ยินดีต้อนรับกลับ.
ทีนี้ ถ้าคุณจำได้ ลองมีอะไรที่แตกต่างออกไป
ดังนั้นเราจึงมีคีย์เฉพาะ
ถ้าจำไม่ผิด เราต้องมีคีย์เฉพาะ
สมมติว่านี่คือ Grete และนี่คือ ฉันไม่รู้ สมมติว่าตะกร้าและเราสามารถเข้าถึงตะกร้าแบบนี้ได้หากฉันคลิกเรียกใช้
อีกครั้ง.
หนึ่งสองสาม.
แต่ถ้าเราไม่รู้ว่าพจนานุกรมนี้คืออะไร?
บางทีพจนานุกรมอาจเป็นอะไรบางอย่าง
ที่ไหนสักแห่งที่เรามองไม่เห็น
แต่เราต้องการทราบว่านี่เรียกว่าผู้ใช้รายนี้หรือไม่ ถ้าผู้ใช้รายนี้อาจมีพร็อพเพอร์ตี้อย่าง H
พวกเขามีรหัสอายุนี้หรือไม่?
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
อืม อืม.
ฉันได้รับข้อผิดพลาด
ข้อผิดพลาดที่สำคัญ
อายุ H ไม่มีอยู่จริง
แต่อย่าลืมว่า ข้อผิดพลาดในโปรแกรมของเราและนี่คือสิ่งที่เราจะพูดถึงในภายหลังนั้นไม่ดี
พวกเขากำลังจะหยุดโปรแกรม
ทันทีที่ล่าม Python เกิดข้อผิดพลาด มันจะเตะออกจากโปรแกรมและพูดว่า เฮ้ คุณมีข้อผิดพลาด
และจะไม่สนใจสิ่งที่อยู่ข้างใต้เลย
ที่นี่.
เราไม่มีอะไรเลยนอกจากในโปรแกรมในชีวิตจริง เราต้องการหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเหล่านี้เพราะมันหยุดการทำงาน
อีกวิธีที่ดีในการเข้าถึงคีย์และดูว่ายังมีอยู่หรือไม่คือการใช้ dot get และเดาว่า dot get
คืออะไร
คุณเดาวิธีการหรือไม่?
เอาล่ะคุณไป
Dot get เป็นวิธีการบนวัตถุหรือพจนานุกรมใน Python
นี่ถ้าเราอายุมากขึ้น
และวิ่ง
ฉันไม่ได้รับ
โปรแกรมของฉันจึงไม่ออกอากาศ
มันบอกว่าเฮ้ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น
เป็นการไม่มีค่า
และเราได้เรียนรู้ว่าไม่มีใครหมายถึงอะไรในตอนนี้
นั่นเป็นวิธีที่ดีมากในการหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเหล่านั้น
ยังไงก็ตาม ถ้าสมมุติว่าไม่มีเอเจนต์ ผู้ใช้ แต่คุณต้องการให้มีค่าเริ่มต้น คุณสามารถทำสิ่งนี้ได้
ดังนั้นคุณจึงเพิ่มเครื่องหมายจุลภาคแล้วพูดสิ่งที่คุณต้องการเป็นค่าเริ่มต้นที่นี่
ลองหากัน
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
ฉันได้รับ 55 เพราะตอนนี้ฉันกำลังพูดว่า เฮ้ หยิบ H จากพจนานุกรมผู้ใช้
หากไม่มี H ในพจนานุกรมผู้ใช้ ให้ใช้ 55
ตอนนี้เรามีแล้ว 55
แต่ถ้าผู้ใช้มี h.
และฉันคลิกเรียกใช้
ฉันได้รับ 20
ดังนั้นนี่คือ
เฮ้ ในกรณีที่ไม่มีอายุ ให้เพิ่มค่าเริ่มต้น
นั่นเป็นสิ่งที่ดีจริงๆ
ตอนนี้ผมจะแสดงให้คุณเห็นอีกวิธีหนึ่งในการสร้างพจนานุกรม ซึ่งไม่ธรรมดามาก
เวลาส่วนใหญ่.
คุณต้องการใช้ไวยากรณ์นี้ แต่เพื่อให้คุณทราบ นี่เป็นอีกวิธีหนึ่ง
สมมติว่าเรามีผู้ใช้ใหม่
ดังนั้นผู้ใช้สองคนที่ฉันสามารถสร้างพจนานุกรมที่นี่โดยพูดว่า dict ซึ่งเป็นฟังก์ชันในตัวอีกครั้งและในที่นี้ให้ดูที่
มันแสดงให้ฉันเห็น เฮ้ นี่กำลังจะสร้างพจนานุกรมเปล่าขึ้นมาใหม่ และเราสามารถสร้างค่าต่างๆ
คู่ค่าตัวแปรหลักได้
และเราพูดง่ายๆ ว่าฉันต้องการกุญแจ
ให้มีค่าเท่ากัน
ในกรณีของฉัน สมมติว่าฉันต้องการชื่อ
ให้เท่ากัน
จอห์น.
ถ้าตอนนี้ฉันพิมพ์ผู้ใช้สองคนออกมาก่อนจะคลิก run ฉันเห็นว่าฉันมีขีดเส้นใต้สีแดง
และอีกอย่าง ถ้าคุณเห็นที่นี่ แป้งพาย นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าการลงประชาทัณฑ์ บางอย่างที่เราจะพูดถึง
เมื่อเราพูดถึงสภาพแวดล้อมของนักพัฒนา เราใช้ผู้ให้กู้รายนี้ซึ่งจะบอกคุณเมื่อใดก็ตามที่คุณทำข้อผิดพลาดใน
Python และมันบอกว่าคำหลักสามารถเป็นนิพจน์ได้
นั่นก็หมายความว่า เฮ้ คีย์เวิร์ดต้องเป็น แค่ตัวแปรที่เราสร้างขึ้น
ดังนั้นถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
ดูนั่นสิ
ฉันมีชื่อ จอห์น-จอห์น
ดังนั้นเราจึงสร้างผู้ใช้ด้วยคู่ค่าคีย์นี้
อย่างที่ฉันพูด วิธีการสร้างพจนานุกรมแบบนี้ไม่ธรรมดา
ส่วนใหญ่คุณจะทำสิ่งนี้ แต่อย่างน้อยตอนนี้คุณก็รู้ว่านี่คือสาเหตุว่าทำไมฟังก์ชั่นในตัวจึงมีอยู่
เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ
ลาก่อน.