Een onvermijdelijk onderdeel van het zijn van een programmeur is dat je programma's veel fouten zullen geven, je kunt
bugs niet vermijden, je kunt niet voorkomen dat programma's kapot gaan.
Een eenvoudige printfunctie hier met, laten we zeggen, een verkeerd gespeld woord met laten we zeggen geen komma, als ik dit uitvoer,
hebben we dit vaak gezien, toch?
We hebben tijdens deze cursus veel van dit rood gezien, veel van deze fouten.
Als ik probeerde een plus toe te voegen, laten we zeggen.
Waar.
Klik, ren.
Dat werkt, maar dan besluit ik er ineens hallo aan toe te voegen.
En toch zien we dat rood dit keer een type ER.
Een foutmelding.
Dat ons programma op deze manier crasht, wordt een uitzondering genoemd.
En Python.
Verhoogt deze uitzonderingen telkens wanneer de tolk zegt, hey, ik heb geen idee wat je doet, er is iets mis, ik weet niet meer
wat ik doe, ik ga stoppen met wat ik ook doe en ik ben ga
je een output geven.
Dit is slecht omdat we nu gewoon aan het spelen zijn, maar als we Google zijn en mensen van ons afhankelijk zijn om
misschien hun e-mail te checken, om YouTube-video's te bekijken, als onze programma's uitzonderingen hebben en ze stoppen met werken en ze
verdwijnen, dat is slecht .
Dat kan bedrijven miljoenen kosten.
Dus hoe kunnen we omgaan met deze uitzonderingen die ons programma laten crashen?
We hebben iets nodig dat luchtbehandeling heet.
Het is een natuurlijk onderdeel van het zijn van een programmeur en een geweldige programmeur kan fouten in hun programma afhandelen.
Omdat in plaats van onze programma's gewoon te laten uitzenden, we ze kunnen afhandelen, zodat als we
zoiets als dit krijgen, we die lucht ook in onze programma's kunnen verwerken.
En in deze sectie gaan we daar alles over leren.
Maar het belangrijkste is dat luchtbehandeling ons in staat stelt het Python-script door te laten lopen, zelfs als
er fouten zijn.
Klinkt best interessant, toch?
Voordat we daarop ingaan, laten we het hebben over enkele van de fouten die in Python voorkomen.
We hebben al een typefout gezien waarbij we iets probeerden te doen tussen twee verschillende
gegevenstypen die incompatibel zijn, zoals het toevoegen van ENT en string en deze ingebouwde uitzonderingen in Python.
Het zijn er veel.
En ik zal naar deze bron linken zodat je een kijkje kunt nemen.
Maar als ik hier doorheen blader, zie je attributen, fouten en mislukkingen, we blijven doorgaan.
We hebben een naamfout.
We hebben zoveel foutreferenties.
Er is maar een ton.
Laat me er een paar doornemen die heel gewoon zijn.
Een daarvan is een syntaxisfout als ik dat zeker doe en laten we zeggen.
Joepie!
En ik vergeet hier een puntkomma en ik voer dit uit.
Ik krijg een syntaxisfout, het is geen standaard python-syntaxis, ik moet mijn fout herstellen.
Ik kan ook iets krijgen dat een Namir wordt genoemd, laten we zeggen dat ik een plusnaam zoals deze gebruik en ik klik.
Naam zoals deze, je kunt de rode onderstreping hier zien, ik krijg een ongedefinieerde naam, zodat als ik deze code uitvoer.
Ik krijg een nachtmerrie naam is niet gedefinieerd.
We hebben type ER gezien.
Maar hoe zit dit, wat hebben we een lijst, laten we zeggen Elai.
Een, twee, drie, en ik heb toegang tot Elai, laten we zeggen een index van vijf als ik dit uitvoer.
Ik krijg een indexfoutlijst index is buiten bereik.
Wat als we een woordenboek hadden, dus laten we zeggen dat we hier een woordenboek maken.
We zeggen a.
Noemt er een en, weet je, ik laat het daar maar bij.
Dit wordt dus een woordenboek.
Als ik hier een woordenboek doe en gewoon probeer toegang te krijgen tot iets dat niet bestaat, klik ik op uitvoeren.
Ik krijg een sleutelfout.
Omdat ik toegang heb tot een sleutel die niet bestaat.
We kunnen ook, laten we zeggen, vijf gedeeld door nul hebben, wat me een nuldelingsfout zou moeten geven, want ik probeer te delen door
nul en nou, dat kun je gewoon niet doen.
Er zijn dus veel fouten of ingebouwde uitzonderingen in Python.
Nu hoeft u deze niet te onthouden.
Meestal komen ze in je programma voor en weet je wat ze betekenen.
Maar je kunt dit altijd als referentie gebruiken om ze te lezen.
De vraag die je jezelf moet stellen is: hoe kunnen we deze vermijden?
Omdat de meeste programma's niet alleen wij zijn die informatie aan het typen zijn, hebben programma's meestal interactie met de buitenwereld.
Meteen wanneer ik inlog op mijn e-mail, laat ik een gebruiker zijn e-mailadres en wachtwoord gebruiken.
Als ik een game speel, laat ik een gebruiker een personage besturen.
Programma's hebben dus voortdurend interactie met de buitenwereld en ze moeten ervoor zorgen dat de input die
ze krijgen van het juiste type is dat ze verwachten.
Want als ze iets ontvangen dat ze niet hadden verwacht, zoals een nummer en dit nummer is toevallig, laten
we zeggen, nul, dan geven we het.
Welnu, deze gebruiker heeft ons programma gebroken, dus we moeten deze situaties aanpakken waarin een gebruiker iets slechts kan geven dat we
niet zouden willen.
In de volgende video gaan we onderzoeken hoe we met onze fouten kunnen omgaan.
Ik zal het daarin zien.