Dus we hebben zojuist een programma gemaakt dat niet wordt uitgezonden, hopelijk in ieder geval met de uitzendingen van Vallieres en
Zero Division.
Maar soms kunnen fouten en uitzonderingen zo ernstig zijn dat we willen voorkomen dat onze programma's worden uitgevoerd.
We willen ze wel zo vangen met het blok, maar tegelijkertijd ook stoppen met wat het programma ook
doet.
Misschien willen we in plaats van afdrukken, dat rood hier weergeven en zeggen, oh, er gebeurt iets ergs.
Stop dat.
In dat geval gebruiken we ofwel het 'behalve'-blok niet, of hier kunnen we 'raise' zeggen.
Waarde lucht.
Nu, dit is zeldzaam dat je dit zou moeten doen.
Er zijn enkele specifieke use-cases, maar hier schrijf je gewoon een bericht waarin je zegt: hey.
Knip het uit zodat als ik dit uitvoer.
Nou, als ik een geldig getal typ, krijg ik alsjeblieft een getal, OK, ik ben eindelijk klaar omdat ik een waardefout
heb verhoogd.
En het wordt hier in het boek gegooid, dus ik zou dit moeten verwijderen en als ik dit op deze manier verwijder en Ron
sla.
En vijf en kijk eens aan, ik krijg een waardefout, hey, snij het in stukken zodat ik mijn eigen eres kan gooien.
Dit is dus erg handig als je je eigen bibliotheek of tool aan het maken bent en je wilt de gebruiker laten weten dat er een fout is opgetreden.
Ik ga niet verder met wat je aan het doen bent.
En dit kan elk type fout zijn, je kunt ook iets als uitzondering doen, en als ik klik hier op
uitvoeren, doe er dan vijf.
Ik krijg een uitzondering.
Hé, snijd het in stukken.
Het belangrijkste om te onthouden met Ayres is dat fouten onvermijdelijk zijn bij het programmeren, het is jouw taak als
programmeur om te kunnen anticiperen op deze fouten, deze bugs, deze uitzonderingen, en ze correct af te
handelen in je programma's.
En enkele van de grootste fouten doen zich voor wanneer we invoer van een gebruiker proberen te
accepteren, niet alleen door deze invoer te gebruiken, maar ook door functies te gebruiken, argumenten en klassen te accepteren, verschillende invoer van gebruikers te
accepteren, zoals methodeaanroepen en proberen om attributen te veranderen wanneer de buitenwereld in onze programma's proberen met elkaar te
communiceren.
Fouten zijn onvermijdelijk.
Het is onze taak als programmeurs om te proberen te coderen op een manier die deze uitzonderingen gracieus afhandelt en we
kunnen hierop anticiperen.
Sayres er bestaat niet zoiets als een perfect programma.
We kunnen echter ons best doen om van deze fouten te leren en ze proberen te beheren zodat onze programma's niet kapot
gaan.
Ik zie je in de volgende.