ยินดีต้อนรับกลับ.
ดังนั้นเราจึงเพิ่งเรียนรู้เกี่ยวกับสองคนแรก
แบบสามประเภท เพราะเรายังบอกด้วยว่ามีบางอย่างเช่นจำนวนเชิงซ้อนใน Python แต่เราพูดถึงจำนวนหลักที่เป็น
int และ float และยังมีประเภทข้อมูลอีกสองสามประเภทที่เหลืออยู่
แต่ก่อนที่เราจะพูดถึงสิ่งเหล่านี้ เราขาดแนวคิดที่สำคัญ
และนี่จะเป็นคำศัพท์สำคัญคำแรกของเราใน Python และที่จริงแล้ว ในภาษาการเขียนโปรแกรมทั้งหมด
เรียกว่าตัวแปร
ใช่.
นั่นคือคำ
ทีนี้ ถ้านี่เป็นครั้งแรกที่คุณเรียนภาษาโปรแกรม คุณอาจไม่รู้ว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร ถ้านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของคุณ
มันง่ายมาก เพราะทุกภาษามีตัวแปร
แต่พวกเขาคืออะไรกันแน่?
ตัวแปรเก็บข้อมูลที่สามารถใช้ในโปรแกรมของเราเพื่อให้เราสามารถเก็บอินพุตของผู้ใช้เช่นค่าได้
บางทีเมื่อคุณเข้าสู่ระบบ Facebook คุณจำเป็นต้องเก็บข้อมูลบางอย่าง เช่น รูปโปรไฟล์
หรือวันเกิดของคุณในตัวแปร
ตัวแปรเป็นวิธีที่เราเก็บข้อมูลบนคอมพิวเตอร์ของเรา
ลองมาดูที่นี้
ถ้าเราลบสิ่งนี้และสมมติว่าฉันกำลังสร้างโปรแกรมทดสอบ
และโปรแกรมแบบทดสอบนี้อาจวัดไอคิวของคุณ
สมมติว่าคุณเพิ่งทำแบบทดสอบ และพบว่า IQ ของคุณ 190 ค่อนข้างสูง
ทำได้ดี แต่เราต้องเก็บข้อมูลนั้นไว้ที่ไหนสักแห่ง
เราสามารถทำได้ด้วยตัวแปร ดังนั้นใน Python สิ่งที่เราต้องทำคือตั้งชื่อตามที่คุณต้องการ
ในกรณีของเรา มันจะเป็น IQ และเราจะบอกว่า IQ เท่ากับ 190
และไอคิวตรงนี้คือตัวแปร
มันเป็นสิ่งที่ฉันเพิ่งสร้างขึ้นมา
ฉันสามารถตั้งชื่ออะไรก็ได้ที่ฉันต้องการ
นั่นเป็นตัวแปรเช่นกัน
แนวคิดก็คือว่าเมื่อเรากำหนดให้กับตัวแปร นั่นคือ เรากำลังบอกว่า 190 จะถูกกำหนดให้กับไอคิว
ตอนนี้ฉันสามารถใช้มันในโปรแกรมของฉันได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
ตัวอย่างเช่น ฉันสามารถพิมพ์ในภายหลังหรือตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีฝาปิด
มาพิมพ์ IQ กันเถอะ
และถ้าฉันทำอย่างนั้นแล้วคลิกวิ่ง คุณจะเห็นว่าฉันสามารถใช้ไอคิวได้
ดังนั้นเราจึงสามารถแกล้งทำเป็นว่าผู้ใช้ทำแบบทดสอบ โดยพบว่าไอคิวของพวกเขาคือ 190
เราสามารถเก็บข้อมูลนั้นไว้ในตัวแปรนี้ได้
และต่อมา เมื่อพวกเขามาออนไลน์หรือลองใช้โปรแกรมอีกครั้ง พวกเขาไม่ต้องทำแบบทดสอบทั้งหมด
เพราะเราเก็บข้อมูลนั้นไว้ในไอคิว
และจำสิ่งที่ฉันพูดในตอนต้น
โปรแกรมเป็นเพียงข้อมูลที่จัดเก็บ มีการเปลี่ยนแปลง ถูกลบ และนั่นคือโปรแกรมทั้งหมด
และตัวแปรเป็นแนวคิดที่สำคัญใน Python และทุกภาษา
ตอนนี้ ตัวแปรบางครั้งสามารถเรียกชื่อได้
นี่อาจเป็นชื่อ ตัวอย่างเช่น
และการกำหนดค่าเรียกอีกอย่างว่าการผูก
นั่นคือ เรากำลังผูกค่า 190 กับตัวแปรนี้ เพื่อที่ว่าเมื่อเราขอตัวแปรนี้ในภายหลังในโปรแกรมของเรา
คอมพิวเตอร์ของเราจะทราบวิธีค้นหาข้อมูลนี้
มันจะบอกว่า เฮ้ ฉันรู้ว่าไอคิวคืออะไร
ฉันเก็บมันไว้ที่ไหนสักแห่งในความทรงจำและมันจะไปหามัน
และเนื่องจากมันถูกผูกไว้กับค่า มันชี้ไปที่ค่านี้
190 และจำไว้ ตัวเลขนี้ในหน่วยความจำถูกเก็บเป็นเลขฐานสองแทนเลขศูนย์และตัวหนึ่ง จริงไหม?
