Welkom terug.
Tot nu toe hebben we een paar ingebouwde functies geleerd die Python maar weinig ingebouwde acties heeft, toch.
Acties die we kunnen ondernemen op gegevens.
En we leerden over SDR.
We leerden erover.
We hebben geleerd over float en de typeconversie die we kunnen doen.
We leerden ook over typen.
We leerden ook over print en deze ingebouwde functies in Python.
Welnu, er zijn er een paar en ik zal naar deze bron linken, maar het zijn er niet te veel.
In feite hebben we ook exemplaren gezien zoals ABB's of rond.
In onze cijfers video.
Dus getallen hadden een aantal functies die we kunnen gebruiken, sommige zijn goed ingebouwd, string's heeft ook een erg
handige genaamd Lente, wat staat voor LENTH, dus zoals je het al geraden hebt.
Als ik zoiets intyp en dit uitprint.
En ik klik, ren, ik krijg negen omdat het de lengte van de sterkte
berekent in ons geval één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, de lengte van de snaar is negen.
Nu moet je hier voorzichtig zijn, want de lengte zelf begint niet bij nul, zoals we hebben gezien
bij indexen.
In plaats daarvan telt het zoals mensen doen vanaf één.
Dus een leuk ding om te doen is dat ik zoiets als dit kan doen.
Laten we zeggen dat we een variabele hebzucht hebben die gelijk is aan halloo.
Nou, ik kan de Grete pakken.
Variabele, dat is een string en gebruik string slicing om goed te grijpen, de eerste en ga dan helemaal tot het
einde.
Nu doet de standaard dit al.
Als ik het zo laat, zal het hallo pakken en ervoor zorgen dat ik hier een haakje toevoeg.
Laten we op uitvoeren klikken.
Ik krijg hallo.
Nu, als ik nul tot de lengte van.
Greet.
Wat betekent dat?
Nou, als ik op rennen klik, krijg ik nog steeds hallo vanwege de lengte van Grete.
Negen.
Zoals, dus nu is deze lenth-functie best handig en we gaan hem veel gebruiken in deze cursus, maar ik wil
je het concept van ingebouwde functies voorstellen.
Naast wat we ingebouwde methoden noemen, hmm, wat betekent dat?
Een ingebouwde functie had de syntaxis van het woord dat blauw was gemarkeerd, en vervolgens
gebruikten we accolades om een actie op een gegevenstype uit te voeren.
Python heeft echter ook dit idee van methoden en methoden zijn vergelijkbaar met functies, maar ze
zijn ergens eigendom van.
In Python hebben we bijvoorbeeld stringmethoden.
Dit zijn dus methoden of acties die alleen strings kunnen uitvoeren.
En maak je geen zorgen.
Dit is iets waar we meer over zullen praten als we het hebben over klassen en functies.
Maar voor nu heeft Python bijvoorbeeld een string-methoden.
Dit zijn dus methoden die we specifiek voor strings en methoden kunnen gebruiken, hebben een speciale syntaxis waarbij in plaats
van alleen het woord met de accolades er meestal een punt voor staat.
Dus punt en dan een soort woord.
En we hebben eigenlijk één formaat gezien, toch?
DOT-formaat, accolades of haakjes is een methode.
En als ik naar Python-tekenreeksmethoden ga en naar beneden of naar boven scrol, zien we dat formaat, formaat, specifieke
waarden en een tekenreeks een methode is.
Nu, wat maakt ons dat uit?
We zullen.
Hiermee geeft python ons automatische tools die we op sterkte kunnen gebruiken, dus laten we enkele van deze
string-methoden verkennen.
Laten we hier een offerte maken, en de offerte zal zijn of niet zijn.
Nu, hier met dit citaat, We kunnen enkele methoden op deze string gebruiken, nu ga ik niet alles doornemen, want,
nou ja, 60 procent hiervan zul je waarschijnlijk nooit in je carrière gebruiken.
Ik ga de belangrijke doornemen die je steeds weer zult zien.
Maar ik zal hier ook naar linken, zodat je dit zelf als referentie kunt zien.
Onthoud dat als programmeur het niet jouw taak is om dit te onthouden en een taal te lezen zoals je een woordenboek leest.
