Tekrar hoş geldiniz.
Şimdiye kadar Python'un sahip olduğu birkaç yerleşik işlevi öğrendik.
Birkaç yerleşik eylem, değil mi?
Veriler üzerinde alabileceğimiz aksiyonlar.
STR hakkında bilgi edindik, INT hakkında bilgi edindik, float hakkında bilgi edindik ve yapabileceğimiz tür dönüşümlerini öğrendik.
Ayrıca tip hakkında da bilgi edindik.
Ayrıca print ve Python'daki bu yerleşik fonksiyonlar hakkında da bilgi edindik.
Birkaç tane var ve bu kaynağa bağlantı vereceğim, ancak iki tane çok fazla değil.
Aslına bakarsanız, ABS veya Round gibi olanları da gördük.
Sayılar videomuzda.
Yani sayılar, bazı yerleşik işlevleri kullanabileceğimiz bazı işlevlere sahipti.
Strings'te ayrıca Len adında çok kullanışlı bir tane vardır.
Uzunluk.
Tahmin ettiğiniz gibi.
Eğer böyle bir şey yazarsam ve bunun çıktısını alırsam.
Çalıştır'a tıkladığımda dokuz alıyorum çünkü bizim durumumuzda dizenin uzunluğunu hesaplıyor.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz.
Dizenin uzunluğu dokuzdur.
Şimdi, burada dikkatli olmalısınız çünkü indekslerde gördüğümüz gibi uzunluğun kendisi sıfırdan
başlamaz.
Bunun yerine, insanların bir taneden yaptığı gibi sayar.
Burada yapabileceğim en güzel şey şöyle bir şey yapmak.
Diyelim ki değeri eşitleyen bir greet değişkenimiz var.
Selamını alabilirim.
Bir dize olan değişken ve ilkini iyi bir şekilde yakalamak için dize dilimlemeyi kullanın ve ardından sonuna kadar hedefleyin.
Şimdi varsayılan zaten bunu yapıyor.
Bu şekilde bırakırsam, merhaba diyecek ve buraya bir ayraç eklediğimden emin olacak.
Çalıştır'a tıklayalım.
Merhaba.
Şimdi selamlama uzunluğunu sıfır yaparsam.
Bu ne anlama geliyor?
Koş'a tıklarsam hala merhaba alıyorum.
Çünkü selamlaşma süresinin uzunluğu.
Dokuz.
Sevdim.
Şimdi bu uzunluk fonksiyonu oldukça kullanışlıdır ve bu derste onu çok kullanacağız.
Ancak ben size yerleşik fonksiyonlar kavramını tanıtmak istiyorum.
Yerleşik yöntemler olarak adlandırdığımız yöntemlerin yanı sıra.
Hmm.
Bu ne anlama geliyor?
Yerleşik bir işlev, mavi renkle vurgulanan sözcüğün sözdizimine sahipti ve ardından bir veri
türü üzerinde bazı eylemler gerçekleştirmek için küme parantezleri kullandık.
Bununla birlikte, Python'da metot fikri de vardır ve metotlar fonksiyonlara benzer, ancak bir şey
tarafından sahiplenilirler.
Örneğin, Python'da string metotlarımız vardır.
Yani bunlar yalnızca dizelerin gerçekleştirebileceği yöntemler veya eylemlerdir.
Merak etmeyin, sınıflar ve fonksiyonlardan bahsederken bu konu hakkında daha fazla konuşacağız.
Ancak şimdilik, örneğin Python'un bir string metodu var.
Yani bunlar özellikle dizeler için kullanabileceğimiz yöntemlerdir ve yöntemlerin özel bir sözdizimi vardır,
sadece küme parantezli kelime yerine genellikle önünde bir nokta vardır.
Yani nokta ve sonra bir çeşit kelime.
Ve aslında bir format gördük, doğru, nokta formatı, küme parantezleri veya parantezler bir yöntemdir.
Python string metotlarına gidersem ve aşağı veya yukarı kaydırırsam, formatın, bir string içindeki belirli değerleri biçimlendirmenin
bir metot olduğunu görürüz.
Şimdi.
Neden önemsiyoruz?
Pekala.
Bu sayede python bize stringler üzerinde kullanabileceğimiz otomatik araçlar sunar.
Şimdi bu dize yöntemlerinden bazılarını inceleyelim.
Burada bir alıntı yapalım.
Ve alıntı olmak ya da olmamak şeklinde olacak.
Şimdi burada bu alıntı ile, bu dize üzerinde bazı yöntemler kullanabiliriz.
Şimdi, her şeyin üzerinden geçmeyeceğim çünkü bunların %60'ını büyük olasılıkla kariyerinizde
asla kullanmayacaksınız.
Tekrar tekrar göreceğiniz önemli olanların üzerinden geçeceğim.
