‫ตอนนี้เราได้เห็นความลับกับบริการแล้วมาดูความลับกับกองซ้อนกัน
‫ในไดเรกทอรีนี้ฉันอยู่ในความลับตัวอย่างที่สองและในไดเรกทอรีนี้ฉันมีไฟล์เขียนแล้วเก็บเป็นความลับสองไฟล์ในไฟล์ข้อความ
‫ดังนั้นมันจึงเป็นรหัสผ่านและชื่อผู้ใช้ที่คล้ายกันที่เรามีในการบรรยายครั้งก่อน แต่ตอนนี้เราได้นิยามทั้งหมดนี้ไว้ในไฟล์เขียน
‫เรามีหลายสิ่งที่แตกต่างกันที่นี่
‫สิ่งแรกคือรุ่นของไฟล์เขียนของคุณตอนนี้จะต้องมี 3 1 เพื่อให้มีความลับเราจะต้องเป็นที่
‫1 รุ่น 3
‫ดังนั้นเราจำเป็นต้องมี 3 เพื่อที่จะใช้สแต็ค แต่การใช้สแต็คที่มีความลับเราจำเป็นต้องมี 3 1 หรือใหม่กว่า
‫สิ่งที่สองที่เราจะสังเกตเห็นได้ก็คือด้านล่างนี้เรามีรหัสลับของรูทนี้และที่เรากำหนดความลับ
‫สองวิธีที่คุณสามารถทำความลับในไฟล์เขียนคือการใช้ไฟล์สำหรับแต่ละความลับหรือมีความลับที่สร้างไว้ล่วงหน้า
‫ที่นี่เราแค่ใช้ไฟล์
‫แต่สิ่งที่เราทำได้คือสร้างความลับเหล่านั้นด้วยวิธีของเราเองผ่าน CLI อย่างที่คุณเห็นหรืออาจจะผ่าน
‫API โดยตรง
‫จากนั้นเราก็จะแทนไฟล์: ข้างใต้มันก็จะพูดภายนอก: และมันจะเป็นชื่อของความลับในรายการความลับ
‫เราจำเป็นต้องบอกไฟล์เขียนเกี่ยวกับความลับของเราและที่ที่พวกเขาอยู่จากนั้นเราจะกำหนดให้พวกเขาไปยังบริการที่ต้องการ
‫นั่นคือกุญแจสำคัญเพราะสิ่งที่เรากำลังพูดอยู่ที่นี่คือภาชนะที่ต้องการให้ความลับของเราได้รับความลับของเราเท่านั้น
‫หากนี่เป็นไฟล์เขียนที่ซับซ้อนที่เรามีบริการหลายอย่างเราอาจมีความลับที่แตกต่างกันสำหรับบริการต่าง ๆ
‫ก่อนอื่นเราจะให้คำจำกัดความทั้งหมดของพวกเขาลงด้านล่างและจากนั้นเราจะกำหนดพวกเขาโดยเฉพาะในแต่ละบริการ
‫ฉันจะบอกว่านี่เป็นรูปแบบย่อหรือวิธีง่าย ๆ ในการทำความลับภายใต้บริการ
‫จริง ๆ แล้วมีรูปแบบยาวที่อนุญาตให้คุณกำหนดสิ่งต่าง ๆ เช่นสิทธิ์และผู้ใช้ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงโดยใช้โหมด
‫Linux มาตรฐานและไวยากรณ์ ID ผู้ใช้
‫ดังนั้นหากคุณใช้งานแอปพลิเคชันในฐานะผู้ใช้ที่ไม่ใช่รูทคุณต้องการกำหนดเป้าหมายความลับเหล่านี้ให้กับผู้ใช้รายนั้นเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้
‫แต่เพื่อความง่ายในตัวอย่างแรกนี้เราแค่ใช้รูปแบบย่อ
‫สิ่งที่ฉันต้องทำคือใช้ไฟล์นั้นในคำสั่งการปรับใช้สแต็กมาตรฐาน ดังนั้นปรับใช้นักเทียบท่าเขียนแล้วเราจะเรียก mydb
‫นี้ คุณจะเห็นเหมือนเดิมสร้างเครือข่ายขึ้นมาก่อน
‫ในกรณีนี้จริง ๆ แล้วสร้างความลับก่อนแล้วจึงสร้างบริการ
‫ถ้าฉันไปและทำการค้นหานักเทียบท่าลับแล้วคุณจะเห็นว่าทั้งสองอยู่ในนั้นและมันเป็นไปตามหลักการตั้งชื่อเดียวกันกับองค์ประกอบสแต็กอื่น
‫ๆ ทั้งหมดซึ่งเป็นชื่อสแต็กเสมอ
‫เช่นเดียวกับในการบรรยายก่อนหน้านี้ถ้าฉันเพิ่มขึ้นบนเซิร์ฟเวอร์ SQL
‫และค้นหาไฟล์เหล่านั้นจริง ๆ พวกเขาจะอยู่ที่นั่นเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้พวกเขาจัดการไฟล์สแต็กของเราแล้ว
‫สิ่งที่ดีที่นี่คือถ้าฉันลบสแต็คของฉันมันก็ทำความสะอาดความลับและกำจัดพวกเขา
‫ในตัวอย่างก่อนหน้านี้ถ้าเราต้องการที่จะลบความลับของเราเราจะต้องทำลับนักเทียบท่าเพื่อลบออกจริง ๆ
‫เพื่อเป็นการเตือนครั้งสุดท้ายในตัวอย่างเหล่านี้เราได้ใช้ไฟล์ข้อความบนเซิร์ฟเวอร์นี้และเรากำลังพูดถึง 3-swarm ที่นี่
‫แต่ถ้าคุณอยู่ในสภาพแวดล้อมการผลิตหรืออะไรก็ตามที่ไม่ได้อยู่ในเครื่องของคุณคุณไม่ควรเก็บความลับในไฟล์หรือในไฟล์ประวัติทุบตีหรือสถานที่ใด
‫ๆ ที่อาจอยู่ในโฮสต์นั้น
‫นั่นคือการเอาชนะจุดประสงค์ของการมีความลับตั้งแต่แรก
‫ไม่ว่ากระบวนการของคุณคือการรับความลับเข้าสู่
‫Swarm เพียงแค่รู้ว่าคุณอาจต้องล้างข้อมูลเมื่อเสร็จแล้วเพื่อที่คุณจะได้ไม่ทิ้งความลับที่หลงเหลืออยู่ซึ่งเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้คน