Tot nu toe hebben we die Esther geleerd.
Is een geordende reeks tekens, toch?
Het is in wezen een stuk tekst waar we onze namen, wachtwoorden, alinea's en zinnen kunnen schrijven en strings
onder de motorkap worden in het geheugen opgeslagen, zoals ik al zei, als een geordende reeks tekens.
Dus, bijvoorbeeld, als ik de string mi mi mi had.
Dan wordt dit in een volgorde in het geheugen van onze computer opgeslagen en wordt het op een plaats in het geheugen opgeslagen,
en na die plaats en het geheugen wordt het opgeslagen, dan wordt de spatie opgeslagen en dan M, dan de
spatie dan de behoefte.
Dus als je aan een boekenplank denkt, is elk van deze in een ander deel van de boekenplank geordend, maar de
een na de ander.
En de manier waarop we hierover kunnen denken is als volgt.
De M wordt opgeslagen op locatie nul en vervolgens wordt E opgeslagen op locatie één, en vervolgens wordt ruimte
opgeslagen op locatie twee, enzovoort, enzovoort.
En elke plank komt nu overeen.
Naar een waarde.
Dus als we de computer vragen, hé, ik wil dat je dit touwtje pakt, weten we dat, hé, we gaan kijken
in de plank van nul tot zeven.
Waarom is dit belangrijk?
Omdat een van de handigste dingen die je met strings kunt doen, is om toegang te krijgen tot verschillende delen van een string met
behulp van wat we een index noemen.
Dus, bijvoorbeeld, als je een string hebt en laten we deze variabele of dit stuk string egoïstisch noemen.
En egoïstisch heeft mij, mij, mij, mij, mij.
En ik ga hier commentaar op leveren.
Zorg er op deze manier voor dat het is uitgelijnd.
OKE?
En wat ik hier ga doen, is egoïstisch zeggen en dan vierkante haken hier en dan
nul typen.
Als ik dit nu afdruk.
En ik klik op uitvoeren.
Kijk dat eens, ik krijg de letter M, waarom gebruikt die muur de vierkante haken?
Ik zeg tegen de computer, hé, pak de variabele egoïstisch.
En dan uit die variabele egoïstische greep wat een index van nul is en wat staat er op die boekenplank met index
van nul?
Nou, de brief en wat als ik er zeven doe?
Wat denk je dat er gebeurt als ik op uitvoeren klik?
Ik snap het, want op de boekenplank van nummer zeven is dat het, en als ik egoïstisch word, krijg ik
de hele reeks.
Het zal zeggen, oké, ik ga van de boekenplankindex van nul naar zeven grijpen.
Heel, heel cool, en dit concept gaan we tijdens de cursus onderzoeken en je
zult snel zien waarom het belangrijk is, maar met deze kennis kunnen we veel snaarmanipulatie doen.
En Python heeft deze unieke functie waar we het nu over gaan hebben, waardoor we verschillende stukken
tekst kunnen pakken.
Dus laten we hier eens kijken.
De regel hier is wanneer we vierkante haken gebruiken in Python.
Het eerste item dat we tussen de vierkante haken plaatsen, noemen we het begin.
Het begin is, hé, waar wil je dat ik kijk in onze zaak, we zeiden dat we naar nul wilden kijken.
Dus we stapten in, we willen naar zeven kijken.
We hebben het.
Maar dan is er nog iets extra's dat we kunnen doen als we a.
Colin hier.
We hebben ook de mogelijkheid om te zeggen, hé, waar te stoppen?
Wat betekent dat?
Nou, als ik iets doe en weet je wat, laten we dit veranderen in.
Nul, één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, zodat het gemakkelijker te begrijpen is als ik dat doe, laten we
zeggen de nul.
Colin en ik klik op rennen, ik begin bij nul en om twee uur, dus ik mag nul pakken.
Ten eerste, want onthoud, ik zeg begin hier, maar stop dan ook zodra je bij de boekenplank
bent.
Wij willen dat niet.
Dus als ik nul tot zeven doe, wat denk je dat er zal gebeuren als ik op uitvoeren klik?
En ik kom helemaal tot zes.
Dus om de volledige kracht te grijpen, moeten we nul tot acht doen, want er is hier eigenlijk
een personage, toch?
Omdat we eigenlijk bij nul beginnen, net als Ron.
Daar ga je.
Nu, er is nog een derde ding dat we hier kunnen toevoegen, en dit wordt de overstap genoemd.
En een stap erover zegt, hé, begin hier en hier en stap dan over een paar dingen heen.
Dus de standaard is één omdat we één voor één door onze boekenplank gaan.
Je ziet dat we de hele reeks krijgen, maar als ik hier aan toevoeg, stapt het met twee over, dus ik pak nul, dan stap
ik over één om naar te grijpen, dan stap ik over één om te grijpen om over te stappen, enzovoort, enzovoort vooruit.
Dus laat me je een paar lastige vragen stellen, wat gebeurt er als ik dit doe?
Is dit geldig, als ik op uitvoeren klik, wat zal er dan gebeuren, klaar om te raden?
Ik krijg.
Een twee drie vier vijf zes zeven.
Dit zegt, hé, begin om 1:00 uur.
Dus dat is hier, maar daarna, stop, nou, daar is niets.
Dus de standaard gaat zeggen ga helemaal naar het einde.
Ik weet dat dit verwarrend is, maar houd vol, oefen dit vaak genoeg, en dit wordt een tweede
natuur.
OK, wat als ik zoiets als dit doe waarbij ik de start niet vul en hier vijf doe, wat gebeurt er nu?
Redi.
Ik krijg nul één, twee, drie, vier helemaal tot vijf, dus het begint als standaard nul en gaat naar vijf.
OK, wat als ik zoiets doe met puntkomma's, en wat als ik dan op uitvoeren klik?
Oké, ik krijg het standaardgedrag.
Omdat het begint bij nul als er niets is, en wanneer de reeks eindigt, als er niets is, en dan
stappen we er één keer doorheen.
Oké, maar wat als we zoiets doen?
Wat als ik hier min één doe?
Dit is een lastige.
Wat zal er gebeuren?
Laten wij het uitzoeken.
Ik krijg zeven in Python, de negatieve index betekent, hé, begin aan het einde van de string, zodat als ik
min twee doe.
Ik krijg zes als ik min drie doe.
Ik krijg vijf omdat ik achteruit ga en een leuke truc die je hier kunt doen, is door puntkomma, puntkomma
min één te gebruiken, en dit is eigenlijk een vrij veel voorkomende bewerking.
Dus je moet dit gewoon onthouden, ook al ziet het er raar uit, het betekent starten, stoppen.
Maar hier is geen limiet.
Maar ik wil van achteren overstappen.
Dus wat denk je dat hier gaat gebeuren?
Als ik klik, ren dan weg.
Zie je dat we het omgekeerde van de snaar krijgen, dus dit is een zeer nuttige notatie als je, laten we
zeggen, een volgorde wilt omkeren.
En als we willen, laten we zeggen met twee overslaan, ik klik op rennen en je ziet dat we nu met twee overslaan.
Nu, hopelijk doet je hoofd geen pijn met al deze notatie, je moet er gewoon aan wennen.
Het is iets vrij unieks voor Python, maar het is heel erg handig.