แต่มันไม่สำคัญสำหรับเราเพราะไม่ว่าเครื่องของเราจะเก็บไว้อย่างไร เราก็ไม่สนใจ
เราแค่อยากจะสามารถดึงมันกลับมาได้
แล้วพอเราพิมพ์ให้มันออกมาดี ก็ได้ 180
ตอนนี้เรากำลังจะใช้ตัวแปรทั่วทั้งหลักสูตร
แต่นอกเหนือจากการตั้งชื่อตัวแปรตามที่เราต้องการแล้ว ยังมีแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดเกี่ยวกับตัวแปรว่าคุณควรเขียนตัวแปรที่ดีอย่างไร
และตามจริงแล้ว กฎเหล่านี้เป็นกฎเฉพาะที่ชุมชน Python โดยรวมมี ซึ่งคุณจะต้องจำไว้
ลองดูตัวแปรนี้และจำไว้ว่านี่คือสัญลักษณ์สำหรับแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดคือสิ่งที่เราเรียกว่ากรณีงู
แก๊สงูหมายถึงตัวพิมพ์เล็กทั้งหมดและไม่มีช่องว่างที่ดี
เราใช้ตัวแปรขีดล่างต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์เล็กหรือขีดล่าง
ตัวแปรสามารถเป็นอะไรก็ได้ที่มีตัวอักษร ตัวเลข และขีดล่าง
แต่จำไว้ว่าต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์เล็กและขีดล่าง ซึ่งหมายความว่าเราสามารถเริ่มตัวแปรด้วยตัวเลขได้
พวกเขายังคำนึงถึงตัวพิมพ์เล็กและตัวพิมพ์ใหญ่
นั่นหมายความว่า ถ้าฉันสร้างตัวแปร แต่สมมุติว่ากรณีงูนี้ ตัวแปรนี้มี E ตัวพิมพ์ใหญ่ แทนที่จะเป็น E
ตัวพิมพ์เล็ก พวกมันจะเป็นตัวแปรอื่น
และสุดท้าย คุณไม่สามารถเขียนทับคำหลักได้
มาดูสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวอย่างกัน
อันดับแรก ตัวแปรจะต้องอยู่ในรูปของเคสงู
นั่นคือ ถ้าฉันต้องการเรียกผู้ใช้รายนี้ว่าไอคิว ฉันควรมีขีดล่างในทางเทคนิค แทนที่จะเป็นช่องว่าง
เพื่อให้แน่ใจว่าโปรแกรมเมอร์บางทีฉันกำลังทำงานในทีมสามารถอ่านตัวแปรนี้ได้
นั่นคือกรณีงู
คุณต้องเริ่มตัวแปรด้วยตัวอักษรหรือขีดล่างเพื่อที่ฉันสามารถทำได้ในทางเทคนิคแล้วคลิกเรียกใช้
นั่นจะทำให้ฉันมีข้อผิดพลาดเพราะฉันเปลี่ยนตัวแปรแล้ว
ดังนั้นตอนนี้เพื่อที่จะเข้าถึงตัวแปรนั้น คุณต้องเป็นแบบนี้
ตอนนี้ขีดเส้นใต้ใน Python หมายถึงตัวแปรส่วนตัว ซึ่งเราจะพูดถึงในภายหลังในหลักสูตร
แต่โดยปกติแล้ว คุณจะเริ่มตัวแปรด้วยตัวอักษรและหลังจากนั้น
ใช่ คุณสามารถเพิ่มตัวเลขได้ถ้าต้องการในนี้
นั่นไม่มีปัญหา
นี้จะยังคงทำงาน
นี่คือตัวแปรที่ถูกต้อง
สุดท้าย ตัวแปรจะคำนึงถึงขนาดตัวพิมพ์
ดังนั้นถ้าฉันใช้ IQ ของผู้ใช้ที่นี่ และฉันใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่
ฉันไม่สามารถเข้าถึงสิ่งนี้ได้
แบบนี้เพราะมันไม่มีอยู่จริง
อีกครั้งมันเป็นกรณีที่สำคัญ
เราต้องแน่ใจว่าเราตรงกัน
และสุดท้าย เราไม่ต้องการที่จะเขียนทับคำสำคัญ
นั่นหมายความว่าอย่างไร?