In plaats daarvan is het om te weten dat deze bron bestaat en dat het aan jou is om te onderzoeken en te leren als een specifiek probleem zich
voordoet.
Maar laten we teruggaan naar de taak die voor ons ligt.
Een ding dat we kunnen doen, is de bovenste methode gebruiken, we gebruiken een punt en typen vervolgens het bovenste en vervolgens de
accolades.
En gelukkig voor ons laat onze Ed ons zien dat dit ook echt bestaat dankzij het drop down menu.
Wat gebeurt er nu als ik dit afdruk?
En ik klik op uitvoeren.
Kijk eens aan, alles krijgt een hoofdletter om te zijn of niet te zijn.
Er is ook een andere die we kunnen gebruiken, genaamd Capitalize.
Wat is het verschil tussen de twee?
Als ik ren, zie je dat het begin van de zin met een hoofdletter wordt geschreven.
En trouwens, je redacteur of in ons geval onze Reppel, als je erover zweeft, zal je
echt vertellen wat het doet.
Het geeft een gekapitaliseerde versie van S..
Dus wat er links van de.
En een goede editor zal je eigenlijk alle dingen laten zien die voor je beschikbaar zijn, dus zodra je
op een punt drukt, kijk daar eens naar, ik zie al deze paarse vakken, die methoden zijn die voor mij beschikbaar zijn voor een
string.
En je ziet dat het er veel zijn.
Maak je geen zorgen over deze dubbele onderstrepingstekens van deze Dundar-methoden, want dit is iets waar we het over zullen hebben
als we het over klassen hebben.
Maar je kunt zien dat je verschillende dingen hebt die je kunt gebruiken.
Je hebt bijvoorbeeld kleine in plaats van hoofdletters en kleine letters, alles.
Wat als ik bijvoorbeeld find wil gebruiken?
En Fine zegt gewoon: hé, bestaat B in de code om te zijn of niet te zijn, in feite, zoals rennen?
Nou, het vertelt me dat, ja, ik kon het niet vinden heeft een B en het begint bij index van drie.
Dus als ik naar nul een, twee ga en dan naar die drie kijk, dan moeten we uitzoeken welke ons het
eerste exemplaar van een stuk tekst vindt.
Je hebt ook dingen als vervangen, waarbij ik alles wat ik het als eerste geef kan vervangen en het dan kan
scheiden van het tweede.
Dus je kunt hier zien, het vertelt me oud en dan komma nieuw en ik kan dit door mij vervangen als ik op uitvoeren
klik.
Ik kom bij mij of niet bij mij, dus dit vervangt alle gebeurtenissen van het laatste waar
ik u op wil wijzen is dat als ik hier print, citeer, wat denk je dat er gaat gebeuren?
Ik heb hier geprint en vervangen om mij te zijn of niet te zijn.
Voor mij of niet voor mij.
Een nogal egoïstische quote, maar als ik dit nog eens op de vijfde regel print, wat denk je dan dat er zal gebeuren?
Laten wij het uitzoeken.
wo.
Is dit wat je verwachtte?
Bedenk waarom dit zou kunnen gebeuren op basis van wat we hebben geleerd.
Hier is het ding, onthoud, strings zijn onveranderlijk, dat wil zeggen dat ze niet kunnen worden veranderd.
We kunnen ze overschrijven als we willen, maar we veranderen ze niet.
We creëren ze of vernietigen ze.
In ons geval, als we dat doen, citeren, vervangen voor mij of niet voor mij, creëert het een nieuwe string.
Nu wijzen we de tekenreeks nergens aan toe, dus uiteindelijk, nadat we het hebben afgedrukt, verwijderen we het uit het
geheugen.
Maar als ik zoiets doe.
Dit is waar ik heb.
Quote, twee is gelijk, quote, ik vervang en ik print de quote naar.
In ons geval creëren we een hele nieuwe string, we creëren een string, maar we wijzigen nooit de
originele string omdat deze onveranderlijk is.
Dus dat citaat blijft altijd zoals het is totdat we het vernietigen.
Tot we het verwijderen.
Ons programma eindigt.
Dit gaat bestaan.
Ik hoop dat je het naar je zin hebt, blijf volhouden om meer te leren in de volgende video.