‫O rany, założę się, że czekałeś już tylko na linię poleceń Kuby Tatuś już od jakiegoś czasu, ale na szczęście
‫udało nam się usunąć niektóre koncepcje, więc przejdźmy do linii poleceń.
‫Pierwszą rzeczą, którą musimy upewnić się, jest to, że cokolwiek zrobiłeś z konfigurowaniem kubańskich
‫encji, które działa, i sposób, w jaki możemy to zrobić, jest podobny do wersji dokera i wersji komponowania
‫i tym podobnych.
‫Możemy przejść do powłoki i wpisać kontrolę kostki, czyli K jesteś wersją CTO i powróć do
‫wersji.
‫To jest tak jak w przypadku Dockera, w którym dostajesz wersję klienta, a następnie wersję serwera.
‫Pamiętaj, że wszystkie te narzędzia wiersza poleceń rozmawiają ze zdalnym interfejsem API.
‫W tym przypadku jest to prawdopodobnie interfejs API na twoim komputerze, ale podobnie jak w przypadku Dockera i roju i skomponuj
‫wiersz poleceń kontroli kostki może również komunikować się ze zdalnym interfejsem API społeczności.
‫Teraz, gdy znasz już wersje serwera klienckiego, możesz przejść, jeśli wystąpi błąd, prawdopodobnie dlatego, że wersja
‫serwera się nie wyświetla i mówi, że nie można się połączyć.
‫Oznacza to, że w jakiś sposób jesteś źle skonfigurowany, a lokalny sojusznik C nie może rozmawiać z serwerami kubańskimi 80.
‫Chciałbym więc sprawdzić, jak go wdrożyłeś, aby upewnić się, że działa, być może na pulpicie musisz uruchomić
‫Dockera, a następnie upewnić się w ustawieniach, że jednostki kubańskie działają, a jeśli jest to inny sposób,
‫po prostu sprawdź zainstaluj wideo, jeśli masz jakieś problemy, które mogą wystąpić w Q i
‫A lub w luzie.
‫W porządku, są dwa sposoby rozmieszczania kapsuł na Kubie, a wiriowie naprawdę robią to
‫w linii poleceń, gdzie określasz wszystkie opcje w linii poleceń lub używasz Jamela.
‫Może to być podobne pojęcie do usług, stosów i roju, ale oczywiście, kiedy naprawdę do tego dojdziesz,
‫pod przykryciem jest wiele różnych rzeczy.
‫Nienawidzę robić tej analogii, ale tak naprawdę dwie opcje, które masz, to albo wiersz poleceń, albo
‫Jemen.
‫Skupmy się na linii poleceń przez kilka minut, a pierwsze polecenie, które tu
‫uruchomimy, to uruchomienie kontroli kostki, więc jest to podobny sztylet do uruchomienia mojego silnika X i możesz go nazwać, jak chcesz.
‫To jest nazwa twojego wdrożenia, a następnie obraz myślnika.
‫Podamy tutaj nazwę obrazu, po prostu użyjmy silnika X tak, jak do tej pory jesteśmy przyzwyczajeni i wróćmy teraz
‫na chwilę.
‫Zignorujmy przestarzałe ostrzeżenie, jeśli otrzymujesz je w niektórych najnowszych wersjach kubańskich
‫wirów.
‫Porozmawiamy o tym za chwilę.
‫Ale na razie zobaczmy, co się właśnie wydarzyło, i możemy użyć tego za pomocą
‫kontroli kostki, uzyskać polecenie kontroli kostki, dostać kapsułki, które powinieneś zobaczyć, tam jest twój nazwany obiekt wraz z niektórymi postaciami na jego końcu, a zobaczysz
‫to jeden w jednym biegnie.
‫Jest to bardzo podobne do koncepcji usług w formie, w której domyślnie uruchomiliśmy tylko jedną replikę i można
‫tam zobaczyć jej nazwę.
‫Ale dlaczego mamy to dziwne imię.
‫Ma to związek ze sposobem działania polecenia uruchamiania kontroli kostki, gdy używasz takiego
‫uruchomienia, jakie jest teraz w wersji 1. 0 14, który technicznie używa kontrolera wdrażania i który
‫kontroler wdrażania tworzy kontroler zestawu replik i który replikuje ten kontroler, a następnie tworzy zasobniki.
‫W tym przypadku jest to tylko jedna replika.
‫Więc to tylko jedna pula.
‫Jeśli zrobilibyśmy kontrolę kostki, dostaniesz wszystko, to
‫zobaczysz wszystkie obiekty, które są na liście, a strąki na razie zignorują tę usługę.
‫Porozmawiamy o tym trochę.