คำสำคัญในภาษาไพทอน
พวกมันมีความหมายบางอย่างใน Python อยู่แล้ว
พิมพ์นี้เป็นคำสำคัญ
คุณสามารถเห็นมันถูกเน้นเป็นสีน้ำเงิน ดังนั้นถ้าฉันสร้างตัวแปรที่บอกว่าการพิมพ์เท่ากับ 190 แล้วฉันจะพิมพ์
พิมพ์.
อืม.
มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เราได้รับข้อผิดพลาดเนื่องจากฉันไม่สามารถกำหนดให้กับตัวแปรนี้ได้จริงๆ เพราะการพิมพ์มีความหมายบางอย่างอยู่แล้ว
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าคุณกำลังสงสัยอะไร
คำหลักเหล่านี้ใน Python คืออะไร?
นั่นคือการค้นหาโดย Google ง่ายๆ และเราจะเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ตลอดหลักสูตรของเรา
ถ้าเราไปที่ Python คำหลักโดยสามโรงเรียน คุณจะเห็นว่าเรามีคำหลักเหล่านี้ซึ่งแต่ละคำมีความหมายบางอย่างใน
Python
อีกครั้ง.
เราจะผ่านสิ่งเหล่านี้และเราจะเรียนรู้พวกเขาตลอดหลักสูตรของเรา
และถ้าดูก็ไม่น่ากลัวขนาดนั้น
มีไม่มากนัก
เมื่อเราฝึกฝน คุณจะเริ่มคุ้นเคยกับมัน
แต่วิธีที่ง่ายที่สุดในการบอกว่าเป็นคีย์เวิร์ดหรือคำสำคัญใน Python คุณจะเห็นว่าไฮไลต์เป็นสีน้ำเงิน
ทันทีที่คุณสร้างตัวแปรที่ไม่ซ้ำกัน ตัวแปรนั้นจะถูกเน้นด้วยสีขาว
และจะเป็นกรณีนี้กับสภาพแวดล้อมใดๆ ที่คุณพิมพ์โค้ดลงไป ตราบใดที่มีการตั้งค่าสำหรับ
Python
นอกเหนือไปจากคีย์เวิร์ดของ Python แล้ว ยังมีสิ่งต่างๆ เช่น int สำหรับจำนวนเต็มที่เราได้เรียนรู้
ที่เราจะมาทำความรู้จักกัน
กฎง่ายๆ ที่ดีสำหรับตัวแปรคือการทำให้เป็นคำอธิบายจริงๆ พูดจริงๆ ว่าความตั้งใจของคุณคืออะไร
และโปรแกรมเมอร์ที่ดีคือคนที่สามารถตั้งชื่อสิ่งต่าง ๆ ได้ดีมากด้วยตัวแปรของพวกเขา
ดังนั้นหากมีนักพัฒนารายใหม่เข้ามาดูโค้ดของคุณ ก็เข้าใจได้ง่าย
สุดท้าย ตัวแปรสามารถกำหนดใหม่ได้
ตัวอย่างเช่น สมมุติว่าเรามีไอคิวอยู่ที่ 190 แล้วฉันตัดสินใจว่าอาจมีตัวแปรอื่น เรียกมันว่าผู้ใช้
อายุ.
และด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันต้องการกำหนดให้ผู้ใช้ H อาจมี IQ หารด้วยสี่
มันจะไปทำงานเหรอ?
มันควรจะ.
ถูกต้อง.
ฉันกำลังบอกว่าอายุของผู้ใช้จะเท่ากับ 47 5.
ฉันใช้ไอคิวซึ่งเท่ากับ 190 หารด้วยสี่แล้วกำหนดอายุผู้ใช้
ฉันอาจจะกำหนดสิ่งนี้ให้กับตัวแปรอื่นที่เรียกว่าผู้ใช้ H หรือเรียกว่า A และอีกครั้ง
ฉัน.
