Tekrar hoş geldiniz.
Bu noktaya kadar, OPI ya da nesne yönelimli programlamanın bir paradigma olduğunu, kodumuzu yapılandırma konusunda düşünmemiz
için bir yol olduğunu öğrendik.
Prosedürel programlamadan fonksiyon yazmaya geçtik ve şimdi nesne yönelimli programlama gibi şeyler kullanıyoruz.
Şimdi gördüğümüz şey klasik operasyon dediğimiz şeydir.
Yani, nesne yönelimli programlama paradigmalarını birleştirmek için sınıfları kullanıyoruz.
Python'da, diğer programcılara bunun örneklenmesi gereken bir sınıf olduğunu söyleyen büyük harfli
deve harfi olan bu adlandırma kuralını kullanarak bir sınıf anahtar sözcüğü ile bir sınıf oluşturabileceğimizi
öğreniyoruz.
Sınıf nesnesi niteliklerini öğrendik.
Nasıl örnekleme yapabileceğimizi öğrendik.
Bir nesne ve nesnelerimizi özelleştirmek için her örneklemede çalışan bu init işlevine nasıl sahip olduğumuz.
Oluşturduğumuz ve örneklediğimiz her nesnenin bu yöntemlere erişebilmesi için sınıfımıza nasıl yöntemler ekleyeceğimizi
öğrendik.
Ayrıca, çağrılabilen yöntemler olan sınıf yöntemi ve statik yöntemler gibi şeyler olduğunu
da öğreniyoruz.
Sınıf üzerinde, onu bir nesne olarak örneklemeden.
Ve tüm bunlar buydu.
Böylece kendi verilerimizi, tiplerimizi, modellerimizi, gerçek dünyayı yaratabiliriz.
Şimdi, nesne yönelimli programlamada öğrenilecek daha çok şey var.
Ancak bu yönergeleri izlerseniz ve bu genel yapıya bakarsanız, hemen hemen hepsi bu kadar.
Python'da sınıflar bu şekilde çalışır.
Ve kodumuzu gerçekten daha iyi hale getirmek için artık gerçekten güçlü bir araç elde ettik.
Şimdi, nesne yönelimli programlama fikri biraz pratik gerektirir ve yeni başladığınızda bunu kavramak
gerçekten zordur.
Bu kavramı gerçekten kavrayabilmemiz ve günlük programlarımızda kullanabilmemiz için bazı alıştırmalar
yapmaya ve nesne yönelimli programlama hakkında birkaç şey daha öğrenmeye çalışacağız.
Bir sonrakinde görüşürüz.
Güle güle.