Laten we het hebben over argumenten versus parameters, wat een van onze belangrijkste termen is die we gebruiken bij het beschrijven van
functies.
Laten we eens kijken wat ze bedoelen.
Zie je nu, onze hallo-functie is vrij algemeen, heel eenvoudig, toch, we zijn gewoon aan het bioprinten.
Hallo.
Het is best handig, maar niet echt de kracht van functies, behalve dat je dit meerdere keren kunt aanroepen, omdat
het maar op één locatie leeft en geheugen is dit vermogen voor ons om het dynamisch te maken.
Bijvoorbeeld tussen deze haakjes.
Ik kan het geven wat we parameters noemen.
Dus hier geven we het parameters.
Binnenkant van de Brackin, dus ik kan het bijvoorbeeld een naam geven.
Dat is een variabele die ik zojuist heb verzonnen, ik kan noemen wat ik wil en ik kan het zo
laten, of ik kan het zoveel parameters blijven geven als ik wil.
Ik kan er honderd blijven toevoegen als ik dat wil.
Dus laten we in dit geval zeggen dat dit een emoji is, dus dit zijn twee variabelen
of parameters die ik heb gemaakt en deze hallo-functie kan ontvangen.
Deze twee parameters, wat betekent dat?
Het betekent dat we deze variabelen binnen deze functie kunnen gebruiken.
Ik kan dit bijvoorbeeld als een F-tekenreeks maken en hallo zeggen.
En voeg toe.
De naam.
En voeg dan eindelijk de emoji toe, en omdat ik deze parameters heb, kan ik ze als variabelen in dit
codeblok gebruiken.
Nu, deze parameters stellen ons in staat om de functie te geven wanneer we het noemen wat we argumenten noemen.
En trouwens, de verwarring tussen parameters en argumenten, mensen zeggen meestal het een als ze het ander
bedoelen.
Het is een beetje lastig.
Dus blijf erbij.
Argumenten worden gebruikt als de werkelijke waarden die we aan een functie geven.
Dus nu in Say Hello, kan ik het een naam geven in mijn geval, laten we gewoon hallo zeggen tegen mezelf en dan
kan ik het een emoji geven en je ziet hoe mijn editor me de hint geeft dat ik het een emoji moet geven, omdat terwijl ik
het hier opnieuw definieerde, iets waar redacteuren ons bij helpen.
Dus laten we het gewoon een smiley geven met de tangoed.
Dit zijn nu argumenten.
Dit is de werkelijke waarde die we aan de functie geven en de naam van de variabelen die we gebruiken die
we ontvangen, worden parameters genoemd.
Dus parameters worden gebruikt wanneer we de functie definiëren en argumenten worden gebruikt wanneer we de functie aanroepen.
Definiëren en aanroepen, en trouwens, sommige mensen houden er ook van om aanroep te zeggen of de functie aan te roepen of de functie aan te
roepen.
Dus als je die woorden ooit hoort, weet je wat ze betekenen.
Dus als ik dit uitvoer.
Ik krijg hallo, Andre, met dat smileygezicht.
En dit is wanneer functies echt krachtig worden, omdat we niet alleen generieke functies kunnen maken die altijd
hetzelfde doen, maar we kunnen functies maken die dingen doen op basis van de parameters die
we eraan geven of met welke argumenten we het aanroepen.
Zodat ik nu de hallo-functie kan gebruiken om hallo te zeggen tegen mijn vriend Dan en ook tegen mijn vriend Emily, en als
ik op uitvoeren klik, hebben we onze functie uitgebreider gemaakt.
We kunnen het op meerdere plaatsen gebruiken, en als we een spel ontwerpen, nou, we hebben dit zojuist gebruikt om onze
gebruikers te begroeten en op basis van de gebruikersnaam kan ik dezelfde functie steeds opnieuw gebruiken.
Nogmaals, we houden onze code droog en schoon door zoiets te doen, hoe cool is dat?
Oké, laten we een pauze nemen en ik zie je in de volgende video.