ยินดีต้อนรับกลับ.
เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับประเภทข้อมูล Python พื้นฐานของเรา
นอกจากนี้เรายังได้เรียนรู้เล็กน้อยเกี่ยวกับคำศัพท์บางคำที่อาจใช้เมื่อพูดถึงโค้ด
เราได้เรียนรู้แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดสองสามข้อ แต่ที่สำคัญที่สุด เราได้เรียนรู้วิธีดำเนินการกับประเภทข้อมูลเหล่านี้
เราเห็นว่ามีฟังก์ชันในตัวที่เราสามารถเรียกใช้กับข้อมูลประเภทใดก็ได้ เช่น ฟังก์ชันการพิมพ์
แต่เราได้เรียนรู้ด้วยว่าประเภทข้อมูลเหล่านี้ส่วนใหญ่มีวิธีการของตนเอง
นั่นคือจุดชื่อบางประเภทแล้ววงเล็บเพื่อดำเนินการบางอย่างกับพวกเขา
ตอนนี้เรายังคงขีดข่วนพื้นผิวที่นี่ แต่ตอนนี้เราเข้าไปในพื้นที่ที่น่าตื่นเต้นจริงๆ
เพราะจนถึงตอนนี้ สิ่งที่เราทำคือทุกครั้งที่เราเขียนโค้ด เราทำอะไรบางอย่างที่นี่แล้วไป
ไปที่บรรทัดที่สองและทำอย่างอื่น แล้วสุดท้ายไปที่บรรทัดที่สามและทำอย่างอื่นเป็นต้นไปเรื่อยๆ
ล่าม Python ของเราทำงานทีละบรรทัด ไปจนถึงหมายเลขบรรทัดที่เรามีในไฟล์
Dot Pi และรันโค้ด
และมันวิ่งเร็วมากเพราะเครื่องจักรทำได้ดี
พวกเขารันโค้ดได้เร็วมาก
แต่เรายังไม่ได้ค้นพบพลังที่แท้จริงของการเขียนโปรแกรมและการเขียนโปรแกรมสำหรับเครื่องจักรโดยเฉพาะ
คุณเห็นไหมว่า พลังนั้นเกิดขึ้นเมื่อเราเริ่มรวมความคิดที่ว่าอาจจะวิ่งหลายบรรทัดซ้ำแล้วซ้ำอีก หรืออาจจะข้ามบรรทัดแล้วไปจากบรรทัดที่หนึ่งไปยังบรรทัดที่สาม
และในส่วนนี้ เราจะพูดถึงแนวคิดของเงื่อนไขและตรรกะแบบมีเงื่อนไข
เราจะพูดถึงการวนซ้ำและการวนซ้ำที่เราสามารถทำได้นับร้อย พันและล้านครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ซึ่งเป็นสิ่งที่เครื่องจักรทำได้ดีจริงๆ
และนั่นคือช่วงที่การเขียนโปรแกรมมีประสิทธิภาพมาก เพราะเครื่องจักรสามารถทำงานบางอย่างได้ดีกว่าและเร็วกว่ามนุษย์มาก
ตอนนี้เรากำลังจะบุกเข้าสู่โลกใหม่ที่ซึ่งแทนที่จะไปจาก 1 ถึง 3 ทุกอย่างตามลำดับ เราจะเริ่มแยกส่วนนั้นออกจากกัน
เพื่อให้เราควบคุมโปรแกรมของเราได้มากกว่าแค่ไปต่อ ตามบรรทัด
มาดูวิธีการทำกันในวิดีโอหน้ากัน