Welkom terug.
Laten we het hebben over het onderwerp van opgemaakte strings.
Tot nu toe hebben we alleen eenvoudige strings geschreven, maar we willen een programma dat dynamisch is, dat is statisch,
laten we zeggen dat we een Amazon-pagina hebben en dat we eigenlijk aan Amazon werken.
En wanneer een gebruiker inlogt op hun profiel terwijl we hun naam willen weergeven of wat ze in de winkelwagen
hebben.
In dat geval willen we niet alleen hard coderen en de naam van elke gebruiker schrijven, zoals Andre of een
andere gebruiker Jo, en elke naam ter wereld schrijven, nee.
In het ideale geval kunnen we iets dynamisch maken, laten we zeggen dat het een profielpagina is en we gewoon
de naamvariabele gebruiken en die op de pagina weergeven.
Nu moet deze naamvariabele gelijk zijn aan de naam van de gebruiker.
En dit is iets dat we weer uit de database kunnen halen, iets dat we later in de cursus
zullen bespreken.
Maar laten we aannemen dat wanneer we hier gelijken, we wat gebruikersinformatie gaan pakken.
Wat de naam zal zijn en deze naam zal voorlopig John zijn.
Oké, laten we gaan, Johnny en deze Johnny willen we op de profielpagina weergeven.
En dat kunnen we doen met geformatteerde strings.
We kunnen gewoon iets doen als afdrukken en dan naam zeggen.
Maar die persoon willen we toch ook begroeten?
Dus laten we hallo doen.
En dan plus naam, ik herinner me naar outerspace, als ik op rennen klik, krijg ik Hallo Johnny.
Maar als we meer en meer informatie krijgen, laten we zeggen dat we leeftijd hebben en Ajani is 55, als ik de zin wil
verlengen en ik wil zeggen dat je dat bent en voeg dan nog een plus toe, zorg ervoor dat we hier een spatie toevoegen
en voeg dan toe jouw schuld.
Ron hier, hmm.
Oké, we gaan typen dat lucht moet roeren, niet in.
O, jongen.
Oke.
We moeten dit dus omzetten in een string.
Dus onthoud, we kunnen dat zo doen.
En als ik klik, ren dan weg.
Hallo, Johnny, je bent 55 jaar of jaar oud.
Oké, dat was een beetje omslachtig, maar we maken onze Amazon-pagina dynamisch, we kunnen verschillende informatie
uit de database halen en we zullen iets in een string hebben volgens de gebruiker.
Maar er is een betere manier om dit te doen.
En met opgemaakte strings hoeven we alleen maar een F aan het begin toe te voegen.
En deze F aan het begin zal Python vertellen, hey, dit wordt een geformatteerde string, en
in plaats van al deze plus en naam en al deze dingen te doen en het begin te doen om het type te converteren.
We kunnen gewoon zoiets doen, laten we dit verwijderen en gewoon Brackett's doen en naam zeggen.
En dan nogmaals, verwijder dit alles.
En zeg leeftijd, dus ik ga hallo zeggen, je bent acht jaar oud, en als ik klik op ren hierheen.
Je ziet dat het nog steeds werkt.
Dit is een nieuwe functie van Python drie door F aan het begin toe te voegen.
Het zegt, hey, dit wordt een geformatteerde string en ik wil dat je deze variabelen gewoon beschikbaar
maakt.
Snaren binnenin, nou ja, deze snaar.
Hoeveel schoner is dat?
Hoewel dit mooi en duidelijk is en dit mijn favoriete manier is om strings te schrijven vóór
Python drie, had je dit niet echt.
Dus in Python twee en let wel, dit werkt ook in Python drie.
Zoals je kunt zien, hadden we iets anders om dit te bereiken.
Wat we hadden was het idee van een DOT-formaat.
En het DOT-formaat, dus laten we de F hier verwijderen, gaat hetzelfde voor ons doen.
We doen hier een beugel en dan zeggen we, hé, we willen Johnny.
En leeftijd van 55, en we kunnen deze variabelenamen gewoon verwijderen.
Als ik hier op uitvoeren klik.
Hmm, ik krijg een foutmelding en je moet hier voorzichtig zijn, het Daudt-formaat werkt op strings, maar je kunt hier zien dat we
het buiten de haakjes hebben gedaan.
En wat het doet is zeggen, hé, Ron, de formaatactie op deze print.
Maar print is niet echt een string, dus je moet ervoor zorgen dat we de haakjes naar buiten
verplaatsen, zodat we dit stukje code eerst evalueren.
Dus de string wordt geformatteerd en dan gaan we printen.
Als ik dit uitvoer.
Hallo, Johnny.
Je bent 55 jaar.
Dus dat werkt op dezelfde manier, maar wat als we variabelen willen gebruiken, omdat we dit nu gewoon in opdracht
doen.
Dus wat eerst komt, wordt als eerste ingevuld tussen haakjes.
Nou, we kunnen zoiets doen als naam.
En H laten we eens kijken, kunnen we dat doen, laten we rennen.
Daar ga je.
Dat werkt op dezelfde manier.
Wat als we een specifieke volgorde hadden, misschien willen we dat dit H is en dat hier een naam wordt gegeven?
Nou, die kunnen we er omheen mixen.
We kunnen hier één zeggen en hier nul, want in de informatica beginnen we altijd vanaf nul te tellen.
Dit is dus nul.
En dit is er een.
Als we hier iets anders hadden, laten we zeggen een derde variabele, dan zal dit het zijn.
Naar.
Dus als ik hier op uitvoeren klik.
Goed, alles staat op zijn kop.
Ten slotte kan ik gewoon mijn eigen variabelen maken als ik dat wil, laten we zeggen hallo, laten we zeggen dat een nieuwe naam gelijk
is aan.
Sally en dan wordt Age of Sally gelijk aan, laten we zeggen, honderd, Sally is erg oud.
Nu, als ik nul doe, laten we zeggen op één hier, snel rennen.
Dus nu krijgen we een lucht-tuple-index buiten bereik.
Nu hebben we niet echt geleerd over tuples en reeksen.
En dit is een beetje verwarrend, maar een beetje een truc hier.
We willen er zeker van zijn dat we nu toevoegen omdat we hebben gegeven.
De eigenlijke variabele, een waarde die we hier eigenlijk een nieuwe naam moeten noemen.
En hier zal H zijn.
Zodat als ik op uitvoeren klik.
Daar ga je.
Hallo, Salie.
Je bent honderd jaar oud.
Zoals je kunt zien met het DOT-formaat, zijn de dingen een beetje ingewikkelder, je zult dit en alles nog
steeds zien.
Code gebruikt nog steeds het formaat en je zult veel Python drie codebases zien die nog steeds het DOT-formaat gebruiken omdat sommige mensen er
de voorkeur aan geven.
Maar ik zou zeggen dat de F.
Aan het begin van een geformatteerde string is de juiste keuze, want, nou ja, het maakt de dingen gewoon zoveel
gemakkelijker, toch?
Lekker schoon, lekker makkelijk.
Dus ik raad je aan om de geformatteerde string te gebruiken met de F vooraan en in het kort noemen we dit
meestal een F-string.
Oke.
Ik zie je in de volgende.
Tot ziens.