ยินดีต้อนรับกลับ.
เราได้เรียนรู้ว่าเราสามารถสร้างคุณลักษณะที่แท้จริงสำหรับชั้นเรียนได้
แต่วิธีการล่ะ?
มีวิธีที่จะทำสิ่งนี้หรือไม่?
สิ่งที่เราทำกับแอตทริบิวต์ แต่สำหรับวิธีการ?
ก็มีนะ
และเราใช้มัณฑนากรซึ่งเป็นหัวข้อที่จะกล่าวถึงในภายหลังและคุณจะเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้ทำงานอย่างไรภายใต้ประทุนในเล็กน้อย
แต่สำหรับตอนนี้ ไวยากรณ์ที่เราจะใช้เป็นด้านเพิ่ม
แล้วเราก็เรียก class method แบบนี้
และตอนนี้ด้วยมัณฑนากรนี้ เราสามารถเขียนฟังก์ชันได้แล้ว
ตัวอย่างเช่น มาสร้างฟังก์ชันและเราจะเรียกมันว่า
บวกของที่จะขึ้นอันดับหนึ่งและอันดับสอง
และในนี้
โอ้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเรามีdefineสำหรับฟังก์ชัน และในนี้เราจะคืนค่า num one
แถมชาไป.
ตกลง.
วิธีการเรียนนี้ทำอะไร?
ขอผมย่อให้เล็กที่สุดเพื่อให้เรามองเห็นได้ดีขึ้นอีกหน่อย
ตอนนี้อยู่ในนี้
มาดูกันว่าผู้เล่นคนใดคนหนึ่งสามารถเข้าถึงการเพิ่มสิ่งต่าง ๆ ได้หรือไม่
สมมติว่าเพิ่มสิ่งต่าง ๆ และสามถ้าฉันคลิกเรียกใช้
รับอาร์กิวเมนต์ตำแหน่งสองตำแหน่ง แต่ได้รับสามข้อ
อืม.
อยู่ที่บรรทัดที่ 17
เมื่อเราเรียกสิ่งนี้ เราให้พารามิเตอร์สองตัว
แต่แล้วมันก็คาดหวังว่ามันบอกว่าเราได้รับสามจริง ๆ และนั่นเป็นเพราะการเพิ่มสิ่งต่าง ๆ
พารามิเตอร์แรก เหมือนกับที่เรามีตรงนี้
SEALs และ SEALs ย่อมาจาก class
ตัวละครของผู้เล่นคนนี้ คือคลาสที่เราพูดถึง คล้ายกับที่เราเคยเห็นมาก่อน
แต่มาตรฐานคือการใช้ซีล
ตอนนี้ถ้าฉันเรียกใช้สิ่งนี้
คุณจะเห็นว่าเราได้ห้า
อ้อ.
แต่ดูจากนี้แล้วเหมือนข้างบนเลย
ยกเว้นแทนที่จะใช้ตัวเองเราใช้ CLS
แต่วิธีการเรียนนี้เป็นอย่างไร?
ก็เพราะว่าเราสามารถใช้มันได้โดยไม่ต้องสร้างคลาสเลยด้วยซ้ำ
ให้ผมแสดง.
สมมติว่าเราไม่ได้ยกตัวอย่างผู้เล่นคนหนึ่ง และตอนนี้ฉันแค่โทรเข้ามาที่นี่
ผู้เล่น ตัวละคร จุดเพิ่มสิ่งต่าง ๆ
ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
ดูนั่นสิ
ฉันได้รับห้า
เป็นวิธีการในชั้นเรียนจริง
มันเป็นวิธีการเรียน
เพื่อให้คุณสามารถทำสิ่งที่น่าสนใจได้
และอีกอย่าง วิธีการเรียนก็ไม่ค่อยได้ใช้บ่อยเท่าไหร่
ถ้าคิดว่าทำไมเราถึงต้องการสิ่งนี้
ฉันจะบอกว่า 95% ของคลาสของคุณจะไม่ใช้วิธีแบบคลาส แต่มีบางกรณีที่สิ่งนี้อาจมีประโยชน์
ตัวอย่างเช่น เราสามารถใช้ CLS เพื่อสร้างอินสแตนซ์ของอ็อบเจ็กต์ที่นี่
ตัวอย่างเช่น ฉันสามารถพูดได้ว่า CLS
ซึ่งเป็นคลาส ซึ่งเป็นคาแรคเตอร์ของผู้เล่น และฉันจะยกตัวอย่าง จำไว้ว่า เช่นเดียวกับที่เราทำกับวงเล็บที่มี
ตัวเลข หนึ่ง บวก นัม สอง เป็นพารามิเตอร์ตัวที่สอง และเราจะตั้งชื่อมันว่าเท็ดดี้
ถ้าฉันกดวิ่งที่นี่
ดูนั่นสิ
ฉันได้ยกตัวอย่างวัตถุ เท็ดดี้ ด้วยอายุที่ควรจะห้าขวบ
จึงขอ.
เอาอันนี้
ให้เท่ากับผู้เล่นสามคน
และถ้าฉันทำผู้เล่นสามคนตรงนี้ ดอท H และฉันคลิก วิ่ง
ฉันได้รับห้า
ดังนั้นฉันจึงมีผู้เล่นใหม่ที่นี่ที่สร้างขึ้นโดยใช้วิธีการเรียนนี้
ดังนั้นฉันจึงสามารถสร้างได้เหมือนกับที่ฉันสร้างแอตทริบิวต์ class object ซึ่งเป็นวิธีการของคลาสโดยใช้สิ่งนี้ที่สัญญาณ
นอกจากนี้ยังมีอีกวิธีหนึ่งในการทำสิ่งนี้ ซึ่งก็คือวิธีการแบบคงที่
และวิธีสแตติกทำงานในลักษณะเดียวกับที่นี่
ยกเว้น.
คุณไม่มีสิทธิ์เข้าถึงชั้นเรียนนี้หรือชั้นเรียน ดังนั้นคุณจึงไม่สามารถทำอะไรเหมือนที่เราทำข้างต้นได้
แต่เราเพียงแค่ใช้วิธีการบางอย่างแทน
ชอบเพิ่มของแบบนี้.
ดังนั้น ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวระหว่างสองสิ่งนี้คือแนวคิดที่ว่าเราไม่มีสิทธิ์เข้าถึงในพารามิเตอร์ของเราสำหรับ
CLS นี้
ดังนั้นเราจะใช้วิธีแบบสแตติกที่เราไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับสถานะของคลาส
สถานะคลาสเป็นสิ่งที่เช่นนี้
เราไม่สนใจเกี่ยวกับคุณลักษณะจริงๆ
เราใช้บางอย่างเช่นวิธีการเรียนเมื่อเราสนใจเกี่ยวกับคุณลักษณะเหล่านี้และบางทีเราต้องการแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลง
ตอนนี้วิธีการเรียนและวิธีการแบบคงที่เป็นสิ่งที่คุณจะไม่เห็นบ่อยนัก
แต่ฉันต้องการแสดงให้คุณเห็นเพียงเพราะคุณอาจพบมันผ่านอาชีพ Python ของคุณ
หวังว่านี่จะไม่สับสนเกินไป
ในวิดีโอหน้า ฉันต้องการทบทวนสิ่งที่เราเพิ่งเรียนรู้มาจนถึงตอนนี้