Fonksiyonları tanımlarken kullandığımız anahtar terimlerden biri olan parametrelere karşı argümanlardan bahsedelim.
Bakalım ne demek istiyorlar.
Gördüğünüz gibi, şu anda say hello fonksiyonumuz oldukça genel.
Çok basit, değil mi?
Sadece iyi baskı yapıyoruz.
Merhaba.
Biraz kullanışlı ama pek değil.
Fonksiyonların gücü, bellekte yalnızca bir yerde bulunduğu için bunu birden çok kez çağırabilmenin
ötesinde, onu dinamik hale getirebilmemizdir.
Örneğin, bu parantezler içinde parametre dediğimiz şeyi verebilirim.
Yani burada ona parametreler veriyoruz.
Braketin içi.
Örneğin, ona bir isim verebilirim.
Bu da benim uydurduğum bir değişken.
İstediğimi arayabilirim ve bu şekilde bırakabilirim ya da istediğim kadar parametreye vermeye devam edebilirim.
İstersem 100 eklemeye devam edebilirim.
Bu durumda, bunun bir emoji olduğunu söyleyelim.
Yani bunlar oluşturduğum iki değişken veya parametre.
Ve bu say hello fonksiyonu alabilmektedir.
Bu iki parametre.
Bu ne anlama geliyor?
Bu, bu değişkenleri bu fonksiyonun içinde kullanabileceğimiz anlamına gelir.
Örneğin, bunu bir F dizesi olarak oluşturabilir ve merhaba diyebilirim.
Ve ekle.
İsim.
Ve son olarak emojiyi ekleyin.
Bu parametrelere sahip olduğum için, bunları bu kod bloğunun içinde değişken olarak kullanabilirim.
Şimdi, bu parametreler fonksiyonu çağırdığımızda ona argüman dediğimiz şeyi vermemizi sağlar.
Ve bu arada, parametreler ve argümanlar arasındaki karışıklık.
İnsanlar genellikle birini söylerken diğerini kastederler.
Biraz zor, o yüzden dayanın.
Argümanlar, bir fonksiyona sağladığımız gerçek değerler olarak kullanılır.
Şimdi merhaba diyelim.
Ona bir isim verebilirim.
Benim durumumda, sadece kendime merhaba diyelim ve sonra ona bir emoji verebilirim.
Ve editörümün bana nasıl bir emoji vermem gerektiği konusunda ipucu verdiğini görüyorsunuz çünkü burada tekrar tanımladım, editörlerin
yapmamıza yardımcı olduğu bir şey.
O yüzden sadece dilini çıkarmış bir gülen surat verelim.
Şimdi, bunlar argümanlar.
Bunlar fonksiyona verdiğimiz gerçek değerdir ve aldığımız kullandığımız değişkenlerin adı parametre
olarak adlandırılır.
Yani parametreler fonksiyonu tanımladığımızda, argümanlar ise fonksiyonu çağırdığımızda kullanılır.
Tanımlayın ve arayın.
Ve bu arada, bazı insanlar fonksiyonu çağırmak veya çağırmak veya fonksiyonu çağırmak demeyi de sever.
Yani bu kelimeleri duyarsanız, ne anlama geldiklerini bilirsiniz.
Yani bunu çalıştırırsam.
Anladım.
Merhaba, Andre.
O gülen suratla.
İşte bu noktada fonksiyonlar gerçekten güçlü hale geliyor çünkü sadece her zaman aynı şeyi yapan genel fonksiyonlar
yapmakla kalmıyor, aynı zamanda verdiğimiz parametrelere göre bir şeyler yapan fonksiyonlar da yaratabiliyoruz.
Ya da hangi argümanlarla adlandıracağımızı.
Böylece artık arkadaşım Dan'e ve arkadaşım Emily'ye merhaba demek için say hello fonksiyonunu kullanabilirim.
Ve Çalıştır'a tıklarsam, işlevimizi daha genişletilebilir hale getirmiş oluruz.
Bunu birden fazla yerde kullanabiliriz.
Ve eğer bir oyun tasarlıyorsak, bunu sadece kullanıcılarımızı selamlamak için kullandık.
Ve kullanıcı adına bağlı olarak, aynı işlevi tekrar tekrar kullanabilirim.
Tekrar.
Şöyle bir şey yaparak kodumuzu kuru ve temiz tutuyoruz.
Ne kadar havalı değil mi?
Tamam.
Bir ara verelim ve bir sonraki videoda görüşmek üzere.