฝึกฝนมากขึ้น สิ่งนี้จะเริ่มสมเหตุสมผลมากขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะคลิก Run คุณคิดอย่างไรกับผลลัพธ์ของแต่ละบรรทัดเหล่านี้
พร้อม.
ให้เดาแล้วคลิกเรียกใช้
เอาล่ะเราเข้าใจแล้ว
สำหรับหก
เรามีลบ 2 ตรงนี้, ซึ่งเป็นจำนวนเต็มด้วย
เรามีแปดตรงนี้ ซึ่งก็คือจำนวนเต็มเช่นกัน
แต่แล้วเราก็มีทุ่นลอย
เพราะสองหารด้วยสี่เป็น 0 5.
อืม.
นั่นคืออะไร?
จำไว้ว่าเรากำลังพูดถึงข้อมูลสองประเภทที่นี่
เรากำลังพูดถึง int และ float
และทศนิยมเรียกว่าเลขทศนิยม
เลขทศนิยมเป็นเพียงตัวเลขที่มีจุดทศนิยม
ในกรณีของเรา นี่คือ 0 5.
มันคือเลขทศนิยม
ถ้าเราเขียนตัวเลข สมมุติว่าเราจะพิมพ์ แล้วผมจะบอกว่า 0 00001.
คุณคิดว่าเราจะได้อะไร?
ดีเราจะได้ลอย
ถ้าฉันทำ 5. 0001 อีกแล้ว เราจะได้ทุ่นลอย
แล้วเลขศูนย์ล่ะ?
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
ฉันได้รับ ENT เพราะไม่มีจุดทศนิยม
เหตุใดเราจึงต้องสร้างความแตกต่างในการเขียนโปรแกรมและโดยเฉพาะใน Python
นั่นก็เพราะว่าโฟลตนั้นกินเนื้อที่ในหน่วยความจำมากกว่าจำนวนเต็ม
ถูกต้อง.
เพราะจำเลขนี้ เลขหก ต้องเก็บไว้ในหน่วยความจำในเครื่องของเรา
และจำไว้ว่าเครื่องจักรไม่เข้าใจสิ่งนี้จริงๆ
พวกเขาเข้าใจศูนย์และหนึ่ง
และพวกเขาเก็บเลขนี้ไว้ในสิ่งที่เรียกว่าเลขฐานสองหรือเลขฐานสอง ซึ่งเป็นเลขศูนย์และเลขหนึ่ง
ตอนนี้ ปัญหาคือเมื่อคุณมีตำแหน่งทศนิยม เช่น จุดศูนย์ หรือลองทำ 10 กัน 56 มันยากที่จะแสดงเป็นเลขฐานสอง
เลขศูนย์ และเลข เนื่องจากจุดนี้
ดังนั้นเลขทศนิยมจะเก็บตัวเลขเหล่านี้ไว้ในตำแหน่งที่แตกต่างกันสองตำแหน่ง หนึ่งสำหรับสิบและอีกหนึ่งสำหรับ
56
ตอนนี้.
เราไม่จำเป็นต้องมีความรู้ด้านเทคนิค แต่นั่นเป็นแนวคิด
แนวคิดคือเราต้องการหน่วยความจำเพิ่มเติมในการจัดเก็บตัวเลขแบบนี้มากกว่าตัวเลขแบบนี้
ตอนนี้หัวข้อของเลขทศนิยมน่าสนใจจริงๆ และฉันจะลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล
แต่วิธีที่ดีที่สุดในการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับจุดลอยตัว
อีกครั้ง ไม่สำคัญอย่างยิ่งที่คุณจะทราบรายละเอียดทางเทคนิค แต่ถ้าคุณไปที่
Python เลขทศนิยม
อีกครั้ง คุณต้องแน่ใจว่าคุณไปที่เอกสารสำหรับเวอร์ชันที่สาม
และคุณสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับเลขทศนิยมจริง ๆ และเอกสารอย่างเป็นทางการเหล่านี้โดย Python เป็นเครื่องมือที่ดีสำหรับคุณที่จะใช้เมื่อใดก็ตามที่คุณสับสนเกี่ยวกับบางสิ่งหรือต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย
แต่ขอกลับไปที่หัวข้อในมือ
ทั้ง int และ float ใช้สำหรับตัวเลขที่ดี
ถูกต้อง.
