Dus tot nu toe hebben we geleerd dat strings vrij gemakkelijk toegankelijk zijn en door de vierkante haken te gebruiken, hebben we toegang
tot verschillende delen van de string.
En dit idee van een start, een stop en een stap over is wat we slicing of string slicing noemen, omdat we de
snaar kunnen snijden zoals we willen.
Maar we moeten ook een andere belangrijke term leren die tijdens deze cursus steeds weer
terugkomt.
En in feite is het een belangrijk concept dat naarmate je meer gevorderd bent
in programmeren, je echt moet begrijpen wat dit concept is?
Nou, het is dit idee van onveranderlijkheid.
Het is een belangrijke term in programmeren.
Wat betekent onveranderlijkheid?
Welnu, strings in Python zijn onveranderlijk, dat betekent dat ze niet kunnen worden gewijzigd.
Wat bedoel ik daarmee?
Nu we egoïstisch deze waarde hebben toegekend, deze string, nou, ik kan het opnieuw toewijzen, juist, ik kan zeggen dat
egoïstisch nu honderd is.
En als ik egoïstisch print.
En ik klik, ren, dat werkt, maar als ik in plaats daarvan iets doe als de eerste index van egoïstisch wordt
gelijk aan acht en ik klik op rennen.
Ik krijg een foutmelding, ik krijg een typefout met de melding dat stringobject geen itemtoewijzing ondersteunt.
Waarom is dat?
Omdat strings onveranderlijk zijn.
Dat wil zeggen, ik kan de waarde hiervan niet veranderen als het eenmaal is gemaakt.
Ik kan het meteen veranderen in acht, één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven.
Nee, het moet hetzelfde blijven.
De enige manier waarop ik dit kan verwijderen of wijzigen, is door de waarde volledig opnieuw toe te wijzen.
Zodat in het geheugen, Python dit alles uit onze boekenplank van het geheugen verwijdert en in plaats daarvan acht toewijst aan
de boekenplank nul en al het andere verwijdert omdat we het niet meer gebruiken.
Nu, dit idee van onveranderlijkheid is iets dat we steeds meer zullen onderzoeken, vooral wanneer we beginnen te
praten over lijsten.
Maar onthoud voor nu dat u een deel van een tekenreeks die eenmaal is gemaakt niet opnieuw kunt toewijzen.
Het bestaat zo in die vorm.
De enige manier waarop we het kunnen veranderen, is door iets nieuws te creëren.
We kunnen egoïstisch plus acht doen en we kunnen het op die manier creëren.
Maar nu is dit egoïstisch een hele nieuwe reeks.
Dit bestaat niet meer en er is een hele nieuwe schapruimte gecreëerd voor ons om deze hele nieuwe string te gebruiken.
Nogmaals, als dit niet logisch voor je is of waarom het nu nog belangrijk is, maak je geen zorgen, we komen er wel.
Maar voor nu zie ik het in de volgende video.
Tot ziens.