Şimdi biraz daha net görebilmemiz için bunu biraz küçülteceğim.
Bu şekilde o kadar dağınık olmuyor.
Her şeyi görebilmemiz için bize bir uyarı verecek olsak da, aradaki boşlukların bir kısmını
kaldıracağım.
İşte oldu.
Tamam.
Yani bu sınıflarımız var.
Şimdi Python bize bir şeyin örnek olup olmadığını kontrol etmek için kullanışlı bir araç sunuyor.
Bir sınıfın.
Ve bizim için yeterince kolay.
Buna örnek deniyor.
Veya is instance ve is instance Python'da yerleşik bir işlevdir.
Ona bir örnek ve ardından kontrol etmek istediğimiz sınıfı veririz.
Yani bizim durumumuzda, eğer Büyücü Bir'imiz olsaydı.
Büyücüye eşittir.
Merlin'in gücü 60.
Bu durumda, eğer Wizard'ı yaparsam.
Sonra da sınıf sihirbazlığı yap.
Ve bunu yazdırıyorum.
Sence ne olacak?
Çalıştır'a tıklarsam.
Doğru anladım çünkü.
Sihirbaz bir örnektir.
Ya da Wizard One, Wizard'ın bir örneğidir.
Sana şunu sorayım.
Ya yaparsam?
Kullanıcı, Sihirbaz bir kullanıcı örneği midir?
Tahmin et ne olmak üzere?
Bu doğru.
Doğru.
Çünkü Sihirbaz Sınıfı bir alt sınıftır.
Kullanıcının.
Yani teknik olarak, evet, Sihirbaz 1 bir kullanıcı örneğidir çünkü Sihirbaz 1'i oluşturmak için bu sınıfı çalıştırmamız
gerekti.
Ama işin ilginç kısmı şu.
Sihirbaz bir nokta yaparsam.
Eklediğim yöntem ve niteliklerin yanı sıra henüz bahsetmediğimiz tüm bu Dunder yöntemlerini nasıl kullandığımı
görüyor musunuz?
Bunlar nereden geliyor?
Doğru.
Pekala.
Python'da.
Her şeyin bir nesne olduğunu söylediğimi hatırlıyor musunuz?
Python'daki her şey Python ile birlikte gelen temel nesne sınıfından miras alır ve buna nesne
denir.
Burada nasıl vurgulandığını görüyor musunuz?
Yani eğer yaparsam, örnek sihirbaz nesnelerden biri mi?
Oh, ve buradaki noktayı kaldırmam gerekiyor.
Çalıştır'a tıklayalım.
Bu doğru çünkü Wizard One, Wizard sınıfından, kullanıcı sınıfından ve hatta Python'un birlikte geldiği
nesne tabanlı sınıftan miras alır veya yöntemler alır.
İşte bu yüzden bu otomatik yöntemler bizim için eklenmiştir.
Böylece nesneyi yararlı olan her bir yöntemi kullanarak.
Örneğin, bir liste açarsam, nokta yaparsam ve diyelim ki
Henüz ne işe yaradığını tam olarak bilmediğimiz EPR yöntemimiz.
Ama eğer bir büyücüye gidersem.
Gördüğünüz gibi bende de var çünkü her ikisi de nesne temel sınıfından miras alıyor ve bu şekilde kod tekrarından
kaçınıyoruz.
Herhangi bir ortak işlevi, ona ihtiyaç duyan tüm nesnelere dağıtabilirim ki bu çok ama çok
güzel.
Dolayısıyla, kullanıcı gibi bir şey yaptığımda, aslında yerleşik olan ve gelecekte ihtiyaç duyabileceğimiz
bu özellikleri kabul etmek için nesneyi üst sınıf olarak kabul ediyor.
Tamam.
Bu çok fazlaydı.
Bir sütun daha kaldı.
Bir sonraki videoda görüşürüz.
Güle güle.