Instruktor: Teraz, zanim cokolwiek
zrobię, chcę pokazać
ustawienia sieciowe mojego komputera Kali.
Więc wybiorę ja tutaj.
Przejdę do Ustawień.
Sieć.
Jak widać, jest skonfigurowany do korzystania z sieci NAT.
Więc teraz, jeśli pójdę do mojego komputera Kali i zrobię
ifconfig, zobaczymy, że mamy interfejs o nazwie eth0.
Ten interfejs jest wirtualnym interfejsem stworzonym
przez VirtualBox, ponieważ ustawiamy tę maszynę do korzystania
z sieci NAT.
Możesz również zobaczyć, że ten interfejs ma adres IP,
co oznacza, że jest prawidłowo podłączony
do tej
sieci NAT i zapewni maszynie Kali
dostęp do Internetu,
o ile mój komputer główny ma
dostęp do Internetu.
Więc teraz na mojej Kali, jeśli pójdę i powiedzmy,
czy po prostu pójdę na bing. com w mojej
przeglądarce,
zobaczysz, że mogę z powodzeniem wejść na
stronę, ponieważ Kali jest podłączony do
internetu przez ten wirtualny interfejs,
który nazywa się eth0.
Teraz, jeśli wrócimy do
naszego diagramu, który pokazuje, czego potrzebujemy, aby
utworzyć punkt dostępu, widać, że
potrzebujemy interfejsu połączonego z Internetem.
Nie obchodzi nas, jaki to
typ interfejsu, o ile ten interfejs ma dostęp do Internetu.
W naszym przykładzie użyjemy eth0, aby zapewnić naszemu
fałszywemu punktowi dostępowemu dostęp do Internetu.
Drugi interfejs, którego
potrzebujemy, powiedzieliśmy, że musi to być karta
sieci bezprzewodowej, która może działać jako punkt dostępu.
Ponownie, jeśli wrócę do
wyniku mojego ifconfig, zobaczysz, że mam już
podłączony bezprzewodowy adapter do tego komputera.
Nazywa się lan0.
Pamiętaj, że jest to
tryb zarządzany, nie jest w trybie monitorowania
i nie jest z niczym połączony.
Możesz więc zobaczyć, że nie ma adresu IP.
To bardzo, bardzo ważne.
Musi być po pierwsze w
trybie zarządzanym, a po drugie nie podłączony do żadnej sieci.
Więc nawet jeśli przejdziemy do Menedżera sieci tutaj,
widać, że mamy połączenie
przewodowe, to jest moje eth0, a Wi-Fi nie jest podłączone.
Gdy już wszystko mamy poprawnie
skonfigurowane, możemy śmiało uruchomić fałszywy punkt dostępowy.
Program, którego użyjemy, nazywa się Wifi Hotspot.
Jest wstępnie zainstalowany w niestandardowym systemie Kali Linux, który
stworzyliśmy na potrzeby tego kursu.
Więc wszystko,
co musisz zrobić, to po prostu
kliknąć Pokaż aplikacje tutaj i wpisać Wifi, a aplikacja będzie tutaj.
Teraz, jeśli używasz oryginalnego Kali, dołączę
link do zasobów, których możesz użyć do
pobrania i zainstalowania tego narzędzia, ale teraz możemy
po prostu kliknąć
to tutaj, aby je uruchomić.
Jak widać,
ma naprawdę ładny graficzny interfejs użytkownika,
który nie wymaga wyjaśnień.
Ale przeprowadzę cię przez to naprawdę szybko.
Widać przede wszystkim,
że prosi nas o identyfikator SSID.
Jest to nazwa
sieci, którą zobaczą klienci, gdy
będą szukać wokół siebie sieci Wi-Fi.
Więc zachowam to jako Internet.
Następnie pyta nas, czy chcemy mieć hasło
w tej sieci.
Zaznaczyłem więc pole Otwórz, co zasadniczo
oznacza, że będzie to otwarta sieć
bez hasła,
ponieważ w naszym scenariuszu ma to większy
sens, ponieważ możemy przyciągnąć więcej
osób i szpiegować ich ruch.
Jeśli w twoim scenariuszu bardziej sensowne
jest posiadanie hasła w sieci,
możesz odznaczyć to
pole i umieścić hasło tutaj.
Więc sprawdzę
to z powrotem, bo chcę,
żeby było otwarte, a następnie prosi nas o interfejs Wi-Fi.
To jest interfejs, który będzie transmitował sygnał.
Więc to będzie ten interfejs tutaj.
A w naszym przypadku jest to moja
karta sieci bezprzewodowej i nazywa się lan0, jak widzieliśmy wcześniej.
A następnie prosi nas o interfejs internetowy.
Jest
to interfejs, który zapewni fałszywemu punktowi
dostępowemu dostęp do Internetu.
Ponownie, wracając do
diagramu, to będzie interfejs tutaj i
powiedzieliśmy, że nie ma znaczenia, jaki typ interfejsu.
Może to być karta bezprzewodowa lub przewodowa.
To naprawdę nie ma znaczenia.
W moim przypadku
faktycznie uzyskuję dostęp do Internetu z eth0.