Ancak referans olarak kendiniz görebilmeniz için buna da bağlantı vereceğim.
Unutmayın, bir programcı olarak işiniz bunu ezberlemek ve okuduğunuz gibi bir dil okumak değil.
Bunun yerine bir sözlük, bu kaynağın var olduğunu ve belirli bir sorun ortaya çıktığında keşfetmeniz ve öğrenmeniz için
olduğunu bilmektir.
Ama biz elimizdeki göreve geri dönelim.
Yapabileceğimiz bir şey de üst yöntemi kullanmaktır.
Bir nokta kullanırız ve sonra üst ve ardından küme parantezlerini yazarız.
Ve neyse ki editörümüz bize bunun aslında açılır menü nedeniyle var olduğunu gösteriyor.
Peki şimdi bunu yazdırırsam ne olur?
Ve Çalıştır'a tıklıyorum.
Şuna bak.
Her şey büyük harfle yazılır.
Olmak ya da olmamak.
Capitalize adında kullanabileceğimiz başka bir tane daha var.
İkisi arasındaki fark nedir?
Eğer çalıştırırsam, cümlenin başını büyük harfle yazdığını görürsünüz.
Bu arada, editörünüz veya bizim durumumuzda dalgalanmamız, bunun üzerine gelirseniz, aslında
size ne yaptığını söyleyecektir.
SE'nin büyük harfle yazılmış bir versiyonunu döndürür.
Yani noktanın solunda ne varsa.
Ve iyi bir editör aslında size mevcut olan her şeyi gösterecektir.
Yani bir noktaya bastığınız anda şuna bakın.
Tüm bu mor kutuları görüyorum, bunlar bir dize için kullanabileceğim yöntemler.
Ve görüyorsunuz, onlardan çok var.
Şimdi, bu çift alt çizgiler, bu dunder metotları hakkında endişelenmeyin, çünkü bu sınıflar hakkında
konuşurken bahsedeceğimiz bir şey.
Ancak kullanabileceğiniz farklı şeyler olduğunu görebilirsiniz.
Örneğin, büyük ve küçük harfler yerine küçük harfleriniz var, her şey.
Örneğin find kullanmak istersem ne olur?
Ve find basitçe diyor ki, hey, b kodda olmak ya da olmamak için var mı?
Ve eğer koş'a tıklarsam.
Bana bunu söylüyor.
Evet.
Alıntı nokta bulma bir b'ye sahiptir ve üç indeksinden başlar.
Yani 012'ye gidip o üçe bakarsam.
Böylece bir metin parçasının ilk ortaya çıkışını bulmuş oluruz.
Ayrıca, ilk şey olarak verdiğim şeyi değiştirebileceğim ve ardından ikinci şeye ayırabileceğim değiştir gibi
şeylere de sahipsiniz.
Burada gördüğünüz gibi bana eski ve virgül yeni diyor ve Çalıştır'a tıklarsam bunu kendimle değiştirebilirim.
Ya kendime gelirim ya da gelmem.
Yani bu, BEE'nin tüm oluşumlarının yerini alır.
Şimdi, size belirtmek istediğim son şey, eğer buraya alıntı yaparsam.
Sence ne olacak?
Buraya bastım ve bana değiştirdim.
Olmak ya da olmamak?
Benimle birlikte olmak için.
Ya da benim için değil.
Oldukça bencilce bir alıntı.
Ama bunu beşinci satıra tekrar yazdırırsam, sizce ne olur?
Hadi öğrenelim.
Vay be.
Beklediğiniz bu muydu?
Öğrendiklerimizden yola çıkarak bunun neden olabileceğini düşünün.
Olay şu.
Dizelerin değişmez olduğunu unutmayın.
Yani, değiştirilemezler.
İstersek üzerlerine yazabiliriz, ancak onları değiştirmeyiz.
Onları ya yaratırız ya da yok ederiz.
Bizim durumumuzda, alıntı yaptığımızda, değiştiririz.
Bana göre ya da değil, yeni bir dizi oluşturuyor.
Şimdi bu dizeyi herhangi bir şeye atamıyoruz.
Sonunda yazdırdıktan sonra bellekten kaldırıyoruz.
Ama şöyle bir şey yaparsam.
Burası benim.
İki eşit alıntı.
Alıntı Değiştiriyorum ve alıntı yazdırıyorum.
Bizim durumumuzda, tamamen yeni bir dize oluşturuyoruz.
Bir dize oluşturuyoruz, ancak değişmez olduğu için orijinal dizeyi asla değiştirmiyoruz.
Yani bu alıntı biz onu yok edene kadar hep olduğu gibi kalır.
Onu kaldırana kadar programımız sona erecek.
Bu var olacak.
Umarım eğleniyorsunuzdur.
Dayan biraz.
Bir sonraki videoda daha fazlasını öğreneceksiniz.