Tak więc już we wcześniejszych wykładach widzieliśmy, w jaki sposób możemy uruchamiać polecenia Linuksa na serwerze docelowym, lub musisz dosłownie
wpisać komendę, na przykład możemy wpisać W. RE. aby zobaczyć, gdzie jesteśmy.
Możemy nawigować wstecz, aby zobaczyć kropkę, którą możemy wyświetlić, i możemy zrobić wszystko, co chcemy na serwerze
docelowym.
Niestety nie zawsze tak jest, w wielu przypadkach możesz uzyskać dostęp do swojej powłoki i mieć
cotygodniową pracę.
Ale za każdym razem, gdy uruchamiasz polecenie, chcesz zobaczyć rezultat.
Lub możesz uzyskać odmowę zgody.
A stanie się tak, ponieważ serwer jest skonfigurowany w taki sposób, aby uniemożliwić wykonywanie
poleceń na tym serwerze.
Więc zamierzamy użyć funkcji, w którą wierzymy.
Najpierw wpiszmy wszystkie funkcje lub Kamaz, których możemy użyć, a funkcja, którą
zamierzamy użyć, nazywa się Shell SH.
Jak widać w opisie, pozwala on nam wykonywać polecenia powłoki, więc użycie tej funkcji
jest bardzo proste. Wystarczy tylko wpisać Shell SH, a następnie wpisać polecenie, które
chcemy, aby można było ponownie pisać. PWT a zobaczysz bieżący katalog roboczy.
Teraz to po prostu użyje domyślnego sposobu, który dotychczas używaliśmy.
Więc jeśli domyślny sposób nie działa, prawdopodobnie to też nie zadziała.
To, co chcę wam pokazać, to to, co ta funkcja pozwala na to, aby faktycznie pozwalało
nam uruchamiać polecenia Linuksa przy użyciu wielu metod.
Jest to bardzo podobne do idei haseł ATC, gdy czytamy w nim, aw tym przypadku, jeśli nie możesz uruchamiać
komend na serwerze docelowym, prawdopodobnie dlatego, że twój użytkownik jest skonfigurowany w sposób, który nie
pozwala na uruchamianie poleceń basha.
Ta funkcja pozwala więc uruchomić polecenie za pomocą funkcji PH lub funkcji Python
lub funkcji perl.
Tak więc w rzeczywistości nie uruchamiasz bezpośrednio polecenia.
Używasz funkcji PH.
A następnie sama funkcja uruchamia polecenie.
Dlatego jeśli nie masz uprawnień do bezpośredniego uruchamiania poleceń, możesz to obejść,
uruchamiając polecenie za pomocą funkcji APHC, aby zobaczyć wszystkie wektory lub wszystkie metody, których możemy użyć do uruchomienia
polecenia.
Zrobimy Shell S. H. następnie SH i jak widać pierwszą rzeczą, którą widzisz, jest ogólny
sposób korzystania z polecenia.
Więc wpisujesz Shell SH, a następnie wpisujesz miejsce, w którym chcesz wyświetlać polecenie.
To jest przekierowanie i nie zamierzamy z tym mieszać, ponieważ chcemy, aby był wyświetlany
na ekranie.
Następnie określ wektor.
Więc o tym właśnie mówimy.
Jest to metoda, za pomocą której możesz uruchamiać polecenia powłoki i możesz zobaczyć, że możesz uruchomić ją przy użyciu
System.
Jest to więc domyślny sposób uruchamiania poleceń.
Możesz również użyć funkcji przekazu APHC.
To jest ta, z której korzystaliśmy, kiedy wykonywaliśmy polecenia za pomocą P. H ..
Pamiętaj, że w przypadku luki w zabezpieczeniach kodu egzekucji ponownie masz wiele funkcji BHB.
Więc jeśli jedna z funkcji jest wyłączona, możesz użyć drugiej.
Polecenia można również uruchamiać za pomocą Pythona za pomocą interpretera pythonów, a funkcje można uruchamiać za
pomocą interpretera perl.
Aby użyć tego, użyjemy tej samej powłoki poleceń SH, po której następuje minus b, tak jak widzimy to w
szablonie, więc coś innego.
Pierwszą rzeczą, którą wpisujesz, jest polecenie, po którym następuje wektor.
I wybierzemy wektor do użycia, a na początek wypróbujmy system Perla.
Więc użyjemy systemu feralnego.
Tak więc jest to rzeczywista funkcja, która wykona polecenie, które określamy, i możesz zobaczyć tutaj i szablon, aby
pokazać SH, po którym następuje wektor, a następnie polecenie, które chcemy uruchomić.
I teraz biegnijmy, spróbujemy uruchomić, kim jestem, uderzę enter i jak widzisz, to nie
działa.
Więc wrócimy i zamierzamy zmienić wektor i spróbujmy użyć przejścia i wiemy, że
przechodzimy przez prace, ponieważ używaliśmy go wcześniej.
Więc znowu używaliśmy przekazu jako wektora i jesteśmy na komendzie, czy mogę nacisnąć Enter i
jak widać teraz polecenie zostało wykonane na serwerze.
Tak więc w naszym konkretnym przypadku nie wydaje się to zbyt użyteczne, ponieważ możemy uruchamiać polecenia
normalnie, po prostu możemy wpisać, kto jest moim, ale w naszych prawdziwych scenariuszach.
Chcesz móc uruchamiać polecenia bezpośrednio w ten sposób, a używanie tej funkcji z wektorem może
być bardzo przydatne.
Wszystko co musisz zrobić, to po prostu użyć powłoki S. H. i eksperymentuj ze wszystkimi dostępnymi wektorami, dopóki jeden
z nich nie zadziała.