Welkom terug.
Nu, tot nu toe, zagen we de breuk, het sleutelwoord dat we kunnen gebruiken om uit een lus te breken.
En je ziet hier dat we kunnen lussen met een for-lus, maar met een while-lus, zodra we breken, zijn
we klaar.
We zijn net goed uit de lus gebroken.
Maar kunnen we dat in een for-loop doen?
Laten wij het uitzoeken.
Ja, remtoetsenbord werkt ook in een for-lus.
Maar er zijn eigenlijk nog twee andere dingen die we naast pauze kunnen gebruiken.
De ene heet doorgaan, en je kunt hier opnieuw zien, blauwe markering als ik hier verder ga en ik klik op
uitvoeren.
Alsjeblieft, we krijgen onze looping weer, maar je denkt, waarom, waarom hebben we dit nodig?
Zoals, het lijkt volkomen nutteloos, toch?
Nou, een pauze.
Toen we de pauzes gebruikten, betekenden ze dat het uit de huidige en sluitende lus breekt.
Dus toen we een break-statement gebruikten, braken we uit deze lus.
Deze hele while-lus, we zijn er net uit.
En hetzelfde met de for-lus.
We zijn er echter helemaal uitgekomen met een doorzetten.
Wat we zeggen is, hé, wat er ook gebeurt als je deze lijn raakt, ga door naar de bovenkant van
de insluitende lus.
Dus de stroom een sluitende lus.
Wat is het?
Het is dit voor de lus.
Dus het gaat terug naar de for-lus, zodat als ik zoiets doe als hier afdrukken.
Zodat we het twee keer laten afdrukken of weet je wat, laten we het afdrukken gewoon verplaatsen.
Hieronder.
Zoals dat.
En dan hetzelfde hier, we gaan gewoon de onderkant afdrukken nadat ik doorga als ik klik, ren.
Er wordt niets afgedrukt, want zodra het ziet doorgaan, gaat het zeggen: OK, ik ga terug
naar de lus en het zal doorgaan, doorgaan, doorgaan totdat, nou ja, de lus eindigt zodat
we nooit echt hit lijn tien in de rij voor.
Dus dat wordt ook echt nuttige en voorwaardelijke logica.
Ten slotte heet de derde Pass en Pass is niet erg handig.
Het doet in wezen niets als ik hier op uitvoeren klik.
En nogmaals, het laat me hier, regel 10, zien dat er iets mis is.
Wel, we moeten print naar boven verplaatsen zodat we mijn lijst van index van drie niet krijgen, die niet
bestaat.
Dus nogmaals, ik ga hier terug, als ik op uitvoeren klik.
Pass doet absoluut niets, het gaat gewoon door naar de volgende regel, dus waarom is dat ooit
nuttig?
Het komt zelden voor dat je pass in je code ziet, maar pass is een goede manier om, laten we zeggen, een tijdelijke aanduiding te hebben terwijl
je aan het coderen bent, bijvoorbeeld als je door de for-lus wilt lopen, maar dat doen we niet weten nog niet wat we
willen doen.
En de code laat ons zeggen dat we er hier nog steeds over nadenken.
Als ik dit doe en ik klik op uitvoeren.
Ik krijg hier een foutmelding omdat whoa, whoa, whoa.
Verwacht en ingesprongen blok omdat nu de for-lus of de Python-interpreters op zoek zijn naar de volgende, zoals, wat moet ik
met de lus doen?
Ik probeer een lus te maken en er is geen code voor mij.
Dus je kunt hier een pass toevoegen om op zijn minst iets te voelen voor de for-lus om te zeggen, hey, ik denk erover na, ik ga het
nu gewoon doorgeven, zodat je iets hebt zodat je me niet lastigvalt en ik kom er op
terug.
Dus als ik op uitvoeren klik.
Dat werkt nog steeds, dus pass is een van die tijdelijke aanduidingen die we kunnen gebruiken, zodat er een regel code
is die absoluut niets doet waar we nog doorheen kunnen.
Nogmaals, een zeer zeldzaam iets om te zien in productiecode terwijl je sommige ontwikkelaars ontwikkelt, zoals het gebruik
van Pass en ze hebben een pauze.
Doorgaan en passeren.
Ik zie je in de volgende.