Welkom terug.
Laten we het hebben over de walrus-operator, en deze is een leuke omdat, nou ja, het lijkt op een walrus.
Het lijkt erop dat deze zee eruitziet als, nou, Google walrus, als je niet weet wat dat is, het is een
dier.
En daar lijkt het een beetje op.
Google dit maar eens.
Oke.
We raken afgeleid.
Dus wat is deze nieuwe operator waar we over gaan leren?
De reden dat ik je dit wil leren, is omdat ik je ook wil leren hoe je nieuwe functies
in bijvoorbeeld Python kunt leren kennen.
Dit is een nieuwe functie.
Als ik hier naar de Python-documentatie ga, meestal wat Python doet met elke nieuwe versie, maken ze
een nieuw in Python-document.
Dus je zou kunnen zien wat er nieuw is in Python drie punt negen.
Wat is er nieuw in Python, drie komma tien.
En het geeft je een samenvatting van enkele van de nieuwe functies die aan de taal zijn toegevoegd, want
vergeet niet dat een taal voortdurend evolueert.
Laten we zeggen dat je meer wilt weten over de nieuwe driepunts-acht-functies, want laten we zeggen dat de Reppel waar
je nu op zit drie-komma acht heeft.
Het is dus in staat om de nieuwe functies, zoals de Walrus-operator, te begrijpen die we vóór deze versie niet
konden schrijven.
Dus ik zou in de documenten gaan en kijken wat er nieuw is in Python drie punt acht.
En we zien dat een van de eerste dingen de toewijzingsexpressie is.
De Walrus-operator gebeld.
Dus wat ik meestal zou doen, is gewoon over de samenvatting lezen.
Over wat dit doet en u kunt meer te weten komen over alle nieuwe functies die in deze versie zijn toegevoegd.
Laten we ons nu concentreren op de Walrus-operator, omdat het nuttig en ook leuk is om
te leren wat deze nieuwe Syntex doet, namelijk dat het waarde toekent aan variabelen als onderdeel van een grotere uitdrukking.
Dus meestal gebruik je het in een expressie wanneer iets wordt geëvalueerd, zoals in een
if-statement, misschien een while-statement.
Dus laten we hiermee spelen en kijken wat we kunnen doen.
Dus laten we zeggen dat we een string hebben en we zullen deze string noemen.
Hallo.
Nu hier binnen.
Laten we zeggen dat ik een voorwaardelijke verklaring wil doen, ik ga zeggen of.
Lengte van een.
Is groter dan 10.
Ik wil dat je een string afdrukt die simpelweg te lang zegt.
En we zullen zeggen lenth a.
elementen.
Zorg ervoor dat ik dat goed doe.
Nu, als ik klik hier uitvoeren.
Ik mag 14 elementen loggen en waarom is dat?
Omdat elk karakter hier 14 elementen heeft, omdat het groter is dan 10.
Dit voorwaardelijke blok loopt en we printen te lang uit.
We hebben een lengte van 14 elementen.
Dus waar komt de walrus-operator binnen?
Welnu, we schrijven code en we herhalen onszelf hier omdat we een lengte twee keer berekenen.
We gebruiken dit als een variabele en doen meerdere keren een berekening omdat we het hier en
hier willen gebruiken.
Maar met een walrus-operator kan ik precies dat doen, onthoud, als ik naar de documentatie ga, staat er
dat waarden worden toegewezen aan variabelen als onderdeel van een grotere uitdrukking.
Dus wat ik hier kan doen, is dat ik een andere variabele zoals NP kan maken en dat zegt, nou ja, Woolworth's operator
So Colin.
En is gelijk aan kleine walrus daar en dit einde gaat even lang.
Dus ik ga dit gewoon tussen haakjes plaatsen.
Dus we evalueren dit deel van de uitdrukking en we wijzen de variabele NP toe, wat de uitkomst van lengte
A ook is.
Dus nu is NT iets met de waarde a.
Deze kan ik dus vervangen.
En als ik dit nu doe.
Nogmaals, hetzelfde.
Dus nogmaals, wat we kunnen doen, is dat we kunnen toewijzen.
Waardeert twee variabelen als onderdeel van een grotere uitdrukking.
Als ik bijvoorbeeld deed en gelijk is aan lenth a well, gaat dit niet werken, het is een ongeldige syntaxis, maar
dankzij de walrus-operator kunnen we dit nu doen.
Laten we er nog één doen om er zeker van te zijn dat we het hebben.
Dus laten we zeggen dat we hier een while-lus gaan doen terwijl Loop een walvis-operator gaat zeggen.
Lengte een.
Nogmaals, we gaan hetzelfde doen als het minder is dan deze keer, laten we er een doen.
En hoewel dit waar is, wil ik de waarde van RN afdrukken en gaan we de waarde van de variabele A opnieuw
toewijzen om één letter minder te hebben.
Dus ik kan dat gewoon doen met de minus één korte vorm hier.
Dus we gaan de laatste letter verwijderen elke keer dat we hier doorheen lopen, zodat de a variabele, de hallo
kleiner en kleiner en kleiner wordt tot.
Het is gelijk aan één, en zodra het gelijk is aan één, stopt de while-lus.
Dus laten we dit gewoon uitvoeren.
Oké, we worden waar, waar, waar, en we hebben hier een beetje een fout gemaakt, want
onthoud de haakjes, we willen dit eerst evalueren.
Dus als ik dit nog een keer doe.
Veertien, dertien, twaalf, elf, tien.
Dit is de lengte van A die elke keer wordt berekend en helemaal aan het einde als ik afdruk.
En voer het uit.
Je ziet dat we elk nog hebben.
Daar heb je het, de walrus-operator, je ziet het misschien niet vaak, het is in wezen een
manier voor ons om berekeningen te minimaliseren die vergelijkbaar zijn, laten we zeggen, in een if-statement of een wild statement waar we
iets willen doen gebaseerd op op een voorwaarde en bereken die waarde vervolgens opnieuw.
Maar hopelijk leert dit je ook hoe je naar een nieuwe Python-versie moet kijken en meer te weten komt over nieuwe functies.
Er zijn slechts een handvol functies die aan de taal worden toegevoegd.
De belangrijkste zijn al toegevoegd.
Maar het is ook goed om dingen in de gaten te houden naarmate de taal evolueert, zodat wanneer je zoiets als een
walrus-operator en de codebasis ziet, je nu begrijpt wat het doet en dat het deel uitmaakt van de taal
die ik in de volgende een bij.