และ Python กำลังจะจัดรูปแบบประเภทให้เป็นอะไรก็ได้โดยอัตโนมัติ
มีเหตุผลดี
เช่น ถ้าในนี้.
ฉันทำ.
20 บวก 1 1.
หนึ่งคือจำนวนเต็ม
อีกอันหนึ่งเป็นเลขทศนิยม
แต่เมื่อฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
Python จะทำการแปลงให้ลอยโดยอัตโนมัติ
เรามาลบสิ่งเหล่านี้ที่นี่เพื่อที่เราจะได้ไม่สับสนกับพวกมัน
ถ้าฉันรันสิ่งนี้ เราจะเห็นว่านิพจน์ทั้งหมดนี้แปลงเป็น ทุ่น
ทีนี้ ถ้าฉันทำ สมมุติว่า 9 9 ที่นี่.
ซึ่งจะเท่ากับ 11 และผมคลิกรัน
ทศนิยมทั้งสองนี้รวมกันในขณะที่ยังคงเป็นเลขทศนิยมเพราะถ้าฉันลบประเภทออกจากที่นี่และฉันคลิกเรียกใช้
มันให้ผลลัพธ์กับฉัน
11. 0.
มันเก็บตัวเลขทศนิยม
ไม่เป็นไร.
แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เราสนใจก็คือ Python ทำงานอย่างที่เราคาดหวัง
นั่นคือเราสามารถดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้
ตามจริงแล้ว เราสามารถทำอย่างอื่นได้เช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีแนวคิดเรื่องการคูณสองเท่าด้วย
นี่จึงหมายถึงกำลังของสองกำลังสอง
นั่นจะเท่ากับสี่
ทำ.
ยกกำลังสามจะเท่ากับแปด
เรายังมีการแบ่งสองครั้ง
นั่นคือเราสามารถหารสองหารด้วยสี่ได้
แต่แล้วเราก็เคยเฉือนที่นี่
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
ฉันได้รับศูนย์
นี่จะคืนค่าจำนวนเต็ม
ปัดเศษลง
ถ้าฉันทำ.
สามหารด้วยสี่
ฉันได้ศูนย์ แต่ถ้าฉันทำห้าหารด้วยสี่
ฉันได้รับหนึ่ง?
ซึ่งจะถูกปัดเศษลงเป็นจำนวนเต็ม
สุดท้าย โอเปอเรเตอร์สุดท้ายที่เราจะเรียนรู้เรียกว่าโมดูโล
และดูเหมือนว่าสิ่งนี้
ถ้าฉันทำห้าโมดูโล, ซึ่งก็คือเปอร์เซ็นต์ไซน์
หารด้วยสี่หรือโมดูโลสี่
ถ้าฉันเรียกใช้สิ่งนี้
ฉันได้รับหนึ่ง?
Modulo ใช้เพื่อแสดงถึงส่วนที่เหลือของแผนกนี้
ถ้าฉันหารห้าด้วยสี่ เศษที่เหลือจะเป็นหนึ่ง
ถ้าฉันทำหกหารด้วยสี่ด้วยโมดูโลแล้ววิ่ง ฉันได้สอง
สองคือส่วนที่เหลือ
โอ้สี่.
ไม่เป็นไร.
มาพักสมองกันและเรียนรู้เพิ่มเติมอีกเล็กน้อยเกี่ยวกับตัวเลขเหล่านี้ในวิดีโอหน้า
ลาก่อน.