เรียกใช้สิ่งนี้และการพิมพ์ในสิ่งเดียวกัน
คุณจึงสามารถใช้ตัวแปรเพื่อเก็บข้อมูลนั้นและนำไปใช้เมื่อใดก็ได้ตามต้องการ
คุณสามารถใช้ในการดำเนินงาน
คุณสามารถใช้เพื่อกำหนดใหม่ได้
ไม่ว่าโปรแกรมของคุณต้องการอะไร
ต่อไปในหลักสูตรนี้ เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับชั้นเรียนกัน
และชั้นเรียนมีแบบแผนที่แตกต่างไปจากนี้ แต่เราจะพูดถึงในภายหลัง
สำหรับตอนนี้ ฉันต้องการพูดถึงสอง gotchas ขนาดเล็กที่มีตัวแปรที่คุณควรระวัง
ตัวอย่างเช่น มีแนวคิดเกี่ยวกับค่าคงที่
และค่าคงที่คือสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงในโปรแกรม
ตัวอย่างเช่น หากเราต้องการสร้างค่าคงที่เช่นค่า PI สมมุติว่าตอนนี้คือ 3 14.
เราสามารถมีได้ทั้งหมดในเมืองหลวง
และนั่นกำลังบอกโปรแกรมเมอร์คนอื่นๆ ว่า เฮ้ นี่คือค่าคงที่
ตัวเลขนี้ไม่ได้หมายถึงการเปลี่ยนแปลง
ฉันหมายความว่าเราสามารถเปลี่ยนแปลงได้หากต้องการ
ไปเลย
ฉันเพิ่งทำให้ PI เท่ากับศูนย์ ดังนั้นมันจึงถูกเก็บไว้เป็น 3 1 เพื่อความทรงจำ
แต่แล้วเราก็ลบล้างและมอบหมายใหม่
ค่าของศูนย์
คุณยังสามารถทำอย่างนั้นได้
แต่แบบแผนที่ดีคือถ้าคุณเห็นสิ่งนี้ นั่นหมายความว่าตัวเลขนี้หรือค่านี้ไม่ควรเปลี่ยนแปลง
ตัวแปรอีกประเภทหนึ่งที่คุณจะได้เห็น และนี่คือสิ่งที่เราจะเห็นในภายหลังในหลักสูตรคือ
ดูเหมือนว่าฉันเพิ่งขีดเส้นใต้สองครั้งที่นี่ แต่มันเป็นขีดล่างสองตัวและเราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า
dunder และอย่างที่คุณเห็นที่นี่ เรามีตัวแปร dunder บางตัวที่ Python มี
ตอนนี้.
เราจะเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง
แต่แนวคิดในที่นี้คือควรปล่อยให้อยู่ตามลำพัง
คุณไม่ควรแตะต้องพวกเขา
คุณไม่ควรสร้างตัวแปรที่มีขีดล่างสองตัว
แบบนี้เรียกว่าสูง
สูง.
และกำหนดค่าให้
ฉันหมายความว่าคุณยังสามารถ
อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วนี่ไม่ใช่วิธีปฏิบัติที่ดี ดังนั้นคุณจึงควรระมัดระวังในเรื่องนี้
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมอยากให้คุณเลิกใช้จริงๆ คือ ตัวแปรเป็นแนวคิดและการเขียนโปรแกรมที่สำคัญมาก
การตั้งชื่อตัวแปรเป็นหนึ่งในทักษะที่สำคัญที่สุดที่คุณมีในฐานะโปรแกรมเมอร์
ฉันรู้ว่ามันฟังดูงี่เง่า แต่มีหลายครั้งที่ฉันอ่านโค้ดที่เข้าใจยากเพียงเพราะว่าโปรแกรมเมอร์ไม่สามารถอธิบายได้มากพอ
ดังนั้นตลอดหลักสูตร เราจะเรียนรู้วิธีตั้งชื่อสิ่งต่างๆ ให้ดี เพื่อให้โค้ดของเราอ่านเป็นภาษาอังกฤษ
และนั่นคือจุดรวมของการเขียนโค้ด
จุดประสงค์ของการเขียนโค้ดคือโปรแกรมเมอร์คนอื่นๆ สามารถอ่านและเข้าใจได้
สุดท้ายนี้ ฉันแค่อยากจะแสดงเคล็ดลับสั้นๆ ให้คุณดู
นอกจากนี้ยังมีวิธีที่คุณอาจเห็นในฐานโค้ดบางตัวที่ใช้สิ่งนี้
เท่ากับหนึ่ง สอง สาม
และนี่เป็นเพียงวิธีการที่เรากำหนดค่าให้กับตัวแปรอย่างรวดเร็วหลายครั้ง
ตัวอย่างเช่น ถ้าฉันพิมพ์ A แล้วพิมพ์ B แล้วพิมพ์ C แล้วเรียกใช้สิ่งนี้
คุณเห็นว่า?
ฉันได้รับหนึ่ง สอง สาม
เรากำหนดค่าหนึ่งเป็นค่าสองเป็น B และค่าสามเป็น C
วิธีจดชวเลขอย่างรวดเร็วที่คุณอาจพบ
ไม่เป็นไร.
ไปพักเถอะค่ะ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