Więc jest już poprawnie wybrany.
I to jest mój wirtualny interfejs,
który jest podłączony do mojej wirtualnej sieci NAT.
Teraz, przed uruchomieniem punktu dostępowego,
kliknijmy Zaawansowane, aby
spojrzeć na inne opcje, które możemy ustawić.
Możesz więc zobaczyć, że możesz wybrać pasmo częstotliwości.
Możesz ustawić go na auto lub pięć gigaherców.
Możesz ustawić tę sieć jako ukrytą.
Możesz użyć klucza wstępnego.
Możesz ustawić adres MAC sieci.
Możesz skonfigurować go tak, aby nie używał wirtualnych interfejsów.
Może to być przydatne, jeśli się nie uruchamia, ale
zamierzamy zachować to tak, jak jest.
Możesz określić
kanał, w którym chcesz nadawać sieć.
Możesz zaznaczyć to pole, aby użyć filtrowania adresów
MAC, a następnie określić adresy
MAC, którym chcesz zezwolić na łączenie się z
tą siecią w
tym polu, aby tylko określone adresy MAC
mogły łączyć się z tą siecią.
Ponownie, nie chcemy tego tutaj robić.
Możesz także wybrać tutaj standard
dla n i ac.
Po prostu zachowamy tutaj
ustawienia domyślne.
Naprawdę nie musimy niczego
zmieniać w naszym konkretnym scenariuszu.
Ale chciałem tylko przejść przez to
naprawdę szybko, aby mieć pomysł
na wypadek, gdyby którakolwiek z tych opcji
miała sens w przyszłym scenariuszu, w którym znajdziesz
się w przyszłości.
Tak więc główne rzeczy, które
naprawdę musisz ustawić, gdy uruchamiasz
fałszywy punkt dostępu, to nazwa, interfejs Wi-Fi
i interfejs internetowy,
a gdy będziesz gotowy, kliknij Utwórz hotspot.
I idealnie, teraz działa, jak widać, i
daje nam identyfikator procesu, przez który przechodzi, na wypadek, gdyby
się zawiesił i
trzeba go zabić przez terminal.
Ale teraz mamy fałszywy punkt
dostępu, który wygląda jak prawdziwa sieć Wi-Fi z
dostępem do Internetu, która nadaje w naszym
zasięgu, a nazwa tego bezprzewodowego punktu dostępu to Internet.
Przejdźmy więc do komputera z
systemem Windows i zobaczmy, czy ten punkt dostępu działa zgodnie z oczekiwaniami.
Więc tutaj mam komputer z systemem Windows.
To inna maszyna wirtualna,
ale mam do niej podłączoną inną kartę
sieci bezprzewodowej.
Nie testuj tego z komputera hosta, ponieważ
fałszywy punkt dostępu uzyskuje
dostęp do Internetu z komputera hosta za pośrednictwem
sieci NAT.
Więc jeśli przetestujesz tę sieć z hosta,
sieć nie będzie działać.
Przetestuj go z innej maszyny wirtualnej z inną
kartą sieci bezprzewodowej lub,
jeśli nie masz innej karty sieci bezprzewodowej,
możesz ją przetestować z
telefonu lub z
innego laptopa lub dowolnego innego komputera w zasięgu.
Ale nigdy nie testuj go z hosta.
Więc tutaj poszukam sieci, z którymi będę mógł się połączyć.
A jak widać, mam sieć o nazwie Internet.
Nie używa hasła, więc po prostu
się z nim połączę.
Jak widzisz, jestem teraz połączony.
I otworzę Firefoksa tylko po to,
żeby sprawdzić, czy mam połączenie z internetem.
Więc idę na bing. com.
I jak widać, bing. com się
ładuje, więc teraz mam dostęp do internetu.
Więc teraz wszystko, co robię na tym komputerze,
będzie musiało zostać wysłane do punktu dostępu, jeśli
chcę uzyskać dostęp do jakichkolwiek
stron internetowych, jeśli wprowadzę hasła i nazwy użytkownika.
Wszystko pójdzie do punktu dostępowego.
A punktem dostępu jest maszyna
hakerska, więc maszyna hakerska jest już człowiekiem pośrodku.
Więc teraz jesteś w tej
samej pozycji, w której znajdowałbyś się po przeprowadzeniu ataku ARP spoofing.
Możesz więc użyć Wireshark do sniffowania
pakietów i
ich analizy lub możesz użyć Bettercap dokładnie tak,
jak pokazałem ci wcześniej.
Jedyną rzeczą, o
której musisz pamiętać podczas korzystania
z Wireshark lub innego narzędzia, jest
ustawienie interfejsu na interfejs, który nadaje sygnał.
To jest interfejs, który ustawiłeś w opcji PHY,
a nie w upstream.
Więc w moim
przypadku teraz będzie to lan0, a nie eth0.
Gdy skończysz i zechcesz zatrzymać działanie
tego punktu dostępu, nie klikaj X, upewnij
się, że najpierw klikniesz Zatrzymaj,
aby zatrzymać go poprawnie.
A potem możesz wyjść
z programu i kontynuować, co chcesz.