‫Wdrożenie, a następnie zestaw repliki, dzięki czemu można zobaczyć te różne warstwy modelu obiektowego i kubańskie wiry
‫wychodzące tutaj, gdzie właśnie wykonaliśmy jedno polecenie, ale w rzeczywistości stworzyło dla nas wiele
‫obiektów.
‫Przejdźmy do mojej deski kreślarskiej i opiszmy, jak te obiekty odnoszą się do siebie, jak widzieliście w kubańskich wirach.
‫Mamy więcej poziomów abstrakcji i kontroli niż wcześniej w roju lub w samym Dunker.
‫W tym przypadku, gdy wykonaliśmy kontrolę kostki, uruchomiliśmy ją w tle i automatycznie utworzyliśmy wiele
‫różnych abstrakcji.
‫Stworzył kapsułę, ale także stworzył wokół niej zestaw replik.
‫I wokół tego wdrożenie.
‫Przejdźmy więc do deski kreślarskiej, a pokażę ci, jak te abstrakcje są ze sobą powiązane, aby przypomnieć, że mamy psa
‫biegającego pod spodem, a następnie mamy kilka kontenerów zarządzających podmiotami kubańskimi i nie będę mówił
‫o tych prawach teraz.
‫Dajmy więc znać, że mamy tutaj ten inny zestaw kontenerów, aby uruchomić moduł.
‫Kiedy uruchomiliśmy kontrolę sześcianu, stworzył on oczywiście nasz pojemnik do wstrzykiwania, o
‫którym wiemy, ale interesujący jest inny poziom kontroli lub abstrakcji.
‫Pierwszym z nich jest kapsuła i ponownie można w niej umieścić jeden lub więcej pojemników.
‫I jako część tego zasobnika mógł stworzyć woluminy, gdybyśmy tego potrzebowali, i stworzył
‫nick dla zasobnika.
‫Teraz sposób, w jaki utworzył ten zasobnik, był taki, że kiedy wpisaliśmy kontrolę kostki, stworzył wdrożenie,
‫a kontroler wdrażania zarządza zestawami replik.
‫Mamy więc wiele poziomów abstrakcji, że wdrożenie zostało utworzone.
‫Robi takie rzeczy, jak aktualizacje ciągłe lub wdrożenia niebiesko-zielone i wiele innych rzeczy, o których myślisz,
‫gdy myślisz o usługach aranżacyjnych, takich jak my w usługach roju, kiedy to wdrożenie
‫zostało utworzone.
‫Stworzył zestaw replik jednego, który sam
‫jest innym kontrolerem, a
‫zadaniem zestawu replik jest upewnienie się, że liczba podsystemów, o które poprosiliśmy, jest aktualnie uruchomiona.
‫W tym przypadku dopuszczamy wszystko do domyślności.
‫Więc nasze wdrożenie stworzyło jeden zestaw replik, a ten zestaw replik stworzył jedną kapsułę.
‫Teraz możemy kontrolować każdy z tych różnych poziomów abstrakcji, możemy wpisywać polecenia kontrolujące
‫wdrożenie.
‫Zestaw repliki lub sama podstawka bezpośrednio, ale zwykle w takich sytuacjach zawsze
‫będziesz zarządzać samym wdrożeniem.
‫A potem zajmie się resztą i da ci wyobrażenie, dlaczego zestaw replik sam
‫w sobie istnieje, tak jakbyśmy chcieli stworzyć kolejną kopię tego zasobnika.
‫Tak jak robimy repliki usługi roju, więc na moim rysunku stworzyłem kopię tego zasobnika i byłoby tak, gdybyśmy przeskalowali repliki do
‫dwóch bardzo podobnych do tego, jak robi to rój, a zadaniem zestawu replik
‫jest ponowne upewnienie się, że dwa zasobniki działają z identycznym szablonem.
‫A zadaniem wdrożeń jest zarządzanie konfiguracją zestawu replik, zanim przejdziemy do następnego wykładu.
‫Usuńmy wszystkie te zasoby, które właśnie utworzyliśmy za pomocą polecenia Uruchom.
‫Za pomocą polecenia usuwania.
‫Teraz różni się to od Dockera, w którym Docker miał usunięte polecenie.
‫Teraz używamy polecenia delete w jednostkach sterujących
‫kostki, w których określamy typ obiektu, a następnie jego nazwę.
‫Więc robimy przestrzeń wdrażania.
‫Nazwa wdrożenia, a kiedy to zrobisz, usunie wszystkie elementy pod nim.
‫Replika sama ustawia kapsułki i pojemniki.
‫Możemy to szybko sprawdzić za pomocą tego samego polecenia get all, a zobaczysz tylko klaster I. P. tam jest sam kubański
‫serwer ETI.